Daniel 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, lon dɔ, masacɛ Baalitazari ka ɲanagbɛba dɔ kɛ, k’a ta jamana mɔgɔbaw ladiya. O tun ye mɔgɔ waga kelen. Masacɛ ka duvɛn min ni a ta mɔgɔbaw ye.
1 Certa noite, o rei Belsazar, da Babilônia, deu um banquete, convidou mil autoridades do país e começou a beber vinho com os convidados.
2 Duvɛn nana a mina minkɛ, a facɛ Nebukadinɛsari tun ka Ala ta minan saninman minw cɛ ka bɔ Alabatosoba kɔnɔ Zeruzalɛmu, a ka mɔgɔ dɔw ci ka taga o minan saninlamanw ni a warigbɛramanw ta ka na ni o ye, janko ale ni a ta jamana mɔgɔbaw, ani a furumusow, ani a muso tɔw bɛɛ ye duvɛn min o minanw kɔnɔ.
2 Depois de beber bastante, mandou que trouxessem os copos de ouro e de prata que Nabucodonosor, o seu pai, havia tirado do Templo de Jerusalém. Belsazar queria os copos para que ele, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas os usassem para beber vinho.
3 Ayiwa, o nana ni o minanw ye. Masacɛ ni a ta mɔgɔbaw, ani a ta furumusow, ani a muso tɔw ka duvɛn min o minanw kɔnɔ.
3 Trouxeram os copos de ouro e todos começaram a beber vinho neles
4 O ka duvɛn min ka fa tuma min na, o ka o ta jow tando: o ta jo saninlamanw, ani a warigbɛramanw, ani a siranɛgɛramanw, ani a nɛgɛramanw, ani a yiriramanw, ani a kabakururamanw.
4 e a louvar os deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
5 Ayiwa, o wagati yɛrɛ ra, boro dɔ barara ka bɔ fitinadaga ɲa fɛ, yeelen na, ka sɛbɛri dɔ kɛ masacɛ ta bon kogo kan. Masacɛ ka o boro sɛbɛrikɛtɔ ye minkɛ,
5 De repente, apareceu a mão de um homem e ela começou a escrever na parede branca do salão do banquete, num lugar iluminado pela luz do candelabro . Ao ver a mão, o rei
6 a fari cogoya yɛlɛmana siranya boro. A hakiri ɲagamina, k’a ja tigɛ, k’a baraka bɛɛ ban, fɔ a kinbirikunw ka kɛ yɛrɛyɛrɛ ye ka gbasigbasi ɲɔgɔn na.
6 não sabia o que pensar; ficou pálido de medo e começou a tremer da cabeça aos pés.
7 A pɛrɛnna ko o ye lagbɛrikɛbagaw ni tagamasiyɛn lɔnbagaw ni jotigiw bɛɛ wele ka na. O mɔgɔ minw tun ye Babilɔni hakiritigiw ye, olugu nana minkɛ, masacɛ k’a fɔ o ye ko: «Ni aw ra min o min ka se ka nin sɛbɛri karan k’a kɔrɔ fɔ ne ye, ne bɛna masaderege le don o tigi ra, ka sanin don a kan na, k’a kɛ jamana kuntigi sabanan ye.»
7 Depois, gritando, ordenou que chamassem os adivinhos, os sábios e os astrólogos. Logo que eles chegaram, Belsazar disse: — Aquele que ler o que está escrito na parede e me explicar o que quer dizer será vestido com roupas de
8 Lɔnnikɛbagaw donna ka sɛbɛri flɛ, nka o si ma se k’a karan k’a kɔrɔ fɔ masacɛ ye.
8 Todos os sábios entraram no salão, mas nenhum deles pôde ler o que estava escrito na parede, nem explicar ao rei o que aquilo queria dizer.
9 A kɛra ten minkɛ, dɔ farara masacɛ ta siranya kan. A cogo yɛlɛmana tuun. A ta jamana mɔgɔbaw bɛɛ fari fagara.
9 O rei se assustou ainda mais, e o seu rosto ficou mais pálido ainda. E nenhuma das altas autoridades sabia o que fazer.
10 Masacɛ bamuso nana masacɛ ni a ta mɔgɔbaw ta siranya ko mankan mɛn minkɛ, a donna o kɔ ɲanagbɛ yɔrɔ ra. A ko: «Masacɛ, Ala ye i mɛɛn an kɔrɔ! I kana to i hakiri ye ɲagami fɔ ka i cogo yɛlɛma tan.
10 Então a rainha-mãe, que tinha ouvido os gritos do rei e dos seus convidados de honra, entrou no salão e disse ao rei: — Que o rei viva para sempre! Não se assuste, nem fique pálido assim,
11 «Cɛ dɔ bɛ i ta jamana ra yan, Ala saninman yɛrɛ ta hakiri le bɛ ale fɛ. I facɛ ta masaya wagati ra, i facɛ tun bɛ faamuri sɔrɔ o cɛ le fɛ, ani lɔnniya; o cɛ ta hakiritigiya bɛ i ko Ala saninman yɛrɛ ta. O kosɔn i facɛ, masacɛ Nebukadinɛsari tun ka o cɛ le kɛ jinamoriw ni lagbɛrikɛbagaw ni tagamasiyɛn lɔnbagaw ni jotigiw bɛɛ ta ɲamɔgɔ ye;
11 pois aqui no seu reino há um homem que tem o espírito dos santos deuses. Quando Nabucodonosor, o seu pai, era rei, esse homem provou que era ajuizado, inteligente e sábio, tão sábio como os deuses. E o rei Nabucodonosor pôs esse homem como chefe dos sábios, adivinhos, feiticeiros e astrólogos.
