Gênesis 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Fɔlɔfɔlɔ, dunuɲamɔgɔw bɛɛ tun bɛ kan kelen, ani kuma kelen le fɔ.
1 Naquele tempo todos os povos falavam uma língua só, todos usavam as mesmas palavras.
2 O bɔra terebɔyanfan na, ka taga kɛnɛgbɛba dɔ ye Sinehari jamana ra. O sigira o yɔrɔ ra.
2 Alguns partiram do Oriente e chegaram a uma planície em Sinar, onde ficaram morando.
3 Lon dɔ, o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «Aw y’a to an ye biriki bɔ, k’a jɛni k’a ja.» O ka o birikiw le kɛ o ta bonlɔkabakuruw ye, ka mananji kɛ bonlɔnan ye.
3 Um dia disseram uns aos outros: — Vamos, pessoal! Vamos fazer tijolos queimados! Assim, eles tinham tijolos para construir, em vez de pedras, e usavam piche, em vez de massa de pedreiro.
4 O ko: «Aw y’a to an ye dugu dɔ lɔ, ani sankasojan dɔ; k’a janya fɔ a ye se sankolo ma. O ye kɛ tagamasiyɛn ye, k’a to an ye tɔgɔ sɔrɔ, janko an kana na yɛrɛgɛ ka taga dugukolo fan bɛɛ ra.»
4 Aí disseram: — Agora vamos construir uma cidade que tenha uma torre que chegue até o céu. Assim ficaremos famosos e não seremos espalhados pelo mundo inteiro.
5 Ayiwa, Matigi Ala jigira ka na dugu flɛ, ani sankasojan, adamadenw tun bɛ min lɔra.
5 Então o Senhor desceu para ver a cidade e a torre que aquela gente estava construindo.
6 Matigi Ala ko: «Aw y’a flɛ, o bɛɛ kɛra i ko jamana kelen mɔgɔw; o bɛɛ bɛ kan kelen le fɔra fana. Sisan o fana ka nin baara le damina. Ni a tora tan, o ka fɛn o fɛn latigɛ ko o b’a kɛ, foyi le tɛna o bari ka o kɛ.»
6 O Senhor disse assim: — Essa gente é um povo só, e todos falam uma só língua. Isso que eles estão fazendo é apenas o começo. Logo serão capazes de fazer o que quiserem.
7 Ala ko: «An ye jigi ka taga o ta kan ɲagami janko o kana se ka ɲɔgɔn ta kan mɛn tuun.»
7 Vamos descer e atrapalhar a língua que eles falam, a fim de que um não entenda o que o outro está dizendo.
8 Matigi Ala ka o le kɛ, ka o bɛɛ janjan ka bɔ o yɔrɔ ra, ka o lataga dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra. O ka dugu lɔri dabla.
8 Assim, o Senhor os espalhou pelo mundo inteiro, e eles pararam de construir a cidade.
9 O kosɔn o yɔrɔ tɔgɔ lara ko Babɛli, sabu Matigi Ala ka dunuɲamɔgɔw bɛɛ ta kan ɲagami o yɔrɔ le ra; a ka o gbɛn ka bɔ o yɔrɔ le ra, ka o janjan ka taga dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra.
9 A cidade recebeu o nome de Babel , pois ali o Senhor atrapalhou a língua falada por todos os moradores da terra e dali os espalhou pelo mundo inteiro.
10 Ayiwa, Sɛmu ta duruja ye nin ye.
10 São estes os descendentes de Sem. Dois anos depois do dilúvio, quando Sem tinha cem anos, nasceu o seu filho Arpaxade.
