Ester 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 San karo tan ni flanan min ye Adari karo ye, o tere tan ni saba, masacɛ tun ka kuma min sɛbɛ, mɔgɔw tun ka kan ka o kow dafa o lon le ra. O lon na, kɔni, Yahudiyaw juguw tun b’a miiri ko o bɛna se sɔrɔ, nka a ko yɛlɛmana; Yahudiyaw le sera o juguw ra.
1 Ora, no décimo segundo mês, isto é, o mês de adar, no décimo terceiro dia do mesmo, quando se aproximava o momento da execução do mandamento do rei e do seu decreto, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam ter poder sobre eles, (embora isto fora tornado ao contrário, para que os judeus tivessem domínio sobre aqueles que os odiavam);
2 Yahudiyaw tun bɛ dugu min o min na masacɛ Sɛrisɛsi ta maraw bɛɛ ra, o ka o yɛrɛ lajɛn o duguw bɛɛ ra; o jugu minw tun b’a fɛ ka o halaki, o benna olugu kan. Mɔgɔ si ma se ka lɔ o ɲa, sabu siya tɔw bɛɛ tun bɛ siranna o ɲa.
2 os judeus se reuniram nas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, para lançar mão sobre os tais que procuravam o seu mal; e homem nenhum conseguiu resistir-lhes, pois o medo deles sobreveio a todos os povos.
3 Jamana maraw ta ɲamɔgɔw, ani a fagamaw, ani a jamanatigiw, ani masacɛ ta jamana kuntigiw, olugu ka Yahudiyaw dɛmɛ, sabu Maridose ɲasiran tun ka o bɛɛ mina.
3 E todos os governantes das províncias, e os tenentes, e os vice-reis, e oficiais do rei, ajudaram os judeus; porque o medo de Mardoqueu lhes sobreveio.
4 Maridose tun ka lɔyɔrɔba le sɔrɔ masaso kɔnɔ. A tɔgɔ tun bɔra ka se maraw bɛɛ ra; dɔ le fana tun bɛ farara a ta fanga kan.
4 Porque Mardoqueu foi grande na casa do rei, e a sua fama se espalhou por todas as províncias; porque o homem Mardoqueu tornou-se maior e maior.
5 Yahudiyaw ka o juguw bɛɛ kɛrɛ, ka o faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ka o halaki. Ko o ko diyara o ye, o ka o kɛ o juguw ra.
5 Assim, os judeus feriram todos os seus inimigos, a golpes de espada, com matança e com destruição, e fizeram o que fariam àqueles que lhes odiavam.
6 Masadugu Suzi kɔnɔ Yahudiyaw ka cɛ kɛmɛ looru le faga ka o halaki.
6 E no palácio de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 O ka Parisandata ani Dalifɔn ani Asipata,
7 E a Parsandata, e a Dalfom, e a Aspata,
8 ani Porata ani Adaliya ani Aridata
8 e a Porata, e a Adalia, e a Aridata,
9 ani Parimasita ani Arizayi ani Aridayi ani Vayezata faga.
9 e a Farmasta, e a Arisai, e a Aridai, e a Vaizata,
10 Olugu le tun ye Hamedata dencɛ Haman dencɛ tan ye; Haman min tun ye Yahudiyaw jugu ye. Nka o ma sɔn ka maga o borofɛnw si ra.
10 os dez filhos de Hamã, os filhos de Hamedata, os inimigos dos judeus, mataram, porém ao despojo não puseram a mão.
11 Mɔgɔ minw fagara masadugu Suzi kɔnɔ, o tagara o da fɔ masacɛ ye o lon yɛrɛ ra.
11 Naquele dia, trouxeram diante do rei o número daqueles que foram mortos no palácio de Susã.
12 Masacɛ k’a fɔ masamuso Ɛsitɛri ye ko: «Masadugu Suzi kɔnɔ yan, Yahudiyaw ka cɛ kɛmɛ looru le faga ka o halaki, ani Haman dencɛ tan. O ka min kɛ jamana mara tɔw ra, jɔn le bɛ se ka o da lɔn? Ayiwa, i bɛ mun le fɛ tuun? A fɔ, ne b’a di i ma. I b’a fɛ ka mun wɛrɛ le daari tuun? A fɔ, a bɛ kɛ i ye.»
12 E o rei disse à rainha Ester: No palácio de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens, e os dez filhos de Hamã; o que terão feito eles no resto das províncias do rei? Agora qual é a tua petição? E ela te será concedida, ou, qual é o teu outro pedido? E ele será feito.
13 Ɛsitɛri ka masacɛ jaabi ko: «Ni masacɛ bɛ sɔn, Suzi Yahudiyaw ka min kɛ bi, a y’a to o ɲɔgɔn wɛrɛ ye kɛ tuun sini, k’a to o ye Haman dencɛ tan bɛɛ dulon berejanw na fana.»
13 Então disse Ester: Se aprouver ao rei, que seja concedido aos judeus que estão em Susã fazerem, amanhã, também de acordo com o decreto deste dia, que os dez filhos de Hamã sejam enforcados nas forcas.