12 sabu o Daniyɛli tɔgɔ, min bɛ wele fana ko Bɛlisasari, ale hakiri ka bon ni mɔgɔ bɛɛ ta ye. Lɔnniya ni hakiritigiya b’a fɛ. A bɛ sikow kɔrɔ fɔ, ka gundow lɔn, ka ɲininkarigbɛlɛnw bɛɛ jaabi. Aw ye taga Daniyɛli wele ka na, a bɛna sɛbɛri kɔrɔ fɔ.»
12 Pois Daniel, esse homem a quem o rei deu o nome de Beltessazar, pensa com muita clareza; ele é sábio e inteligente e pode interpretar sonhos, explicar coisas misteriosas e resolver assuntos difíceis. Portanto, chame Daniel, e ele explicará o que está escrito na parede.
13 O tagara Daniyɛli wele ka na ni a ye masacɛ fɛ. Masacɛ ko a ma ko: «Ka ne facɛ to masaya ra, a tun tagara mɔgɔ minw mina Zuda mara ra, Daniyɛli tɔgɔ min tun bɛ o mɔgɔw ra, ele lo wa?
13 Levaram Daniel até a presença do rei, e este perguntou: — Você é mesmo aquele Daniel, um dos judeus que o meu pai, o rei Nabucodonosor, trouxe de Judá como prisioneiros?
14 O ka i ko fɔ ne ye, ko Ala saninman yɛrɛ ta hakiri le bɛ i fɛ, ko mɔgɔ bɛ se ka faamuri ni lɔnniya ni hakiritigiya sɔrɔ i fɛ, hakiritigiya min tɛ sɔrɔ mɔgɔ si fɛ.
14 Já me disseram que o espírito dos deuses está em você e que você pensa com muita clareza e é muito inteligente e sábio.
15 Ayiwa, o nana ne fɛ ni lɔnnikɛbagaw ni lagbɛrikɛbagaw ye, janko o ye nin sɛbɛri karan k’a kɔrɔ fɔ ne ye, nka o si ma se.
15 Há pouco, estiveram aqui os sábios e os astrólogos, que eu mandei chamar para que lessem as palavras que estão escritas na parede e me explicassem o que elas querem dizer. Porém eles não puderam dar nenhuma explicação.
16 K’a sɔrɔ ne k’a mɛn ko i bɛ se ka gundow lɔn, ani ka ɲininkarigbɛlɛnw jaabiri lɔn k’a fɔ. Ayiwa, sisan ni i sera ka nin sɛbɛri karan k’a kɔrɔ fɔ ne ye, ne bɛna masaderege don i ra, ka sanin don i kan na, ka i kɛ ne ta jamana kuntigi sabanan ye.»
16 Mas alguém me disse que você pode explicar mistérios e resolver assuntos difíceis. Portanto, se você puder ler o que está escrito e me explicar o que quer dizer, você será vestido com roupas de púrpura , receberá uma corrente de ouro para pôr no pescoço e será a terceira autoridade mais importante do meu reino.
17 Daniyɛli ka masacɛ jaabi ko: «Masacɛ, to ni i ta masaderege ni i ta sanin ni i ta bonyaw ye, walama i y’a di mɔgɔ wɛrɛ ma. Ne kɔni bɛna sɛbɛri karan k’a kɔrɔ fɔ masacɛ ye.
17 Daniel respondeu: — O senhor pode ficar com os seus presentes ou então dá-los a outra pessoa. Mesmo assim, eu vou ler as palavras que estão escritas na parede e vou explicar ao senhor o que elas querem dizer.
18 Masacɛ, Ala kɔrɔtaninba tun ka masaya ni tɔgɔba ni bonya ni nɔɔrɔ di i facɛ Nebukadinɛsari ma.
18 Ó rei, o Deus Altíssimo deu o reino ao seu pai, o rei Nabucodonosor, e lhe deu também poder, glória e majestade.
19 A tɔgɔ bonya kosɔn, dunuɲamɔgɔw bɛɛ, ani a siyaw bɛɛ, ani kanw bɛɛ mɔgɔw tun bɛ siran a ɲa, fɔ o bɛ yɛrɛyɛrɛ a ɲa. Ni a tun ko min ye faga, o bɛ o faga, ni a ko min ye to yi, o bɛ o to yi. Ni a ko a bɛ min bonya a bɛ o bonya, ni a ko a bɛ min dɔgɔya a bɛ o dɔgɔya.
