Daniel 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 «Sɛrisɛsi dencɛ Dariyusi min tun ye Medika ye, ale le tun sigira ka kɛ Babilɔni masacɛ ye.
1 No primeiro ano do reinado de Dario, filho de Assuero, da estirpe dos medos, que havia sido elevado ao trono do império dos caldeus,
2 «A ta masaya san fɔlɔ ra, ne Daniyɛli ka kitabuw karan; Matigi Ala tun ka kuma min don cira Yeremi da ra, ko Zeruzalɛmu dugu bɛna halaki, k’a kɛ tomo ye, ka se fɔ san biwolonfla, ne ka o kumaw kɔrɔ sɛgɛsɛgɛ, ka o faamu.
2 no primeiro ano do reinado, {digo}, eu, Daniel, lendo as Escrituras, tive minha atenção despertada para o fato de que o número de anos a passar-se, segundo a palavra do Senhor ao profeta Jeremias, sobre a desolação de Jerusalém, seria de setenta anos.
3 «Ne ka o faamu minkɛ, ne ka ne ɲa munu Matigi Ala fɛ, k’a daari, ni makarikanw ye, ka sun don, ka bɔrɔfani don ne yɛrɛ ra, ka sigi bugurigbɛ ra.
3 Volvi-me para o Senhor Deus a fim de dirigir-lhe uma oração de súplica, jejuando e me impondo o cilício e a cinza.
4 Ne ka Matigi Ala, ne ta Ala daari, ko a ye an ta jurumunw yafa. Ne ko: ‹E, Matigi Ala, ele le ka bon, i bɛ siranyakobaw kɛ. Minw bɛ i kanu, ka i ta sariya sira tagama, i bɛ to i ta jɛnɲɔgɔnya ra ni olugu ye, ka koɲuman kɛ o ye.
4 Supliquei ao Senhor, meu Deus, e fiz-lhe minha confissão nestes termos: Ah! Senhor, Deus grande e temível, que sois fiel à aliança e que conservais vossa misericórdia àqueles que vos amam e guardam vossos mandamentos:
5 An ka jurumun kɛ, an ka ko bɛnbariw kɛ, an ka kojuguw kɛ, an murutira ka i ta sariyaw sira bla, ka ban i ta cifɔninw na.
5 nós pecamos, prevaricamos, cometemos maldade, fomos recalcitrantes, desviamo-nos de vossos mandamentos e de vossas leis.
6 « ‹I ta jɔnw, minw ye i ta ciraw ye, i ka olugu ci ka kuma an ta masacɛw ni an ta fagamaw ni an bɛmaw ni an ta jamana mɔgɔw bɛɛ fɛ; nka an ma sɔn ka olugu ta kuma lamɛn.
6 Não escutamos vossos servos, os profetas, que falaram em vosso nome a nossos reis, a nossos chefes, a nossos antepassados e a todo o povo da terra.
7 « ‹Matigi Ala, ele kɔni terennin lo; anw le maroyara bi, anw minw bɔra Zuda, ani minw bɔra Zeruzalɛmu, ani Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ, minw yɔrɔ ka surun, ani minw yɔrɔ ka jan, i ka minw bɛɛ gbɛn ka taga jamana wɛrɛw ra, sabu an ka i kan bla ka terenbariyakow kɛ.
7 A vós, Senhor, a justiça, e para nós a vergonha, como hoje acontece ao povo de Judá e de Jerusalém, a todo o Israel, àqueles que estão perto e àqueles que estão longe, em todos os países aonde os haveis dispersado por causa das iniqüidades que cometeram contra vós.
8 « ‹E, Matigi Ala, anw le maroyara, an ni an ta masacɛw, ani an ta jamana ɲamɔgɔw, ani an bɛmaw; sabu anw ka i hakɛ ta.
8 Sim, Senhor, para nós a vergonha, para nosso rei, nossos chefes e nossos antepassados, porque pecamos contra vós.
9 « ‹Nka ele min ye Matigi Ala ye, an ta Ala, ele bɛ hina, i bɛ yafa an ma, hali ni an murutira ka i ta sariya sira bla.
9 Ao Senhor, nosso Deus, as misericórdias e o perdão, porque nós nos rebelamos contra ele.
10 An banna ka Matigi Ala, an ta Ala kan mɛn; a k’a ta sariya minw di a ta jɔnw ma, minw ye a ta ciraw ye, k’a lase an ma, an ma sɔn ka o sariyaw sira tagama.
10 Recusamos ouvir a voz do Senhor, nosso Deus; não seguimos as leis que ele nos oferecia pela boca de seus servos, os profetas.
11 « ‹Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le ka i ta sariyaw cɛn. O bɛɛ le ka o kɔ di, ka ban ka i ta kuma lamɛn. O le kosɔn, danga ni kojugu minw fɔra Ala ta jɔncɛ Musa ta sariya ra, o dangaw benna an kan, sabu an ka Ala hakɛ ta.