14 Masacɛ sɔnna ko o ye kɛ. O ka ci dɔ wɛrɛ lase Suzi dugu kɔnɔ. O ka Haman dencɛ tan bɛɛ dulon berejanw na.
14 E o rei ordenou que isto fosse feito; e o decreto foi dado em Susã; e eles enforcaram os dez filhos de Hamã.
15 Suzi Yahudiyaw ka ɲɔgɔn lajɛn tuun Adari karo tere tan ni naani na, ka cɛ kɛmɛ saba faga, nka o ma maga o borofɛnw si ra.
15 Os judeus que estavam em Susã se reuniram também no décimo quarto dia do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; porém ao despojo não lançaram a sua mão.
16 Yahudiya tɔ minw tun bɛ masacɛ ta mara tɔw ra, olugu fana ka ɲɔgɔn lajɛn ka o juguw kɛrɛ, janko ka o yɛrɛ kisi, ka ɲasuma sɔrɔ. Olugu fana ka cɛ waga biwolonfla ni looru (75 000) faga o juguw ra. Nka o ma maga o borofɛnw si ra.
16 Todavia, os outros judeus que estavam nas províncias do rei reuniram-se, e se levantaram pelas suas vidas, e tiveram descanso dos seus inimigos, e mataram dos seus adversários setenta e cinco mil; porém ao despojo não lançaram as suas mãos.
17 O kɛra Adari karo tere tan ni saba le ra; nka karo tere tan ni naani, o ka fagari lalɔ, ka o kɛ ɲanagbɛlon ye, ka domuni kɛ, ka ɲagari.
17 No décimo terceiro dia do mês de adar; e no décimo quarto dia do mesmo descansaram, e fizeram-no dia de banquetes e de júbilo.
18 Suzi ta Yahudiya minw tun ka ɲɔgɔn lajɛn karo tere tan ni saba, ani a tere tan ni naani na, olugu ka karo tere tan ni loorunan le bla ka o kɛ ɲanagbɛlon ye, ka domuni kɛ, ka ɲagari.
18 Contudo, os judeus que estavam em Susã se reuniram no décimo terceiro dia, e no décimo quarto; e no décimo quinto dia eles descansaram, e fizeram-no dia de banquetes e de júbilo.
19 O le kosɔn, Yahudiya minw bɛ kongokɔnɔyɔrɔw ra, ani minw bɛ dugumisɛnw na, olugu bɛ to ka Adari karo tere tan ni naani le bla, ka o kɛ ɲagarilon ye, ani ɲanagbɛlon, ka bonyaw ci ɲɔgɔn ma.
19 Portanto, os judeus das vilas, que habitavam nas cidades não fortificadas, fizeram do décimo quarto dia do mês de adar um dia de júbilo e de banquetes, e um bom dia, e de envio de porções uns aos outros.
20 Maridose ka o kow bɛɛ sɛbɛ kitabu dɔ kɔnɔ. O kɔ, a ka sɛbɛ dɔ kɛ ka o ci Yahudiyaw bɛɛ ma, masacɛ Sɛrisɛsi ta maraw bɛɛ ra, minw yɔrɔ ka surun, ani minw yɔrɔ ka jan.
20 E Mardoqueu escreveu estas coisas, e enviou cartas a todos os judeus que estavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e de longe,
21 A k’a fɔ o ye ko san o san, o ye Adari karo tere tan ni naani ni a tere tan ni looru bla ka o kɛ ɲanagbɛlon ye;
21 para estabelecer isto entre eles, para que pudessem celebrar o décimo quarto dia do mês de adar, e no décimo quinto dia do mesmo, anualmente,
22 ko sabu o lon le ra, Yahudiyaw ka ɲasuma sɔrɔ o juguw boro. O karo le ra, o ta jusukasi yɛlɛmana k’a kɛ ninsɔndiya ye, ka o ta kasi yɛlɛma k’a kɛ ɲanagbɛ ye. A ko o ye o lonw bla ka o kɛ ɲanagbɛlonw ye, ka ɲagari, ka bonyaw ci ɲɔgɔn ma, ka fagantanw sɔn.
22 como os dias em que os judeus tiveram descanso dos seus inimigos, e como o mês que se lhes mudou de tristeza em alegria, e de lamento e de luto em dia de festa para que os fizessem dias de banquetes e de júbilo, e enviassem porções uns aos outros, e presentes para os pobres.
23 Maridose ka min fɔ, Yahudiyaw k’a kɛ ten. O tun ka o ɲanagbɛ min kɛ, o tora o kan, ka to ka o kɛ san o san.
23 E os judeus se encarregaram de fazer como haviam iniciado, e como Mardoqueu lhes havia escrito;
24 Hamedata dencɛ Haman, min tun ye Agagi ta mɔgɔ dɔ ye, ani min tun ye Yahudiyaw jugu ye, ale le tun ka janfa siri Yahudiyaw kama, ko a bɛ o halaki. A tun ka Purimi firi, o kɔrɔ ye ka lagbɛri kɛ, janko k’a lɔn wagati min bɛ se ka bɛn, janko ale ye Yahudiyaw halaki fɔ ka o ban.