19 O poder que Deus lhe deu era tão grande, que todos os povos do mundo tremiam de medo na presença dele. Se ele queria, matava uma pessoa; ou, se queria, deixava que vivesse. Elevava uns e rebaixava outros.
20 Nka yɛrɛbonya nana don a ra tuma min na, ani a k’a jusukun gbɛlɛya minkɛ, fɔ ka kɛ wasobagaba ye, Ala k’a bɔ masaya ra, k’a ta bonya bɛɛ bɔ a kan.
20 Mas ele ficou tão vaidoso, tão teimoso e tão cheio de si, que foi derrubado do poder e perdeu toda a sua glória.
21 O k’a gbɛn ka bɔ adamadenw cɛ ra. A hakiri kɛra i ko bɛganw ta. A tagara to bin kɔnɔ ni kongofaliw ye, ka bin ɲimi i ko misi. Gɔmiji k’a ɲigi bin kɔnɔ yi, fɔ lon min a yɛrɛ nana lɔ a ra, ko Ala kɔrɔtaninba ta masaya le bɛ adamadenw ta masaya kunna, ko ni mɔgɔ min ko diyara Ala ye, a bɛ masaya di o tigi le ma.
21 Foi expulso do meio dos seres humanos, perdeu o juízo e agia como um animal. Morava com jumentos selvagens, comia capim como os bois e dormia ao ar livre, ficando molhado pelo sereno. Isso durou até que ele reconheceu que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
22 «Ayiwa, ele Baalitazari, ele min ye a dencɛ ye, ele ka ni kow bɛɛ lɔn, nka o bɛɛ n’a ta, i ma sɔn ka i yɛrɛ majigi.
22 — E o senhor, ó rei Belsazar, filho de Nabucodonosor, sabia de tudo isso, mas mesmo assim não tem sido humilde.
23 I ka i yɛrɛ bonya, ka i yɛrɛ suma ni sankolo tigi Ala ye. I sɔnna ka Alabatosoba ta minan saninmanw le ta, ka na duvɛn min o kɔnɔ, ele ni i ta jamana mɔgɔbaw, ani i ta furumusow, ani i ta muso wɛrɛw. I ka i ta jow le tando, i ta jo warigbɛramanw, ani a saninlamanw, ani a siranɛgɛramanw, ani a nɛgɛramanw, ani a yiriramanw, ani a kabakururamanw. O jo minw tɛ yeri kɛ, o tɛ mɛnni kɛ, o tɛ foyi lɔn. K’a sɔrɔ i nin, ani i ta ko bɛɛ bɛ Ala min boro, i ma o bonya!
23 Pelo contrário, o senhor desafiou o Rei do céu e mandou trazer os copos que foram tirados do Templo dele, a fim de que o senhor, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas bebessem vinho neles. Além disso, o senhor deu louvores a deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem e não sabem nada. Mas o senhor não deu glória a Deus, aquele que tem o poder de matar ou de deixar viver e que decide tudo o que acontece com o senhor.
24 O le kosɔn Ala ka nin boro lana ka na nin sɛbɛri kɛ i ɲa kɔrɔ.
24 É por isso que ele mandou essa mão escrever na parede estas palavras:
25 «Kuma min sɛbɛra, o ye nin ye, ko: ‹Mene, Mene, Tekɛli, Parisini.›
25 “ Mene , Mene , Tequel e Parsim ”.
26 «Sisan a kɔrɔ flɛ nin ye: Mene, o kɔrɔ ye ko ‹a jatera›. Ala ka i ta masaya teredaw jate, k’a latigɛ ko o teredaw banna.
26 — E agora a explicação. Mene quer dizer que Deus contou o número dos dias do reinado do senhor e resolveu terminá-lo.
27 Tekɛli, o kɔrɔ ye ko ‹a sumana›. Ala ka i suma ni sumanikɛnan dɔ ye, k’a ye ko i ka fiyɛn.
27 Tequel quer dizer que o senhor foi pesado na balança e pesou muito pouco.
28 Parisini, o kɔrɔ ye ko ‹a taranna›. Ala ka i ta masaya bɔ i bɔrɔ, k’a taran, ka dɔ di Mɛdikaw ma, ka dɔ di Pɛrɛsikaw ma.»
28 Peres quer dizer que o seu reino será dividido e entregue aos medos e aos persas .
29 Ayiwa, o yɔrɔnin bɛɛ, masacɛ Baalitazari k’a fɔ a ta baaradenw ye ko o ye masaderege don Daniyɛli ra, ka sanin don a kan na. A k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ ko Daniyɛli le bɛna kɛ jamana kuntigi sabanan ye.
29 Aí o rei Belsazar mandou que vestissem Daniel com roupas de púrpura, pusessem uma corrente de ouro no seu pescoço e anunciassem que dali em diante ele seria a terceira autoridade mais importante do Reino da Babilônia.
30 Nka o lon yɛrɛ su fɛ, o ka Babilɔni ta masacɛ Baalitazari faga.
30 Naquela mesma noite, Belsazar, o rei da Babilônia, foi morto,
31 — ausente —
31 e Dario, o rei do país da Média, que tinha sessenta e dois anos de idade, começou a reinar no seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.