Ezequiel 20

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 San wolonflanan, karo loorunan, tere tan, Izirayɛli cɛkɔrɔba dɔw nana ko o bɛna Matigi Ala ɲininka; o nana sigi ne ɲa kɔrɔ.
1 No sétimo ano, no décimo dia do quinto mês, vieram alguns anciãos de Israel consultar o Senhor, e se assentaram diante de mim.
2 Matigi Ala k’a ta kuma lase ne ma; a ko:
2 A palavra do Senhor me foi dirigida nestes termos:
3 «Adamaden, kuma Izirayɛli cɛkɔrɔbaw fɛ; a fɔ o ye ko: ‹Dunuɲatigi Ala ko: Aw nana ne ɲininka le kɛ! Ayiwa, ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko ne tɛna sɔn aw ye ne ɲininka; Dunuɲatigi Ala ko ten.›
3 filho do homem, dirige-te como se segue aos anciãos de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: viestes para me consultar. Por minha vida! Eu não me deixarei consultar por vós - oráculo do Senhor Javé.
4 «Adamaden, i tɛ o jaraki wa? I tɛ o jaraki wa? O bɛmaw ka ko haramunin minw kɛ, o fɔ o ye!
4 Julga-os, julga-os pois, filho do homem. Faze-os reconhecer as abominações de seus pais.
5 A fɔ o ye ko Dunuɲatigi Ala ko: Lon min na ne ka Izirayɛli ɲanawoloma, ne tun ka ne boro kɔrɔta ka kari Yakuba ta durujaw ye. Ne ka ne yɛrɛ yira o ra Misiran jamana ra; ne karira o ye k’a fɔ ko: Ne le ye Matigi Ala ye, aw ta Ala.
5 Dize-lhes: eis o que diz o Senhor Javé: no dia em que fiz a escolha de Israel, em que levantei a mão para a raça de Jacó, em que me dei a conhecer a eles no Egito, em que ergui a mão para eles, dizendo: sou eu que sou o Senhor, vosso Deus -,
6 O lon na, ne ka ne boro kɔrɔta ka kari o ye, ko ne bɛna o labɔ Misiran jamana ra, ka taga ni o ye jamana dɔ ra, ne yɛrɛ ka jamana min ɲini o ye, nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na, jamana bɛɛ ra cɛɲuman.
6 foi nesse dia que jurei tirá-los do Egito para conduzi-los à terra que eu escolhera para eles, terra que mana leite e mel, a jóia de todos os países.
7 Ne k’a fɔ o ye ko: ‹Aw bɛ ɲabɔ batofɛn haramunin minw fɛ, aw ye o bɛɛ to yi; aw kana aw yɛrɛ lanɔgɔ ni Misiran jamana ta jow ye tuun. Ne le ye Matigi Ala ye, aw ta Ala.›
7 Eu lhes disse então: que cada um lance para fora os ídolos abomináveis que atraem os vossos olhos; não mais vos mancheis com os ídolos do Egito. Eu é que sou o Senhor, vosso Deus.
8 «Nka o murutira ne ma, o ma sɔn ka ne lamɛn. O tun bɛ ɲabɔra batofɛn haramunin minw fɛ, o si ma sɔn ka o to yi, o ma sɔn ka ban Misiran jamana ta jow ra. O kosɔn ne tun k’a miiri ko ne bɛna ne ta jusugban ben o kan, ka ne ta dimi ben o kan ka se fɔ a dan ma, ka o to Misiran jamana ra yi.
8 Eles, porém, se rebelaram contra mim e se recusaram a escutar-me; nenhum deles rejeitou os ídolos abomináveis que atraem os olhos e nenhum abandonou os ídolos do Egito. À vista disso, decidi desencadear sobre eles a minha cólera e contra eles e contra o próprio Egito saciar o meu furor.
9 Nka ne ma sɔn ka o kɛ ne yɛrɛ tɔgɔ kosɔn, janko o tun siginin bɛ siya minw cɛ ra, ne tun ka ne yɛrɛ yira o ra ka o labɔ Misiran jamana ra o siya minw ɲa na, ne tɔgɔ kana na cɛn o siyaw ɲa kɔrɔ.
9 Se eu os tirei do Egito, foi somente em consideração ao meu nome, a fim de que não fosse odiado aos olhos das nações entre as quais viviam, e onde eu me tinha dado a conhecer a eles.
