Ezequiel 33
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma tuun; a ko:
1 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
2 «Adamaden, kuma i ta jamana mɔgɔw fɛ, i y’a fɔ o ye ko: ‹Ni ne ka kɛrɛkɛjama dɔ ci ka taga jamana dɔ halaki ni kɛrɛkɛmuru ye, ni a kɛra ko o jamana mɔgɔw tun ka cɛ dɔ ɲanawoloma o yɛrɛ cɛ ra ka o tigi kɛ jamana kɔrɔsibaga ye,
2 filho do homem, dirige-te a teus compatriotas e dize-lhes: quando eu erguer a espada contra uma terra, e seus habitantes escolherem um dentre eles para ser sentinela,
3 ni o tigi ka kɛrɛkɛdenw natɔ ye ni kɛrɛkɛmuru ye jamana kama, ni a ka buru fiyɛ ka mɔgɔw lasɔmi,
3 suposto que esse homem, vendo vir a espada, faça soar a trombeta para dar alarme à população,
4 ni mɔgɔ min ka burufiyɛkan mɛn, nka a ma a jate, ni o nana o tigi faga ni kɛrɛkɛmuru ye, a fagari kunko bɛ ben a yɛrɛ le kan.
4 todo aquele que escutar o seu som sem lhe dar atenção, e então venha a espada fazer com que ele pereça, esse homem é responsável por aquilo que lhe suceder:
5 Sabu a ka burufiyɛkan mɛn, nka a m’a jate; a fagari kunko bɛ ben a kan. Ni a tun ka lasɔmini jate, a tun bɛna a nin kisi.
5 ouviu o soar da trombeta e todavia não tomou precaução - é ele responsável pelo que lhe advier. Mas aquele que levou em consideração o alarme, esse terá salva a sua vida.
6 « ‹Nka ni jamana kɔrɔsibaga ka kɛrɛkɛdenw natɔ ye ni kɛrɛkɛmuru ye, ni a ma buru fiyɛ, ni mɔgɔw ma lasɔmi, ni kɛrɛkɛdenw nana mɔgɔ dɔ faga ni kɛrɛkɛmuru ye, o tigi bɛ sa a ta terenbariya kosɔn, nka ne bɛna a ta saya kunko ben jamana kɔrɔsibaga le kan.›
6 Suposto, ao contrário, que a sentinela veja vir a espada, não faça soar a trombeta, de sorte que o alarme não seja dado às gentes e que a espada venha a tirar a vida de alguém, este, é certo, perecerá devido à sua iniqüidade, mas eu pedirei conta do seu sangue à sentinela.
7 « ‹Ayiwa, adamaden, ne bɛ ele sigi ka i kɛ Izirayɛli mara mɔgɔw kɔrɔsibaga ye. Ele bɛna ne darakumaw lamɛn, ka to ka o lasɔmi ne ye.
7 Filho do homem, eu te constituí sentinela na casa de Israel. Logo que escutares um oráculo meu, tu lhe transmitirás esse oráculo de minha parte.
8 Ni ne k’a fɔ mɔgɔjugu ma ko: ‹Ele mɔgɔjugu, sigiya t’a ra, i bɛna sa!› Ni i ma kuma mɔgɔjugu fɛ k’a lasɔmi a ta tagamacogo ko ra, o mɔgɔjugu bɛna sa a ta terenbariya kosɔn, nka ne bɛna a ta saya kunko ben ele le kan.
8 Se eu disser ao pecador que ele deve morrer, e tu não o avisares para pô-lo de guarda contra seu proceder nefasto, ele perecerá por causa de seu pecado, mas a ti pedirei conta do seu sangue.
9 « ‹Nka ni ele kɔni ka mɔgɔjugu lasɔmi ko a ye bɔ a ta sirajugu kan, ni ale ma bɔ a ta sirajugu kan, o tuma a bɛ sa a ta terenbariya kosɔn, nka ele bɛ bɔsi o kunko ma.› »
9 Todavia, se depois de receber tua advertência para mudar de proceder, nada fizer, ele perecerá devido a seu pecado, enquanto tu salvarás a tua vida.
