Gênesis 30

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, Rasɛli nana a ye ko ale tɛ den worora Yakuba ye minkɛ, a kɔrɔmuso celiya k’a mina. A ko Yakuba ma ko: «Den dɔ di ne fana ma, ni o tɛ, ne bɛna sa.»
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morrerei.
2 Yakuba dimina Rasɛli kɔrɔ kosɛbɛ. A ko: «O tuma ne le ye Ala ye wa? Ala le ma i bari denworo ra wa?»
2 Então, Jacó se irou contra Raquel e disse: Acaso, estou eu em lugar de Deus que ao teu ventre impediu frutificar?
3 Rasɛli ko: «Ne ta baaradenmuso Bila ye nin ye; jɛn ni ale ye, janko a ye den sɔrɔ ne ye. Ni o kɛra, ale sababu ra, ne fana bɛna den dɔ sɔrɔ.»
3 Respondeu ela: Eis aqui Bila, minha serva; coabita com ela, para que dê à luz, e eu traga filhos ao meu colo, por meio dela.
4 Rasɛli k’a ta baaradenmuso Bila di Yakuba ma k’a kɛ a muso ye. Yakuba jɛnna ni a ye.
4 Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Bila nana kɔnɔ ta ka dencɛ woro Yakuba ye.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Rasɛli ko: «Ala ka jo di ne ma. Ne ka min fɔ a ka o mɛn, ka dencɛ di ne ma.» O kosɔn Rasɛli ka den tɔgɔ la ko Dan.
6 Então, disse Raquel: Deus me julgou, e também me ouviu a voz, e me deu um filho; portanto, lhe chamou Dã.
7 Rasɛli ta baaraden Bila nana kɔnɔ ta ka dencɛ flanan woro Yakuba ye.
7 Concebeu outra vez Bila, serva de Raquel, e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Rasɛli ko: «Ne ka siyɛngbɛlɛn le ta ni ne kɔrɔmuso ye fɔ ka se sɔrɔ.» A ka o den tɔgɔ la ko Nɛfitali.
8 Disse Raquel: Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e logrei prevalecer; chamou-lhe, pois, Naftali.
9 Ayiwa, Leya nana a ye ko ale tɛ den worora minkɛ tuun, ale fana k’a ta baaradenmuso Zilipa ta ka o di Yakuba ma.
9 Vendo Lia que ela mesma cessara de conceber, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó, por mulher.
10 Zilipa nana kɔnɔ ta ka dencɛ woro Yakuba ye.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Leya ko: «Ne kunnadiyara dɛ!» A ka o den tɔgɔ la ko Gadi.
11 Disse Lia: Afortunada! E lhe chamou Gade.
12 Zilipa nana dencɛ flanan woro Yakuba ye.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Leya ko: «E! Nin ye hɛra le ye dɛ! Musow bɛna a fɔ ko ne ta ɲana.» A ka o tɔgɔ la ko Asɛri.
13 Então, disse Lia: É a minha felicidade! Porque as filhas me terão por venturosa; e lhe chamou Aser.
14 Lon dɔ, simantigɛwagati ra, Rubɛn bɔra ka taga mandaragɔrisun dɔ ye foro ra. A ka o yiri den tigɛ ka na a di a bamuso Leya ma. Rasɛli ko Leya ma ko: «I tɛ sabari ka i dencɛ ta mandaragɔri dɔ di ne ma wa?»
14 Foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo, e trouxe-as a Lia, sua mãe. Então, disse Raquel a Lia: Dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Leya ko: «Mun? I ka ne ta cɛ bɔsi ne ra, o ma i wasa, fɔ i belen ko ne ye ne dencɛ ta mandaragɔri le di i ma ka fara o kan kɛ!» Rasɛli ko: «Ayiwa, ni o lo, a bɛna bi su kɛ ni i ye. O bɛ kɛ mandaragɔri sara ye.» Leya sɔnna o ma.
15 Respondeu ela: Achas pouco o me teres levado o marido? Tomarás também as mandrágoras de meu filho? Disse Raquel: Ele te possuirá esta noite, a troco das mandrágoras de teu filho.
16 Ayiwa, wula fɛ, Yakuba bɔtɔ foro ra, Leya borira ka taga a kunbɛn, k’a fɔ a ye ko: «I bɛ si ne le fɛ bi. Ne ka i sɔrɔ ni ne dencɛ ta mandaragɔriw ye.» Yakuba tagara si Leya fɛ o lon su fɛ.
16 À tarde, vindo Jacó do campo, saiu-lhe ao encontro Lia e lhe disse: Esta noite me possuirás, pois eu te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E Jacó, naquela noite, coabitou com ela.
