Gênesis 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, sankolo ni dugukolo ni o kɔnɔfɛnw bɛɛ danna ka ban o cogo le ra.
1 Assim, pois, foram acabados os céus e a terra e tudo o que neles há.
2 Ala k’a ta baara kɛ ka ban tere wɔɔrɔ kɔnɔ; a tere wolonflanan, a nɛnɛkirira a ta baara bɛɛ ra.
2 E, havendo Deus terminado no sétimo dia a sua obra, que tinha feito, descansou nesse dia de toda a obra que tinha feito.
3 Ala ka baraka don tere wolonflanan na, k’a kɛ lon saninman ye; sabu o lon le ra, a nɛnɛkirira a ta baara bɛɛ ra.
3 E Deus abençoou o sétimo dia e o santificou; porque nele descansou de toda a obra que, como Criador, tinha feito.
4 Ayiwa, wagati min Masa Ala ka danni kɛ, sankolo ni dugukolo danna nin cogo le ra.
4 Esta é a gênese dos céus e da terra quando foram criados, quando o Senhor Deus os criou.
5 kongoyiri si tun tɛ dugukolo kan fɔlɔ, bin si fana tun ma falen fɔlɔ; sabu Masa Ala tun ma sanji ben dugukolo kan fɔlɔ, ani mɔgɔ si fana tun tɛ yi fɔlɔ ka dugukolo sɛnɛ.
5 Não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois ainda nenhuma erva do campo havia brotado; porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, e também não havia ninguém para cultivar o solo.
6 Bugun dɔ le tun bɛ bɔ dugukolo ra ka kɛ ji ye ka dugukolo yɔrɔ bɛɛ sɔn.
6 Mas uma neblina subia da terra e regava toda a superfície do solo.
7 Masa Ala ka dugukolo bɔgɔ ta ka mɔgɔ lalaga ni a ye. O kɔ, a ka ɲanamanya nɛnɛkiri fiyɛ ni a dafɔɲɔ ye k’a don mɔgɔ nunwo fɛ; a kɛra mɔgɔ ɲanaman ye.
7 Então o Senhor Deus formou o homem do pó da terra e lhe soprou nas narinas o fôlego de vida, e o homem se tornou um ser vivente.
8 O kɔ, Masa Ala ka yirituɲuman dɔ kɛ Edɛni jamana ra, terebɔyanfan na, ka mɔgɔ bla o kɔnɔ.
8 E o Senhor Deus plantou um jardim no Éden, na direção do Oriente, e pôs nele o homem que havia formado.
9 Matigi Ala ka yiri suguya bɛɛ falen dugukolo kan; yiri cɛɲumanw, minw den ka di; a ka ɲanamanya yiri bla yiritu cɛmancɛ ra, ani yiri min b’a to mɔgɔ bɛ koɲuman ni kojugu lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na.
9 Do solo o Senhor Deus fez brotar todo tipo de árvores agradáveis à vista e boas para alimento; e também a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 Ba dɔ tun bɛ woyo ka bɔ Edɛni jamana ra. O ba ji le tun bɛ woyo ka tɛmɛ yiritu kɔnɔ; o kɔ, a bɛ taran ka kɛ boro naani wɛrɛ ye.
10 E um rio saía do Éden para regar o jardim e de lá se dividia, repartindo-se em quatro braços.
11 O ba fɔlɔ tɔgɔ ye ko Pisɔn; ale bɛ woyo ka tɛmɛ Havila jamana bɛɛ kɔnɔ. Sanin bɛ o jamana le ra.
11 O nome do primeiro é Pisom, que rodeia a terra de Havilá, onde há ouro.
12 O sanin ye sanin bɛɛ ra ɲumanman le ye. Turu kasadiman dɔ fana bɛ sɔrɔ yi, min tɔgɔ ye ko bideliyɔmu, ani lulu bisigi dɔ, min tɔgɔ ye ko onikisi.