10 «Ayiwa, adamaden, a fɔ Izirayɛli mara mɔgɔw ye ko: Aw bɛ to k’a fɔ ko: ‹Anw ta hakɛkow, ani an ta jurumunw bɛ an kan minkɛ, o le bɛ an halakira; an bɛ se ka kisi cogo di?›
10 Filho do homem, dize aos israelitas: não cessais de repetir: são os nossos delitos e os nossos pecados que pesam sobre nós; eis por que perecemos. Como poderemos nós subsistir?
11 A fɔ o ye ko: ‹Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, Dunuɲatigi Ala ko ten; mɔgɔjugu ye faga, o man di ne ye; a ye a jogo yɛlɛma, ka kisi, o le ka di ne ye. Aw ye sekɔ, aw ye sekɔ ka bɔ aw ta sirajuguw kan! Aw kana na a to aw ye sa, aw Izirayɛli mara mɔgɔw.›
11 Dize-lhes isto: Por minha vida - oráculo do Senhor Javé -, não me comprazo com a morte do pecador, mas antes com a sua conversão, de modo que tenha a vida. Convertei-vos! Afastai-vos do mau caminho que seguis; por que haveis de perecer, ó casa de Israel?
12 «Ayiwa, adamaden, a fɔ i ta jamana mɔgɔw ye fana ko: ‹Ni mɔgɔ terennin dɔ ka hakɛko dɔ kɛ lon o lon, a ta terenninya tɛna a kisi o lon na. Ni mɔgɔjugu k’a ta juguya dabla lon o lon, a ta juguya tɛna a to a ye halaki tuun; o cogo kelen na, ni mɔgɔ terennin ka jurumun kɛ lon o lon, a ta terenninya tɛna a to a ye bɔsi o lon na.›
12 Filho do homem, dize a teus compatriotas: no dia em que o justo vier a pecar, a sua justiça não o salvará; do mesmo modo, a malícia do pecador não há de fazê-lo sucumbir, se ele, um dia, renunciar à sua perversidade. Não, o justo, desde que haja cometido delito, não poderá viver em virtude de sua justiça.
13 Hali ni ne k’a fɔ mɔgɔ terennin ma ko sigiya t’a ra, a bɛna kisi, ni ale k’a boromala a ta terenninya ma ka kojugu kɛ, a ta terenninyakow si tɛna jate tuun; a ka kojugu min kɛ, a bɛ sa o kosɔn.
13 Ainda mesmo que eu lhe tenha declarado que ele viveria, se ele praticar o mal confiando em sua justiça, nem uma de suas boas ações será computada: ele morrerá por causa de suas faltas.
14 Hali ni ne k’a fɔ mɔgɔjugu ma ko: ‹Sigiya t’a ra, ele bɛna sa!› Ni a ka a ta jurumun dabla, ka can ni terenninya sira tagama,
14 E ainda mesmo que houvesse eu afirmado ao pecador que ele haveria de morrer, se, renunciando ao mal, ele praticar a justiça e a honestidade,
15 jurunantigiw tun ka o borofɛn minw di a ma ka o ta juruw tɔnɔmasigi, ni mɔgɔjugu ka o fɛnw kɔsegi o ma, ka mɔgɔw ta fɛn sonyaninw kɔsegi o ma, Ala ta cifɔnin minw bɛ mɔgɔ kisi, ni a ka o sira tagama, ni a ma terenbariyako kɛ tuun, ayiwa, sigiya t’a ra, a bɛna kisi, a tɛ sa a ta kojugu kosɔn.
15 se ele devolver o penhor que exigiu, se restituir o que roubou, se observar as leis que dão vida e se se abstiver de todo o mal, ele viverá e será preservado da morte.
