Gênesis 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O kow kɔ, Matigi Ala k’a yɛrɛ yira Iburahima ra tuun Mamire ta yirisunbaw kɔrɔ. Iburahima tun siginin bɛ a ta fanibon da ra, teregban papa fɛ.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 A nana a ɲa kɔrɔta minkɛ, a barara ka cɛ saba ye. A teliyara ka bɔ a ta fanibon kɔrɔ ka taga o kunbɛn, ka biri ka o fo ni bonya ye.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 A ko o ra kelen ma ko: «Ne matigicɛ, ni aw tun bɛ sɔn ka sabari ka lɔ aw ta jɔncɛ kɔrɔ dɔɔnin, o tun bɛna kɛ bonyaba le ye ne fɛ.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Aw y’a to o ye na ni ji dɔɔnin ye ka na aw senw ko, aw ye nɛnɛkiri yirisuma ra yan dɔɔnin.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Ne bɛna taga domuni fitini ɲini ka na o di aw ma, janko aw ye o domu ka baraka dɔɔnin don aw yɛrɛ ra, aw bɛ sɔrɔ ka taga aw ta tagama fɛ. O le kosɔn Ala k’a to aw tɛmɛna aw ta jɔncɛ kɔrɔ yan.»
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Iburahima teliyara ka don a ta fanibon kɔnɔ Saran nɔ fɛ, k’a fɔ a ye ko: «Teliya ka mugu tɛntɛnnin minan ɲa saba suma, k’a nɔɔni k’a kɛ ŋɔmi ye.»
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 A borira ka taga a ta misiwɛrɛ ra, ka taga misiden ɲanaman tɔrɔnin dɔ mina, ka o di a ta baaraden dɔ ma. Ale ka o faga ka o labɛn joona.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 O kɔ, a nana ni nɔnɔkumu ni nɔnɔkɛnɛ ye, ani o misiden sogo tobinin, ka na o sigi cɛ saba kɔrɔ; ale yɛrɛ ka lɔ o kɛrɛ fɛ, yirisuma ra. O cɛ saba ka domuni kɛ.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 O ka Iburahima ɲininka ko: «I ta muso Saran bɛ min le?» A ko: «A bɛ fanibon kɔnɔ yan.»
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 O ra kelen ko: «Sigiya t’a ra, ne bɛna sekɔ ka na i fɛ yan san wɛrɛ ɲɔgɔntumasi; o tuma i ta muso Saran bɛna dencɛ sɔrɔ.» Saran tun bɛ o kuma mɛnna, k’a siginin to fanibon donda ra a cɛ kɔ fɛ.
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 O wagati ra Iburahima ni Saran tun kɔrɔra kosɛbɛ. Denworo wagati fana tun tɛmɛna Saran kan.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Ayiwa, Saran ka o mɛn minkɛ, a yɛrɛkora a yɛrɛ kɔnɔ. A ko: «Ne kɔrɔninba nin bɛna mun nafa le sɔrɔ cɛko ra tuun fɔ ka na den woro? Ne matigicɛ fana kɔrɔnin lo.»
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Matigi Ala k’a fɔ Iburahima ye ko: «Mun kosɔn Saran yɛrɛkora k’a fɔ a yɛrɛ kɔnɔ ko yala ale kɔrɔninba nin bɛ se ka den woro can na wa?
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Fɛn juman le bɛ se ka gbɛlɛya fɔ ka Matigi Ala kaɲa? San wɛrɛ ɲɔgɔntumasi, ne bɛna na i fɛ yan; o tuma Saran bɛna dencɛ sɔrɔ.»
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 O kuma fɔra minkɛ, Saran siranna; a ma sɔn ka lɔ a ra. A ko: «Ne ma yɛrɛko dɛ!» A ka o fɔ sabu a tun siranna. Matigi Ala ko: «I yɛrɛkora yɛrɛ le.»
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Ayiwa, o kɔ, o cɛ saba wurira ko o bɛ taga. O ka Sodɔmu dugu fan flɛ. Iburahima wurira ka taga o blasira.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Matigi Ala ko: «Ne bɛna min kɛ Sodɔmu ni Gomɔri ra, yala ne bɛ se ka o dogo Iburahima ma wa?
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Sabu sigiya t’a ra, Iburahima bɛna kɛ siyaba le ye, ani siya fangatigi. Dugukolo siyaw bɛɛ bɛna baraka sɔrɔ ale le sababu ra.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Ne k’a ɲanawoloma, janko a ye a fɔ a ta denw ye, ani a ta somɔgɔ minw bɛna na a kɔ fɛ, ko o ye Matigi Ala ta sira tagama ka ɲa, ka tagama terenninya ni can kan. Ni o kɛra, ne Matigi Ala ka fɛn minw layiri ta Iburahima ye, ne bɛna o kɛ a ye.»
