Hebreus 10

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, sariya* bɛ Ala ta fɛnɲuman nataw bisigiya dɔrɔn le yira an na; o fɛnw bɛ cogo min na tigitigi, a tɛ o yira. O kosɔn minw tun bɛ Ala bato ni o saraka kelenw ye tuma bɛɛ san o san, sariya tun tɛ se ka olugu kɛ mɔgɔ dafaninw ye fiyewu.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Ni o sarakaw tun bɛ se ka mɔgɔw kisi, o tun bɛna dabla; sabu minw bɛ a bɔra, a tun bɛ kɛ ko olugu saninyara siɲaga kelen ka ban; o tun tɛna jurumun sɔrɔ o yɛrɛ ra tuun.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Nka o sarakaw yɛrɛ bɛ mɔgɔw hakiri jigi o ta jurumunw na le san o san.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Sabu misitoranw jori ni bakɔrɔninw jori tɛ se ka jurumun bɔ mɔgɔ ra fiyewu.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 O le kosɔn Kirisita* bɛ nana dunuɲa ra wagati min na, a ko Ala ma ko:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Saraka jɛnitaw*, walama jurumunyafa sarakaw
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 O kosɔn ne ko: ‹Ala, ne flɛ nin ye,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Ayiwa, Kirisita kɔnna k’a fɔ ko: «I tɛ bɛgan saraka fɛ, walama siman saraka, walama saraka jɛnita, walama jurumunyafa saraka; o si ko man di i ye.» A ka o fɔ k’a sɔrɔ o sarakaw bɛ bɔ ka kaɲa ni sariya yɛrɛ le ye.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Kirisita ko fana ko: «Ala, ne flɛ nin ye, ne bɛ na i sago kɛ.» O cogo ra a ka jɛnɲɔgɔnya fɔlɔ sa, ka flanan sigi.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Ayiwa, o sago le sababu an saninyara Yesu Kirisita farikolo saraka baraka ra siɲaga kelenpe, ka dan o ma.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Sarakalasebagaw* bɛɛ tun bɛ o ta sarakalasebagaya kɛ lon o lon, ka to ka o saraka kelenw le bɔ tuma o tuma, k’a sɔrɔ o sarakaw tɛ se ka jurumun bɔ mɔgɔ ra fiyewu.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Nka Kirisita kɔni ka saraka kelenpe min bɔ jurumunw kosɔn, o saraka bɛ a nɔ ra tuma bɛɛ; o kɔ, a tagara sigi Ala kininboroyanfan fɛ.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 A tagara sigi ka wagati makɔnɔ, wagati min na Ala bɛna a juguw bla a sen kɔrɔ, ka o kɛ a senlayɔrɔ ye.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 O cogo ra, a ka minw saninya ka bɔ jurumun na, a bɛ olugu kɛ mɔgɔ dafaninw ye tuma bɛɛ, a ta saraka kelenpe sababu ra.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Nin Saninman* fana ka o seereya kɛ an ye. A kɔnna k’a fɔ ko:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 «O wagatiw tɛmɛnin kɔ, Matigi ko ten,
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 A ko fana ko:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Ayiwa, ni jurumunw yafara ka ban, kun t’a ra ka saraka wɛrɛ bɔ jurumun kosɔn tuun.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Ayiwa, ne balemaw, sisan, Yesu jori baraka ra, an bɛ se ka don yɔrɔ saninmanba* kɔnɔ an sago ma.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Yesu ka o sira dayɛlɛ an ye, ka o kɛ sirakura ye, ani ɲanamanya sira, min bɛ tɛmɛ boncɛtigɛfani fɛ, o kɔrɔ ye a yɛrɛ farikolo.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 O ra, sarakalasebagaw kuntigiba* bɛ an fɛ sisan, min sigira Ala ta so kuntigiya ra.