10 O ra, ne ka o labɔ Misiran jamana ra, ka taga ni o ye kongokolon kɔnɔ.
10 Eu os fiz assim sair do Egito e os conduzi ao deserto.
11 Ne ka ne ta cifɔninw yira o ra, ka ne ta kolatigɛninw fɔ o ye; adamaden bɛ o sira le tagama, ka kisi o sababu ra.
11 Eu lhes dei as minhas leis e lhes ensinei os meus preceitos, em virtude dos quais vive aquele que os observa.
12 Ne ka ne ta Nɛnɛkirilon* sariya fana yira o ra, ka o kɛ tagamasiyɛn ye ne ni o cɛ, janko o y’a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye, min bɛ o saninya.
12 Instituí mesmo para eles os meus sábados, como sinal entre mim e eles, a fim de que reconhecessem que sou eu, o Senhor, que os santifica.
13 «Nka Izirayɛli ta mɔgɔw murutira ne ma kongokolon kɔnɔ. O ma ne ta cifɔninw sira tagama, o banna ne ta kolatigɛninw ma, k’a sɔrɔ adamaden bɛ o sira le tagama ka kisi o sababu ra. O ka ne ta Nɛnɛkirilonw kɛ lon gbansanw ye. O kosɔn ne tun k’a miiri ko ne bɛna ne ta jusugban ben o kan kongokolon kɔnɔ, ka o halaki ka ban.
13 No deserto, todavia, os israelitas se rebelaram contra mim; não praticaram as minhas leis e rejeitaram os meus preceitos, em virtude dos quais o homem vive, quando os cumpre; profanaram gravemente os meus sábados. Por isso tomei a resolução de desencadear sobre eles o meu furor, no deserto, para aniquilá-los.
14 Nka ne ma sɔn ka o kɛ ne yɛrɛ tɔgɔ kosɔn, janko ne ka o labɔ siya minw ɲa na, ne tɔgɔ kana cɛn o siyaw ɲa kɔrɔ.
14 Mas o fiz em consideração ao meu nome, a fim de que não ficasse ele desmoralizado aos olhos das nações, perante as quais eu os tinha feito sair {do Egito}.
15 Nka ne yɛrɛ le ka ne boro kɔrɔta ka kari o ye kongokolon kɔnɔ, ko ne tun ka jamana min di o ma, ko ne tɛna taga ni o ye o jamana ra tuun, nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na, jamana bɛɛ ra cɛɲuman.
15 Todavia, no deserto, eu lhes fiz o juramento de não levá-los à terra que eu lhes tinha prometido, terra onde corria leite e mel, a mais bela de todas as terras,
16 Ne ka o kɛ, sabu o tun ma ne ta kolatigɛninw jate, o tun tɛ ne ta cifɔninw sira tagamana, o tun bɛ ne ta Nɛnɛkirilonw kɛ lon gbansanw ye, sabu o jusu tun bɛ o ta jow le kan.
16 porque haviam rejeitado as minhas leis, abandonando os meus preceitos, profanando os meus sábados e entregando-se intimamente a seus ídolos.
17 Nka o bɛɛ n’a ta, ne ka o flɛ ka makari o ra; ne ma sɔn ka o halaki ka o ban kongokolon kɔnɔ.
17 Depois eu me compadeci deles; renunciei à idéia de destruí-los, e não os exterminei completamente no deserto.
18 «Ne k’a fɔ o ta denw ye kongokolon kɔnɔ ko: Aw kana tugu aw bɛmaw ta cifɔninw kɔ, aw kana o ta kolatigɛninw sira tagama, aw kana aw yɛrɛ lanɔgɔ ni o ta jow ye.
18 Eu disse no deserto a seus filhos: não sigais os preceitos dos vossos pais, não imiteis as suas práticas, contaminando-vos com os ídolos.
19 Ne le ye Matigi Ala ye, aw ta Ala. Aw ye tugu ne ta cifɔninw le kɔ, aw ye ne ta kolatigɛninw sira le tagama, k’a kɛ.
19 Sou eu, o Senhor, que sou o vosso Deus. Deveis guardar as minhas leis, observar e praticar as minhas ordens.
20 Aw ye ne ta Nɛnɛkirilonw kɛ lon saninmanw ye; o bɛna kɛ tagamasiyɛn ye ne ni aw cɛ, janko aw y’a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye, aw ta Ala.
