Filipenses 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, i n’a fɔ aw ka jususaaro sɔrɔ Kirisita* ta jɛnɲɔgɔnya ra, ka jagbɛlɛya sɔrɔ kanuya ra, i n’a fɔ aw bɛnna kelen ma Nin Saninman* baraka ra, aw bɛ makari ɲɔgɔn na, ka hina ɲɔgɔn na,
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 o tuma aw ye aw ta miiriya kɛ kelen ye, janko ne ta ɲagari ye dafa; aw ta kanuya ye kɛ kelen ye, ka aw jusukun kɛ kelen ye, ka aw ta miiriya kɛ kelen ye.
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Aw kana foyi kɛ janko ka sanga ɲɔgɔn ma, walama ka aw yɛrɛ bonya gbansan; nka aw ye aw yɛrɛ majigi ka tɔw fisaya ni aw yɛrɛ ye.
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 Sani aw ye aw yɛrɛ dɔrɔn ta nafa jate, min bɛ se ka tɔw nafa, aw bɛɛ kelen kelen ye o le jate.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Miiriya min tun bɛ Yesu Kirisita fɛ, aw y’a to o miiriya kelen ye kɛ aw fana fɛ:
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 «Ale ni Ala cogo bɛɛ tun ka kan.
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 Nka a ka o bɛɛ to yi,
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 A k’a yɛrɛ majigi,
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 O kosɔn Ala ka a kɔrɔta k’a sigi fɛn bɛɛ kunna,
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 janko ni Yesu tɔgɔ fɔra,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 Mɔgɔw bɛɛ y’a lɔn ka a fɔ o da ra ko
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ayiwa, ne balema kanuninw, i n’a fɔ aw ka ne kan mina tuma bɛɛ, o ra, Ala ka aw kisi min kama, aw ye jija k’a to aw ta tagamacogo ye bɛn ni o ye, ka siran Ala ɲa, ka a bonya; a kana kɛ dɔrɔn wagati min na ni ne bɛ aw cɛ ra, nka hali ni ne tɛ ni aw ye.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Sabu Ala yɛrɛ le bɛ a ta baraka don aw kɔnɔ, k’a to aw ye sɔn, ani k’a to aw ye se ka a sago kɛ, ka kaɲa ni a yɛrɛ ta latigɛri ye kanuya ra.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Aw ye fɛn bɛɛ kɛ, a kana kɛ ni kumamisɛn ye, walama sɔsɔri,
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 janko aw ye kɛ mɔgɔ jarakibariw ye, ani mɔgɔ jusukun gbɛninw; aw ye kɛ Ala denw ye, jarakiyɔrɔ tɛ minw na bi mɔgɔ nanbaratɔw ni a mɔgɔjuguw cɛ ra; aw ye kɛ yeelen ye o mɔgɔw cɛ ra dunuɲa kɔnɔ ka manamana i ko lolow.
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 Kibaro Diman* min bɛ ɲanamanya di, aw ye o fɔ o ye; ni o kɛra, aw le bɛna kɛ ne kunkɔrɔtasababu ye Yesu Kirisita nalon na, k’a yira ko ne ta sɛgɛ ni ne ta baara ma kɛ gbansan ye.
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Nka hali ni o bɛna ne faga ka ne kɛ i ko saraka, ka o fara aw ta lanaya kan, ne bɛ ɲagari o ra le; ne bɛ ɲagari ni aw bɛɛ ye.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Aw fana ka kan ka ɲagari o ra, ka ɲagari ni ne ye.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Ni Matigi Yesu ka sɔn k’a latigɛ, yan ni dɔɔnin ne bɛna Timote ci aw fɛ yi, janko a ye taga aw fɛko lɔn ka na o kibaroya fɔ ne ye, ka ne hakiri sigi.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Sabu mɔgɔ wɛrɛ tɛ ne fɛ yan min ni ne ta miiriyaw ye kelen ye, ani aw ta ko hami bɛ min na can ra.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 Tɔw bɛɛ bɛ hamina o yɛrɛ ta nafa le ra; o tɛ hami Yesu Kirisita ta ko ra.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Nka aw yɛrɛ k’a lɔn ko Timote k’a yira ko ale ye baaradenɲuman ye; a ka a yɛrɛ di Kibaro Diman* baara ma, ka baara kɛ ni ne ye i ko den ni a fa.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 O kosɔn ne ta ko bɛna bla boro min kan, ni ne ka o lɔn dɔrɔn, ne bɛna Timote ci aw fɛ yi.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Ne lanin bɛ Matigi ta ɲumanya ra, ko a tɛna mɛɛn, ne yɛrɛ bɛna taga aw fɛ yi.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Sani o cɛ, ne k’a miiri ko ne ka kan ka Epaforoditi ci ka taga aw fɛ yi. Ale ye ne balema le ye, ani ne baarakɛɲɔgɔn. A ka a ta fanga fara ne ta kan ka Kibaro Diman baara kɛ; ne mako tun bɛ fɛn minw na, aw ka ale le ci ka na o di ne ma.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Aw lɔgɔ tun b’a ra kosɛbɛ; nka a fɔra a ye minkɛ ko aw ka a ta bana ko mɛn, o ka a jusu tɔɔrɔ kosɛbɛ.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Can lo a kɔni tun banara yɛrɛ le fɔ a bɛ ɲini ka sa. Nka Ala hinara a ra; a ma hina ale kelen na, a hinara ne yɛrɛ fana ra, ni o tɛ, ne ta ɲanasisi tun bɛna bonya ka tɛmɛ.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 O kosɔn ne teliyara k’a ci aw fɛ, janko aw ye a ye ka ninsɔndiya, ani ne yɛrɛ ta ɲanasisi ye nɔgɔya.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 Ni a sera yi, aw y’a kunbɛn ni ɲagari ye Matigi tɔgɔ kosɔn; aw ka kan ka o mɔgɔ ɲɔgɔnw le bonya.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 A tun bɛ ɲini ka sa Kirisita* ta baara le kosɔn. Ni aw tun bɛ ne kɔrɔ yan, aw tun bɛna baara min kɛ ne ye, a ka a yɛrɛ bla o le ra aw nɔ ra fɔ a nin tun bɛ ɲini ka to a ra.
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.