Eclesiastes 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, ne miirira nin kow bɛɛ ra, k’a bɛɛ sɛgɛsɛgɛ. Ne k’a ye ko mɔgɔ terenninw, ani mɔgɔ hakiritigiw ni o ta kɛwalew bɛɛ bɛ Ala le boro. Adamaden bɛna taga bɛn ni kanuya le ye a yɛrɛ ɲa wa, walama kɔninya wa, a tɛ se ka o lɔn.
1 Apliquei então meu espírito ao esclarecimento de tudo isso: os justos, os sábios e seus atos estão na mão de Deus. O homem ignora se isso será amor ou ódio. Tudo é possível.
2 Kokelen le bɛ bɛɛ sɔrɔ. Ko min bɛ mɔgɔ terennin sɔrɔ, o kelen le bɛ mɔgɔjugu fana sɔrɔ; a bɛ mɔgɔɲuman ni mɔgɔ saninyanin sɔrɔ, a bɛ mɔgɔ saninyabari sɔrɔ; a bɛ sarakabɔbaga sɔrɔ, a bɛ sarakabɔbari sɔrɔ. Kokelen le bɛ mɔgɔɲuman ni mɔgɔjugu sɔrɔ; minw bɛ kari, a bɛ olugu sɔrɔ, minw bɛ siran ka kari, a bɛ olugu sɔrɔ.
2 Um mesmo destino para todos: há uma sorte idêntica para o justo e para o ímpio, para aquele que é bom como para aquele que é impuro, para o que oferece sacrifícios como para o que deles se abstém. O homem bom é tratado como o pecador e o perjuro como o que respeita seu juramento.
3 Ko minw bɛɛ bɛ kɛ dugukolo kan, o kow bɛɛ ra juguman ye nin ye: Kokelen le bɛ se adamaden bɛɛ ma. Ka fara o kan, adamadenw jusukun fara kojugu ra; fatɔya fana bɛ o jusu ra o ta dunuɲalatigɛ wagati ra. O kɔ, o bɛ sa ka taga fara suw kan.
3 Entre tudo que se faz debaixo do sol, é uma desgraça só existir para todos um mesmo destino: por isso o espírito dos homens transborda de malícia, a loucura ocupa o coração deles durante a vida, depois da qual vão para a casa dos mortos.
4 Mɔgɔ min bɛ mɔgɔ ɲanamanw cɛ ra, jigi bɛ o tigi fɛ. Wuru min ɲanaman lo, o belen ka fisa ni jara su ye.
4 Porque, enquanto um homem permanece entre os vivos, há esperança; mais vale um cão vivo que um leão morto.
5 Mɔgɔ minw ɲanaman lo, olugu k’a lɔn ko o bɛna sa, nka suw tɛ foyi lɔn tuun. Olugu ta sɔrɔta banna, sabu mɔgɔ si hakiri tɛ to o ra tuun.
5 Com efeito, os vivos sabem que hão de morrer, mas os mortos não sabem mais nada; para eles não há mais recompensa, porque sua lembrança está esquecida.
6 O ta kanuya o, o ta kɔninya o, o ta celiya o, o bɛɛ banna. Ko o ko bɛ kɛ dugukolo kan yan, o nin tɛ o si ra tuun.
6 Amor, ódio, ciúme, tudo já pereceu; não terão mais parte alguma, para o futuro, no que se faz debaixo do sol.
7 Taga i ta domuni kɛ ni ninsɔndiya ye, ka i ta duvɛn min ni jusudiya ye, sabu i ta kɛwalew diyara Ala ye ka ban.
7 Ora, pois, come alegremente teu pão e bebe contente teu vinho, porque Deus já apreciou teus trabalhos.
8 I ta fani dontaw ye gbɛ ka ɲa tuma bɛɛ, turu kasadiman kana fɔn i kun na ka ye.
8 Traja sempre vestes brancas e haja sempre azeite {perfumado} em tua cabeça.
9 Ala ka wagati min di i ma ko i y’a kɛ dugukolo kan yan, i yɛrɛ ɲanagbɛ ni i ta muso kanunin ye o wagati bɛɛ kɔnɔ; i ninyɔrɔ le ye o ye dunuɲa kɔnɔ yan, ka i to nin sɛgɛba ra dugukolo kan, sabu dunuɲalatigɛ ye kogbansan le ye, adamaden bɛ wagati min bɛɛ kɛ o bɛɛ ye gbansan le ye.
