Ezequiel 37
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Matigi Ala k’a boro la ne kan; Matigi Ala Nin ta sebagaya ka ne ta siko ra ka taga ne bla kurufurancɛ dɔ ra. O yɔrɔ tun fara mɔgɔkolow le ra.
1 Eu senti a presença poderosa do Senhor , e o seu Espírito me levou e me pôs no meio de um vale onde a terra estava coberta de ossos.
2 A k’a to ne tagamana ka o yɔrɔ lamini. Ne k’a ye ko mɔgɔkolo camanba le tun bɛ kurufurancɛ ra; mɔgɔkolo jajaninw tun lo.
2 Ele me levou para dar uma volta por todos os lugares do vale, e eu pude ver que havia muitos ossos, muitos mesmo, e estavam completamente secos.
3 Matigi Ala ka ne ɲininka ko: «Adamaden, yala nin kolow bɛ se ka ɲanamanya tuun wa?» Ne k’a jaabi ko: «E, Dunuɲatigi Ala, ele kelenpe le ka o lɔn.»
3 Então o Senhor me disse: — Eu respondi: —
4 A k’a fɔ ne ye ko: «Ciraya kɛ nin kolow kan, k’a fɔ o ye ko: ‹Kolo jajaninw, aw ye Matigi Ala ta kuma lamɛn!
4 Ele disse: —
5 Dunuɲatigi Ala b’a fɔ nin kolow ma ko: Ne bɛna nɛnɛkiri don aw ra, ka aw ɲanamanya.
5 Diga que eu, o Senhor Deus, estou lhes dizendo isto: “Eu porei respiração dentro de vocês e os farei viver de novo.
6 Ne bɛna fasajuruw don aw ra, ka farisogo don aw ra, ka gbolo kɛ ka aw datugu; ne bɛna nɛnɛkiri don aw ra, aw bɛna ɲanamanya. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne le Matigi Ala ye.› »
6 Eu lhes darei tendões e músculos e os cobrirei de pele. Porei respiração dentro de vocês e os farei viver de novo. Aí vocês ficarão sabendo que eu sou o Senhor .”
7 Ayiwa, ne ka ciraya kɛ, i n’a fɔ a fɔra ne ye cogo min na. Wagati min ne bɛ ciraya kɛra, mankan dɔ bɔra, a kɛra i ko fɛnɲanaman dɔw lamagatɔ mankan. Kolow gbaragbarara ɲɔgɔn na, ka tugutugu ɲɔgɔn na.
7 Então profetizei conforme a ordem que eu havia recebido. Enquanto eu falava, ouvi um barulho. Eram os ossos se ajuntando uns com os outros, cada um no seu próprio lugar.
8 Ne k’a flɛri kɛ k’a ye ko fasajuruw donna o ra, farisogo donna o ra, gbolo ka o datugu; nka nɛnɛkiri tun tɛ o ra.
8 Enquanto eu olhava, os ossos se cobriram de tendões e músculos e depois de pele. Porém não havia respiração nos corpos.
9 Matigi Ala ko ne ma tuun ko: «Ciraya kɛ, i ye kuma nin fɛ! Adamaden, ciraya kɛ, k’a fɔ nin ye, ko Dunuɲatigi Ala ko: Nin, na ka bɔ dunuɲa fan naani na, ka na don nin suw kɔnɔ, janko o ye ɲanamanya.»
9 Então o Senhor me disse: — Homem mortal, profetize para o vento . Diga que o
10 Ayiwa, ne ka ciraya kɛ, i n’a fɔ Ala tun k’a fɔ ne ye cogo min na. Nin donna o ra; o ɲanamanyara, ka wuri ka lɔ o senw kan. Jama camanba tun lo.
10 Então profetizei conforme a ordem que eu havia recebido. A respiração entrou nos corpos, e eles viveram de novo e ficaram de pé. Havia tanta gente, que dava para formar um enorme exército.
