Ezequiel 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 A ko ne ma ko: «Adamaden, fɛn min dira i ma, o domu! Nin gbolokitabu domu, i ye taga kuma Izirayɛlimɔgɔw fɛ.»
1 Filho do homem, falou-me, come o rolo que aqui está, e, em seguida, vai falar à casa de Israel.
2 Ne ka ne da yɛlɛ, a ka gbolokitabu di ne ma ko ne y’a domu.
2 Abri a boca, e ele mo fez engolir.
3 A ko ne ma tuun ko: «Adamaden, ne ka nin kitabu min di i ma, i yɛrɛ baro ni o ye, k’a domu ka i kɔnɔ fa a ra.» Ne k’a domu minkɛ, a timiyara ne da ra i ko li.
3 Filho do homem, falou-me, nutre o teu corpo, enche o teu estômago com o rolo que te dou. Então o comi, e era doce na boca, como o mel.
4 A k’a fɔ ne ye tuun ko: «Taga Izirayɛlimɔgɔw fɛ, i ye taga ne ta kuma lase o ma.
4 Em seguida, acrescentou: Filho do homem, vai até a casa de Israel para lhe transmitir as minhas palavras.
5 Ne tɛ i cira siya dɔ fɛ, siya min ta kan ka gbɛlɛn, min ta kumaw faamu man di; ne bɛ i cira Izirayɛlimɔgɔw yɛrɛ le fɛ.
5 Não é a um povo de linguagem incompreensível, de linguagem bárbara que te envio, e sim aos israelitas;
6 Ne tɛ i cira siya caman fɛ, siya minw ta kan ka gbɛlɛn, minw ta kumaw faamu man di, ani i tɛ minw ta kan mɛn; ni ne tun ka i ci olugu dɔ le fɛ, olugu belen tun bɛna i lamɛn.
6 não é a populações inumeráveis, de idioma incompreensível, de linguajar selvagem, cuja língua não compreenderias: eles te ouviriam, se eu te enviasse a eles;
7 Nka Izirayɛlimɔgɔw kɔni tɛna sɔn ka i lamɛn, sabu o tɛ sɔnna ka ne lamɛn; Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye mɔgɔ kunkologbɛlɛnw, ani mɔgɔ jusukungbɛlɛnw le ye.
7 mas a casa de Israel recusará escutar-te, porque eles não querem atender a mim! Pois, toda a casa de Israel nada mais é do que gente teimosa, de coração insensível.
8 Nka ne bɛna ele fana ɲa gbɛlɛya i ko olugu ɲa ka gbɛlɛn cogo min na, ka i kun gbɛlɛya i ko olugu fana kun ka gbɛlɛn cogo min na.
8 Pois bem!, tornarei o teu semblante tão endurecido quanto o deles;
9 Ne bɛna i kun gbɛlɛya k’a kɛ i ko lulu kabakuru, k’a gbɛlɛya ka tɛmɛ fara kan. I kana siran o ɲa, i ja kana tigɛ o ɲa, sabu mɔgɔ murutininw lo.»
9 vou dar a teu rosto a rigidez do diamante, que é mais resistente que a rocha. Não os temas, pois, e não te deixes amedrontrar por causa deles, pois são uma raça de recalcitrantes.
10 A k’a fɔ ne ye tuun ko: «Ele adamaden, ne bɛna ne ta kuma min o min fɔ i ye, i toro sigi ka o bɛɛ lamɛn ka ɲa, k’a mara i jusukun na.
10 Filho do homem, ajuntou ele, acolhe em teu coração, escuta com toda a atenção tudo quanto eu te disser.
11 Taga i ta jamanadenw fɛ, mɔgɔ minaninw; ni o ka i lamɛn o, walama ni o yɛrɛ ma i lamɛn o, i ye kuma o fɛ k’a fɔ o ye ko: ‹Dunuɲatigi Ala ko tan!› »
11 Depois dirigir-te-ás a teus compatriotas exilados, para lhes falar. Dir-lhes-ás: oráculo do Senhor Javé - quer te escutem ou não.
12 O kɔ, Ala ta sebagaya ka ne kɔrɔta san fɛ; ne ka mankanba dɔ mɛn ne kɔ fɛ, o b’a fɔra ko: «An ye baraka la Matigi Ala ye a ta nɔɔrɔ kosɔn, nɔɔrɔ min bɛ a sigiyɔrɔ ra!»
12 Então o espírito se apoderou de mim e ouvi atrás de mim um vozerio de violento rumor. Bendita seja a glória do Senhor, onde ela repousar!
13 Fɛnɲanamanw kamanw gbasi gbasitɔ ɲɔgɔn na, ani wotorosenw mankan, o le tun ye nin mankanba ye.
13 Ouvi o rumor do bater das asas dos seres vivos e o ruído de suas rodas ao lado deles, um barulho portentoso.
14 Ala ta sebagaya ka ne kɔrɔta san fɛ ka taga ni ne ye. Ne jusu kasinin ni ne jusu gbannin le tagara, o y’a sɔrɔ Matigi Ala boro barakaman tun bɛ ne kan.
14 O espírito, a seguir, me transportou e me levou. Eu ia, com o coração repleto de amargura e furor, desde que a mão do Senhor havia pesado sobre mim.
15 Mɔgɔ minanin minw tun bɛ Tɛli Avivu dugu kɔnɔ, ne tagara se olugu fɛ, Kebari jiba kɛrɛ fɛ. O tun siginin bɛ o yɔrɔ le ra. Ne ka tere wolonfla kɛ o yɔrɔ ra, kɔnɔnɔfiri kosɔn ne ma se ka kuma.
