Deuteronômio 29
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 O ra, Musa ka Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ lajɛnnin wele k’a fɔ o ye ko: Matigi Ala ka fɛn minw bɛɛ kɛ Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw ni a ta jamana bɛɛ ra aw yɛrɛ ɲa na Misiran jamana ra, aw ka o bɛɛ ye.
1 Eis as palavras da aliança que o Senhor ordenou a Moisés que fizesse com os israelitas na terra de Moab, além daquela que tinha feito com ele em Horeb.
2 Aw ɲa ka o tɔɔrɔbaw ni o tagamasiyɛnbaw ni o kabakobaw ye.
2 Moisés convocou todos os israelitas e disse-lhes: Vistes tudo o que o Senhor fez diante de vossos olhos no Egito, ao faraó, à sua gente e à sua terra,
3 Nka hali bi, Matigi Ala ma jusukun di aw ma ban, jusukun min bɛ faamuri kɛ; a ma ɲa di aw ma fɔlɔ, ɲa min bɛ yeri kɛ; a ma toro di aw ma fɔlɔ, toro min bɛ mɛnni kɛ.
3 as grandes provas que se desenrolaram aos vossos olhos, esses sinais e extraordinários prodígios.
4 Matigi Ala blara aw ɲa kongokolon kɔnɔ fɔ san binaani. Aw ta faniw si ma kɔrɔ ka faran aw kan na, aw ta sanbaraw fana ma cɛn aw senw na;
4 Até o presente, porém, o Senhor não vos deu um coração que entenda, nem olhos que vejam, nem ouvidos que ouçam.
5 a ma aw baro ni buru le ye, walama duvɛn, walama minnifɛn fariman dɔ wɛrɛ; a ka o kɛ janko aw y’a lɔn ko ale le ye Matigi Ala, aw ta Ala ye.
5 Eu vos conduzi durante quarenta anos pelo deserto, sem que vossas vestes se gastassem sobre vós, nem os sapatos de vossos pés.
6 Aw nana, ka na se fɔ nin yɔrɔ ra tuma min na, Sihɔn min ye Hɛsibɔn dugu masacɛ ye, ani Ɔgi min ye Basan dugu masacɛ ye, olugu bɔra ka na an kama ko o bɛna an kɛrɛ; nka an ka se sɔrɔ o kan.
6 Não comesses pão, nem bebesses vinho ou cerveja, para que reconhecêsseis que eu sou o Senhor, vosso Deus.
7 An ka o ta jamana mina, k’a di Rubɛn ta mɔgɔw ni Gadi ta mɔgɔw ni Manase ta mɔgɔw tarancɛ ma, k’a kɛ o ta ye.
7 Chegastes finalmente aqui. Seon, rei de Hesebon, e Og, rei de Basã, saíram contra nós para combater-nos, mas nós os vencemos.
8 O kosɔn, aw ka kan ka nin jɛnɲɔgɔnya ta kumaw bɛɛ sira tagama ka ɲa; ni o kɛra, aw ta kokɛtaw bɛɛ bɛna ɲa.
8 Conquistamos sua terra e a repartimos entre os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés.
9 Ayiwa, aw bɛɛ nana lɔ Matigi Ala, aw ta Ala ɲa kɔrɔ bi, aw ni aw ta kuntigiw, ani aw ta cɛkɔrɔbaw, ani aw ta jamana ɲamɔgɔw, ani Izirayɛli cɛ tɔw bɛɛ,
9 Observareis, pois, as palavras dessa aliança e as poreis em prática, para serdes bem-sucedidos em todas as vossas empresas.
10 ani aw ta musow, ani aw ta denw, ani lonan minw bɛ aw cɛ ra, minw bɛ aw ta lɔgɔw tigɛ, ani minw bɛ aw ta ji bi.