20 Respeitai santamente os meus sábados, a fim de que sejam um sinal entre mim e vós, e que se saiba que eu, o Senhor, é que sou o vosso Deus.
21 «Nka o ta denw fana murutira ne ma. O ma tugu ne ta cifɔninw kɔ, o ma ne ta kolatigɛninw sira tagama, ani k’a kɛ; k’a sɔrɔ adamaden ka kan ka o le sira tagama janko ka kisi o sababu ra. O ka ne ta Nɛnɛkirilonw kɛ lon gbansanw ye. O kosɔn ne tun k’a miiri ko ne bɛna ne ta jusugban ben o kan, ka ne ta dimi ben o kan ka se fɔ a dan ma, kongokolon kɔnɔ yi.
21 Mas também os filhos se sublevaram contra mim, não cumpriram as minhas leis, não as observaram, pondo em prática os meus preceitos, em virtude dos quais o homem vive, desde que os cumpra; e eles profanaram os meus sábados. Por isso concebi o desígnio de desencadear contra eles a minha cólera, de fartar minha ira contra eles no deserto.
22 Nka ne ka ne yɛrɛ mina, ne ma foyi kɛ o ra ne yɛrɛ tɔgɔ kosɔn, janko ne tun ka o labɔ siya minw ɲa na, ne tɔgɔ kana cɛn olugu ɲa kɔrɔ.
22 Se retirei a minha mão, foi em atenção ao meu nome, a fim de que não seja desrespeitado entre as nações perante as quais eu os tirei {do Egito}.
23 K’a sɔrɔ kongokolon kɔnɔ, ne tun ka ne boro kɔrɔta ka kari ko ne bɛna o janjan siya tɔw cɛ ra, ka o yɛrɛgɛ ka taga jamana wɛrɛw ra.
23 Entretanto, fiz, no deserto, o juramento de dispersá-los entre as nações e de disseminá-los através dos países,
24 Sabu o ma ne ta kolatigɛninw sira tagama, o banna ne ta cifɔninw na; o ka ne ta Nɛnɛkirilonw kɛ lon gbansanw ye. O tun bɛ ɲabɔra o bɛmaw ta jow le fɛ.
24 porque não haviam observado os meus preceitos, tinham rejeitado as minhas leis, profanando os meus sábados e deixando seus olhos se apegar aos ídolos de seus pais.
25 O kosɔn ne ka cifɔnin dɔw di o ma, minw tun man ɲi o ma; ne ka kolatigɛnin dɔw yira o ra, o tun tɛ se ka minw sira tagama ka kisi.
25 De minha parte, cheguei a dar-lhes estatutos que lhes foram funestos, ordens em virtude das quais não podiam viver;
26 Ne k’a to o ka o yɛrɛ lanɔgɔ ni o ta sarakaw ye, sabu o ka o dencɛ fɔlɔw bɛɛ kɛ sarakaw ye; ne ka o kɛ, ka jatigɛ bla o ra, janko o y’a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye.»
26 eu os tornei impuros por suas oferendas - quando faziam passar seus primogênitos pelo fogo - para puni-los e dar-lhes a conhecer que eu sou o Senhor.
27 «O kosɔn, adamaden, kuma Izirayɛli ta mɔgɔw fɛ, k’a fɔ o ye ko Dunuɲatigi Ala ko: Aw bɛmaw ka ne mafiyɛnya fana, sabu o ka ne kan bla.
27 Por isso, filho do homem, dirige-te à casa de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: ainda nisso me ultrajaram os vossos pais, e me foram infiéis.
28 Ne tun ka ne boro kɔrɔta ka kari ko ne bɛna jamana min di o ma, ne tagara o ladon o jamana ra. Nka ni o ka kongorijan min o min ye, ani yiriba flaburuman min o min, o bɛ o ta bɛgan sarakaw* kɛ ka sɔnni kɛ o yɔrɔw ra, ka o ta siman sarakaw* bɔ, ani o ta wusunan saraka* kasadimanw, ani o ta rɛzɛnji sarakaw*, k’a sɔrɔ o kow le bɛ ne jusu gban.
28 Após haverem sido introduzidos por mim na terra que lhes havia jurado dar à vista de todas as suas colinas elevadas, de todas as árvores frondosas, ofereceram seus sacrifícios e apresentaram as suas oblações que me irritavam; depuseram o agradável odor {de suas oferendas} e derramaram as suas libações.
