Gênesis 25
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Iburahima ka muso wɛrɛ ta; ale tɔgɔ tun ye ko Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ketura ka dencɛ minw woro Iburahima ye, o kɛra Zimiran ye, ani Yokisan, ani Medan, ani Madiyan, ani Isibaki, ani Suwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yokisan ka Seba ni Dedan woro. Dedan le ye Asurikaw ye, ani Letusikaw, ani Lemikaw bɛmacɛ ye.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Madiyan dencɛw tun ye Efa ye, ani Efɛri, ani Hanɔki, ani Abida, ani Elida. Olugu bɛɛ le ye Ketura denw ni a mamadenw ye.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Nka Iburahima k’a borofɛnw bɛɛ di Isiyaka le ma.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 A tun ka jɔnmuso minw kɛ a musow ye, a ka olugu dencɛw fana sɔn fɛn dɔw ra. Nka sani a ye sa, a ka olugu bla ka taga fɔ yɔrɔjan, terebɔyanfan jamanaw ra, ka o mabɔ a dencɛ Isiyaka ra.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Iburahima si bɛɛ lajɛnnin kɛra san kɛmɛ ni san biwolonfla ni san looru; a ka o le sɔrɔ.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Iburahima kɔrɔra fɔ ka kɔrɔya diyabɔ. O kɔ, a sara, ka taga fara a bɛma tɔw kan.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 A dencɛ fla, Isiyaka ni Sumayila, olugu k’a su don Makipela kuruwo ra. O yɔrɔ bɛ Hɛtikacɛ Sohari dencɛ Efurɔn ta foro ra. A bɛ Mamire terebɔyanfan na.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Iburahima tun ka o yɔrɔ le san Hɛti ta denw fɛ. Iburahima ni a muso Saran su donna yi le.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Iburahima sanin kɔ, Ala ka baraka don a dencɛ Isiyaka ra. Isiyaka tun siginin bɛ Lasayi Royi ta kɔlɔn yɔrɔ le ra.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Iburahima ta muso Saran ta baaradenmuso min tɔgɔ tun ye ko Hajara, o Misirankamuso tun ka dencɛ min woro Iburahima ye ni a tɔgɔ tun ye ko Sumayila, ale ta duruja flɛ nin ye.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 A dencɛw tɔgɔw ye nin ye, ka kaɲa ni o ta woro wagatiw ye: a dencɛ fɔlɔ ye Nebayɔti ye; o kɔ fɛ, Kedari, ani Adibɛli, ani Mibisamu,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 ani Misima, ani Duma, ani Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ani Hadadi, ani Tema, ani Yeturi, ani Nafisi, ani Kedima.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Olugu le ye Sumayila dencɛw ye. O tɔgɔw le ye o ye, ka kaɲa ni o ta duguw, ni o ta wɛrɛw ye. O kɛra kuntigi tan ni fla ye o ta siyaw ra.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Sumayila si bɛɛ lajɛnnin kɛra san kɛmɛ ni san bisaba ni san wolonfla; a ka o le kɛ. O kɔ, a sara fana ka taga fara a bɛmacɛ tɔw kan.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 A denw tun siginin bɛ mara min na, o bɛ damina Havila mara ra ka taga a bla fɔ Suri kongokolon na. A yɔrɔ bɛ Misiran jamana terebɔyanfan na, Asiri jamana sira ra. O sigira o yɔrɔ ra o danna, ka o yɛrɛ mabɔ o balemaw bɛɛ ra.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Ayiwa, Iburahima dencɛ Isiyaka ta duruja ye nin ye.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Iburahima ka Isiyaka woro. Ka Isiyaka si to san binaani, a ka Rebeka furu. Rebeka facɛ tun ye Betuhɛli ye. Betuhɛli tun ye Arameka le ye, a bɛ bɔ Mesopotami jamana ra. Rebeka kɔrɔcɛ le tun ye Laban ye; ale fana tun ye Arameka ye.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Isiyaka ka Matigi Ala daari kosɛbɛ a muso Rebeka ye, sabu a tun ma den sɔrɔ. Matigi Ala ka a ta daariri lamɛn; a muso ka kɔnɔ ta.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Rebeka ka kɔnɔ ta flaninw le ra. K’a sɔrɔ o ma woro ban, denw tun bɛ ɲɔgɔn ɲɔniɲɔnina o bamuso kɔnɔ. Rebeka ko: «Ni o lo, ne ta kɔnɔtari kun kɛra mun le ye sa?» A ka Matigi Ala ɲininka o ko ra.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Matigi Ala ko:
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Ayiwa, Rebeka jigilon nana se. Sigiya ma kɛ a ra tuun, a jigira flaninw le ra.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Den fɔlɔ nana; ale kɛra wulenman, k’a yɔrɔ bɛɛ kɛ si ye i ko sagasi derege. O ka ale tɔgɔ la ko Esawu.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 O kɔ, a dɔgɔcɛ nana; ale natɔ k’a kɔrɔcɛ sen mina a boro. O ka ale tɔgɔ la ko Yakuba.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Denw nana ɲanatigɛ. Esawu nana kɛ donsocɛfari ye, ka kɛ kongoyaalabaga ye. Yakuba, ale kɛra mɔgɔ sumanin ye, ka kɛ sokɔnɔsigibaga ye.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Esawu ko le tun ka di Isiyaka ye, sabu ale baraka ra, Isiyaka tun bɛ sogo sɔrɔ k’a domu. Yakuba ko le tun ka di Rebeka ye.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Lon dɔ, Yakuba tun bɛ sɔsɔ tobira. Esawu sɛgɛninba nana ka bɔ kongo ra.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 A ko Yakuba ma ko: «Ne sɛgɛra, kɔngɔ bɛ ɲini ka ne faga; sabari k’a to ne ye i ta sɔsɔwulen nin dɔ domu.» Ayiwa, o le kosɔn Esawu tɔgɔ nana la ko Edɔmu.
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yakuba ko: «Ni i ka i ta kɔrɔya falen sɔsɔ ra ne fɛ bi, ne bɛ sɔrɔ ka sɔsɔ dɔ di i ma.»
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Esawu ko: «Kɔngɔ bɛ ɲini ka ne faga; kɔrɔya bɛ mun le ɲa ne ye?»
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yakuba ko: «Kari a ra fɔlɔ ne ye.» Esawu karira; a k’a ta kɔrɔya falen Yakuba fɛ sɔsɔ ra.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 O kɔ, Yakuba sɔrɔra k’a ta sɔsɔ dɔ di Esawu ma, ani buru. Esawu ka o domu, ka ji min, ka wuri ka tɛmɛ.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.