11 Todo o Israel transgrediu vossa lei e se desviou, a fim de não obedecer à vossa voz. Por isso a maldição e a imprecação que figuram na lei de Moisés, o servo de Deus, caíram sobre nós, porque pecamos contra ele.
12 I tun k’a fɔ ko i bɛna min kɛ anw ni an ta jamana ɲamɔgɔw ra, i ka o kɛ. I ka o tɔɔrɔba lase an ma. Tɔɔrɔ min sera Zeruzalɛmu dugu ma, o tɔɔrɔ ɲɔgɔn ma deri ka se dunuɲa yɔrɔ si ra ka ye.
12 Pôs em execução as ameaças proferidas contra nós e contra nossos governantes: descarregou sobre nós tais calamidades, como jamais sob o céu aconteceu, coisa semelhante àquela que fulminou Jerusalém.
13 O tɔɔrɔkow bɛɛ sera an ma, i n’a fɔ a tun sɛbɛra cogo min na Musa ta sariya ra. Nka hali bi, an belen ma sɔn ka Matigi Ala, an ta Ala daari, an ma sɔn ka an ta terenbariyakow dabla, an ma sɔn ka i ta kuma jate ko can lo.
13 Foi de acordo com a lei de Moisés que nos sucederam essas desgraças. E nós nunca procuramos abrandar o Senhor, nosso Deus, renunciando às nossas iniqüidades e dando atenção à vossa verdade.
14 O le kosɔn Matigi Ala, i k’a dabɔ a kama k’a to o kojuguw ye an sɔrɔ; sabu, Matigi Ala, an ta Ala, i terennin lo i ta kokɛtaw bɛɛ ra; nka anw le ma sɔn ka i ta cifɔninw lamɛn.
14 O Senhor não se descuidou do castigo, e o descarregou sobre nós, porque o Senhor, nosso Deus, é justo em tudo o que faz. Mas nós não escutamos a sua voz.
15 « ‹Ayiwa, sisan an Tigi Ala, ele le ka i ta mɔgɔw ɲamina ka o labɔ Misiran jamana ra, i ta sebagaya baraka ra, ka i tɔgɔ bonya fɔ ka na se bi ma. Nka anw ka i hakɛ ta, an jarakira.
15 Mas agora, Senhor, nosso Deus, que tirastes vosso povo do Egito por um desígnio de vosso poder, e do qual vós fizestes uma glória que perdura ainda hoje, nós pecamos, nós prevaricamos.
16 « ‹Matigi Ala, i ta terenninya kosɔn, sabari ka i ta dimi ni i ta jusugban mabɔ Zeruzalɛmu dugu ra, min ye i ta kuru saninman ye; sabu anw ni an bɛmaw ta jurumunw ni an ta terenbariyaw kosɔn, siya minw bɛɛ ka an ta jamana lamini, olugu bɛ Zeruzalɛmu ni a dugumɔgɔw mafiyɛnyara.
16 Senhor, dignai-vos, pela vossa misericórdia, afastar de vossa cidade santa, Jerusalém, vossa cólera e vossa exasperação, porque é devido às nossas iniqüidades e aos pecados de nossos antepassados que Jerusalém e vosso povo são alvo dos insultos de todos os nossos vizinhos.
17 « ‹Ayiwa, sisan, an ta Ala, sabari ka i ta jɔncɛ ta daariri ni a ta makarikanw lamɛn. I tɔgɔ kosɔn, Matigi Ala, sabari ka makari i ta yɔrɔ saninman na, k’a saninya, sabu mɔgɔw k’a halaki.
17 Ouvi, pois, Senhor, a prece suplicante de vosso servo. Por amor a vós mesmo, Senhor, fazei irradiar vossa face sobre vosso santuário deserto.
18 « ‹Ne ta Ala, sabari ka i toro malɔ, ka an lamɛn. I ɲa lɔ an ta jamana ra k’a cɛncogo flɛ! I tɔgɔ sigira dugu min na, o cɛncogo flɛ! An tɛ i daarira ka makarikanw fɔ anw ta terenninya le kosɔn, nka an bɛ i daarira i ta hinaba le kosɔn.
18 Ó meu Deus, ficai atento para ouvir-nos; abri os olhos para ver nossa ruína e a cidade que ostenta um nome vindo de vós. Não é em nome dos nossos atos de justiça que depositamos a vossos pés nossas súplicas, mas em nome de vossa grande misericórdia.
19 « ‹An Matigi, an lamɛn! An Matigi, yafa an ma! An Matigi, i janto an na, i ye an bɔsi i tɔgɔ kosɔn, i kana mɛɛn, ne ta Ala; sabu i yɛrɛ tɔgɔ le bɛ i ta dugu kan, i tɔgɔ le bɛ i ta mɔgɔw fana kan.› »
19 Senhor, escutai! Senhor, perdoai! Senhor, ficai atento! Agi! Por vosso próprio amor, ó meu Deus, não demoreis, pois vosso nome foi dado à vossa cidade e a vosso povo!