16 A tun ka jurumun minw bɛɛ kɛ, o si tɛna jate tuun. A bɛ can ni terenninya sira tagama minkɛ, sigiya t’a ra, a bɛ kisi o sababu ra.
16 Nenhum delito que tenha ele cometido será computado. Ele viverá porque terá observado a justiça e a honestidade.
17 «O bɛɛ n’a ta, i ta jamana mɔgɔw b’a fɔra ko: ‹Matigi ta siraw bɛnnin tɛ!› Nka olugu yɛrɛ ta siraw le bɛnnin tɛ.
17 Teus compatriotas dizem que o proceder do Senhor não é justo. É o deles que não o é.
18 Ni mɔgɔ terennin k’a ta terenninya dabla ka kojugu kɛ, a bɛ sa a ta kojugu kosɔn.
18 Se um justo abandonar sua retidão para cometer o mal, ele morrerá.
19 Ni mɔgɔjugu k’a ta juguya dabla ka can ni terenninya sira tagama, a bɛ kisi o sababu ra.
19 Se o mau renunciar à sua malícia para praticar o bem e ser honesto, ele viverá por essa razão.
20 «Aw b’a fɔ ko: ‹Matigi ta siraw bɛnnin tɛ.› Ayiwa, ne bɛna aw ta kiti tigɛ ka kaɲa ni aw bɛɛ kelen kelen ta tagamacogo le ye, aw Izirayɛli mara mɔgɔw kɔni!»
20 E vós ousais dizer que o modo de proceder do Senhor é injusto! Será segundo os atos de cada um que vos julgarei, ó israelitas!
21 Izirayɛlimɔgɔw minanin ka taga Babilɔni, o san tan ni flanan, karo tannan, tere looru, mɔgɔ dɔ bɔsira, ka bori ka bɔ Zeruzalɛmu ka na ne fɛ, ka n’a fɔ ne ye ko o ka Zeruzalɛmu dugu mina.
21 No décimo segundo ano, no quinto dia do décimo mês de nosso cativeiro, um fugitivo de Jerusalém veio a mim, dizendo: a cidade está tomada!
22 Matigi Ala tun k’a boro la ne kan lon min wulada fɛ, o lon dugusagbɛ le ra, o cɛ boribagatɔ tun nana. Sani a ye se ne fɛ sɔgɔma, o y’a sɔrɔ Matigi Ala tun ka ne da labla. Ne da tun lablara, ne tun tɛ bobo ye tuun.
22 Ora, a mão do Senhor se achava posta sobre mim na noite precedente à chegada desse fugitivo, e, pela manhã, no momento em que ele chegava, o Senhor me abriu a boca. Tendo-me sido aberta a boca, meu mutismo cessou.
23 Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma tuun; a ko:
23 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
24 «Adamaden, mɔgɔ minw siginin bɛ nin tomow cɛ ra Izirayɛli mara ra yi, olugu b’a fɔra ko: ‹Iburahima kelen dɔrɔn tun lo, o bɛɛ n’a ta, jamana dira a ma. Ayiwa, anw minw ka ca, jamana dira anw fana ma sisan k’a kɛ anw ta ye.›
24 filho do homem, os habitantes das ruínas de que se acha coberto o solo de Israel dizem: Abraão estava sozinho, quando ele se apossou desta terra; a nós, que somos numerosos, ele a deixou em partilha.
25 Ayiwa, a fɔ o mɔgɔw ye ko Dunuɲatigi Ala ko: Aw bɛ jufasogow domu ni a jori ye, aw bɛ aw ɲa lɔ aw ta jow le ra, aw bɛ mɔgɔ faga! Ayiwa, aw bɛ se ka jamana sɔrɔ o ra cogo di?
25 Responde-lhes, pois: eis o que diz o Senhor Javé: comeis a carne com sangue, ergueis os olhos para os ídolos, derramais o sangue: e tereis a posse da terra?
