Gênesis 34
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Leya tun ka denmuso min woro Yakuba ye, ni a tɔgɔ ye ko Dina, lon dɔ, ale le nana bɔ ko a bɛ taga a sunguru ɲɔgɔnw fɛ dugu kɔnɔ.
1 Ora, Diná, filha que Lia dera à luz a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 Jamanatigi Hamɔri Hevikacɛ, ale dencɛ min tɔgɔ ye ko Sikɛmu, o ka Dina ye. A k’a mina ka jɛn ni a ye fanga ra, k’a lanɔgɔ.
2 Viu-a Siquém, filho do heveu Hamor, que era príncipe daquela terra, e, tomando-a, a possuiu e assim a humilhou.
3 Ayiwa, Yakuba denmuso Dina ko diyara Sikɛmu ye; a k’a kanu. A kumana a fɛ, ka cogo bɛɛ kɛ janko ale ye a sɔrɔ k’a kɛ a muso ye.
3 Sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e amou a jovem, e falou-lhe ao coração.
4 A ma na ɲa, Sikɛmu tagara a fɔ a facɛ Hamɔri ye ko a ye Dina daari k’a di ale ma, a bɛ kɛ a muso ye.
4 Então, disse Siquém a Hamor, seu pai: Consegue-me esta jovem para esposa.
5 Ayiwa, Yakuba nana a mɛn ko Sikɛmu k’a denmuso Dina mina ka la ni a ye fanga ra k’a lanɔgɔ; nka i n’a fɔ Yakuba dencɛw tun bɛ ni bɛganw ye kongo ra, a jera o ko kan fɔ ka na a to o ye na ka bɔ kongo ra.
5 Quando soube Jacó que Diná, sua filha, fora violada por Siquém, estavam os seus filhos no campo com o gado; calou-se, pois, até que voltassem.
6 Hamɔri ni a dencɛ Sikɛmu tagara Yakuba fɛ ka taga kuma a fɛ.
6 E saiu Hamor, pai de Siquém, para falar com Jacó.
7 Yakuba dencɛw nana ka bɔ kongo ra, o ka o ko mɛn. O k’a mɛn minkɛ, a digira o ra, o dimina kosɛbɛ, sabu Sikɛmu tun ka maroyakoba le kɛ Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra; a lara ni o dɔgɔmuso Dina ye, k’a sɔrɔ o tun man kan ka kɛ.
7 Vindo os filhos de Jacó do campo e ouvindo o que acontecera, indignaram-se e muito se iraram, pois Siquém praticara um desatino em Israel, violentando a filha de Jacó, o que se não devia fazer.
8 Hamɔri tagara kuma Yakuba dencɛw fɛ; a k’a fɔ o ye ko: «Aw denmuso ko diyara ne dencɛ Sikɛmu ye. Ne bɛ aw daari aw ye a di a ma a ye kɛ a muso ye.
8 Disse-lhes Hamor: A alma de meu filho Siquém está enamorada fortemente de vossa filha; peço-vos que lha deis por esposa.
9 Aw ye jɛnɲɔgɔnya don ni an ye; aw bɛna aw denmusow di an ma furu ra, ka an taw fana ta ka o kɛ aw ta musow ye.
9 Aparentai-vos conosco, dai-nos as vossas filhas e tomai as nossas;
10 Aw bɛna sigi ni anw ye yan. Jamana bɛ labla aw ye, ni min ka aw diya aw bɛ o kɛ. Aw bɛ to yan ka jago kɛ, ka dugukolo dɔw san aw yɛrɛ ye.»
10 habitareis conosco, a terra estará ao vosso dispor; habitai e negociai nela e nela tende possessões.
11 Sikɛmu fana k’a fɔ Dina facɛ ni a balemaw ye ko: «Aw ye sɔn ka nin kelen kɛ ne ye. Ni aw ka fɛn o fɛn ɲini ne fɛ, ne bɛna o di.
11 E o próprio Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: Ache eu mercê diante de vós e vos darei o que determinardes.
12 Ni a ka aw diya, aw ye furunaforoba dɔ fɔ, ani wari caman; ne bɛna o bɛɛ di aw ma, janko aw ye muso di ne ma dɔrɔn.»
12 Majorai de muito o dote de casamento e as dádivas, e darei o que me pedirdes; dai-me, porém, a jovem por esposa.
13 Yakuba dencɛw ka Sikɛmu ni a facɛ Hamɔri jaabi ni janfa kumaw le ye, sabu Sikɛmu ka o balemamuso Dina lanɔgɔ minkɛ, o ma diya o ye.
13 Então, os filhos de Jacó, por causa de lhes haver Siquém violado a irmã, Diná, responderam com dolo a Siquém e a seu pai Hamor e lhes disseram:
14 O ko Hamɔri ni Sikɛmu ma ko: «Ka an dɔgɔmuso di cɛ kɛnɛsigibari ma, o ye ko dɔ le ye an tɛ se ka min kɛ. O ye maroya le ye an fɛ.
14 Não podemos fazer isso, dar nossa irmã a um homem incircunciso; porque isso nos seria ignomínia.
15 Aw ka min fɔ, an tɛ se ka sɔn o ma, fɔ aw ye kɛ i ko anw; o kɔrɔ ye ko aw ra cɛdenw bɛɛ ka kan ka kɛnɛsigi.
15 Sob uma única condição permitiremos: que vos torneis como nós, circuncidando-se todo macho entre vós;
16 Ayiwa, ni aw sɔnna o ma, o tuma ra an bɛna an denmusow di aw ma, an fana bɛna aw taw ta. An bɛna sigi aw fɛ, an bɛɛ bɛna kɛ mɔgɔ kelen ye.
