Hebreus 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, o Mɛlikisedɛki tun ye Salɛmu dugu masacɛ le ye, ani Ala Kɔrɔtaninba ta sarakalasebaga*. O wagati ra Iburahima tun tagara masa dɔw kɛrɛ, ka se sɔrɔ o kan; Iburahima kɔsegitɔ, Mɛlikisedɛki tagara a kunbɛn ka dugawu kɛ a ye.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Iburahima ka a borofɛnw bɛɛ yaga bɔ ka o di Mɛlikisedɛki ma. Mɛlikisedɛki tɔgɔ kɔrɔ ye ko «terenninya masa.» Ka fara o kan, Salɛmu masacɛ lo, o kɔrɔ ye ko «hɛra masacɛ.»
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 A facɛ tɔgɔ ma fɔ, a bamuso tɔgɔ ma fɔ, a ta buruju tɔgɔ fana ma fɔ; a worocogo ma fɔ, walama a sacogo. A bɛ i ko Den min bɔra Ala ra*, sabu a bɛ to a ta sarakalasebagaya ra wagati bɛɛ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Aw m’a ye ko nin cɛ tun ka bon wa! Fɔ an bɛmacɛ Iburahima tun ka fɛn o fɛn sɔrɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra, a ka o bɛɛ yaga bɔ ka o di a ma.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Levi* ta duruja minw ye sarakalasebagaw* ye, sariya* k’a yira ko olugu ka kan ka yaga mina Izirayɛlimɔgɔw fɛ, minw ye o balemaw ye; k’a sɔrɔ o bɛɛ bɔra Iburahima le ra fana.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Mɛlikisedɛki tun tɛ Levi ta duruja dɔ ye, nka o bɛɛ n’a ta, a ka yaga mina Iburahima fɛ. Ala tun ka layiri ta Iburahima min ye, a ka dugawu kɛ o ye.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 K’a sɔrɔ sigiya t’a ra, ɲamɔgɔ le bɛ dugawu kɛ kɔmɔgɔ ye.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Sarakalasebagaw fɛ, Levi ta duruja minw tun bɛ yaga mina, olugu tun ye adamaden gbansanw le ye. Nka Mɛlikisedɛki min ka yaga mina Iburahima fɛ, a fɔra ko ale ɲanaman lo wagati bɛɛ.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Levi ta duruja minw bɛ yaga mina, an bɛ se k’a fɔ ko olugu yɛrɛ ka yaga bɔ k’a di Mɛlikisedɛki ma, sabu o bɛmacɛ Iburahima k’a di a ma.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Wagati min Mɛlikisedɛki tagara yaga mina Iburahima fɛ, olugu tun ma woro ban, nka Iburahima le tun bɛna o woro. O cogo ra olugu yɛrɛ ka yaga di Mɛlikisedɛki ma.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ayiwa, sariya min dira Izirayɛlimɔgɔw ma, o ju tun sigira Levi ta sarakaw le kan. Ni o sarakalasebagaya tun sera ka mɔgɔw kisi ka o bɔ o ta jurumunw bɛɛ ra, kun tun tɛna kɛ a ra tuun ko sarakalasebaga wɛrɛ ye na, i n’a fɔ Mɛlikisedɛki tun kɛra a ye cogo min na. Sarakalasebagaw tun bɛna to ka bɔ Levi ta gba le ra dɔrɔn, i ko Haruna.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Sabu ni sarakalasebagaya yɛlɛmana, jagboya lo fana ko sariya ye yɛlɛma.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 An bɛ Matigi min ta ko fɔra nin ye, ale bɔra gba wɛrɛ le ra; a ta gbamɔgɔ si ma deri ka sarakalasebagaya baara kɛ, ka saraka bɔ sarakajɛnifɛn* kan.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ayiwa, bɛɛ k’a lɔn ko an Matigi bɔra Zuda ta gba le ra; nka cira Musa ma foyi fɔ sarakalasebagaya ta ko ra o gba ta fan fɛ.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Yesu kɛra sarakalasebaga* wɛrɛ ye minkɛ, i n’a fɔ Mɛlikisedɛki tun kɛra a ye cogo min na, o le b’a yira k’a gbɛya tuun ko a ni Levi ta gba tɛ sira kelen na.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 A ma kɛ sarakalasebaga ye ka kaɲa ni gba ta sira ta sariya ye; nka a kɛra sarakalasebaga ye a ta ɲanamanya banbari ta sebagaya le baraka ra.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Sabu a fɔra a ta ko ra ko:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 O cogo ra sariya* fɔlɔ bɔra yi, sabu baraka tun tɛ o ra ka mɔgɔw kisi, nafa tun tɛ o ra fana;
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 sabu sariya ma se ka foyi kɛ k’a dafa. Sisan an ka jigiya wɛrɛ le sɔrɔ, min ka ɲi ni fɔlɔta ye; o le sababu ra an bɛ se ka gbara Ala ra.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ka fara o kan, Ala karira le, ko Yesu bɛna kɛ sarakalasebaga ye. A ma kari sarakalasebaga tɔw si ta ko ra.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Nka Yesu kɛra sarakalasebaga ye tuma min na, Ala karira k’a fɔ a ye ko:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 O ra, Yesu kɛra Ala ta jɛnɲɔgɔnya min sarati ye, o jɛnɲɔgɔnya ka fisa ni fɔlɔ ta ye pewu.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ka fara o kan tuun, sariya fɔlɔ wagati ra sarakalasebaga caman le tɛmɛna; saya kosɔn, o dɔ ma se ka to sarakalasebagaya baara ra.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Nka Yesu kɔni, ale tɛ sa fiyewu; o kosɔn mɔgɔ si tɛ se ka kɛ sarakalasebaga ye a nɔ ra.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 O le kosɔn minw bɛ gbara Ala ra Yesu sababu ra, a bɛ se ka olugu kisi wagati bɛɛ ka bɔ jurumun bɛɛ ra, sabu a ɲanaman lo wagati bɛɛ, a bɛ Ala daari o ye.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 An mako tun bɛ nin sarakalasebagaw kuntigiba ɲɔgɔn le ra, min saninyanin lo, jarakiyɔrɔ tɛ min na, nɔ si tɛ min na, min faranna ka bɔ jurumunkɛbagaw cɛ ra, ka kɔrɔta ka tɛmɛ hali sankolo kan.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 A mako tɛ a ra ka saraka bɔ lon o lon a yɛrɛ ta jurumunw kosɔn fɔlɔ, ka ban ka a bɔ mɔgɔ tɔw ta kosɔn, i n’a fɔ sarakalasebagaw kuntigiba tɔw. A ka a yɛrɛ di saraka ye ka o bɛɛ kɛ siɲaga kelen ka ban pewu.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Can ra, sariya ka mɔgɔ minw sigi ka o kɛ sarakalasebagaw kuntigibaw ye, barakantanya tun bɛ o mɔgɔw ra. Nka Ala karira ka kuma min fɔ sariya kɔ fɛ, o sababu ra Den min bɔra Ala ra*, o le sigira ka kɛ sarakalasebagaw kuntigiba dafanin ye wagati bɛɛ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.