9 Desfruta da vida com a mulher que amas, durante todos os dias da fugitiva e vã existência que Deus te concede debaixo do sol. Esta é tua parte na vida, o prêmio do labor a que te entregas debaixo do sol.
10 Ni i boro ka fɛn o fɛn sɔrɔ k’a kɛ, ni i baraka bɛ se, a kɛ! Sabu i bɛ tagara yɔrɔ min na, min ye lahara ye, baara tɛ yi, jatemina tɛ yi, lɔnniya tɛ yi, hakiritigiya tɛ yi.
10 Tudo que tua mão encontra para fazer, faze-o com todas as tuas faculdades, pois que na região dos mortos, para onde vais, não há mais trabalho, nem ciência, nem inteligência, nem sabedoria.
11 Ne k’a ye fana ko dugukolo kan yan, ko minw sen ka teri bori ra, olugu le tɛ kɔn ka se, mɔgɔ barakamanw le fana tɛ se sɔrɔ kɛrɛ ra, mɔgɔ hakiritigiw le tɛ domuni sɔrɔ, mɔgɔ cegumanw le tɛ naforo sɔrɔ, mɔgɔ kolɔnbagaw le fana tɛ bonya sɔrɔ; sabu kunnadiya ni kunnagboya bɛ se bɛɛ le ma.
11 Nas minhas investigações debaixo do sol, vi ainda que a corrida não é para os ágeis, nem a batalha para os bravos, nem o pão para os prudentes, nem a riqueza para os inteligentes, nem o favor para os sábios: todos estão à mercê das circunstâncias e da sorte.
12 Adamaden fana tɛ a ta wagati lɔn. A bɛ i ko jɛgɛ bɛ mina jɔ ra cogo min na, jɔ min bɛ kɛ a sababu ye, walama i ko kɔnɔ bɛ mina jan na cogo min na. Wagatijugu bɛ adamaden fana sɔrɔ o cogo le ra; a bɛ bara ka cun a kan k’a mina.
12 O homem não conhece sua própria hora: semelhantes aos peixes apanhados pela rede fatal, os passarinhos presos no laço, os homens são enlaçados na hora da calamidade que se arremessa sobre eles de súbito.
13 Ne ka nin hakiritigiyasira fana ye dugukolo kan; o kɛra koba ye ne ɲa na.
13 Vi também, debaixo do sol, este exemplo de uma sabedoria que me pareceu grande:
14 Dugu fitini dɔ tun bɛ yi, o dugumɔgɔw tun man ca. Masacɛ barakaman dɔ nana o dugu kama. A ka dugu lamini, k’a ta kɛrɛkɛminanw kɛ ka dugu lamini.
14 havia uma pequena cidade, pouco populosa, contra a qual veio um poderoso rei que a sitiou e construiu contra ela fortes trincheiras.
15 Cɛ tun bɛ o dugu kɔnɔ, min tun ye fagantan ye, nka hakiritigi tun lo. Ale le ka dugu bɔsi ni a ta hakiritigiya ye. Nka mɔgɔ si hakiri ma na to o cɛ fagantan na tuun.
15 Ora, aí se encontrava um pobre homem, prudente, cuja sabedoria salvou a cidade; e ninguém se lembrou desse pobre homem.
16 O kosɔn ne kɔni ko:
16 Por isso eu disse: A sabedoria vale mais que a força; mas a sabedoria do pobre é desprezada e às suas palavras não se dão ouvidos.
17 Hakiritigi b’a kan jigi ka kuma min fɔ,
17 As palavras calmas dos sábios são mais bem ouvidas que os gritos de um chefe entre insensatos.
18 Hakiritigiya ka fisa ni kɛrɛkɛminanw ye,
18 A sabedoria vale mais que as máquinas de guerra; mas um só pecador pode causar a perda de muitos bens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.