29 O ra, ne ka o ɲininka ko: Aw bɛ to ka taga nin sɔnnikɛyɔrɔ minw na kongori kan o ye mun le ye? K’a ta o wagati ra fɔ ka na se bi ma, o yɔrɔw bɛ wele ko sɔnnikɛyɔrɔw.
29 Então eu lhes disse: que lugar alto é esse, aonde ides? E esse nome de lugar alto é o que até hoje tem subsistido.
30 «O kosɔn a fɔ Izirayɛli mara mɔgɔw ye ko: Dunuɲatigi Ala ko: Yala aw tɛ aw yɛrɛ lanɔgɔra i ko aw bɛmaw wa? Yala aw tɛ jatɔya kɛra ni o ta batofɛn haramuninw ye wa?
30 Por isso, dirige-te assim à casa de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: vós vos contaminais, à maneira dos vossos pais, e vos prostituís como os seus ídolos.
31 Aw bɛ aw ta sarakaw bɔ, ka aw ta denw jɛni ka aw ta jow sɔn; hali bi aw belen bɛ aw yɛrɛ lanɔgɔra ni o jow bɛɛ le ye. Yala o bɛɛ ra ne bɛna sɔn ko aw ye ne ɲininka wa, aw Izirayɛli mara mɔgɔw? Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, Dunuɲatigi Ala ko ten; ne tɛna sɔn aw ye ne ɲininka.
31 Apresentando as vossas oferendas, fazendo passar vossos filhos pelo fogo, vós ainda hoje vos manchais com todos os vossos ídolos. E eu, casa de Israel, eu me deixarei consultar por vós? Por minha vida - oráculos do Senhor Javé -, não o farei.
32 «Aw b’a fɔra ko: ‹Anw b’a fɛ ka kɛ i ko siya tɔw, ka kɛ i ko jamana tɔw ta mɔgɔw; an b’a fɛ ka jo yiriramanw, ani a kabakururamanw sɔn.› Nka o miiriya min bɛ aw hakiri ra, o tɛna kɛ!
32 Nada sucederá daquilo que sonhais quando dizeis: iremos fazer como as nações, como as raças da terra, rendendo culto à árvore e à pedra.
33 Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko ne bɛna ne ta masaya sigi aw kunna, ne ta sebagaya ni ne ta fanga baraka ra, ka ne ta jusugban ben aw kan.
33 Por minha vida - oráculo do Senhor Javé -, é com mão forte, com braço estendido, no desencadeamento do meu furor, que eu reinarei sobre vós.
34 Ne bɛna aw labɔ siyaw cɛ ra; ne tun ka aw janjan ka taga jamana minw na, ne bɛna aw labɔ o jamanaw ra ka aw lajɛn kokura ne ta sebagaya ni ne ta fanga baraka ra, ka ne ta jusugban ben aw kan.
34 Eu vos tirarei do meio das nações; reunir-vos-ei fora dos países onde vos achais dispersos e, com mão poderosa, braço estendido, no desencadear do meu furor,
35 Ne bɛna aw mabɔ siya tɔw ra, ka taga ni aw ye yɔrɔ lakolon dɔ ra, an ye taga ɲɔgɔn ye ɲada ni ɲada, ne ye kiti ben aw kan.
35 vos conduzirei ao deserto das nações onde, face a face, entrarei em julgamento convosco.
36 Ne ka kiti ben aw bɛmaw kan Misiran jamana kongokolon kɔnɔ cogo min na, ne bɛna kiti ben aw fana kan o cogo le ra; Dunuɲatigi Ala ko ten.
36 Como entrei em demanda com os vossos pais, no deserto do Egito, assim entrarei em demanda convosco - oráculo do Senhor Javé.
37 Ne bɛna aw gbɛngbɛn ni ne ta bere ye, ka taga ni aw ye ne ta jɛnɲɔgɔnya* yɔrɔ ra.
37 Eu vos farei passar sob o bastão e reentrar nos liames da aliança.
38 Ne bɛna mɔgɔ murutininw labɔ aw cɛ ra, ani minw ka ne hakɛ ta. Olugu siginin bɛ jamana min na lonanya ra, ne bɛna o labɔ o jamana ra, nka o tɛna taga don Izirayɛli jamana kɔnɔ. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye.
38 Segregarei do vosso meio os rebeldes e aqueles que contra mim se revoltaram, e os tirarei da terra onde se estabeleceram, e eles não entrarão na terra de Israel. Assim sabereis que sou eu o Senhor.
