Êxodo 34

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «Walaka fla wɛrɛ lɛsɛ, k’a kɛ i n’a fɔ i tun ka minw cici. Ne tun ka kuma minw sɛbɛ o walaka fɔlɔw kan, ne bɛna o ɲɔgɔn sɛbɛ o walakakuraw fana kan.
1 Então disse o Senhor a Moisés: Lavra duas tábuas de pedra, como as primeiras; e eu escreverei nelas as palavras que estavam nas primeiras tábuas, que tu quebraste.
2 I ye i yɛrɛ labɛn sani dugu ye gbɛ. Sɔgɔmada joona, i ye yɛlɛn ka na lɔ Sinayi kuru kuncɛ ma, ka ne kɔnɔ yi.
2 Prepara-te para amanhã, e pela manhã sobe ao monte Sinai, e apresenta-te a mim ali no cume do monte.
3 Mɔgɔ si kana yɛlɛn ni i ye. Mɔgɔ si kana ye kuru fan si ra fana, hali sagaw ni misiw kana domuni kɛ kuru kɛrɛ fɛ.»
3 Mas ninguém suba contigo, nem apareça homem algum em todo o monte; nem mesmo se apascentem defronte dele ovelhas ou bois.
4 Musa ka kabakuru walaka fla lɛsɛ i n’a fɔ fɔlɔtaw. Sɔgɔmada joona fɛ, a wurira ka yɛlɛn Sinayi kuru kunna ni walaka fla ye a boro, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na.
4 Então Moisés lavrou duas tábuas de pedra, como as primeiras; e, levantando-se de madrugada, subiu ao monte Sinai, como o Senhor lhe tinha ordenado, levando na mão as duas tábuas de pedra.
5 Matigi Ala jigira sankaba ra ka na lɔ Musa kɔrɔ, k’a yɛrɛ tɔgɔ fɔ.
5 O Senhor desceu numa nuvem e, pondo-se ali junto a ele, proclamou o nome Jeová.
6 A tɛmɛna Musa ɲa kɔrɔ k’a fɔ ni fanga ye ko: «Ne le ye Matigi Ala ye, ne le ye Matigi Ala ye, hina tigi Ala, ani Ala min bɛ makari. Ne tɛ dimi joona, ne ta ɲumanya ni ne ta kankelentigiya ka bon.
6 Tendo o Senhor passado perante Moisés, proclamou: Jeová, Jeová, Deus misericordioso e compassivo, tardio em irar-se e grande em beneficência e verdade;
7 Ne bɛ koɲuman kɛ mɔgɔw ye, k’a kɛ o ta denw ye, ani o ta denw ta denw, fɔ ka taga se o ta duruja wagakelennan ma. Ne bɛ terenbariya ni hakɛ ni jurumun yafa mɔgɔw ma. Nka ne tɛ kojugukɛbaga jarakibari to. Ne bɛ faw ta hakɛw bɔ o denw na, k’a bɔ o ta denw ta denw na, fɔ ka taga se o ta duruja sabanan ni a naaninan ma.»
7 que usa de beneficência com milhares; que perdoa a iniqüidade, a transgressão e o pecado; que de maneira alguma terá por inocente o culpado; que visita a iniqüidade dos pais sobre os filhos e sobre os filhos dos filhos até a terceira e quarta geração.
8 O yɔrɔnin bɛɛ, Musa birira dugu ma ka Matigi Ala bato.
8 Então Moisés se apressou a inclinar-se à terra, e adorou,
9 A ko: «Matigi ni a kɛra ko ne ko ka di i ye, o tuma i ye sɔn ka kɛ ni anw ye. Sabu nin mɔgɔw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye; nka ne bɛ i daari ko i ye an ta jurumunw ni an ta terenbariyaw yafa an ma, ka an jate i ta mɔgɔw ye.»
9 dizendo: Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, vá o Senhor no meio de nós; porque este é povo de dura cerviz:; e perdoa a nossa iniqüidade e o nosso pecado, e toma-nos por tua herança.
10 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Ayiwa, ne bɛna jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye tuun. Ne bɛna kabakow kɛ i ta mɔgɔw bɛɛ ɲa na, kabako minw ma deri ka kɛ dugukolo yɔrɔ si ra fɔlɔ, ani min ma kɛ siya wɛrɛ cɛ ra ka ye. Mɔgɔ minw bɛɛ bɛ ni i ye, olugu bɛɛ bɛna ne ta kɛwalew ye, sabu ne bɛna se di i ma k’a to i ye ko minw kɛ, o bɛna kɛ siranyakobaw le ye.
10 Então disse o Senhor: Eis que eu faço um pacto; farei diante de todo o teu povo maravilhas quais nunca foram feitas em toda a terra, nem dentro de nação alguma; e todo este povo, no meio do qual estás, verá a obra do Senhor; porque coisa terrível é o que faço contigo.
11 Ne bɛ ci minw fɔra aw ye bi, aw ye aw janto o ciw ra kosɛbɛ. Ni o kɛra, ne bɛna Amɔrikaw ni Kanaanakaw ni Hɛtikaw, ni Perezikaw, ni Hevikaw, ni Yebusikaw gbɛn ka bɔ aw ɲa.