17 Ala ka Leya ta daariri lamɛn. A nana kɔnɔ ta ka dencɛ loorunan woro Yakuba ye.
17 Ouviu Deus a Lia; ela concebeu e deu à luz o quinto filho.
18 Leya ko: «Ne ka ne ta baaradenmuso di ne ta cɛ ma minkɛ, Ala ka o sara le di ne ma.» Leya ka o den tɔgɔ la ko Isakari.
18 Então, disse Lia: Deus me recompensou, porque dei a minha serva a meu marido; e chamou-lhe Issacar.
19 Leya nana kɔnɔ ta tuun, k’a dencɛ wɔɔrɔnan woro Yakuba ye minkɛ,
19 E Lia, tendo concebido outra vez, deu a Jacó o sexto filho.
20 a ko: «Ala ka fɛnba kɛ ne ye. Sisan ne cɛ bɛna ne bonya, sabu ne ka dencɛ wɔɔrɔ le woro a ye.» Leya ka o den tɔgɔ la ko Zabulɔn.
20 E disse: Deus me concedeu excelente dote; desta vez permanecerá comigo meu marido, porque lhe dei seis filhos; e lhe chamou Zebulom.
21 O kɔ, a ka denmuso woro, ka o tɔgɔ la ko Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Ayiwa, Ala hakiri tora Rasɛli ra, k’a ta daariri lamɛn, ka woro nɔgɔya a ye.
22 Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Rasɛli nana kɔnɔ ta ka dencɛ woro. A ko: «Ala ka maroya bɔ ne ra sisan.»
23 Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: Deus me tirou o meu vexame.
24 A k’a tɔgɔ la ko Yusufu. A ko: «Ala ye dencɛ wɛrɛ fara nin kan ne ye.»
24 E lhe chamou José, dizendo: Dê-me o Senhor ainda outro filho.
25 Ayiwa, Rasɛli ka Yusufu woro minkɛ, lon dɔ Yakuba k’a fɔ Laban ye ko: «Sira di ne ma ne bɛ sekɔ ka taga so, ne faso ra.
25 Tendo Raquel dado à luz a José, disse Jacó a Labão: Permite-me que eu volte ao meu lugar e à minha terra.
26 Ne ta musow, ani ne ta denw di ne ma; ne ka baara kɛ i ye olugu le kosɔn. O di ne ma ne bɛ taga so, sabu ne ka min kɛ i ye, i yɛrɛ ka o lɔn.»
26 Dá-me meus filhos e as mulheres, pelas quais eu te servi, e partirei; pois tu sabes quanto e de que maneira te servi.
27 Laban ko: «Ni ne ko ka di i ye, o tuma to yan. Ne ta lagbɛrikɛfɛnw k’a yira ne ra ko Matigi Ala ka baraka don ne ra ele le sababu ra.
27 Labão lhe respondeu: Ache eu mercê diante de ti; fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 I ta sara bɛ kɛ min ye, o fɔ ne ye, ne bɛ o di i ma.»
28 E disse ainda: Fixa o teu salário, que te pagarei.
29 Yakuba ko: «Ne ka baara kɛ cogo min na, ani i ta bɛganw cayara cogo min ne boro, ele yɛrɛ ka o lɔn.
29 Disse-lhe Jacó: Tu sabes como te venho servindo e como cuidei do teu gado.
30 Sabu bɛgan fitini min tun bɛ i fɛ sani ne ye na yan, o cayara sisan ka kɛ bɛgankuruba ye. Matigi Ala ka baraka don i ra ne le sababu ra. Sisan ne bɛna wagati juman le sɔrɔ ka baara kɛ ne yɛrɛ ta mɔgɔw ye?»
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda foi aumentado grandemente; e o Senhor te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de eu trabalhar também por minha casa?
31 Laban ko: «I b’a fɛ ne ye mun le di i ma i sara ye?» Yakuba ko: «I tɛna foyi wɛrɛ di ne ma; ne bɛna min fɔ, ni i sɔnna o ma, ne bɛna i ta sagaw gbɛn tuun, ka o kɔrɔsi.
31 Então, Labão lhe perguntou: Que te darei? Respondeu Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:
32 Nka bi, ne bɛna don i ta bɛganw cɛ ra ka o bɛɛ flɛflɛ kelen kelen. Sagaden musoman minw ɲɛgɛnɲɛgɛnna, ani fin bɛ minw na, ani minw yɔrɔ bɛɛ finna, ani ba minw ɲɛgɛnna fana, ani fin bɛ minw na, ne bɛna olugu bɛɛ mina ka o bla danna. O le bɛ kɛ ne ta sara ye.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele os salpicados e malhados, e todos os negros entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; será isto o meu salário.