39 «Aw kɔni, aw Izirayɛli ta mɔgɔw, Dunuɲatigi Ala ko: Ni a ka aw diya, aw bɛɛ ye taga aw ta jow sɔn faasi! Nka o kɔ fɛ aw bɛna na ne kan mina jagboya ra. Aw tɛna ne tɔgɔ saninman lanɔgɔ tuun ni aw ta sarakaw, ani aw ta jow ye tuun.
39 Quanto a vós, israelitas, eis o que diz o Senhor: ide, servi cada um de vós aos ídolos! Depois disso juro que me escutareis, e não profanareis o meu santo nome por vossas oferendas e vossos ídolos.
40 Sabu Izirayɛli mara mɔgɔw bɛɛ, min o min bɛ jamana kɔnɔ, o bɛɛ bɛna ne bato ne ta kuru saninman le kan, Izirayɛli kuruw bɛɛ ra jamijan; Dunuɲatigi Ala ko ten. Ne bɛna sɔn aw ma o yɔrɔ le ra; ne bɛna ɲabɔ aw ta sarakaw fɛ tuun, ani aw ta simankura sarakaw, ani aw bɛna fɛn o fɛn bla a danna ne ye.
40 É na minha montanha santa, na montanha de Israel - oráculo do Senhor Javé -, é lá que me prestará culto toda a casa de Israel, todos desta nação. Lá vos farei uma acolhida favorável. Lá receberei vossas oferendas e as primícias dos vossos dons, com tudo o que me apresentardes.
41 Ne bɛna aw labɔ siyaw cɛ ra; ne ka aw janjan ka taga jamana minw na, ne bɛna aw labɔ o jamanaw kɔnɔ ka aw lajɛn kokura. Ni o kɛra, o tuma ne bɛna sɔn aw ra tuun i ko saraka kasadiman; ne bɛna a to siya tɔw y’a lɔn aw sababu ra ko ne le ye Ala saninman ye.
41 Em vós deliciar-me-ei com perfume agradável, quando vos tiver arrancado do meio dos povos e reunido fora dos países em que vos acháveis dispersos. Aos olhos das nações, manifestarei em vós a minha santidade;
42 Ne bɛna aw lasekɔ ka na Izirayɛli jamana ra tuun, ne tun ka ne boro kɔrɔta ka kari ko ne bɛna o jamana min di aw bɛmaw ma; ni o kɛra, o tuma aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye.
42 e sabereis que eu sou o Senhor, quando vos tiver conduzido à terra de Israel, que jurei dar a vossos pais.
43 O yɔrɔ ra, aw hakiri bɛna jigi aw ta tagamacogokɔrɔ ra, ani aw ka kɛwale minw bɛɛ kɛ ka aw yɛrɛ lanɔgɔ; aw ka kojugu minw bɛɛ kɛ, o bɛɛ bɛna a to aw yɛrɛ bɛna ɲigi aw yɛrɛ ra.
43 Lá reconhecereis vossa má conduta pela qual vos tornastes impuros e sentireis desgosto de vós mesmos, pelo mal que cometestes.
44 Ne bɛna aw mina ka ɲa ne yɛrɛ tɔgɔ le kosɔn; aw Izirayɛli ta mɔgɔw, ne tɛna aw mina ka kaɲa ni aw ta tagamacogojuguw ye, walama aw ta kɛwalejuguw. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala ye; Dunuɲatigi Ala ko ten.»
44 E sabereis que eu é que sou o Senhor, quando eu proceder convosco em atenção ao meu nome, não em consideração aos vossos erros e vossos costumes corrompidos, ó casa de Israel - oráculo do Senhor Javé!
45 — ausente —
45 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
46 — ausente —
46 filho do homem, volta-te para a direita e profere um oráculo para o sul, um oráculo contra a floresta do meio-dia.
47 — ausente —
47 Dize à floresta meridional: escuta a palavra do Senhor: eis o que diz o Senhor Javé: vou acender em tuas matas um fogo que devorará toda árvore verde e toda árvore seca. Uma chama ardente, que não se extinguirá, e queimará todos os rostos do sul ao norte.
48 — ausente —
48 Todo ser vivo verá que sou eu o Senhor que acendi esse fogo. Ele não se extinguirá.
49 — ausente —
49 Exclamei então: ah! Senhor Javé, dir-se-á de mim que falo sempre por parábolas!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.