11 Guarda o que eu te ordeno hoje: eis que eu lançarei fora de diante de ti os amorreus, os cananeus, os heteus, os perizeus, os heveus e os jebuseus.
12 Nka aw bɛna don jamana min kɔnɔ, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi o mɔgɔw ra kosɛbɛ; aw kana jɛnɲɔgɔnya foyi don ni o jamana mɔgɔw ye, janko o kana na kɛ sababu ye ka aw lafiri.
12 Guarda-te de fazeres pacto com os habitantes da terra em que hás de entrar, para que isso não seja por laço no meio de ti.
13 Aw ye o ta sarakabɔnanw waraga; aw ye o ta kabakurujanw cici, ka o ta jo musoman Asera ta berew tigɛtigɛ.
13 Mas os seus altares derrubareis, e as suas colunas quebrareis, e os seus aserins cortareis
14 «Aw fana man kan ka biri batofɛn wɛrɛ kɔrɔ k’a bato, sabu ne tɔgɔ ye ko ‹Ala min t’a fɛ batofɛn wɛrɛ ye bato ale kɔ›; ne t’a fɛ aw ye ne ni batofɛn wɛrɛ kanu ɲɔgɔn fɛ fiyewu.
14 {porque não adorarás a nenhum outro deus; pois o Senhor, cujo nome é Zeloso, é Deus zeloso},
15 O kosɔn aw kana jɛnɲɔgɔnya don ni o jamanaw mɔgɔw ye. Ni o tɛ, ni o bɛ o ta jow bato, ani ka o sɔn tuma min na, o bɛna aw wele, aw fana bɛna taga o sɔnnikɛfɛnw domu ni o ye.
15 para que não faças pacto com os habitantes da terra, a fim de que quando se prostituírem após os seus deuses, e sacrificarem aos seus deuses, tu não sejas convidado por eles, e não comas do seu sacrifício;
16 Ni aw ka jɛnɲɔgɔnya don ni o ye fana, a laban aw bɛna o denmusow furu ka o di aw dencɛw ma. Ni o kɛra, ni o denmusow bɛ o ta jow bato, o bɛna aw dencɛw nɛgɛ k’a to olugu fana ye o jow bato.
16 e não tomes mulheres das suas filhas para os teus filhos, para que quando suas filhas se prostituírem após os seus deuses, não façam que também teus filhos se prostituam após os seus deuses.
17 «Aw kana nɛgɛ yeele ka o kɛ batofɛn dɔ ye k’a bato.
17 Não farás para ti deuses de fundição.
18 «Aw ka kan ka burufunubari ɲanagbɛ* kɛ. Ni Abibu karo sera, ka kaɲa ni wagati latigɛnin ye, i n’a fɔ ne k’a fɔ aw ye cogo min na, aw ka kan ka burufunubari le domu, sabu aw bɔra Misiran jamana ra o karo le ra.
18 A festa dos pães ázimos guardarás; sete dias comerás pães ázimos, como te ordenei, ao tempo apontado no mês de abibe; porque foi no mês de abibe que saíste do Egito.
19 «Dencɛ fɔlɔ bɛɛ bɛna bla danna ka kɛ ne ta ye, hali bɛganw ta den fɔlɔ cɛmanw, ani misiw, ani sagaw, ani baw bɛɛ.
19 Tudo o que abre a madre é meu; até todo o teu gado, que seja macho, que abre a madre de vacas ou de ovelhas;
20 Nka ni faliden lo, aw ye sagaden walama baden dɔ di a nɔ ra k’a kunmabɔ. Ni aw t’a fɛ k’a kunmabɔ, o tuma aw ye a kan kari k’a faga. Aw ka kan ka aw yɛrɛ dencɛ fɔlɔw bɛɛ kunmabɔ fana.
20 o jumento, porém, que abrir a madre, resgatarás com um cordeiro; mas se não quiseres resgatá-lo, quebrar-lhe-ás a cerviz. Resgatarás todos os primogênitos de teus filhos. E ninguém aparecerá diante de mim com as mãos vazias.
21 «Aw ka kan ka baara kɛ tere wɔɔrɔ, ka nɛnɛkiri a tere wolonflanan. Hali ni sɛnɛkɛwagati lo, walama simantigɛwagati, aw ka kan ka nɛnɛkiri.
21 Seis dias trabalharás, mas ao sétimo dia descansarás; na aradura e na sega descansarás.
22 «Ni aw bɛ aw ta simankura kun fɔlɔw tigɛ tuma o tuma, aw ye lɔgɔkunw ta ɲanagbɛ kɛ. Ni san yɛlɛmana fana, ni aw bɛ aw ta forow yiridenw ladon tuma min na, aw ye simanladon ɲanagbɛ kɛ.
22 Também guardarás a festa das semanas, que é a festa das primícias da ceifa do trigo, e a festa da colheita no fim do ano.
23 «O cogo ra, san o san, cɛw bɛɛ ka kan ka na siɲaga saba ne ɲa kɔrɔ, o ɲanagbɛw ra, ne Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala.