33 O kɔ fɛ, ni i nana ne ta sagaw flɛ, ni ne terennin lo walama ni ne terennin tɛ, walama ni ne ka i janfa, i yɛrɛ bɛna o lɔn; ni i nana ba o ba ye ne fɛ, min ma ɲɛgɛn, walama fin tɛ a ra, ani ni i ka sagaden o sagaden ye ne fɛ, min ma fin, o tuma ne ka o sonya i fɛ le.»
33 Assim, responderá por mim a minha justiça, no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário diante de ti; o que não for salpicado e malhado entre as cabras e negro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Laban ko: «Ayiwa, i k’a fɔ cogo min na, an ye a kɛ ten.»
34 Disse Labão: Pois sim! Seja conforme a tua palavra.
35 Nka, o lon yɛrɛ ra, bakɔrɔnin min o min ɲɛgɛnɲɛgɛnna, ani fin bɛ a min o min na, ani ba musoman min o min ɲɛgɛnɲɛgɛnna, ani fin bɛ a min o min na, walama gbɛ tun bɛ min o min na, ani saga min o min finna, Laban ka olugu bɛɛ woloma ka o bla danna. A ka olugu karifa a dencɛw ma,
35 Mas, naquele mesmo dia, separou Labão os bodes listados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os negros entre os cordeiros; e os passou às mãos de seus filhos.
36 ka o bla ka taga yɔrɔ wɛrɛ, ka o yɔrɔ janya Yakuba ra; a dencɛw tagamana fɔ tere saba ka taga o yɔrɔ ra. Yakuba ka to ni Laban ta bɛgan tɔw ye, ka kɛ olugu kɔrɔsi ye.
36 E pôs a distância de três dias de jornada entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Ayiwa, Yakuba ka bere kɛnɛ dɔw tigɛ, pepiliyesun dɔw ra, ani amandesun dɔw ra, ani pilatanisun dɔw ra. A ka o berekɛnɛw fara dɔw bɔbɔ o ra, ka o gbɛmanyɔrɔw bɔbɔ, ka o ɲɛgɛnɲɛgɛn.
37 Tomou, então, Jacó varas verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura das varas,
38 A ka o bere kɛnɛ ɲɛgɛnninw blabla bɛganw ta jiminfaga kɔnɔ, janko bɛganw natɔ jiminyɔrɔ ra, o ye o bere ɲɛgɛnninw ye; k’a sɔrɔ bɛganw tun bɛ yɛlɛn ɲɔgɔn kan jiminyɔrɔ le ra.
38 as quais, assim escorchadas, pôs ele em frente do rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para dessedentar-se, e conceberam quando vinham a beber.
39 Ayiwa, bɛganw nana kɛ yɛlɛn ye ɲɔgɔn kan jiminyɔrɔ ra ka o ɲa to o bere ɲɛgɛnninw na. A kɛra ten, o bɛganw nana den o den woro, o denw bɛɛ ɲɛgɛnɲɛgɛnnin worora, ka fin kɛ o ra, walama ka gbɛ kɛ o ra.
39 E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listadas, salpicadas e malhadas.
40 Yakuba tun ka saga minw woloma, a ka olugu bla Laban ta saga ɲɛgɛnninw, ani a finmanw ɲa kɔrɔ, janko o ye Laban ta sagaw flɛ. A kɛra ten Yakuba ka bɛgankuru dɔw sɔrɔ a yɛrɛ ta ye; a ma sɔn ka o fara Laban taw kan.
40 Então, separou Jacó os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos listados e dos pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Ni saga barakamanw le tun bɛ nana min, Yakuba tun bɛ bere ɲɛgɛnɲɛgɛnnin bla jiminfaga kɔnɔ o ɲa kɔrɔ, janko o yɛlɛntɔ ɲɔgɔn kan, o ye berew ye, ani janko ni o sagamusow ka na kɔnɔ ta o denw ye ɲɛgɛnɲɛgɛn.
41 E, todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas à vista do rebanho nos canais de água, para que concebessem diante das varas.
42 Nka ni saga fasaninw le tun bɛ na min, Yakuba tun tɛ bere bla jiminfaga kɔnɔ o ɲa kɔrɔ. O cogo ra, saga fasaninw kɛra Laban ta ye, saga belebelew kɛra Yakuba yɛrɛ ta ye.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não as punha; assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.
43 Ayiwa, Yakuba kɛra fɛntigi ye o cogo le ra. A ka baw ni sagaw sɔrɔ caman; baaraden musomanw ni a cɛmanw tun bɛ a fɛ, ani ɲɔgɔmɛw, ani faliw.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.