Daniel 10
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Pɛrɛsikaw ta masacɛ Sirusi ta masaya san sabanan na, Ala ka kuma dɔ fɔ Daniyɛli ye, o tun bɛ Daniyɛli min wele ko Bɛlisasari. O kuma ye cankuma le ye; a bɛ wagatigbɛlɛn dɔw ta ko le fɔ. Daniyɛli ka o kuma lamɛn ka ɲa; Ala ka o kuma kɔrɔ yira a ra janko a ye a faamu.
1 No ano terceiro de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome se chama Beltessazar; e a palavra é verdadeira e trata de uma guerra prolongada; e ele entendeu essa palavra e teve entendimento da visão.
2 «O wagatiw ra, ne Daniyɛli, ne ka lɔgɔkun saba kɛ, ka ne yɛrɛ majigi Ala ɲa kɔrɔ, ka ne diyanyafɛnw bɛɛ ye ka o to yi.
2 Naqueles dias, eu, Daniel, estive triste por três semanas completas.
3 Ne ma sɔn ka domuni ɲanaman kɛ; ne ma sogo domu, ne ma duvɛn min. Ne ma turu mun ne yɛrɛ ra ka ne yɛrɛ kasa diya, fɔ ka taga o lɔgɔkun saba dafa.
3 Manjar desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com unguento, até que se cumpriram as três semanas.
4 «Ayiwa, san karo fɔlɔ tere mugan ni naaninan, ne tun bɛ bada ra, ba belebele min bɛ wele ko Tigere.
4 E, no dia vinte e quatro do primeiro mês, eu estava à borda do grande rio Hidéquel;
5 Ne ka ne ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ minkɛ, ne ka cɛ dɔ lɔnin ye, lɛnfani derege b’a ra, a cɛsirinin bɛ ni cɛsirinan min ye, o ye Ufazi sanin yɛrɛworo ye.
5 e levantei os meus olhos, e olhei, e vi um homem vestido de linho, e os seus lombos, cingidos com ouro fino de Ufaz.
6 A fari tun bɛ manamanana i ko lulu. A ɲada tun bɛ manamanana i ko sanmanamana. A ɲadenw tun bɛ i ko tasumamana. A senkalaw ni a borokalaw tun bɛ manamana i ko siranɛgɛ nugunin. A kumakan tun bɛ i ko jamaba dɔ mankan.
6 E o seu corpo era como turquesa, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos, como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés, como cor de bronze açacalado; e a voz das suas palavras, como a voz de uma multidão.
7 «Ne Daniyɛli kelen le ka o tagamasiyɛn ye. Minw tun bɛ ni ne ye, olugu m’a ye, nka siranya dɔ le barara ka o mina; o borira ka taga dogo.
7 E só eu, Daniel, vi aquela visão; os homens que estavam comigo não a viram; não obstante, caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Ne kelen le lɔnin tora ka kɛ o tagamasiyɛnba flɛ ye. Ne fari bɛɛ nana kɛ magaya ye, ka ne ɲada cogo yɛlɛma, ka ne baraka bɛɛ ban.
8 Fiquei, pois, eu só e vi esta grande visão, e não ficou força em mim; e transmudou-se em mim a minha formosura em desmaio, e não retive força alguma.
9 Ne ka o cɛ kumakan mɛn. Ne k’a kumakan mɛn minkɛ, ne kirinna, ka ben ka ne ɲa biri dugu ma.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo a voz das suas palavras, eu caí com o meu rosto em terra, profundamente adormecido.
10 «Ne bennin kɔ, ne k’a ye ko boro dɔ magara ne ra, ka ne biri ne kinbirikunw ni ne borow kan, ne yɛrɛyɛrɛtɔ.
10 E eis que uma mão me tocou e fez que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 A ko ne ma ko: ‹Daniyɛli, Ala ta mɔgɔ kanunin, ne bɛna min fɔ i ye, o lamɛn kosɛbɛ, k’a kɔrɔ faamu. I bɛ yɔrɔ min na, i wuri ka lɔ yi, sabu ne cira ele le fɛ sisan.› A ka o kuma fɔ ne ye minkɛ, ne yɛrɛyɛrɛtɔ wurira ka lɔ.
