Êxodo 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «A fɔ Haruna ye ko a ye bere ta, k’a kɔrɔta san fɛ, kɔw kunna, ani jisiraw, ani dinga jimanw, ka tɔrisenjanw bɔ ka o kɛ Misiran jamana bɛɛ kan.»
1 Então disse o Senhor a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Haruna k’a boro kɔrɔta ni bere ye Misiran jiw bɛɛ kunna. Tɔrisenjanw bɔra ji ra yɔrɔ bɛɛ ra, ka Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ fa.
2 Mas se recusares deixá-lo ir, eis que ferirei com rãs todos os teus termos.
3 Nka Misiran jinamoriw fana ka o dɔ kɛ subagaya ra. O fana ka tɔrisenjanw bɔ ji ra k’a kɛ Misiran jamana kan.
3 O rio produzirá rãs em abundância, que subirão e virão à tua casa, e ao teu dormitório, e sobre a tua cama, e às casas dos teus servos, e sobre o teu povo, e aos teus fornos, e às tuas amassadeiras.
4 Farawona ka Musa ni Haruna wele k’a fɔ o ye ko: «Aw ye Matigi Ala daari, janko a ye nin tɔrisenjanw mabɔ ne ni ne ta mɔgɔw ra; ni o kɛra, ne bɛna a to Izirayɛlimɔgɔw ye taga saraka bɔ Matigi Ala, o ta Ala ye.»
4 Sim, as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Musa ko Farawona ma ko: «Masacɛ, ele ta le ye bonya ye; a ko bɛ ele le boro. Tuma juman le i b’a fɛ ne ye Ala daari i ni i ta jamana ɲamɔgɔw ye, ani i ta jamana mɔgɔw, janko a ye tɔriw mabɔ i ra, ka o bɔ sow kɔnɔ? Ne bɛna Ala daari; tɔriw tɛna kɛ yɔrɔ si tuun ni baji dɔrɔn tɛ.»
5 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com a vara sobre as correntes, e sobre os rios, e sobre as lagoas, e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 Farawona ko: «A ye kɛ sini.» Musa ko: «I ka min fɔ, a bɛna kɛ ten, janko i ye a lɔn ko mɔgɔ tɛ yi, min bɛ se k’a yɛrɛ suma ni Matigi Ala, an ta Ala ye.
6 Arão, pois, estendeu a mão sobre as águas do Egito, e subiram rãs, que cobriram a terra do Egito.
7 Tɔriw bɛna mabɔ i ni i ta sow ra, ani i ta jamana ɲamɔgɔw, ani i ta jamana mɔgɔw ra. Tɔriw bɛna kɛ ba dɔrɔn le ra.»
7 Então os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos, e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Musa ni Haruna tagara ka bɔ Farawona ta so. Musa tagara Matigi Ala daari kosɛbɛ, ko a ka Farawona tɔɔrɔ ni tɔri minw ye, a ye o tɔriw mabɔ Farawona ra, ani a ta jamana ra.
8 Chamou, pois, Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Rogai ao Senhor que tire as rãs de mim e do meu povo; depois deixarei ir o povo, para que ofereça sacrifícios ao Senhor.
9 Musa ka min daari, Matigi Ala ka o kɛ. Tɔriw bɛɛ fagara bonw kɔnɔ, ani luw kɔnɔ, ani forow ra.
9 Respondeu Moisés a Faraó: Digna-te dizer-me quando é que hei de rogar por ti, e pelos teus servos, e por teu povo, para tirar as rãs de ti, e das tuas casas, de sorte que fiquem somente no rio?.
10 O ka o cɛ ka o tonton ɲɔgɔn kan. A torira, k’a kasa kɛ jamana yɔrɔ bɛɛ ra.
10 Disse Faraó: Amanhã. E Moisés disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Senhor nosso Deus.
11 Farawona k’a ye ko a ko nɔgɔyara minkɛ, a k’a jusukun gbɛlɛya tuun, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na; a ma sɔn ka Musa ni Haruna ta kuma lamɛn.