23 Três vezes no ano todos os teus varões aparecerão perante o Senhor Jeová, Deus do Israel;
24 «Ne bɛna siya tɔw gbɛn ka bɔ aw ɲa, ka dɔ fara aw ta jamana bonya kan. Hali ni aw bɛ taga ne ta yɔrɔ saninman na, ka taga Matigi Ala, aw ta Ala bato siɲaga saba san o san, ne tɛna sɔn k’a to siya si ye ɲabɔ aw ta jamana fɛ k’a ta aw kɔ fɛ.
24 porque eu lançarei fora as nações de diante de ti, e alargarei as tuas fronteiras; ninguém cobiçará a tua terra, quando subires para aparecer três vezes no ano diante do Senhor teu Deus.
25 «Ni aw b’a fɛ ka bɛgan saraka bɔ ne ye, aw kana o jori ni burufununin kori ɲɔgɔn na. Jɔnyaban ɲanagbɛ* ta sarakasogo fana man kan ka bla k’a si.
25 Não sacrificarás o sangue do meu sacrifício com pão levedado, nem o sacrifício da festa da páscoa ficará da noite para a manhã.
26 «Aw ka kan ka na ni aw ta simankura kun fɔlɔw ye Matigi Ala, aw ta Ala ta batoso kɔnɔ. Aw kana badennin tobi ni a ba ta nɔnɔ ye.»
26 As primeiras das primícias da tua terra trarás à casa do Senhor teu Deus. Não cozerás o cabrito no leite de sua mãe.
27 Ayiwa, Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «Nin kumaw sɛbɛ, sabu ne bɛ jɛnɲɔgɔnya don ni ele ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye ka kaɲa ni nin kumaw le ye.»
27 Disse mais o Senhor a Moisés: Escreve estas palavras; porque conforme o teor destas palavras tenho feito pacto contigo e com Israel.
28 Musa ka tere binaani ni su binaani le kɛ ni Matigi Ala ye. A ma domuni kɛ, a ma ji min. Matigi Ala ka jɛnɲɔgɔnya ta sariyaw sɛbɛ walakaw kan, sariya tan, k’a di a ma.
28 E Moisés esteve ali com o Senhor quarenta dias e quarenta noites; não comeu pão, nem bebeu água, e escreveu nas tábuas as palavras do pacto, os dez mandamentos.
29 Musa jigitɔ ka bɔ Sinayi kuru kan, jɛnɲɔgɔnya ta sariyaw tun sɛbɛra walaka fla min kan, a jigira ni o ye a boro. Nka Musa tun m’a lɔn ko ale ɲada tun bɛ manamanana sabu ale kumana ni Ala ye.
29 Quando Moisés desceu do monte Sinai, trazendo nas mãos as duas tábuas do testemunho, sim, quando desceu do monte, Moisés não sabia que a pele do seu rosto resplandecia, por haver Deus falado com ele.
30 Haruna ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka Musa ɲada flɛ; o k’a ye ko a ɲada bɛ manamanana. O siranna, o ma sɔn ka gbara a ra.
30 Quando, pois, Arão e todos os filhos de Israel olharam para Moisés, eis que a pele do seu rosto resplandecia, pelo que tiveram medo de aproximar-se dele.
31 Musa ka o wele; Haruna ni jama ɲamɔgɔw bɛɛ nana Musa kɔrɔ. Musa kumana o fɛ.
31 Então Moisés os chamou, e Arão e todos os príncipes da congregação tornaram a ele; e Moisés lhes falou.
32 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ gbarara Musa ra. Matigi Ala tun ka ci minw fɔ a ye Sinayi kuru kan, a ka o bɛɛ lase o ma.
32 Depois chegaram também todos os filhos de Israel, e ele lhes ordenou tudo o que o Senhor lhe falara no monte Sinai.
33 Musa kumana o fɛ ka ban tuma min na, a ka fani dɔ biri a ɲada ra, a ɲada manamanako kosɔn.
33 Assim que Moisés acabou de falar com eles, pôs um véu sobre o rosto.
34 K’a ta o wagati ra, ni Musa tun bɛ taga Matigi Ala fɛ tuma o tuma ka taga kuma ni a ye, a tun bɛ fani bɔ a ɲada ra, fɔ ka taga a bɔ o yɔrɔ ra. Ni a bɔra yi, ni Matigi Ala tun ka min fɔ a ye, a tun bɛ o fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye.
34 Mas, entrando Moisés perante o Senhor, para falar com ele, tirava o véu até sair; e saindo, dizia aos filhos de Israel o que lhe era ordenado.
35 Ni Izirayɛlimɔgɔw tun ka Musa ɲada flɛ, o tun bɛ a ɲada manamanatɔ ye; o tuma Musa tun bɛ fani biri a ɲada ra tuun. Ni a bɛ taga kuma ni Ala ye, a bɛ fani bɔ a ɲada ra.
35 Assim, pois, viam os filhos de Israel o rosto de Moisés, e que a pele do seu rosto resplandecia; e tornava Moisés a pôr o véu sobre o seu rosto, até entrar para falar com Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.