11 E me disse: Daniel, homem mui desejado, está atento às palavras que te vou dizer e levanta-te sobre os teus pés; porque eis que te sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, eu estava tremendo.
12 A ko ne ma tuun ko: ‹Daniyɛli, i kana siran; sabu i ka i yɛrɛ majigi Ala ɲa kɔrɔ, ka Ala daari, janko ka faamuri sɔrɔ; ayiwa, kabini o lonw tere fɔlɔ, i ta Aladaari minana. Ne nana ka na i ta daariri kɔjaabi le fɔ i ye.
12 Então, me disse: Não temas, Daniel, porque, desde o primeiro dia, em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Pɛrɛsikaw ta mara mɛlɛkɛ kuntigi le tun ka ne bari fɔ tere mugan ni kelen. Mɛlɛkɛ kuntigi Mikayilu le nana ne dɛmɛ. Ne tora Pɛrɛsikaw ta masacɛw kɔrɔ.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia se pôs defronte de mim vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Min bɛna kɛ i yɛrɛ ta jamana mɔgɔw ra kɔ fɛ, ne nana o le fɔ i ye, sabu nin kow ye ko nataw le ye.›
14 Agora, vim para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 «K’a to kuma ra ne fɛ, ne kun birinin tora, ne ma se ka foyi fɔ.
15 E, falando ele comigo essas palavras, abaixei o meu rosto e emudeci.
16 Ne ka cɛ dɔ ye tuun, a bɛ i ko adamaden, a nana maga ne dagbolow ra. O kɛra minkɛ, ne sera ka kuma. Ne kumana o tigi fɛ k’a fɔ a ye ko: ‹Ne matigicɛ, ne ka fɛn min ye o ka siranya bla ne ra, fɔ ka ne baraka ban.
16 E eis que uma como semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então, abri a minha boca, e falei, e disse àquele que estava diante de mim: Senhor meu, por causa da visão, sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Ne matigicɛ, sisan i ta jɔncɛ bɛna kuma i fɛ cogo di? Ne baraka bɛɛ banna, fɔ ka ne nɛnɛkiri mina ne ra.›
17 Como, pois, pode o servo deste meu senhor falar com aquele meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e não ficou em mim fôlego.
18 «O tuma ra, o danfɛn min tun bɛ i ko adamaden, o magara ne ra tuun, ka baraka don ne ra.
18 E uma como semelhança de um homem me tocou outra vez e me confortou.
19 A k’a fɔ ne ye ko: ‹Ala ta mɔgɔ kanunin, i kana siran. I jusu suma, ka i yɛrɛ ja gbɛlɛya, ka baraka don i yɛrɛ ra.› K’a to kuma ra ni ne ye, baraka ka donna ne ra. Ne ko: ‹Ne matigicɛ, kuma sisan, sabu i ka baraka don ne ra.›
19 E disse: Não temas, homem mui desejado! Paz seja contigo! Anima-te, sim, anima-te! E, falando ele comigo, esforcei-me e disse: Fala, meu senhor, porque me confortaste.
20 A ko: ‹Ne nana i fɛ kun min na, i ka o lɔn wa? Sisan ne bɛ taga Pɛrɛsikaw ta jamana ta mɛlɛkɛ kuntigi kɛrɛ. Ni ne ka taga, Gɛrɛsi jamana ta mɛlɛkɛ kuntigi bɛna na.
20 E disse: Sabes porque eu vim a ti? Eu tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 Nka min sɛbɛra Ala ta can kitabu kɔnɔ, ne nana o le fɔ i ye. Mɔgɔ si tɛ ne dɛmɛ o kɛrɛ ra ni aw ta jamana ta mɛlɛkɛ kuntigi Mikayilu tɛ.
21 Mas eu te declararei o que está escrito na escritura da verdade; e ninguém há que se esforce comigo contra aqueles, a não ser Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.