16 então, vos daremos nossas filhas, tomaremos para nós as vossas, habitaremos convosco e seremos um só povo.
17 Nka ni aw ma sɔn an ta kuma ma, ka kɛnɛsigi, o tuma an bɛna an denmuso ta ka taga ni a ye.»
17 Se, porém, não nos ouvirdes e não vos circuncidardes, tomaremos a nossa filha e nos retiraremos embora.
18 Ayiwa, o kuma bɛnna Hamɔri ni a dencɛ Sikɛmu ma.
18 Tais palavras agradaram a Hamor e a Siquém, seu filho.
19 Sikɛmu ka o ko mina a sɔbɛ ra, sabu Yakuba denmuso ko tun ka diya a ye. O ta so kɔnɔ, mɔgɔ bɛɛ fana tun bɛ Sikɛmu jatera.
19 Não tardou o jovem em fazer isso, porque amava a filha de Jacó e era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 Hamɔri ni a dencɛ Sikɛmu tagara dugu donda* ra, ka taga kuma dugumɔgɔw fɛ. O ko:
20 Vieram, pois, Hamor e Siquém, seu filho, à porta da sua cidade e falaram aos homens da cidade:
21 «Nin mɔgɔw nana ni ŋaninyaɲuman le ye an fɛ. An ye a to o ye sigi an ta jamana ra, ka jago kɛ; an ta jamana ka bon, o sigiyɔrɔ tɛna fɔn. An bɛna o denmusow furu, an fana bɛna an taw di o ma.
21 Estes homens são pacíficos para conosco; portanto, habitem na terra e negociem nela. A terra é bastante espaçosa para contê-los; recebamos por mulheres a suas filhas e demos-lhes também as nossas.
22 Nka ni an ta cɛw bɛɛ kelen kelen ma kɛnɛsigi i n’a fɔ olugu k’a kɛ cogo min na, o tɛna sɔn ka sigi ni an ye, an ye kɛ mɔgɔ kelen ye.
22 Somente, porém, consentirão os homens em habitar conosco, tornando-nos um só povo, se todo macho entre nós se circuncidar, como eles são circuncidados.
23 Ni o sigira an fɛ, o ta bɛganw, ni o borofɛnw, ni o ta misiw bɛɛ tɛna kɛ an ta ye wa? O ka min fɔ an ye sɔn o ma, janko o ye to ni an ye.»
23 O seu gado, as suas possessões e todos os seus animais não serão nossos? Consintamos, pois, com eles, e habitarão conosco.
24 Dugumɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ dugu donda ra, o bɛɛ sɔnna Hamɔri ni a dencɛ Sikɛmu ta kuma ma. Min o min tun nana dugu donda ra, olugu bɛɛ kɛnɛsigira.
24 E deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho, todos os que saíam da porta da cidade; e todo homem foi circuncidado, dos que saíam pela porta da sua cidade.
25 Ayiwa, o kɛnɛsiginin tere sabanan, ka jori dimi to o kan, Yakuba dencɛ fla, Simeyɔn ni Levi, Dina kɔrɔcɛw, olugu ka o ta muruw ta ka taga ben dugumɔgɔw kan, ka cɛw bɛɛ faga, k’a sɔrɔ dugumɔgɔw tun m’a lɔn ko o ko ɲɔgɔn bɛna se o ma.
25 Ao terceiro dia, quando os homens sentiam mais forte a dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada um a sua espada, entraram inesperadamente na cidade e mataram os homens todos.
26 O ka Hamɔri ni a dencɛ Sikɛmu fana faga, ka o dɔgɔmuso Dina labɔ Sikɛmu ta bon kɔnɔ ka taga ni a ye.
26 Passaram também ao fio da espada a Hamor e a seu filho Siquém; tomaram a Diná da casa de Siquém e saíram.
27 Yakuba dencɛ tɔw ka suw ta fɛnw bɛɛ bɔ o ra, ka dugumɔgɔw ta fɛnw bɛɛ cɛ, sabu Sikɛmu tun ka o dɔgɔmuso lanɔgɔ.
27 Sobrevieram os filhos de Jacó aos mortos e saquearam a cidade, porque sua irmã fora violada.
28 O ka o ta bɛganw ta, ani o ta misiw, ani o ta faliw; fɛn o fɛn tun bɛ dugu kɔnɔ, ani fɛn o fɛn tun bɛ forow ra, o ka o bɛɛ ta.
28 Levaram deles os rebanhos, os bois, os jumentos e o que havia na cidade e no campo;
29 O ka o ta naforo bɛɛ cɛ, ani o ta denw, ani o ta musow, ani fɛn o fɛn tun bɛ o ta so kɔnɔ.
29 todos os seus bens, e todos os seus meninos, e as suas mulheres levaram cativos e pilharam tudo o que havia nas casas.
30 Yakuba ko Simeyɔn ni Levi ma ko: «Aw ka ne hakiri ɲagami, sabu aw bɛna ne ko gboya jamana mɔgɔw ye, Kanaanakaw, ani Perezikaw. Ne ta mɔgɔw man ca; o bɛna lajɛn ne kama, ka ne ni ne ta somɔgɔw bɛɛ faga ka ban.»
30 Então, disse Jacó a Simeão e a Levi: Vós me afligistes e me fizestes odioso entre os moradores desta terra, entre os cananeus e os ferezeus; sendo nós pouca gente, reunir-se-ão contra mim, e serei destruído, eu e minha casa.
31 Yakuba dencɛw k’a jaabi ko: «Mun kosɔn o ka an dɔgɔmuso kɛ i ko jatɔmuso?»
31 Responderam: Abusaria ele de nossa irmã, como se fosse prostituta?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.