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Ayiwa, o cogo ra, an ye gbara Ala ra ni jusukun terennin ye, ani lanayasɔbɛ, ani lanaya dafanin; an jusukun ye saninya ka bɔ terenbariya bɛɛ ra, ka an farikolo ko k’a gbɛ ni ji saninman ye.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 An ko, ko o jigiya min bɛ an fɛ, an ye jija ka to o kan; sabu Ala min ka layiri ta an ye, ale ye kankelentigi le ye.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 An ye an janto ɲɔgɔn na, ka ɲɔgɔn ja gbɛlɛya kanuya ra, ani kɛwaleɲumanw na.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 An kana an ta ɲɔgɔnlajɛn dabla, i n’a fɔ dɔw bɛ deri k’a kɛ cogo min na; nka an ye jija ka ɲɔgɔn ja gbɛlɛya, sabu aw yɛrɛ ɲa b’a ra ko Matigi nalon surunyara.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Ayiwa, ni an k’a lawuri a kama ka to jurumun na, k’a sɔrɔ an ka Kirisita* ta can lɔn ka ban, saraka wɛrɛ tɛ yi tuun min bɛ se ka an ta jurumun yafa.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 An ja tigɛnin le ka kan ka Ala ta kiti lon makɔnɔ, ani tasuma farimanba min bɛna a juguw halaki.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Ni mɔgɔ o mɔgɔ tun ka cira Musa ta sariya* cɛn, ni mɔgɔ fla walama saba kɛra a ko seere ye, o tun bɛ o tigi faga, o tɛ hina a ra.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 O tuma, Den min bɔra Ala ra*, ni mɔgɔ min ka o dɔndɔn ni a sen ye, walama jɛnɲɔgɔnyakura ta jori min k’a saninya, ni a ka o jate fɛngbansan ye, walama Nin Saninman* min bɛ nɛɛma di, ni a ka o mafiyɛnya, ayiwa, aw tɛ miiri ko o tigi ka kan ni tɔɔrɔba ye ka tɛmɛ cira Musa ta sariya cɛnbaga ta kan wa?
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 An yɛrɛ ka nin kuma fɔbaga lɔn; a ko: «Ne le bɛ hakɛ bɔ, ne le bɛ kojugu juru sara.» A ko fana ko: «Matigi bɛna a ta mɔgɔw ta kiti tigɛ.»
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ala ɲanaman ye an mina ka kiti tigɛ an kan, o ye siranyakoba ye dɛ!
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Ayiwa, a damina ra aw donna Ala ta yeelen na minkɛ, aw ka kɛrɛba min kɛ, ka tɔɔrɔ cogo min na, aw ye aw hakiri to o ra.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Wagati dɔw ra o tun bɛ aw nɛni, ka aw tɔɔrɔ, ka aw lamaroya bɛɛ ɲa na; wagati dɔw ra fana o tun bɛ mɔgɔ minw tɔɔrɔ ten, aw tun bɛ aw yɛrɛ kɛ olugu jɛnɲɔgɔnw ye.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Can lo, aw hinara kasodenw na; o ka aw borofɛnw bɔsi aw ra minkɛ, aw sɔnna o bɛɛ ma fɔ aw bɛ ɲagari, sabu aw k’a lɔn ko fɛn wɛrɛ bɛ aw fɛ min ka fisa ni fɛn bɛɛ ye, ani min tɛ ban.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 O kosɔn lanaya min bɛ aw fɛ, aw kana a to o ye bɔsi aw ra, sabu barajiba le bɛ o ra.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Hali bi aw ka kan ka tɔɔrɔ muɲu le, ka Ala sago kɛ; ni o kɛra, Ala ka layiri min ta aw ye, aw bɛna o sɔrɔ.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Sabu a sɛbɛra ko:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Nka ne ta mɔgɔ terennin bɛna ɲanamanya a ta lanaya le sababu ra;
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Mɔgɔ minw bɛ bɔ siraɲuman kan ka taga halaki, anw kɔni tɛ olugu dɔ ye; minw bɛ to lanaya ra ka o nin kisi, an ye olugu dɔ le ye.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.