Êxodo 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Taga Farawona fɛ, i ye taga a fɔ a ye ko Matigi Ala, Heburuw ta Ala ko: ‹A to ne ta mɔgɔw ye taga ne bato.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Ni i ma sɔn k’a to o ye taga, ni i ka o mina ka to yan tuun,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 o tuma i ta bɛgan minw bɛ kongo kɔnɔ, ne Matigi Ala bɛna ne ta sebagaya kɛ ka olugu bɛɛ halaki. Banajuguba dɔ bɛna i ta sow mina, ani i ta faliw, ani i ta ɲɔgɔmɛw, ani i ta misiw, ani i ta sagaw, ani i ta baw; o camanba bɛna faga.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Nka ne Matigi Ala, ne bɛna faranfasi kɛ Izirayɛlimɔgɔw ta bɛganw, ani Misirankaw ta bɛganw cɛ. Izirayɛlimɔgɔw ta bɛgan si tɛna faga.› »
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ayiwa, o ko bɛna kɛ lon min na, Matigi Ala ka o latigɛ. A ko: «Sini ne Matigi Ala bɛna o kɛ Misiran jamana kɔnɔ.»
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 O dugusagbɛ, Matigi Ala tun ka min fɔ, a ka o kɛ. Misirankaw ta bɛganw bɛɛ fagara. Nka foyi ma faga Izirayɛlimɔgɔw ta bɛganw na.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Farawona ka mɔgɔ ci ka taga ɲininkari kɛ o ko ra. O nana a fɔ a ye ko foyi ma faga Izirayɛlimɔgɔw ta bɛganw na.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Aw ye taga dibi dɔ ta bugurigbɛ dɔ cɛ. Ele Musa bɛna o bugurigbɛ seri san fɛ Farawona ɲa na.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 A bɛna kɛ gbangban ye ka Misiran jamana bɛɛ datugu, ka kɛ sumuni ye mɔgɔw ni bɛganw na; sumuniw bɛna cici ka kɛ joriw ye o fariw ra, Misiran jamana bɛɛ ra.»
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Musa ni Haruna tagara dibi dɔ ta bugurigbɛ dɔ cɛ, ka taga ni o ye Farawona fɛ. Musa k’a seri san fɛ. A ka sumuni bɔ mɔgɔw ni bɛganw fari yɔrɔ bɛɛ ra.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Hali Misiran jinamoriw ma se ka bɔ ka taga Farawona fɛ yi, sumuniw kosɔn; sabu sumuni tun bɔra olugu fana fariw ra, ka o fari bɛɛ kɛ jori ye, i n’a fɔ Misiranka tɔw bɛɛ.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Nka Ala ka Farawona jusukun gbɛlɛya tuun, i n’a fɔ a tun k’a fɔ Musa ni Haruna ye cogo min na; Farawona ma sɔn ka Musa ni Haruna lamɛn.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Sini sɔgɔmada joona fɛ, i ye wuri ka taga Farawona fɛ, i ye taga a fɔ a ye ko Matigi Ala, Heburuw ta Ala ko: ‹A to ne ta mɔgɔw ye taga ne bato.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Ni o tɛ, sisan kɔni ne bɛna tɔɔrɔ min lase i ni i ta jamana ɲamɔgɔw, ani i ta jamana mɔgɔw bɛɛ ma, o bɛna juguya kosɛbɛ. Ne bɛna o kɛ janko i ye a lɔn ko dugukolo bɛɛ kan, mɔgɔ si tɛ se ka a yɛrɛ suma ni ne ye.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Sabu ne bɛna ne ta sebagaya yira can yɛrɛ ra, ka banajugu dɔ kɛ ka i halaki, ka i ni i ta jamana mɔgɔw bɛɛ tunu ka bɔ dugukolo kɔ kan.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Ne ka i ɲanaman to, janko ka ne ta sebagaya le yira i ra, ani janko mɔgɔw ye ne tɔgɔ fɔ dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 O bɛɛ n’a ta, hali bi i ka ne ta mɔgɔw bari; i ma sɔn k’a to o ye taga.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Sini ɲɔgɔntumasi, ne bɛna sanbɛrɛ jigi; o sanbɛrɛ bɛna juguya fɔ k’a dama tɛmɛ. Kabini Misiran jamana sigira, fɔ ka na se bi ma, o sanbɛrɛ ɲɔgɔn ma deri ka jigi a kan ban.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 O ra, i ta bɛganw, ani i ta fɛn o fɛn bɛ foro ra, i jija ka o bɛɛ ladon so kɔnɔ joona. Ni mɔgɔ o mɔgɔ, walama ni bɛgan o bɛgan ka to kongo ra, ni a ma na so kɔnɔ, sanbɛrɛ bɛna jigi olugu bɛɛ kan ka o bɛɛ faga.› »
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Ayiwa, Farawona ta jamana ɲamɔgɔ minw siranna Matigi Ala ta kuma ɲa, olugu ka o ta jɔnw ni o ta bɛganw lana so kɔnɔ joona.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Nka minw ma Matigi Ala ta kuma jate, olugu ka o ta jɔnw ni o ta bɛganw to kongo ra yi.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «Bere ta k’a kɔrɔta san fɛ, janko sanbɛrɛ ye jigi mɔgɔw ni bɛganw kan, ani binw bɛɛ, Misiran jamana ra.»