24 porque Hamã, o filho de Hamedata, o agagita, o inimigo de todos os judeus, havia planejado contra os judeus para destruí-los, e havia lançado Pur, isto é, a sorte, para consumi-los, e para destruí-los;
25 Nka o janfa ko sera masacɛ ma minkɛ, masacɛ k’a sɛbɛ ko Haman tun ka kojugu minw latigɛ Yahudiyaw kama, ko o kojugu ye ben ale Haman yɛrɛ kan. O le kosɔn o ka Haman ni a dencɛw dulon berejanw na.
25 no entanto, quando Ester veio diante do rei, ele ordenou por cartas que o seu plano iníquo, o qual ele maquinou contra os judeus, recaísse sobre a sua própria cabeça, e que ele e os seus filhos fossem enforcados na forca.
26 O kosɔn o ka o lonw tɔgɔ la ko Purimi, ka kaɲa ni o kuma ye, min kɔrɔ ye ko «k’a latigɛ». Ayiwa, ko minw tun fɔra o sɛbɛ kɔnɔ, ani Yahudiyaw yɛrɛ tun ka ko minw ye, ani ko minw tun ka o sɔrɔ,
26 Por isso chamaram aqueles dias de Purim, por causa do nome de Pur. Portanto, por todas as palavras desta carta, e daquela que eles haviam visto acerca desta questão, e que lhes havia chegado,
27 o kow le kosɔn, Yahudiyaw k’a latigɛ ka o ko kɛ landa ye, olugu ni o ta durujaw fɛ, ani mɔgɔ o mɔgɔ farara o kan. O k’a latigɛ ko o ka kan ka o lon fla bla san o san, ka o ɲanagbɛw kɛ a cogo ra, ani a wagati ra; a man kan ka dabla ka ye.
27 os judeus ordenaram, e tomaram sobre si, e sobre a sua semente, e sobre todos os que achegassem a eles, de modo que não houvesse falha, que eles celebrariam estes dois dias, conforme o seu escrito, e de acordo com o seu tempo marcado a cada ano;
28 O k’a fɔ ko o ka kan ka o hakiri to o lonw na, ka o lonw bla danna; o ko ka kan ka kɛ wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ gbaw bɛɛ ra, ani maraw bɛɛ ra, ani dugu bɛɛ ra. O Purimi ɲanagbɛlonw ta ko man kan ka ben ka ye fiyewu Yahudiyaw cɛ ra; o ta duruja nataw fana hakiri man kan ka bɔ a kɔ ka ye.
28 e que estes dias deveriam ser lembrados e celebrados por cada geração, cada família, cada província, e cada cidade; e que esses dias de Purim não deveriam falhar dentre os judeus, nem o seu memorial perecer da sua semente.
29 Masamuso Ɛsitɛri, min ye Abisayili denmuso ye, ale ni Yahudiyacɛ Maridose ka sɛbɛ dɔ wɛrɛ kɛ, ka kaɲa ni o ta fanga ye masaya ra, janko sɛbɛ flanan min tun kɛra ka Purimi ta ɲanagbɛ ko fɔ, ka fanga di o sɛbɛ ta kumaw ma.
29 Então Ester, a rainha, a filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu, escreveu com toda autoridade, para confirmar esta segunda carta de Purim.
30 Maridose ka o sɛbɛw ci Yahudiyaw bɛɛ ma, Sɛrisɛsi ta jamana mara kɛmɛ ni mugan ni wolonfla bɛɛ ra. A tun ka forikanw ni dugawuw le kɛ o sɛbɛw kɔnɔ, k’a ɲasin Yahudiyaw bɛɛ ta hɛra ma.
30 E ele enviou as cartas para todos os judeus, para cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e verdade,
31 A ko o ye Purimi lonw ta ɲanagbɛ kɛ a wagatiw ra, i n’a fɔ ale Yahudiyacɛ Maridose ni masamuso Ɛsitɛri k’a fɔ Yahudiyaw ye cogo min na, ani i n’a fɔ olugu yɛrɛ k’a ko latigɛ o yɛrɛ ni o ta durujaw ye cogo min na. O ye a ko mina sɔbɛ ra, i n’a fɔ wagati min o bɛ sun don, ka kasi.
31 para confirmar estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester lhes tinham ordenado, e como eles tinham decretado por si e pela sua semente, acerca dos jejuns e do seu clamor.
32 Ɛsitɛri ka kuma min fɔ, o kumaw ka Purimi ta ɲanagbɛ ko gbɛya tuun. Yahudiyaw ka o kow sɛbɛ ka o bla kitabu dɔ kɔnɔ.
32 E o decreto de Ester confirmou estas questões de Purim; e ele foi escrito no livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.