Atos 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pantekɔti* lon na Yesu ta lanabagaw bɛɛ tun lajɛnnin bɛ yɔrɔ kelen na.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Mankanba dɔ barara ka bɔ sankolo ra; a bɛ i ko fɔɲɔba mankan. Lanabagaw tun siginin bɛ bon min kɔnɔ, a nana o bon kɔnɔ fa.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 O ka nɛnden dɔw ye, o bɛ i ko tasumamana. O tarantaranna ka na sigisigi o bɛɛ kelen kelen kan.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Lanabagaw bɛɛ fara Nin Saninman* na, o bɛɛ ka kɛ kuma ye kan wɛrɛw ra; ni Nin Saninman ka kan min don min da ra, o bɛ o kan fɔ.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ayiwa, Yahudiya Alaɲasiranbaga dɔw tun bɔra dunuɲa jamanaw bɛɛ ra, ka na to Zeruzalɛmu.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 O mankanba bɔra minkɛ, o mɔgɔw camanba borira ka taga lajɛn o yɔrɔ ra. O bɛɛ kɔnɔnɔbanna, sabu o bɛɛ kelen kelen tun bɛ o yɛrɛ ta kan mɛnna lanabagaw da ra.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 O mɔgɔw bɛɛ kabakoyara, fɔ ka o kɔnɔnɔban. O tun b’a fɔra ɲɔgɔn ye ko: «Mɔgɔ minw bɛ kumana tan, o bɛɛ tɛ Galilekaw le ye wa?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Mun kosɔn an bɛɛ kelen kelen bɛ an yɛrɛ ta kan mɛnna o da ra?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Anw minw ye Paritikaw ye, ani Mɛdikaw, ani Elamukaw, ani minw bɔra Mesopotami, ani Zude, ani Kapadɔsi, ani Pɔn, ani Azi jamanaw ra,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 ani Firizi, ani Panfili, ani Misiran jamanaw ra, ani Libi jamana yɔrɔ minw bɛ Sirɛni dugu kɛrɛ fɛ, ani minw bɔra Rɔmu*, ani Yahudiyaw, ani minw donna Yahudiyaya ra,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 ani Kɛrɛtikaw, ani Arabuw, an bɛ Ala ta kobaw lakaritɔ mɛnna o fɛ an yɛrɛ ta kanw na!»
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 O mɔgɔw bɛɛ kɔnɔnɔbanna; o m’a lɔn o bɛna min fɔ tuun. O tun b’a fɔra ɲɔgɔn ye ko: «Nin ye mun ye sa?»
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Nka dɔw tun bɛ lanabagaw lɔgɔbɔra k’a fɔ ko: «O ka duvɛndiman dɔ le min ka fa.»
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 O le ra Piyɛri wurira ka lɔ ni karamɔgɔden tɔ tan ni kelen ye, ka kuma ni kanba ye, k’a fɔ ko: «Aw Yahudiyaw, ani aw minw bɛɛ siginin bɛ Zeruzalɛmu, aw ye aw toro malɔ ka ne ta kuma lamɛn, ka nin faamu!
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Nin mɔgɔw ma duvɛn min ka fa, i ko aw b’a miirira cogo min na, sabu sɔgɔmada lo.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Nka cira Yowɛli tun ka kuma min fɔ, o le bɛ kɛra sisan tan; a ko:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‹Ala ko: Dunuɲa labanwagatiw ra,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Can lo, a bɛna kɛ ten o lonw na;
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ne bɛna kabakofɛn dɔw yira san fɛ, sankolo ra,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Tere bɛna kɛ dibi ye,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 O wagati ra ni mɔgɔ o mɔgɔ ka Matigi tɔgɔ wele,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 «Ayiwa, aw Izirayɛlimɔgɔw, aw ye aw toro malɔ ka ne ta kuma lamɛn. Yesu Nazarɛtika tun kɛra mɔgɔ dɔ ye, Ala ka a ta sebagaya yira aw ra min fɛ; a ka kobaw, ani kabakow, ani tagamasiyɛnw kɛ aw cɛ ra, i ko aw yɛrɛ k’a lɔn cogo min na.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Nka ka kaɲa ni Ala ta latigɛ ni a ta lɔnniya ye ale ta ko ra, aw ka a mina k’a don mɔgɔjuguw boro; o k’a gbengben yiri ra k’a faga.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Nka Ala k’a kisi ka bɔ saya ra k’a lakunu, sabu saya tun tɛ se ka Yesu mina ka to a ta fanga kɔrɔ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Sabu Dawuda tun k’a fɔ Yesu ta ko le ra, ko:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 O kosɔn ɲagari bɛ ne jusu ra, ne da bɛ ninsɔndiyakumaw fɔ.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Sabu i tɛna sɔn ka ne nin to saya dibi ra yi.