26 Aw jigi bɛ aw ta kɛrɛkɛmuruw le kan, aw bɛ ko haramuninw kɛ, aw bɛɛ bɛ jɛn ni aw mɔgɔɲɔgɔn ta muso ye k’a lebu. Aw bɛ se ka jamana sɔrɔ o ra cogo di?
26 Vós vos fiais em vossa espada, cometeis abominações, manchais cada um de vós a mulher do próximo: e haveis de ter a posse da terra?
27 «A fɔ o ye fana ko Dunuɲatigi Ala ko: Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko mɔgɔ minw siginin bɛ o tomow cɛ ra, ko kɛrɛkɛmuru bɛna olugu faga. Minw bɛ kongo kɔnɔ, ne bɛna olugu kɛ waraw ta domuni ye. Minw bɛ farawow, ani kuruwow kɔnɔ, banajuguw bɛna olugu faga yi.
27 Eis, dir-lhes-ás, o que diz o Senhor Javé: Por minha vida, aqueles que habitam as ruínas tombarão sob o gládio; aquele que vive no campo, eu o lançarei como pasto às feras, e aqueles que estão nos fortes e nas cavernas morrerão de peste.
28 Ne bɛna jamana cɛn k’a kɛ yɔrɔ lakolonba ye. Baraka min bɛ yɛrɛbonya blara o ra, ne bɛna o baraka ban. Izirayɛli kuruyɔrɔw bɛna kɛ yɔrɔ lakolonw ye; mɔgɔ si tɛna tɛmɛ yi tuun.
28 Assim farei da terra uma desolação e uma solidão, o que porá termo ao orgulho que ela concebia de sua força. As montanhas de Israel ficarão desoladas de tal modo que ninguém mais passará por elas.
29 O ka o ko haramunin minw bɛɛ kɛ, ni ne nana jamana cɛn k’a kɛ yɔrɔ lakolonba ye o ko haramuninw bɛɛ kosɔn tuma min na, o tuma o bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye.
29 Então se saberá que sou eu o Senhor, quando eu houver feito da terra uma triste solidão, por causa de todas as abominações que cometeram.
30 «Adamaden, ele kɔni, i ta jamana mɔgɔw bɛ to ka ele ta ko le fɔ kogow kɛrɛ fɛ, ani bondaw ra; o b’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: ‹Aw ye na, an ye taga Matigi Ala ta kuma lamɛn!›
30 Quanto a ti, filho do homem, teus compatriotas falam de ti ao longo dos muros e nas portas das casas: vinde, dizei um ao outro entre vizinhos: vinde escutar o derradeiro oráculo do Senhor.
31 O ra, ne ta mɔgɔw camanba bɛ taga, ka taga sigi i ɲa kɔrɔ. O bɛ i ta kumaw lamɛn, nka o tɛ a kɛ; kumadimanw bɛ o da ra, k’a sɔrɔ natabaya le bɛ o jusukun na.
31 Depois, eles acorrem em multidão até ti, sentam-se diante de ti, ouvem o que dizes, mas não o põem em prática. Eles só fazem o que lhes agrada e só procuram o próprio proveito.
32 Ele kɛra o fɛ i ko dɔnkirilabagaɲuman, kandiman, min ta dɔnkiri ka di. O bɛ i ta kumaw lamɛn, nka o tɛ kɛ a kɛbagaw ye.
32 Tu és para eles como um cantor romântico, dotado de bela voz, que toca bem o seu instrumento; escutam o que dizes, porém não o põem em prática.
33 «O kosɔn i bɛ ko minw fɔra, ni o kow nana kɛ tuma min na, sigiya t’a ra, a fana bɛna kɛ, o tuma o bɛna a lɔn ko can ra cira dɔ le tun bɛ olugu cɛ ra.»
33 Entretanto, quando tudo isso se realizar - e eis que está em vésperas de acontecer -, saberão que houve um profeta no meio deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.