Hebreus 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Ala ka layiri min ta ko an bɛna taga don ale ta nɛnɛkiriyɔrɔ ra, i n’a fɔ o layiri belen bɛ a nɔ ra, o ra an ye an yɛrɛ kɔrɔsi, janko aw si kana na dɛsɛ ka to kɔ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Kibaro Diman* waajuri kɛra an ye, i n’a fɔ a kɛra an bɛmaw ye cogo min na. Nka o ka o kuma min mɛn, o ma foyi ɲa o ye; sabu minw k’a mɛn, olugu m’a mina ni lanaya ye.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Nka anw minw lara Yesu ra, anw bɛna don o nɛnɛkiriyɔrɔ ra, i n’a fɔ Ala k’a fɔ cogo min na, ko:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 sabu a fɔra Kitabu yɔrɔ dɔ ra tere wolonfla ko ra, ko: «Tere wolonflanan, Ala nɛnɛkirira a ta baara bɛɛ ra.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 O yɔrɔ kelen na Ala ko tuun, ko:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ayiwa, minw tun kɔnna ka o Kibaro Diman lamɛn, olugu ta lanabariya kosɔn, o ma don o jamana ra ka nɛnɛkiri. Nka o bɛɛ n’a ta, dɔ wɛrɛw belen bɛ se ka don o yɔrɔ ra.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 O le kosɔn Ala ka lon dɔ wɛrɛ sigi tuun; o ye «bi» ye. Wagatijan tɛmɛnin kɔ a ka o kuma don Dawuda da ra. A tun kɔnna ka o kuma fɔ; o kuma flɛ nin ye, ko:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Ayiwa, ni Yosuwe tun sera ka Izirayɛlimɔgɔw ladon o nɛnɛkiriyɔrɔ ra, Ala tun tɛna lon wɛrɛ ko fɔ tuun o kɔ fɛ.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 O kosɔn Ala ka a ta baara kɛ, ka nɛnɛkiri a tere wolonflanan na cogo min na, o nɛnɛkiri ɲɔgɔn bɛ Ala ta mɔgɔw ɲa.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Ni mɔgɔ min ka don Ala ta nɛnɛkiriyɔrɔ ra, o tigi bɛ nɛnɛkiri a ta baaraw ra, i n’a fɔ Ala nɛnɛkirira a ta baaraw ra cogo min na.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 O kosɔn an ye jija ka don o nɛnɛkiriyɔrɔ ra, janko mɔgɔ si kana to kɔ fɛ i n’a fɔ Alakanminabari dɔw k’a kɛ cogo min na.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Sabu Ala ta Kuma bɛ ɲanamanya di, baraka b’a ra. A da ka di ka tɛmɛ muru da fla kan. A bɛ mɔgɔ sɔgɔ fɔ ka se mɔgɔ jusukun ni a nin dan ma, ka se kolo tugudaw ni sɔnbɛ ma. A bɛ mɔgɔ ta miiriyaw ni a jusukunnakow bɛɛ sɛgɛsɛgɛ k’a lɔn.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Danfɛn si tɛ yi min dogonin lo Ala ɲa kɔrɔ. Fɛn bɛɛ bɛ a ɲa kɔrɔ kɛnɛ kan, fɛn si dogonin tɛ a ma; an bɛna taga lɔ ale Ala min ɲa kɔrɔ, janko an bɛɛ ye an ta fɔ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ayiwa, i n’a fɔ sarakalasebagaw kuntigiba* bɛ an fɛ, min yɛlɛra ka taga fɔ sankolo kɔnɔnɔyɔrɔ ra, min ye Yesu ye, Den min bɔra Ala ra, o tuma an ko an bɛ lanaya min na, an ye jija ka to o kan.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Sarakalasebagaw kuntigiba min tɛ se ka hina an na ka an dɛmɛ an ta barakantanyaw ra, an ta sarakalasebaga tɛ o ɲɔgɔnna ye. Nka ale fana kɔrɔbɔra cogo bɛɛ ra i n’a fɔ anw, nka a ma jurumun si kɛ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 O ra, an kana siran; an ja siginin ye madon nɛɛma tigi Ala ta masasiginan na, janko a ye makari an na, ka nɛɛma an ye, ka an dɛmɛ wagati bɛnnin na.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.