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Sabu sira minw bɛ taga ɲanamanyakura ra, i ka o yira ne ra.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 «Ayiwa, ne balemaw, aw y’a to ne ye an bɛmacɛ Dawuda ta ko gbɛya k’a fɔ aw ye bi: Ale sara, a su donna; hali bi a ta kaburu bɛ an fɛ yan.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Dawuda tun ye cira le ye; a tun k’a lɔn fana ko Ala karira a ye ko lon dɔ a bɛna a mamaden dɔ sigi a ta masasiginan kan a nɔ ra.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Ayiwa, Kirisita*, min ye Ala ta mɔgɔ ɲanawolomanin ye, ale tun bɛna kunu ka bɔ saya ra cogo min na, Ala tun kɔnna ka o le yira Dawuda ra. O le kosɔn a ko:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Ne bɛ Yesu min ko fɔra, Ala ka ale le lakunu ka bɔ saya ra; an bɛɛ ye o ko seerew ye.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 A kɔrɔtara ka taga sigi Ala kininboroyanfan fɛ tuma min na, a tun ka Nin Saninman* min layiri ta an ye, a Fa Ala ka o di a ma. A fana ka o Nin Saninman le lajigi ka na an kan, i ko aw b’a yera, ani aw b’a mɛnna cogo min na.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Dawuda yɛrɛ ma kɔrɔta ka taga sankolo ra, nka o bɛɛ n’a ta, a ko:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 fɔ ne ye na i juguw mina ka o bla i sen kɔrɔ.›
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 «O kosɔn aw Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kan k’a lɔn bi, ko sigiya t’a ra, ko Yesu min gbengbenna yiri ra aw fɛ, ko Ala ka ale le kɛ Matigi ni Kisibaga* ye.»
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Ayiwa, o mɔgɔw ka o kumaw mɛn tuma min na, o kumaw ka o jusu sɔgɔ kosɛbɛ. O ka Piyɛri ni karamɔgɔden tɔw ɲininka ko: «An balemaw, an ka kan ka mun le kɛ sisan?»
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Piyɛri ka o jaabi ko: «Aw ka kan ka nimisa aw ta jurumunw na; aw bɛɛ kelen kelen ka kan ka batize Yesu Kirisita tɔgɔ ra, ka aw ta jurumun yafa sɔrɔ. Ni o kɛra, Ala bɛna Nin Saninman di aw ma.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Sabu Nin Saninman layiri tara aw fana ye, ani aw ta den minw bɛna na aw kɔ, ani siyamɔgɔ minw bɛ yɔrɔjan, ani an Matigi Ala bɛna mɔgɔ minw bɛɛ wele fana.»
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Piyɛri ka o mɔgɔw waaju ka mɛɛn, k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko: «Aw ka kan ka jija ka faran bi mɔgɔjuguw ra, janko aw ye kisi.»
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Mɔgɔ minw sɔnna Ala ta Kuma ma, o ka olugu bɛɛ batize. O lon na, mɔgɔ minw farara lanabagaw kan, o tun bɛ mɔgɔ waga saba bɔ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Kabini o lon na o mɔgɔw tun bɛ lajɛn wagati bɛɛ ka ciradenw* ta karan lamɛn. O tora lanabagaw ta jɛnɲɔgɔnya ra. O tun bɛ buru tarantaran o ni ɲɔgɔn cɛ, ka o ɲimi, ka o hakiri jigi Matigi ta kuma ra, ka to ka Ala daari ɲɔgɔn fɛ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Alaɲasiran tun bɛ o bɛɛ ra, sabu ciradenw tun bɛ kabako caman ani tagamasiyɛn caman kɛra.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Lanabagaw bɛɛ tun bɛnnin lo. Mɔgɔ si tun tɛ a borofɛn jate a kelen ta ye. O tun bɛ o ta fɛnw bɛɛ taran o ni ɲɔgɔn cɛ.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Tuma dɔw ra, dɔw tun bɛ o ta foro, walama o borofɛn dɔw fiyeere, ka o wari tarantaran ɲɔgɔn cɛ ka kaɲa ni o bɛɛ ta makoɲata ye.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Lon o lon o tun bɛ lajɛn Alabatosoba kɔnɔ ɲɔgɔn fɛ ni miiriya kelen ye ka Ala bato. O tun jijara o ra kosɛbɛ. O tun bɛ lajɛn o ta sow kɔnɔ ka buru tarantaran ɲɔgɔn cɛ k’a ɲimi, ka o hakiri jigi Matigi ta kuma ra. O tun bɛ domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ ni ninsɔndiya ani jusukun gbɛnin ye.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 O tun bɛ Ala tando wagati bɛɛ. O ko tun ka di mɔgɔw bɛɛ ye.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.