11 As rãs, pois, se apartarão de ti, e das tuas casas, e dos teus servos, e do teu povo; ficarão somente no rio.
12 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «A fɔ Haruna ye ko a ye bere kɔrɔta ka dugukolo buguri gbasi. Buguri bɛna yɛlɛma ka kɛ kinnifɛn misɛn dɔw ye Misiran jamana fan bɛɛ ra.»
12 Então saíram Moisés e Arão da presença de Faraó; e Moisés clamou ao Senhor por causa das rãs que tinha trazido sobre Faraó.
13 Matigi Ala ka min fɔ, Musa ni Haruna ka o kɛ. Haruna k’a boro kɔrɔta ni bere ye ka dugukolo buguri gbasi. Buguri yɛlɛmana ka kɛ kinnifɛn misɛnw ye ka don mɔgɔw ni bɛganw bɛɛ ra. Buguri bɛɛ yɛlɛmana ka kɛ kinnifɛn misɛnw ye Misiran jamana bɛɛ ra.
13 O Senhor, pois, fez conforme a palavra de Moisés; e as rãs morreram nas casas, nos pátios, e nos campos.
14 Misiran jinamoriw ko o bɛ o ɲɔgɔn kɛ subagaya ra, nka o ma se. Kinnifɛn misɛnw wurira ka na don mɔgɔw ni bɛganw bɛɛ ra yɔrɔ bɛɛ.
14 E ajuntaram-nas em montes, e a terra, cheirou mal.
15 Jinamoriw k’a fɔ Farawona ye ko: «Nin ye Ala yɛrɛ ta boro nɔ le ye!»
15 Mas vendo Faraó que havia descanso, endureceu o seu coração, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito.
16 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Wuri sɔgɔmada joona fɛ ka taga Farawona fɛ. A bɛna bɔ ka taga bada ra. Taga a fɔ a ye ko Matigi Ala ko: ‹A to ne ta mɔgɔw ye taga ne bato.
16 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua vara, e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 Ni i m’a to ne ta mɔgɔw ye taga, ne bɛna limɔgɔjuguw lana i kama, ani i ta jamana ɲamɔgɔw, ani i ta jamana mɔgɔw bɛɛ kama; limɔgɔw bɛna don i ta sow kɔnɔ. Misirankaw ta sow bɛɛ bɛna fa limɔgɔw ra. Misiran jamana dugukolo bɛɛ bɛna fa a ra.
17 E assim fizeram. Arão estendeu a sua mão com a vara, e feriu o pó da terra, e houve piolhos nos homens e nos animais; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 Nka o lon na, ne ta mɔgɔw siginin bɛ jamana yɔrɔ min na, min ye Gosɛni mara ye, ne bɛna o yɔrɔ tanga o limɔgɔw ma. Limɔgɔ tɛna kɛ o yɔrɔ ra; ne bɛna o kɛ, janko i ye a lɔn ko ne Matigi Ala, ko ne ta sebagaya bɛ Gosɛni mara kan.
18 Também os magos fizeram assim com os seus encantamentos para produzirem piolhos, mas não puderam. E havia piolhos, nos homens e nos animais.
19 Ne bɛna o faranfasi kɛ i ta mɔgɔw, ani ne ta mɔgɔw cɛ. O tagamasiyɛn bɛna kɛ sini le.› »
19 Então disseram os magos a Faraó: Isto é o dedo de Deus. No entanto o coração de Faraó se endureceu, e não os ouvia, como o Senhor tinha dito.
20 Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na, a k’a kɛ ten fana. Limɔgɔjuguw nana caman Farawona ta so kɔnɔ, ani jamana ɲamɔgɔw ta sow kɔnɔ. Jamana yɔrɔ bɛɛ cɛnna limɔgɔw fɛ.
