Atos 5

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, cɛ dɔ tun bɛ yi, a tɔgɔ ye ko Ananiyasi; ale ni a muso Safira bɛnna kelen ma ka foro dɔ fiyeere.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Nka a ka wari taran kelen dogo, ka taga ni a taran kelen ye ka taga o di ciradenw ma; a ni a muso tun bɛnna o ma.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Piyɛri k’a ɲininka ko: «Ananiyasi, a kɛra cogo di ko Setana ka i jusukun fa ni miiriyajugu ye fɔ k’a to i ka foro wari dɔ dogo ka na faninya fɔ Nin Saninman* ye?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Ni i tun ma i ta foro fiyeere o, a tun tɛna kɛ i ta bla le ra wa? A fiyeerera minkɛ fana o, a wari bɛɛ tun tɛ i ta bla le ra wa? Mun na i sɔnna ka o kojugu ɲɔgɔn latigɛ i yɛrɛ kɔnɔ? I ma faninya tigɛ mɔgɔ ye dɛ, i ka a tigɛ Ala le ye.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Kabini Ananiyasi ka o kuma mɛn, a benna dugu ma ka sa. Mɔgɔ minw ka o ko kibaro mɛn, siranya ka olugu bɛɛ mina.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Kanbelen dɔw wurira ka Ananiyasi su ta k’a kasanke ka taga a su don.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Wagati dama tɛmɛnin kɔ, a muso nana; min kɛra a cɛ ra, a tun ma o lɔn.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Piyɛri k’a ɲininka ko: «Safira, can fɔ ne ye, yala aw ka aw ta foro fiyeere warida min na, o le ye nin ye wa?» Safira ko: «Ɔnhɔn, a fiyeerera o le ra.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Piyɛri ko a ma ko: «O tuma a kɛra cogo di, aw fla bɛnna a ma ko aw bɛ Matigi Nin Saninman* kɔrɔbɔ? Ayiwa, mɔgɔ minw ka i cɛ su don, olugu flɛ nin ye da ra, o bɛna taga ni ele fana ye.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 O yɔrɔnin kelen bɛɛ, muso benna dugu ma Piyɛri sen kɔrɔ ka sa. Kanbelenw donna bon kɔnɔ k’a ye ko a sara; o k’a ta ka taga a su don a cɛ kɛrɛ fɛ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 O ko ka siranya bla lanabagaw ta jɛnkuru* mɔgɔw bɛɛ ra, ani minw bɛɛ ka o ko mɛn.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ciradenw* tun bɛ tagamasiyɛn caman ni kabako caman kɛra mɔgɔw cɛ ra. Lanabagaw tun bɛ to ka ɲɔgɔn lajɛn Sulemani ta bolon kɔnɔ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Mɔgɔ si tun tɛ sɔn ka kori o ra; o bɛɛ n’a ta, mɔgɔw tun bɛ o tando kosɛbɛ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Mɔgɔ caman tun bɛ lara Matigi ra, cɛw, ani muso, ka fara lanabagaw kan.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 A nana kɛ fɔ mɔgɔw tun bɛ na ni banabagatɔw ye ka na o lala sira kan, kalagaw ni dɛbɛw kan, janko Piyɛri tɛmɛtɔ, hali ni a tɛ se ka maga o ra, a ja dama ye yɛlɛ o dɔw kan dɔrɔn ka o kɛnɛya.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Jama caman tun bɛ bɔ Zeruzalɛmu kɛrɛfɛduguw ra ka na ni banabagatɔw ni jinatɔw ye. O bɛɛ tun bɛ kɛnɛya.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ayiwa, sarakalasebagaw kuntigiba* ni a nɔfɛmɔgɔw, minw ye Sadusiw* ta jɛnkuru mɔgɔw ye, ciradenw ɲangboya ka olugu mina.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 O ka ciradenw* mina ka o bla kasobonba kɔnɔ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nka su fɛ, Matigi ta mɛlɛkɛ dɔ nana kasobon dondaw dayɛlɛ, ka ciradenw labɔ, k’a fɔ o ye ko:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Aw ye taga lɔ Alabatosoba kɔnɔ ka ɲanamanyakura ko kibaro fɔ mɔgɔw ye.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Mɛlɛkɛ ka min fɔ, o ka o kɛ; o dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, o tagara Alabatosoba kɔnɔ ka taga kɛ mɔgɔw karan ye.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Sorasiw tagara se yi minkɛ, o ma ciradenw sɔrɔ kasobon kɔnɔ. O sekɔra ka na o ɲafɔ kititigɛjama mɔgɔw ye.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 O ko: «An tagara a sɔrɔ ko kasobon dasɔgɔnin lo ka ɲa; kasobon kɔrɔsibagaw lɔlɔnin bɛ kasobon dondaw ra, o bɛ kasobon kɔrɔsira. Nka an ka da yɛlɛ minkɛ, an ma mɔgɔ si ye kasobon kɔnɔ.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigi ni sarakalasebagaw kuntigiw ka o kuma mɛn minkɛ, ciradenw ta ko ka o hakiri ɲagami; o ka kɛ o yɛrɛ ɲininka ye ko: «An bɛna nin ko kɛ di le sa?»