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Ayiwa, Matigi Ala ko Iburahima ma ko: «Sodɔmu dugumɔgɔw, ani Gomɔri dugumɔgɔw jarakikan cayara; o ta jurumunw cayara kosɛbɛ.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 O kosɔn ne bɛna jigi ka taga a flɛ, ni i y’a sɔrɔ ko min bɛɛ bɛ fɔra o ta ko ra, o b’a kɛra o cogo yɛrɛ le ra; walama ni a fana kɛra ko o tɛ, ne bɛna o lɔn.»
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 O cɛw bɔra Iburahima kɔrɔ, ka taga Sodɔmu dugu fan fɛ. Nka Iburahima belen lɔnin tora Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 A gbarara ɲa fɛ k’a fɔ Ala ye ko: «Matigi Ala, yala i bɛ sɔn ka mɔgɔɲuman ni mɔgɔjugu bɛɛ halaki ɲɔgɔn fɛ wa?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 I n’a sɔrɔ ko mɔgɔɲuman bilooru bɛ dugu kɔnɔ. Yala i bɛ sɔn ka olugu fana halaki wa? I tɛna yafa dugu bɛɛ ma o mɔgɔɲuman bilooru kosɔn wa?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Ka mɔgɔɲuman ni mɔgɔjugu bɛɛ halaki ɲɔgɔn fɛ, walama ka mɔgɔɲuman ni mɔgɔjugu bɛɛ sara kɛ kelen ye, ne k’a lɔn ko i tɛ sɔn o ko ɲɔgɔn ma fiyewu. O tuma ele min bɛ dunuɲamɔgɔw bɛɛ ta kiti tigɛ, ele le tɛna se ka koɲuman ni kojugu lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na wa?»
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Matigi Ala ka Iburahima jaabi ko: «Ni ne ka mɔgɔɲuman bilooru sɔrɔ Sodɔmu dugu kɔnɔ, ne bɛ yafa dugu bɛɛ ma, o mɔgɔɲuman bilooru kosɔn.»
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Iburahima k’a fɔ Ala ye tuun ko: «Sabari k’a to ne ye kuma tuun, ne min tɛ foyi ye ni buguri ni bugurigbɛ tɛ.»
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 A ko: «Matigi, i n’a sɔrɔ ko dugu mɔgɔɲumanw tɛna mɔgɔ bilooru bɔ. Mɔgɔ looru bɛ se k’a jɛn. Ayiwa, ni mɔgɔ looru dɔrɔn ka mɔgɔ bilooru jɛn o, o mɔgɔ looru kosɔn i bɛna dugu bɛɛ halaki wa?» Matigi Ala ko: «Ni ne ka mɔgɔɲuman binaani ni looru sɔrɔ dugu kɔnɔ, ne tɛna dugu halaki o mɔgɔɲuman binaani ni looru kosɔn.»
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Iburahima kumana Ala fɛ tuun, ko: «I n’a sɔrɔ ko dugu mɔgɔɲumanw tɛna tɛmɛ mɔgɔ binaani kan.» Matigi Ala ko: «O mɔgɔ binaani kosɔn, ne tɛna foyi kɛ dugu ra.»
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Iburahima ko tuun ko: «Matigi, i kana dimi ne kɔrɔ. Ne bɛna kuma tuun: ni a sɔrɔra ko dugu mɔgɔɲuman bɛɛ tagara kɛ mɔgɔ bisaba le ye do?» Ala ko: «Ni ne ka mɔgɔɲuman bisaba sɔrɔ yi, ne tɛna foyi kɛ dugu ra.»
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Iburahima ko: «Matigi, sabari k’a to ne ye kuma tuun: i n’a sɔrɔ ko dugu mɔgɔɲuman bɛna dan mɔgɔ mugan le ma. Ni a kɛra o ye do?» Matigi Ala ko: «Ne tɛna dugu halaki o mɔgɔ mugan kosɔn.»
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Iburahima ko: «Matigi, sabari, i kana dimi ne kɔrɔ; ne ta kuma bɛna dan nin le ma: ayiwa, ni dugu mɔgɔɲuman bɛɛ nana kɛ mɔgɔ tan le ye do?» Matigi Ala ko: «Ne tɛna dugu halaki o mɔgɔ tan kosɔn.»
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Matigi Ala banna kuma ra ni Iburahima ye minkɛ, a tagara. Iburahima sekɔra ka taga a ta so.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.