20 Disse mais o Senhor a Moisés: levanta-te pela manhã cedo e põe-te diante de Faraó:; eis que ele sairá às águas; e dize-lhe: Assim diz o Senhor: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
21 Farawona ka Musa ni Haruna wele k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga saraka bɔ aw ta Ala ye, nka aw ye to jamana kɔnɔ yan.»
21 Porque se não deixares ir o meu povo., eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, e nas tuas casas; e as casas dos egípcios se encherão destes enxames, bem como a terra em que eles estiverem.
22 Musa ko: «A tɛ se ka kɛ o cogo ra, sabu an bɛna saraka minw bɔ Matigi Ala, an ta Ala ye, Misirankaw bɛ o sarakaw haramuya; o bɛ fɛn min haramuya, ni an ka o bɔ saraka ye o ɲa na, o tɛna an bon ni kabakuru ye ka an faga wa?
22 Mas naquele dia separarei a terra de Gósem em que o meu povo habita, a fim de que nela não haja enxames de moscas, para que saibas que eu sou o Senhor no meio desta terra.
23 An b’a fɛ ka tere saba tagama le kɛ ka taga kongo kɔnɔ, ka taga saraka bɔ Matigi Ala, an ta Ala ye. Ni a yɛrɛ tagara min fɔ an ye, an bɛna o le kɛ.»
23 Assim farei distinção entre o meu povo e o teu povo; amanhã se fará este milagre.
24 Farawona ko: «Ayiwa, ne kɔni bɛna a to aw ye taga saraka bɔ Matigi Ala, aw ta Ala ye kongo kɔnɔ, nka aw kana taga yɔrɔjan ka tɛmɛ. Aw ye Ala daari ne ye fana janko limɔgɔw ye taga.»
24 O Senhor, pois, assim fez. Entraram grandes enxames de moscas na casa de Faraó e nas casas dos seus servos; e em toda parte do Egito a terra foi assolada pelos enxames de moscas.
25 Musa ko: «Ni ne bɔra i fɛ yan, ne bɛna Matigi Ala daari i ye. Sini Ala bɛna limɔgɔw mabɔ i ra, ani i ta jamana ɲamɔgɔw, ani i ta jamana mɔgɔw bɛɛ ra. Nka i kana an nɛgɛ tuun ka ban, k’a to Izirayɛlimɔgɔw ye taga saraka bɔ Matigi Ala ye!»
25 Então chamou Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Ide, e oferecei sacrifícios ao vosso Deus nesta terra.
26 Musa bɔra Farawona ta so kɔnɔ minkɛ, a ka Matigi Ala daari.
26 Respondeu Moisés: Não convém que assim se faça, porque é abominação aos egípcios o que havemos de oferecer ao Senhor nosso Deus. Sacrificando nós a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejarão eles?
27 Musa ka min daari, Matigi Ala ka o kɛ. A ka limɔgɔw mabɔ Farawona ra, ani a ta jamana ɲamɔgɔw, ani a ta jamana mɔgɔw bɛɛ ra. Hali limɔgɔ kelen ma to.
27 Havemos de ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor nosso Deus, como ele nos ordenar.
28 Nka Farawona belen k’a jusukun gbɛlɛya tuun, a ma sɔn k’a to Izirayɛlimɔgɔw ye taga.
28 Então disse Faraó: Eu vos deixarei ir, para que ofereçais sacrifícios ao Senhor vosso Deus no deserto; somente não ireis muito longe; e orai por mim.
29 — ausente —
29 Respondeu Moisés: Eis que saio da tua presença e orarei ao Senhor, que estes enxames de moscas se apartem amanhã de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; somente não torne mais Faraó a proceder dolosamente, não deixando ir o povo para oferecer sacrifícios ao Senhor.
30 — ausente —
30 Então saiu Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
31 — ausente —
31 E fez o Senhor conforme a palavra de Moisés, e apartou os enxames de moscas de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; não ficou uma sequer.
32 — ausente —
32 Mas endureceu Faraó ainda esta vez o seu coração, e não deixou ir o povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.