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ka o to o miiri ra, mɔgɔ dɔ nana a fɔ o ye ko: «Aw ka mɔgɔ minw bla kaso ra, o lɔnin ye Alabatosoba kɔnɔ, o bɛ mɔgɔw karanna.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 O tuma ra Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigi ni sorasi dɔw wurira ka taga ciradenw wele ka na jususuma ra; o m’a kɛ fangako ye, sabu o tun bɛ siranna ko mɔgɔw kana na olugu bon ni kabakuruw ye.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 O nana ni o ye ka na o lɔ kititigɛjama ɲa fɛ; sarakalasebagaw kuntigiba ka o ɲininka ko:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «An tun m’a fɔ aw ye k’a gbɛlɛya ko aw kana mɔgɔ si karan Yesu tɔgɔ ra tuun wa? A flɛ, aw ka Zeruzalɛmu dugumɔgɔw bɛɛ hakiri yɛlɛma ni aw ta karan ye; aw fana b’a fɛ ka Yesu fagari kunko ben anw kan.»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Piyɛri ni ciraden tɔw ka o jaabi, ko: «An ka kan ka Ala kan le mina, sani an ye mɔgɔw kan mina!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Aw ka Yesu min gbengben yiri ra k’a faga, an bɛmaw ta Ala ka o le lakunu ka bɔ saya ra.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ala k’a kɔrɔta a ta sebagaya ra ka a kɛ Kuntigi ye, ani Kisibaga*, janko Izirayɛlimɔgɔw ye nimisa ka o ta jurumunw yafa sɔrɔ ale baraka ra.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Anw le kɛra nin kow seerew ye, ani Nin Saninman*, Ala bɛ o Nin Saninman min di a kanminabagaw ma.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Kititigɛjama ka o kuma mɛn minkɛ, o dimina, k’a kɛ i n’a fɔ o bɛna ciradenw faga.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Nka Farisiw* ta sariya* karamɔgɔba dɔ tun bɛ yi, o tɔgɔ ye ko Gamaliyɛli; mɔgɔw bɛɛ tun bɛ a bonya. Ale wurira ka lɔ kititigɛjama cɛ ma k’a fɔ ko o ye ciradenw labɔ kɛnɛ ma fɔlɔ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Ciradenw bɔnin kɔ a ko kititigɛjama mɔgɔw ma ko: «Ne balema Izirayɛlimɔgɔw, aw b’a fɛ ka ko min kɛ nin mɔgɔw ra, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi o ra dɛ!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Sabu a ma mɛɛn fɔlɔ, cɛ dɔ tun wurira yan, min tɔgɔ tun ye ko Tedasi. Ale tun k’a yɛrɛ kɛ kolɔnbagaba ye, fɔ mɔgɔ kɛmɛ naani ɲɔgɔn tugura a kɔ. Nka a laban o k’a faga, a ta mɔgɔw bɛɛ janjanna; o ko banna o yɔrɔ ra yi.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 O kɔ fɛ, Galilekacɛ dɔ fana wurira tuun, ko Zudasi. Ale ta ko kɛra jamana mɔgɔw jatewagati ra. Ale fana ka mɔgɔ caman nɛgɛ ka o tugu a yɛrɛ kɔ. Nka o ka ale fana faga, a ta mɔgɔw bɛɛ janjanna.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 O le kosɔn, sisan, ne bɛ nin le fɔ aw ye: aw kana nin mɔgɔw ta koɲa siri aw nin kan tuun; aw ye o to o ye taga. Ni a kɛra ko o miiriya ni o kow bɔra mɔgɔw le ra, a bɛna cɛn a yɛrɛ ma lon dɔ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nka ni a kɛra ko a bɔra Ala yɛrɛ le ra, aw tɛna se k’a cɛn fiyewu. Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana ban ka kɛrɛ kɛ ni Ala yɛrɛ ye.»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ayiwa, kititigɛjama mɔgɔw sɔnna Gamaliyɛli ta kuma ma. O ka ciradenw wele. O ka o bugɔ ni gbɛɲɛ ye, k’a fɔ o ye ko o kana Yesu tɔgɔ fɔ mɔgɔ si ye tuun; o kɔ, o ka o labla ko o ye taga.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ciradenw tagara ka bɔ kititigɛjama kɔrɔ, o bɛ ɲagarira k’a ye ko Ala ka o bonya la olugu kan, k’a to o ye olugu dɔgɔya Yesu tɔgɔ kosɔn.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 O bɛɛ n’a ta, o tun bɛ mɔgɔw karan lon bɛɛ, Alabatosoba kɔnɔ, ani sow kɔnɔ, k’a fɔ o ye ko Yesu le ye Kisibaga ye.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.