Hebreus 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 O le kosɔn, Kirisita* ta karan bɛ damina ko minw na, an kana to o kan hali bi; an ye taga ɲa lanaya ra, ka kɛ i ko mɔgɔkɔrɔbaw. An man kan ka kɔsegi karan damina kan tuun, i n’a fɔ mɔgɔ ka kan ka nimisa cogo min ka kɛwale ɲacintanw dabla, ka la Ala ra,
1 Pelo que deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 ani batizeri ta karan, ani boro bɛ la mɔgɔw kan cogo min na, ani suw kunuko, ani Ala ta kiti banbari.
2 e o ensino sobre batismos e imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e juízo eterno.
3 Ayiwa, an ye o kow to yi ka taga ɲa! An bɛna o le kɛ, ni Ala sɔnna.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Ayiwa, Ala ta yeelen yirara minw na ka ye, minw ka Ala ta nɛɛma nɛnɛ ka ye, ka dɔ sɔrɔ Nin Saninman* na,
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 ka Ala ta Kuma diya nɛnɛ ka ye, ka wagati nata ta sebagayaw lɔn,
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo vindouro,
6 ayiwa, o bɛɛ n’a ta, ni o mɔgɔw benna, olugu kɔni tɛ se ka nimisa kokura tuun fiyewu; sabu Den min bɔra Ala ra*, a bɛ i n’a fɔ o bɛ o le gbengbenna yiri ra tuun kokura, k’a lamaroya kɛnɛ kan bɛɛ ɲa na.
6 e depois caíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que, quanto a eles, estão crucificando de novo o Filho de Deus, e o expondo ao vitupério.
7 Ayiwa, ni sanji ka ben siɲagako caman dugukolo min kan, ni o dugukolo siman ka ɲa, ka kɛ sɛnɛkɛbaga sago ye, o dugukolo bɛ Ala ta baraka sɔrɔ.
7 Pois a terra que embebe a chuva, que cai muitas vezes sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção da parte de Deus;
8 Nka ni ŋaniw, ani binjuguw dɔrɔn le falenna a ra, a tɛ foyi ɲa; a tɛna mɛɛn o yɔrɔ bɛ danga, ani a laban tasuma b’a jɛni.
8 mas se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 O bɛɛ n’a ta, an balema kanuninw, hali ni an bɛ nin kumaw fɔ, an jigi siginin lo aw ta ko ra; an k’a lɔn ko aw bɛ siraɲuman le kan, min ye kisiri sira ye.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Sabu Ala tɛ ɲumanlɔnbari ye k’a fɔ ko a bɛ ɲina aw ta baara kɔ, ani aw ka balemaw kanu cogo min na a tɔgɔ kosɔn, ani aw ka Ala ta mɔgɔ saninmanw dɛmɛ cogo min na, ani aw bɛ o dɛmɛna cogo min na fana hali bi.
10 Porque Deus não é injusto, para se esquecer da vossa obra, e do amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto servistes aos santos, e ainda os servis.
11 Nka min ka di an ye, o ye ko aw bɛɛ kelen kelen ye jija ka se fɔ a laban ma, janko aw jigi bɛ min kan, aw ye o sɔrɔ.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até o fim, para completa certeza da esperança;
12 An t’a fɛ aw ye kɛ salibagatɔw ye. Ala ka fɛn minw layiri ta, mɔgɔ minw bɛ jija ka o sɔrɔ o ta lanaya ni o ta muɲuri baraka ra, aw ye olugu le ladegi.
12 para que não vos torneis indolentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Ala ka layiri ta Iburahima ye tuma min na, a tun tɛ se ka kari tɔgɔ wɛrɛ ra, min ka bon ni ale Ala yɛrɛ tɔgɔ ye minkɛ, a karira a yɛrɛ tɔgɔ le ra.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha outro maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 A ko Iburahima ma ko: «Sigiya t’a ra, ne bɛna baraka don i ra, ka i ta duruja caya kosɛbɛ.»
14 dizendo: Certamente te abençoarei, e grandemente te multiplicarei.
15 Ayiwa, Iburahima muɲuna ka Ala makɔnɔ minkɛ, o cogo le ra, Ala tun ka min layiri ta a ye, a ka o sɔrɔ.
15 E assim, tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa.
16 Ni mɔgɔw bɛ kari, fɛn min ka bon ni olugu yɛrɛ ye, o bɛ kari o le ra; o kariri ye sarati le ye k’a yira ko o ta kuma ye can ye, ani ka sɔsɔri bɛɛ ban pewu.
16 Pois os homens juram por quem é maior do que eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 O cogo ra, minw tun ka kan ka o layiriɲuman sɔrɔ, Ala tun b’a fɛ k’a yira olugu ra le k’a gbɛya ko ale tɛ a ta kolatigɛninw yɛlɛma fiyewu; o kosɔn a karira ka fara layiri kan.
17 assim que, querendo Deus mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, se interpôs com juramento;
18 O fɛn fla tɛ se ka yɛlɛma fiyewu. Ala ka layiri min ta, ani ka kari ka fara a kan, a tɛ se ka faninya tigɛ o ko ra. An minw ka karifayɔrɔ sɔrɔ Ala kɔrɔ, nin kumaw bɛ an ja gbɛlɛya le kosɛbɛ, janko Ala ka layiri min ta an ye, an ye an jigiya to o kan.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos poderosa consolação, nós, os que nos refugiamos em lançar mão da esperança proposta;
19 O jigiya bɛ an nin mara, i ko nɛgɛ gbiriman min bɛ kurunba lalɔ; jigisɔbɛ lo, ani jigi barakaman. O le bɛ yɔrɔ saninman* ta boncɛtigɛfani dayɛlɛ an ye, ka an ladon fɔ yɔrɔ saninmanba kɔnɔ.
19 a qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Yesu kɔnna ka don an ɲa o yɔrɔ ra an ta jurumunw kosɔn. A kɛra sarakalasebagaw kuntigiba* ye i n’a fɔ Mɛlikisedɛki tun kɛra a ye cogo min na; a bɛna to o kuntigiya ra wagati bɛɛ.
20 aonde Jesus, como precursor, entrou por nós, feito sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.