12 O ouro dessa terra é bom; também se encontram lá o bdélio e a pedra de ônix.
13 Ba flanan tɔgɔ ye ko Giyɔn; ale bɛ woyo ka tɛmɛ Kusi jamana bɛɛ kɔnɔ.
13 O nome do segundo rio é Giom; é o que rodeia a terra de Cuxe.
14 Ba sabanan tɔgɔ ye ko Tigere. Ale bɛ woyo Asiri jamana terebɔyanfan na. Ba naaninan tɔgɔ le ye ko Efirati.
14 O nome do terceiro rio é Tigre; é o que corre pelo leste da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.
15 Ayiwa, Matigi Ala ka mɔgɔ bla Edɛni yirituɲuman kɔnɔ, ko a ye a sɛnɛ, k’a kɔrɔsi.
15 O Senhor Deus tomou o homem e o colocou no jardim do Éden para o cultivar e o guardar.
16 Ala ka nin kuma fɔ mɔgɔ ye ko: «I bɛ se ka yiritu yiridenw bɛɛ dɔ domu.
16 E o Senhor Deus ordenou ao homem: — De toda árvore do jardim você pode comer livremente,
17 Nka yiri min b’a to mɔgɔ bɛ koɲuman walama kojugu lɔn, i kana o yiri den domu dɛ! Sabu ni i k’a dɔ domu lon o lon, sigiya t’a ra, i bɛna sa.»
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal você não deve comer; porque, no dia em que dela comer, você certamente morrerá.
18 Ayiwa, o kɔ, Matigi Ala ko: «Cɛ ye to a kelen na tan, o man ɲi. Ne bɛna dɛmɛbaga kɛ a ye, min bɛ bɛn a ma.»
18 O Senhor Deus disse ainda: — Não é bom que o homem esteja só; farei para ele uma auxiliadora que seja semelhante a ele.
19 Masa Ala tun ka bɔgɔ ta ka kongosogow bɛɛ lalaga, ani kɔnɔw. O kɔ, a tun ka o bɛɛ lana cɛ fɛ, k’a flɛ a bɛna tɔgɔ min la o bɛɛ kelen kelen na, ani janko ni cɛ ka tɔgɔ min la fɛnɲanaman min na, o le ye kɛ a tɔgɔ ye.
19 Havendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todos os animais do campo e todas as aves dos céus, trouxe-os a Adão, para ver que nome lhes daria; e o nome que ele desse a todos os seres vivos, esse seria o nome deles.
20 Cɛ tun ka tɔgɔ la bɛganw bɛɛ ra, ani kɔnɔw, ani kongosogow bɛɛ. Nka o fɛnw bɛɛ cɛ ra, a tun ma dɛmɛbaga sɔrɔ a yɛrɛ ra, min tun bɛ se ka bɛn ale ma.
20 O homem deu nome a todos os animais domésticos, às aves dos céus e a todos os animais selvagens; mas para o homem não se achava uma auxiliadora que fosse semelhante a ele.
21 Ayiwa, Masa Ala ka sunɔgɔba bla cɛ ra. Ka cɛ to sunɔgɔ ra, a k’a garagakolo kelen bɔ, ka sogobu kɛ ka o nɔ datugu.
21 Então o Senhor Deus fez cair um pesado sono sobre o homem, e este adormeceu. Tirou-lhe uma das costelas e fechou o lugar com carne.
22 O garagakolo min bɔra cɛ ra, Masa Ala ka o le ta k’a kɛ muso ye, ka na ni o muso ye cɛ fɛ.
22 E da costela que havia tirado do homem, o Senhor Deus formou uma mulher e a levou até ele.
23 Kabini cɛ ka muso ye, a ko:
23 E o homem disse: “Esta, afinal, é osso dos meus ossos e carne da minha carne; será chamada varoa, porque do varão foi tirada.”
24 O le kosɔn cɛ bɛ bɔ a facɛ ni a bamuso kɔrɔ ka nɔrɔ a muso ra; o fla bɛ jɛn ka kɛ mɔgɔ kelen ye.
24 Por isso, o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne.
25 Ayiwa, o wagati ra cɛ ni muso fla bɛɛ fari lakolon tun lo; o tun m’a lɔn fɛn min tɔgɔ ye ko maroya.
25 Ora, um e outro, o homem e a sua mulher, estavam nus e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.