Hebreus 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O le kosɔn, ne balema saninmanw, Ala ka aw minw wele, ne b’a fɛ ko aw ye miiri Yesu le ma; ale le ye Ala ta ciraden ye, ani a ta sarakalasebagaw kuntigiba*, an ta lanaya ko ra.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Yesu kɛra kankelentigi ye Ala ɲa kɔrɔ, Ala min k’a sigi a ta baara ra, i n’a fɔ cira Musa tun kɛra kankelentigi ye Ala ta so bɛɛ kɔnɔ cogo min na.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Nka Yesu ka kan ni bonyaba ye ka tɛmɛ cira Musa kan pewu; sabu bonlɔbaga bɛ bonya sɔrɔ ka tɛmɛ bon yɛrɛ kan.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Bon o bon, mɔgɔ le k’a lɔ; nka min ka fɛn bɛɛ lajɛnnin lɔ, o ye Ala le ye.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Cira Musa kɔni tun ye baaraden le ye, min k’a ta baara kɛ ni kankelentigiya ye Ala ta so bɛɛ kɔnɔ. Ala tun bɛ kuma minw fɔ, a ta baara tun ye ka o seereya le kɛ.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Nka Kirisita* kɛra kankelentigi ye i ko Dencɛ min sigira Ala ta so kɔnɔ ka kɛ fɛn bɛɛ kunna. Sisan anw le ye o so ye; nka an bɛ an yɛrɛ bonyara lanaya ni jigiya min kosɔn, fɔ an ye jija ka to o kan ka taga se a laban ma.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 O kosɔn, i n’a fɔ Nin Saninman* k’a fɔ cogo min na, ko:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 aw kana aw jusukun gbɛlɛya
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 O yɔrɔ le ra aw bɛmaw ko o bɛ ne Ala kɔrɔbɔ,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 O kosɔn ne dimina o wagati mɔgɔw kɔrɔ;
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 O kosɔn ne dimikojugu fɛ, ne karira ko:
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ne balemaw, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, mɔgɔ si kana sɔrɔ aw ra, jusujugu ni lanabarijusu bɛ min na, fɔ ka ban ka Ala ɲanaman kan mina.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Nka Ala ka «bi» min ko fɔ, ka aw to o ra, aw ye ɲɔgɔn ladi lon o lon, janko jurumun kana kɛ sababu ye ka aw lafiri ka aw jusukun gbɛlɛya.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 An kɛra Kirisita* ta jɛnɲɔgɔnw le ye, nka an ka a damina ni jigiya min ye, fɔ an sinsinnin ye to o kan ka taga se a laban ma.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 A sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Ayiwa, jɔntigiw le ka Ala kumakan mɛn ka muruti? Cira Musa bɔra ni minw ye Misiran jamana ra, yala olugu tɛ wa?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ala dimina jɔntigiw le kɔrɔ fɔ san binaani? Minw ka jurumun kɛ, ka sa kongokolon kɔnɔ, yala olugu tɛ wa?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ala karira ko jɔntigiw le tɛna don a ta nɛnɛkiriyɔrɔ ra? Yala minw murutira a kama, olugu tɛ wa?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 O cogo ra, an b’a ye ko o ta lanabariya le kosɔn o ma se ka don o jamana ra.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.