10 Vós estais hoje todos em presença do Senhor, vosso Deus, vossos chefes, vossas tribos, vossos anciãos, vossos oficiais, todos os homens de Israel,
11 Aw nana lɔ yan, janko ka don Matigi Ala, aw ta Ala ta jɛnɲɔgɔnya ra. A karira aw ye ka o jɛnɲɔgɔnya don ni aw ye bi,
11 vossos filhos e vossas mulheres, o estrangeiro que mora no acampamento, desde o cortador de lenha até o carregador de água;
12 janko k’a yira bi ko aw ye ale ta mɔgɔw ye, ko ale ye aw ta Ala ye, i n’a fɔ a tun k’a fɔ aw ye cogo min na, ani i n’a fɔ a karira aw bɛmaw Iburahima, ni Isiyaka ni Yakuba ye cogo min na.
12 {estais todos} para entrar na aliança do Senhor, teu Deus, na aliança garantida com juramento, que o Senhor, teu Deus, faz neste dia contigo,
13 Ne tɛ nin jɛnɲɔgɔnya donna ni aw dɔrɔn ye, ka kari aw dɔrɔn ye;
13 a fim de fazer de ti o seu povo, e ele próprio ser o teu Deus, como te prometeu e jurou a teus pais, Abraão, Isaac e Jacó.
14 aw minw bɛɛ bɛ ni an ye yan bi Matigi Ala, an ta Ala ɲa kɔrɔ, aw dɔrɔn tɛ, nka hali minw tɛ yan bi fɔlɔ, olugu bɛɛ nin b’a ra.
14 Não só convosco faço esta aliança, garantida com juramento;
15 An tun siginin bɛ Misiran jamana ra cogo min na, ani an tɛmɛna siya minw na, an ka olugu ta jamanaw cɛtigɛ cogo min na, aw ka o lɔn.
15 faço-a também com todos os que estão aqui presentes entre nós diante do Senhor, nosso Deus, e com todos os que não estão hoje aqui.
16 Aw ka o ta fɛn haramuninw ye: o ta batofɛn yiriramanw, ani a kabakururamanw, ani a warigbɛramanw, ani a saninlamanw.
16 Sabeis de que modo habitamos na terra do Egito, e conheceis nossas peregrinações entre os povos por entre os quais passasses;
17 Aw ra cɛ si, walama muso si, walama lu si ta mɔgɔw, walama gba si ta mɔgɔw kana o jusu yɛlɛma ka faran ka bɔ Matigi Ala, an ta Ala kɔ, ka taga o siyaw ta alaw bato. Mɔgɔ si kana o kɛ, ka kɛ i ko yiri lilin min falenna aw cɛ ra, ka kɛ yiri kunaman ni bagayiri ye aw cɛ ra.
17 vistes suas abominações e seus ídolos infames de pau e de pedra, de prata e de ouro, que se acham entre eles.
18 Matigi Ala karira aw ye ka nin jɛnɲɔgɔnya min don ni aw ye, o kumaw mɛnnin kɔ, aw ra, ni mɔgɔ dɔ k’a miiri a jusukun na, k’a fɔ ko hali ni ale k’a yɛrɛ jusukun diyanyakow le kɛ, ko foyi tɛna se ale ma ni hɛra tɛ, o tigi bɛna halakiri lase mɔgɔ tɔw bɛɛ le ma.
18 Não haja entre vós homem ou mulher, família ou tribo, cujo coração se desvie hoje do Senhor, nosso Deus, para oferecer culto aos deuses dessas nações; não haja entre vós raiz que produza cicuta e absinto.
19 Matigi Ala tɛna sɔn ka yafa a ma fiyewu. A ka Matigi to yi ka ala wɛrɛ bato minkɛ, Matigi Ala ta dimi bɛna ben a kan o kosɔn. Danga kuma minw bɛɛ fɔra nin kitabu kɔnɔ, o bɛɛ bɛna ben a kan. Matigi Ala bɛna a halaki k’a tɔgɔ bɔ dugukolo kan pewu.
19 Que ninguém, ao ouvir as palavras deste juramento, se lisonjeie no seu coração, dizendo: eu terei paz, mesmo que me obstine em seguir as minhas inclinações, porque o que está saciado seria arrastado com o que tem sede.
20 Matigi Ala bɛna a faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ta gbaw bɛɛ ra, k’a halaki; danga kuma minw bɛɛ fɔra nin jɛnɲɔgɔnya ko ra, minw sɛbɛra nin sariya kitabu kɔnɔ, a bɛna o dangaw bɛɛ ben a kan.