20 «Ne tora Ala daari ra, ka ne ta jurumun ni ne ta jamana mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ta jurumun fɔ Matigi Ala ye, ka makarikanw fɔ Matigi Ala, ne ta Ala ye, a ta kuru saninman ko ra.
20 Eu falava ainda, pedindo, confessando meu pecado e o de meu povo de Israel, depositando aos pés do Senhor, meu Deus, minha súplica pelo seu monte santo;
21 «Ka ne to daariri ra, ne tun ka cɛ min ye ne ta siko dɔ ra kakɔrɔ, min ye Jibirili le, ale wurira ni a kamanw ye, ka teliya ka na ne fɛ, wulafɛsaraka bɔwagati ra.
21 não havia terminado essa prece, quando se aproximou de mim, num relance {era a hora da oblação da noite}, Gabriel, o ser que eu havia visto antes em visão.
22 A nana kuma ne fɛ, k’a fɔ ko: ‹Daniyɛli, ne nana hakiri ni faamuri le di i ma.
22 Deu-me, para meu conhecimento, as seguintes explicações: Daniel, vim aqui agora para te informar.
23 Kabini i ka i ta makarikanw damina, Ala ka kuma jaabi di; ne nana o le fɔ i ye, sabu i ye Ala ta mɔgɔ kanunin le ye. O ra, i toro malɔ nin kuma ra, i ka min ye, i jija ka o kɔrɔ faamu.
23 Apenas havias iniciado a tua oração e uma palavra foi pronunciada; eu venho desvendá-la a ti, porque és um homem de predileção. Presta pois atenção a este oráculo e compreende bem a sua revelação:
24 Ala ka san biwolonfla sigiyɔrɔma wolonfla le latigɛ i ta jamana ni i ta dugu saninman ko ra. Ni o wagati dafara, terenbariyakow bɛ sɔrɔ ka dabla, kojuguw bɛ ban, jurumunw bɛ yafa, terenninya banbari bɛ sigi, Ala ka fɛn minw yira, ani ciraw ka kuma minw fɔ, o kow bɛɛ bɛ kɛ, Ala ta yɔrɔ saninmanba fana bɛ saninya ka bla danna Ala ye.
24 Setenta semanas foram fixadas a teu povo e à tua cidade santa para dar fim à prevaricação, selar os pecados e expiar a iniqüidade, para instaurar uma justiça eterna, encerrar a visão e a profecia e ungir o Santo dos Santos.
25 « ‹I ka kan k’a lɔn k’a faamu, ko wagati min na a fɔra ko Zeruzalɛmu dugu bɛna lɔ kokura, k’a ta o wagati ra fɔ ka taga se Ala ta mɔgɔ ɲanawolomanin nawagati ma, san wolonfla sigiyɔrɔma wolonfla le bɛna tɛmɛ. Sani san wolonfla sigiyɔrɔma biwɔɔrɔ ni fla cɛ, dugu bɛna lɔ kokura, k’a yɔrɔ bɛɛ lalaga, k’a kogow lɔ; nka o wagatiw bɛna gbɛlɛya kosɛbɛ.
25 Sabe, pois, e compreende isto: desde a declaração do decreto sobre a restauração de Jerusalém até um chefe ungido, haverá sete semanas; depois, durante sessenta e duas semanas, ressurgirá, será reconstruída com praças e muralhas. Nos tempos de aflição,
26 « ‹Ni o san wolonfla sigiyɔrɔma biwɔɔrɔ ni fla dafara, mɔgɔw bɛna Ala ta mɔgɔ ɲanawolomanin dɔ faga; mɔgɔ si tɛna sɔn ka lɔ ni a ye k’a dɛmɛ. O kɔ, jamana dɔ ta kuntigi ni a ta kɛrɛkɛjama bɛna na dugu ni yɔrɔ saninman ci. O bɛɛ n’a ta, Ala bɛna dimi ka o kuntigi halaki. Nka sani a ye sa, a bɛna kɛrɛ wuri ka cɛnri kɛ, i ko a fɔra cogo min na.
26 depois dessas sessenta e duas semanas, um ungido será suprimido, e ninguém {será} a favor dele. A cidade e o santuário serão destruídos pelo povo de um chefe que virá. Seu fim {chegará} com uma invasão, e até o fim haverá guerra e devastação decretada.
27 A bɛna jɛnɲɔgɔnyagbɛlɛn don ni mɔgɔ caman ye k’a ta fanga digi olugu kan fɔ san wolonfla. O san wolonfla cɛmancɛ ra, a bɛna a fɔ ko o ye bɛgan sarakaw ni siman sarakaw dabla. O kuntigi cɛnrikɛbaga bɛna ko haramunin suguya bɛɛ kɛ, fɔ ka taga se a yɛrɛ halaki lon ma, i n’a fɔ a latigɛra a ta ko ra cogo min na.› »
27 Concluirá com muitos uma sólida aliança por uma semana e no meio da semana fará cessar o sacrifício e a oblação; sobre a asa das abominações virá o devastador, até que a ruína decretada caia sobre o devastado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.