11 Aripasadi woronin kɔ, Sɛmu ka san kɛmɛ looru le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
11 Depois disso Sem viveu mais quinhentos anos e foi pai de outros filhos e filhas.
12 Ka Aripasadi si to san bisaba ni san looru, a ka Selasi woro.
12 Quando tinha trinta e cinco anos, Arpaxade foi pai de um filho chamado Selá.
13 Selasi woronin kɔ, Aripasadi ka san kɛmɛ naani ni san saba le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
13 Depois disso Arpaxade viveu mais quatrocentos e três anos e foi pai de outros filhos e filhas.
14 Ka Selasi si to san bisaba, a ka Hebɛri woro.
14 Quando Selá tinha trinta anos, nasceu o seu filho Éber.
15 Hebɛri woronin kɔ, Selasi ka san kɛmɛ naani ni san saba le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
15 Depois disso Selá viveu mais quatrocentos e três anos e foi pai de outros filhos e filhas.
16 Ka Hebɛri si to san bisaba ni san naani, a ka Pelɛgi woro.
16 Quando Éber tinha trinta e quatro anos, nasceu o seu filho Pelegue.
17 Pelɛgi woronin kɔ, Hebɛri ka san kɛmɛ naani ni san bisaba le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
17 Depois disso Éber viveu mais quatrocentos e trinta anos e foi pai de outros filhos e filhas.
18 Ka Pelɛgi si to san bisaba, a ka Erehu woro.
18 Quando tinha trinta anos, Pelegue foi pai de um filho chamado Reú.
19 Erehu woronin kɔ, Pelɛgi ka san kɛmɛ fla ni san kɔnɔntɔn le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
19 Depois disso Pelegue viveu mais duzentos e nove anos e foi pai de outros filhos e filhas.
20 Ka Erehu si to san bisaba ni san fla, a ka Serugi woro.
20 Quando Reú tinha trinta e dois anos, nasceu o seu filho Serugue.
21 Serugi woronin kɔ, Erehu ka san kɛmɛ fla ni san wolonfla le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
21 Depois disso Reú viveu mais duzentos e sete anos e foi pai de outros filhos e filhas.
22 Ka Serugi si to san bisaba, a ka Nahɔri woro.
22 Quando Serugue tinha trinta anos, nasceu o seu filho Naor.
23 Nahɔri woronin kɔ, Serugi ka san kɛmɛ fla le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
23 Depois disso Serugue viveu mais duzentos anos e foi pai de outros filhos e filhas.
24 Ka Nahɔri si to san mugan ni kɔnɔntɔn, a ka Tera woro.
24 Quando Naor tinha vinte e nove anos, nasceu o seu filho Tera.
25 Tera woronin kɔ, Nahɔri ka san kɛmɛ ni san tan ni kɔnɔntɔn le kɛ tuun. A ka dencɛ wɛrɛw woro, ani denmusow.
25 Depois disso Naor viveu mais cento e dezenove anos e foi pai de outros filhos e filhas.
26 Ka Tera si to san biwolonfla, a ka Iburama woro, ani dencɛ dɔ wɛrɛ, min fana tɔgɔ lara ko Nahɔri; ani Haran.
26 Depois que completou setenta anos de idade, Tera foi pai de três filhos: Abrão, Naor e Harã.
27 Tera ta duruja le ye nin ye: a ka Iburama woro, ani Nahɔri, ani Haran. Haran ka Lutu woro.
27 São estes os descendentes de Tera, que foi o pai de Abrão, de Naor e de Harã. Harã foi o pai de Ló.
28 Haran nana sa k’a facɛ to si ra. A tun worora Kalide jamana le ra; a fana sara yi le, Uri dugu ra.
28 Tera ainda vivia quando o seu filho Harã morreu na Babilônia, na cidade de Ur, onde havia nascido.
29 Iburama ni Nahɔri ka muso furu. Iburama ta muso tɔgɔ tun ye ko Sarayi, Nahɔri ta muso tɔgɔ tun ye ko Milika; Milika tun ye Haran denmuso le ye. A denmuso dɔ wɛrɛ tun tɔgɔ ye ko Isika.
29 Abrão casou com Sarai, e Naor casou com Milca. Milca e Iscá eram filhas de Harã.
30 Sarayi tun tɛ se ka den woro; o kosɔn den ma kɛ ale fɛ.
30 Sarai não tinha filhos, pois era estéril.
31 Ayiwa, Tera k’a dencɛ Iburama ta, ani Lutu, a dencɛ Haran dencɛ, ani a buranmuso Sarayi, Iburama ta muso; o bɔra Uri, Kalide jamana ra, ka taga sigi Kanaana jamana ra. O tagara se fɔ Karan, ka sigi o yɔrɔ ra.
31 Tera saiu da cidade de Ur, na Babilônia, para ir até a terra de Canaã, e levou junto o seu filho Abrão, o seu neto Ló, que era filho de Harã, e a sua nora Sarai, que era mulher de Abrão. Eles chegaram até Harã e ficaram morando ali.
32 Tera si bɛɛ lajɛnnin kɛra san kɛmɛ fla ni san looru. O kɔ, a sara Karan mara ra.
32 E Tera morreu em Harã, com a idade de duzentos e cinco anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.