11 Ayiwa, Matigi Ala ko ne ma ko: «Nin kolow ye Izirayɛli mara mɔgɔw bɛɛ le ye. Olugu le bɛ to k’a fɔ ko: ‹Anw kɛra i n’a fɔ nin kolo jajaninw, anw jigi tigɛra, anw ta banna!›
11 O Senhor me disse: — Homem mortal, o povo de Israel é como esses ossos. Dizem que estão secos, sem esperança e sem futuro.
12 Ayiwa, ciraya kɛ, k’a fɔ o ye ko Dunuɲatigi Ala ko: E, ne ta mɔgɔw, ne bɛna aw ta kaburuw dayɛlɛ, ka aw lawuri ka bɔ aw ta kaburuw kɔnɔ, ka aw lasekɔ ka taga Izirayɛli jamana ra tuun.
12 Por isso, profetize para o meu povo de Israel e diga-lhes que eu, o Senhor Deus, abrirei as sepulturas deles, e os tirarei para fora, e os levarei de volta para a terra de Israel.
13 E, ne ta mɔgɔw, ni ne nana aw ta kaburuw dayɛlɛ tuma min na, ka aw lawuri ka bɔ aw ta kaburuw kɔnɔ, o tuma aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye.
13 Eu vou abrir os túmulos onde o meu povo está sepultado e vou tirá-los para fora; aí ficarão sabendo que eu sou o Senhor .
14 Ne bɛna ne ta nin don aw kɔnɔ ka aw ɲanamanya; ne bɛna aw sigi aw ta dugukolo kan tuun. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne Matigi Ala, ko ne le kumana, ko ni ne ka min fɔ ko ne bɛ o kɛ. Matigi Ala ko ten.»
14 Porei a minha respiração neles, e os farei viver novamente, e os deixarei morar na sua própria terra. Aí ficarão sabendo que eu sou o Senhor . Prometi que faria isso e farei. Eu, o Senhor , falei.
15 Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma tuun; a ko:
15 O Senhor falou outra vez comigo. Ele disse:
16 «Adamaden, ele ye bere dɔ ta, k’a sɛbɛ o kan ko: ‹Zuda mara, ani Izirayɛlimɔgɔ minw bɛ o mara ra.› O kɔ, i ye bere dɔ wɛrɛ ta k’a sɛbɛ o kan ko: ‹Yusufu ta bere, min ye Efirayimu mara ye, ani Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ bɛ o mara ra.›
16 — Homem mortal , pegue uma tabuinha e escreva nela o seguinte: “O Reino de Judá, incluindo as pessoas do Reino de Israel que moram nele.” Depois, pegue outra tabuinha e escreva: “O Reino de Israel, representado pela tribo de Efraim e incluindo todos os outros israelitas que moram nele.”
17 O berew kun fla tugu ɲɔgɔn na k’a mina, k’a kɛ i ko bere kelen; o fla ye kɛ i boro kɔnɔ i ko berenin kelen.
17 Então segure as duas tabuinhas juntas na sua mão de modo que pareçam uma só.
18 «Ni i ta jamana mɔgɔw ka i ɲininka ko: ‹Nin kɔrɔ ye min ye i fɛ, i tɛ o fɔ an ye wa?›,
18 Quando o seu povo perguntar o que isso quer dizer,
19 o jaabi ko: ‹Dunuɲatigi Ala ko: Yusufu ta mara ni Izirayɛli ta gba minw bɛ o mara ra, olugu ta bere min bɛ Efirayimu boro, ne bɛna o bere ta, ka o tugu Zuda ta bere ra, ka o bere fla kɛ bere kelen ye. O bɛna kɛ bere kelen le ye ne boro kɔnɔ.›
19 diga que eu, o Senhor Deus, pegarei a tabuinha que representa Israel e a colocarei junto com a que representa Judá. Das duas tabuinhas farei uma só e a segurarei na minha mão.
20 «I bɛna sɛbɛri kɛ bere minw kan, i ye o berew mina i boro mɔgɔw ɲa kɔrɔ k’a to o y’a ye;
20 — Segure na mão as tabuinhas em que você escreveu e deixe que o povo as veja.