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Musa k’a ta bere kɔrɔta san fɛ. Matigi Ala ka sanpɛrɛn ni sanbɛrɛ jigi; sanmanamana kɛra dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra. Matigi Ala ka sanbɛrɛ jigi Misiran jamana bɛɛ kan.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Sanbɛrɛ tun bɛ jigira; sanmanamana tun bɛ yɔrɔ bɛɛ. A tun juguyara kosɛbɛ; kabini Misiran jamana kɛra jamana ye, o ɲɔgɔn tun ma deri ka kɛ fɔlɔ.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Sanbɛrɛ jigira Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra; fɛn o fɛn tun bɛ foro ra, adamaden fara bɛgan kan, sanbɛrɛ ka o bɛɛ halaki. Sanbɛrɛ ka binw bɛɛ faga, ka yiriw bɛɛ karikari.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Izirayɛlimɔgɔw tun siginin bɛ jamana yɔrɔ min na, Gosɛni mara ra, o yɔrɔ dɔrɔn le tora; sanbɛrɛ ma se o yɔrɔ le ma.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Farawona ka Musa ni Haruna wele, k’a fɔ o ye ko: «Sisan kɔni ne jarakira; Matigi Ala ta le ye can ye. Ne ni ne ta mɔgɔw le jarakira.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Aw ye Matigi Ala daari ne ye, a ye sanpɛrɛn ni sanbɛrɛ lalɔ ten. Ne bɛna a to aw ye taga; ne tɛna aw lalɔ tuun.»
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Musa k’a fɔ Farawona ye ko: «Ni ne bɔra dugu kɔnɔ tuma min na, ne bɛna ne boro kɔrɔta Matigi Ala ma, k’a daari. Sanpɛrɛn ni sanbɛrɛ bɛna lɔ; janko i ye a lɔn ko dugukolo ye Matigi Ala ta le ye.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Nka ne k’a lɔn ko hali ni o kɛra, ele ni i ta jamana ɲamɔgɔw tɛna sɔn ka siran Matigi Ala ɲa hali belen.»
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Ayiwa, sɛnɛfɛn minw tun denna ka ban, ani sɛnɛfɛn minw tun ka fiyeren bɔ i n’a fɔ lɛn, sanbɛrɛ ka o bɛɛ cɛn.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Nka alikama* ni ɲɔ, sanbɛrɛ ma olugu cɛn sabu olugu tɛ fiyeren joona.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Ayiwa, Musa bɔra Farawona ta so ka taga dugu kɔ fɛ. A ka a boro kɔrɔta san fɛ Matigi Ala ma, k’a daari. Sanpɛrɛn ni sanbɛrɛ lalɔra. Sanji ma ben tuun.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Farawona k’a ye ko sanji ni sanpɛrɛn ni sanbɛrɛ bɛɛ lɔra minkɛ, a belen tora a ta kojugukɛ ra. A k’a jusukun gbɛlɛya tuun, a ni a ta jamana ɲamɔgɔw.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Farawona jusukun gbɛlɛyara, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Musa ye cogo min na; a ma sɔn k’a to Izirayɛlimɔgɔw ye taga fiyewu.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.