20 O Senhor não o perdoaria, mas sua cólera e sua indignação se inflamariam contra ele; todas as maldições contidas neste livro viriam sobre ele, e o Senhor apagaria o seu nome de debaixo dos céus.
21 Aw ta den minw bɛna woro aw kɔ fɛ, aw ta duruja nataw, ani lonan minw bɛna bɔ fɔ jamanajanw na ka na, o halakiri minw kɛra jamana kɔnɔ, ani Matigi Ala ka o bana minw lase jamana mɔgɔw ma, olugu bɛna o bɛɛ ye.
21 O Senhor o separaria, para a sua desgraça, de todas as tribos de Israel, conforme todas as maldições da aliança escritas neste livro da lei.
22 O bɛna a fɔ ko: «Kiribi ni kɔgɔ ni tasuma ka jamana bɛɛ lajɛnnin halaki; siman tɛ se ka dan a ra, foyi tɛ falen, bin tɛ falen a ra. A bɛ i ko Sodɔmu ni Gomɔri ni Adima ni Seboyimu duguw, Matigi Ala dimina, ka fariya ka o dugu minw halaki.»
22 A geração vindoura, vossos filhos, que nascerem depois de vós, e o estrangeiro que vier de uma terra distante perguntarão, à vista dos flagelos e das calamidades com que o Senhor tiver afligido esta terra,
23 Siya tɔw bɛɛ bɛna a fɔ ko: «Mun kosɔn Matigi Ala ka nin ko kɛ nin jamana ra dɛ? Mun le k’a jusu bɔ, k’a to a dimina ka fariya nin cogo ra?»
23 à vista do enxofre e do sal, e deste solo abrasado, inculto e estéril, onde não cresce erva alguma - à semelhança da destruição de Sodoma e Gomorra de Adama e de Seboim, que o Senhor; devastou em sua cólera e em seu furor -,
24 Mɔgɔw bɛna o jaabi ko: «Matigi Ala, o bɛmaw ta Ala tun ka o labɔ Misiran jamana ra ka jɛnɲɔgɔnya min don ni o ye, o ka o jɛnɲɔgɔnya le cɛn;
24 todas essas nações perguntarão: por que o fez assim o Senhor a esta terra, e de onde vem o ardor de tamanha cólera?
25 o tagara o kinbiri gban ala wɛrɛw le kɔrɔ, ka o bato; o tun ma ala minw lɔn, ani ala minw tun tɛ olugu ta ala batotaw ye.
25 Ser-lhes-á respondido: É porque abandonaram a aliança que o Senhor, o Deus de seus pais, tinha feito com eles quando os tirou do Egito,
26 O kosɔn Matigi Ala ta dimi wurira nin jamana kama; danga kuma minw bɛɛ fɔra nin kitabu kɔnɔ, a ka o dangaw bɛɛ ben o kan.
26 e serviram outros deuses, adorando deuses que não conheciam, e que o Senhor não lhes tinha indicado.
27 Matigi Ala dimina, ka fariya, k’a jusu bɔ kosɛbɛ nin mɔgɔw kama, fɔ a ka o sama ka o labɔ o ta jamana ra, ka taga o firi jamana wɛrɛ ra; o bɛ o yɔrɔ le ra hali bi.»
27 A cólera do Senhor acendeu-se contra essa terra, e ele mandou sobre ela todas as maldições escritas neste livro.
28 Ayiwa, ko dogoninw ye Matigi Ala, an ta Ala ta le ye; nka ko minw yirara an na, o ye anw ni anw denw ta le ye tuma bɛɛ, ani wagati bɛɛ, janko anw ye nin sariya ta kumaw bɛɛ sira tagama.
28 O Senhor, em sua cólera, seu furor e sua indignação, arrancou-os de sua terra e os exilou para uma terra estranha, como se vê hoje.
29 — ausente —
29 O que está oculto pertence ao Senhor, nosso Deus; o que foi revelado é para nós e para nossos filhos, para sempre, a fim de que ponhamos em prática todas as palavras desta lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.