15 Cheguei a Tel Abib, junto dos deportados que se haviam instalado às margens do Cobar, e ali fiquei sete dias no meio deles, em sombria estupefação.
16 Tere wolonfla tɛmɛnin kɔ, Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma tuun, k’a fɔ ko:
16 Passados esses sete dias, a palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
17 «Adamaden, ne bɛ ele sigi ka i kɛ Izirayɛli mara mɔgɔw kɔrɔsibaga ye. Ele le bɛna ne darakumaw lamɛn, ka taga kuma o fɛ ka o lasɔmi ne ye.
17 filho do homem, estabeleço-te como sentinela na casa de Israel. Logo que escutares um oráculo saindo de minha boca, tu lho transmitirás de minha parte.
18 Ni ne k’a fɔ mɔgɔjugu ma ko: ‹Sigiya t’a ra, i bɛna sa!› Ni ele m’a lasɔmi, ni i ma kuma mɔgɔjugu fɛ, k’a lasɔmi janko a ye bɔ a ta sirajugu kan, k’a nin kisi, o mɔgɔjugu bɛna sa a ta terenbariya kosɔn, nka ne bɛna a ta saya kunko ben ele le kan.
18 Se digo ao malévolo que ele vai morrer, e tu não o prevines e não lhe falas para pô-lo de sobreaviso devido ao seu péssimo proceder, de modo que ele possa viver, ele há de perecer por causa de seu delito, mas é a ti que pedirei conta do seu sangue.
19 Nka ni ele ka mɔgɔjugu lasɔmi, ni ale le ma sɔn ka a ta kojugu dabla, ni a ma bɔ a ta sirajugu kan, a bɛ sa a ta terenbariya kosɔn, nka ele bɛ bɔsi o kunko ma.
19 Contudo, se depois de advertido por ti, não se corrigir da malícia e perversidade, ele perecerá por causa de seu pecado, enquanto tu hás de salvar a tua vida.
20 «Ayiwa, ni mɔgɔ terennin dɔ ka a ta terenninya dabla, ka kojugu kɛ, ne bɛna sababu dɔ kɛ, k’a to a ye sa; ni ele m’a lasɔmi, a bɛ sa a ta jurumun kosɔn. A tun ka terenninya sira min tagama, mɔgɔ si hakiri tɛna to o ra tuun; ne fana bɛna a ta saya kunko ben ele le kan.
20 E, quando um justo abandonar a sua justiça para praticar o mal, e eu permitir diante dele algum tropeço, ele perecerá. Se não o advertires, ele morrerá por causa do seu delito, sem que sejam tomadas em conta as boas obras que anteriormente praticou, e é a ti que pedirei conta do seu sangue.
21 Nka ni ele ka mɔgɔ terennin lasɔmi, ko a kana jurumun kɛ tuun, ni a fana ma jurumun kɛ tuun, sigiya t’a ra, a bɛna kisi, sabu i k’a lasɔmini ni kuma min ye, a sɔnna o ma; ele fana bɛ bɔsi o kunko ma.»
21 Ao contrário, se advertires ao justo que se abstenha do pecado, e ele não pecar, então ele viverá, graças à tua advertência, e tu, assim, terás salvo a tua vida.
22 Ayiwa, ka ne to o yɔrɔ ra, Matigi Ala k’a ta sebagaya jigi ne kan tuun. A k’a fɔ ne ye ko: «Bɔ ka taga kɛnɛgbɛba yɔrɔ ra, ne bɛna kuma i fɛ.»
22 A mão do Senhor veio ali sobre mim. Vamos, disse-me ele, vai à planície, onde te vou falar.
23 Ne bɔra ka taga kɛnɛgbɛba yɔrɔ ra. Matigi Ala ta nɔɔrɔ tun bɛ o yɔrɔ ra, i n’a fɔ ne tun k’a ye cogo min na Kebari jiba kɛrɛ fɛ. Ne benna ka ne ɲa biri dugu ma.
23 Pus-me então a caminho para a planície; e eis que a glória do Senhor lá estava, tal qual eu a havia contemplado às margens do Cobar. E caí com a face em terra.
24 Ala ta sebagaya donna ne ra ka ne wuri ka lɔ ne sen kan. Matigi Ala kumana ne fɛ, k’a fɔ ko: «Taga i yɛrɛ datugu bon kɔnɔ.
24 Mas o espírito do Senhor entrou em mim para me pôr em pé, enquanto me falava o Senhor: Vai encerrar-te em tua casa.
25 Ele adamaden, a flɛ, o bɛna juru don i ra ka i siri. I tɛna se ka bɔ ka taga i ta jamana mɔgɔw cɛ ra tuun.
25 Filho do homem, vão amarrar-te com cordas para que não possas mais ir ao meio deles.
26 Ne bɛna i nɛnkun nɔrɔ i da kɔnɔ, ka i kɛ bobo ye, janko i kana se ka o jaraki, sabu mɔgɔ murutininw lo.
26 Prenderei tua língua a teu paladar, de modo que o teu mutismo te impeça de repreendê-los, pois é uma raça de recalcitrantes.
27 Nka ni ne nana kuma i fɛ tuma min na, ne bɛna a to i da ye yɛlɛ, janko i ye a fɔ o ye ko: ‹Dunuɲatigi Ala ko tan!› Minw b’a fɛ k’a lamɛn, olugu y’a lamɛn; minw t’a fɛ k’a lamɛn, olugu kana a lamɛn; sabu mɔgɔ murutininw lo.»
27 Quando eu, porém, te falar, abrir-te-ei a boca, e lhes dirás: oráculo do Senhor Javé. Que escute então aquele que quiser escutar, e que não escute aquele que não o quiser, pois é uma raça de recalcitrantes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.