21 a fɔ o ye ko: ‹Dunuɲatigi Ala ko: A flɛ, Izirayɛlimɔgɔw tun tagara sigi siya minw cɛ ra, ne bɛna o ta ka bɔ o siyaw cɛ ra; ne bɛna o ta ka bɔ o yɔrɔw bɛɛ ra, ka o lajɛn, ka na ni o ye o yɛrɛ ta dugukolo kan.
21 Então diga-lhes que eu, o Senhor Deus, tirarei os israelitas do meio das nações para onde foram. Eu os ajuntarei e os levarei de volta à sua própria terra.
22 O bɛna kɛ siya kelen le ye jamana kɔnɔ, Izirayɛli ta kuruw kan. Masacɛ kelen le bɛna sigi o bɛɛ kunna; o tɛna kɛ siya fla ye tuun, o fana tɛna taran ka kɛ mara fla ye tuun.
22 Farei deles uma só nação na sua terra, nas montanhas de Israel. Eles terão um só rei para governá-los e não serão mais divididos em duas nações, nem separados em dois reinos.
23 O tɛna o yɛrɛ lanɔgɔ ni o ta jow, ani o ta fɛn haramuninw ye tuun, walama ni o ta hakɛkow si ye tuun. O tora lanabariya ra ka jurumun minw bɛɛ kɛ, ne bɛna o kisi o bɛɛ ma, ka o saninya. O bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye, ne fana bɛna kɛ o ta Ala ye.
23 Não se mancharão mais com ídolos, nem com ações nojentas, nem com pecados de desobediência. Eu os livrarei de todas as suas maneiras de pecar e de me trair. Eu os purificarei, e eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
24 « ‹Ne ta jɔncɛ Dawuda le bɛna kɛ o ta masacɛ ye. Kuntigi kelenpe le bɛna kɛ o fɛ. O bɛna tugu ne ta kolatigɛninw le kɔ, ka ne ta cifɔninw kɛ, k’a sira tagama.
24 Um rei igual ao meu servo Davi os governará. Todos terão um só governador e obedecerão fielmente às minhas leis .
25 Ne tun ka jamana min di ne ta jɔncɛ Yakuba ma, o bɛmaw tun sigira o jamana min na, o bɛna sekɔ ka taga sigi o jamana le ra. O siginin bɛna to o jamana ra wagati bɛɛ, olugu ni o ta denw, ani o ta denw ta denw; ne ta jɔncɛ Dawuda bɛna kɛ o kuntigi ye wagati bɛɛ.
25 Viverão na terra que dei ao meu servo Jacó, a terra em que os antepassados deles viveram. Viverão ali para sempre, eles, os seus filhos e todos os seus descendentes. Um rei igual ao meu servo Davi os governará para sempre.
26 Ne bɛna hɛra jɛnɲɔgɔnya* don ni o ye; o bɛna kɛ jɛnɲɔgɔnya wuribari le ye ni o ye. Ne bɛna o sigi, ka o caya, ka ne ta yɔrɔ saninman* kɛ o cɛ ra wagati bɛɛ.
26 Farei com eles uma aliança que garantirá que viverão para sempre em segurança. Aumentarei a população e porei o meu Templo na terra deles, e ali ficará para sempre.
27 Ne bɛna sigi o cɛ ra; ne bɛna kɛ o ta Ala ye, o bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye.
27 Viverei ali com eles e serei o Deus deles, e eles serão o meu povo.
28 Ni ne ta yɔrɔ saninman nana kɛ o cɛ ra wagati bɛɛ tuma min na, o tuma siya tɔw bɛna a lɔn ko ne le Matigi Ala ye, min bɛ Izirayɛli saninya.› »
28 Quando eu puser o meu Templo ali, para eu ficar no meio deles, as nações ficarão sabendo que eu, o Senhor , separei o povo de Israel para ser meu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.