Hebreus 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, i n’a fɔ o lanamɔgɔw jamaba ka an lamini, ka kɛ Ala ta kow seerew ye, o ra, fɛn o fɛn bɛ kɛ doni ye an kunna, ani jurumun min kɛ ka di ka melege an na, an ye o bɛɛ dabla; Ala ka bori min labɛn an ye, an ye jija ka o bori kɛ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 An ye an ɲa lɔ Yesu ra, ale min ye an ta lanaya sindibaga ye, ani a dafabaga. A ka gbengbenyiri* tɔɔrɔ sɔnmina, a ma o maroya jate fɛn ye, sabu ɲagari min tun bɛ a ɲa, a ka a ɲa lɔ o le ra. Sisan a sigira Ala ta masasiginan kininboroyanfan fɛ.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Aw ye miiri Yesu ma, ale min ka jurumunkɛbagaw ta juguya sɔnmina; aw ye miiri o ma, janko aw fari kana faga, ka aw baraka ban.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Sabu aw bɛ siyɛnta min na ni jurumun ye, aw ma o kɛ fɔ ka se saya ma fɔlɔ.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Ala bɛ ladirikan minw fɔ aw ye i n’a fɔ a denw, aw ɲinana o kɔ wa? A ko:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Sabu Matigi bɛ mɔgɔ min kanu, a bɛ o tigi koro;
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Aw ye Ala ta korori sɔnmina; Ala bɛ aw jate a denw le ye, o kosɔn a bɛ aw koro. Den juman le bɛ yi ko a fa tɛ a koro?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Ala bɛ a ta denw bɛɛ koro; ni a tɛ aw koro, o tuma aw kɛra sokɔfɛdenw le ye, aw tɛ yɛrɛworodenw ye.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 An worofaw tun bɛ an koro, nka an tun bɛ olugu bonya; o tuma an Fa Ala min bɛ sankolo ra, ni ale bɛ an koro, an man kan ka an yɛrɛ majigi ale ye ka tɛmɛ an worofaw kan janko an ye ɲanamanya sɔrɔ wa?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 An faw tun bɛ an koro wagati dɔɔnin dɔrɔn le, ka kaɲa ni o sago ye. Nka Ala bɛ an koro an yɛrɛ ta nafa le kosɔn, janko an ye saninya i n’a fɔ ale Ala yɛrɛ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Can lo, korori damina ra a bɛ kɛ ɲanasisiko le ye; ɲagariko tɛ. Nka o kɔ fɛ, o tigi karannin kɔ, a laban bɛ kɛ hɛra ni terenninya le ye.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 O kosɔn minw borow sɛgɛra, olugu ye o borow lateren; minw kinbirikunw baraka banna, olugu ye o kinbirikunw lateren.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Aw ye tagama sira terennin kan, janko minw baraka ka dɔgɔ, olugu ye baraka sɔrɔ, o kana na sira bla.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Aw y’a to hɛra ye kɛ aw ni mɔgɔ bɛɛ cɛ; aw ye saninyari ɲini, sabu ni saninyari tɛ, mɔgɔ si ɲa tɛna la Matigi kan.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, janko mɔgɔ si kana na fɔn Ala ta nɛɛma kɔ. Mɔgɔ si kana a to jusumangboya lilin ye sigi a jusukun na, fɔ ka na falen, ka mɔgɔ caman jusu cɛn.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, mɔgɔ si kana kɛ jatɔ ye aw cɛ ra, walama Alaɲasiranbari i n’a fɔ Esawu, min ka a ta kɔrɔya falen totasa kelen kosɔn.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Aw yɛrɛ k’a lɔn ko o kɔ fɛ, a tun b’a fɛ ka a facɛ ta dugawu sɔrɔ tuma min na, a facɛ banna a ra. A k’a daari fɔ ka ɲaji bɔ, nka a facɛ tun ka min latigɛ ka ban, a ma se ka o yɛlɛma.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Aw ma gbara kuru dɔ le ra, mɔgɔ bɛ se ka maga min na, tasumaba tun bɛ min kan, walama min yɔrɔ bɛɛ tun finna, k’a kɛ dibiba ye, ani sanfɔɲɔ.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Aw fana ma burufiyɛkanba dɔ le mɛn, walama kumakanba dɔ. O kumakan bonyakojugu fɛ, minw tun b’a mɛnna, olugu bɛɛ ja tigɛra; o ko kuma wɛrɛ kana fɔ olugu ye tuun.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Sabu kuma min fɔra ko: «Hali ni bɛgan dɔ le ka maga kuru ra, o ka kan ka bon ni kabakuru ye ka a faga,» o kuma ka siranya bla o ra.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 O ka fɛn minw ye, o fɛnw siranya bonyakojugu fɛ, cira Musa ko ale bɛ siranna, fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Nka aw ta ma kɛ ten; aw gbarara min na, o ye Siyɔn kuru le ye, Ala ɲanaman ta duguba; Zeruzalɛmu dugu min bɛ sankolo ra, ani a ta mɛlɛkɛ waga camanw.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Aw gbarara Ala ta mɔgɔ ɲanawolomaninw ta jɛnkuru le ra minw tɔgɔ sɛbɛra sankolo ra. Aw gbarara Ala le ra, min bɛna mɔgɔw bɛɛ ta kiti tigɛ. Aw gbarara mɔgɔ terenninw ta ninw le ra, minw ta baara dafara, ani o tagara Ala fɛ.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Aw gbarara Yesu le ra, ale min ka jɛnɲɔgɔnyakura* don an ni Ala cɛ. Aw gbarara a jori ra, min seriserira an kosɔn; o jori ta kuma ka fisa ni Abila ta ye.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi; min bɛ kuma aw fɛ ka aw ladi, aw kana ban ka o lamɛn. Sabu minw tun bɛ Ala ta Kuma lase mɔgɔw ma dunuɲa ra, mɔgɔ minw banna ka olugu lamɛn, o tigiw ma bɔsi. O tuma ni Ala kan bɔra sankolo ra ka kuma an fɛ, ni an banna, an bɛna bɔsi cogo di?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 O wagati ra a kumakan tun bɛ dugukolo yuguyugu; nka sisan a ka layiri ta, ko: «Siɲaga wɛrɛ tuun, ne tɛna dugukolo dama yuguyugu tuun, nka ne bɛna sankolo fana yuguyugu.»
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 A k’a fɔ minkɛ ko «siɲaga wɛrɛ tuun,» o b’a yira ko danfɛnw bɛna yuguyugu ka bɔ o nɔ ra, ka tunu; fɛn banbariw le bɛna to.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 O cogo ra, an bɛna kɛ masaya min na, o fɛnw si le tɛna bɔ o nɔ ra. O kosɔn an ye Ala waleɲumanlɔn k’a bato, batori min ka di a ye; an ye o kɛ ni bonya ni Alaɲasiran ye.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Sabu an ta Ala ka fari fana i ko tasuma min bɛ mɔgɔ jɛni fɔ ka a ban.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.