Atos 27
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Wagati min na a latigɛra ko an ye don kurun kɔnɔ ka taga Itali, o ka Pɔli ni kasoden dama dama di sorasikuntigi dɔ ma, min tɔgɔ ye ko Zuliyusi; ale tun bɛ Rɔmu* masacɛba ta sorasikuru le ra.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 An donna kurunba dɔ kɔnɔ, o kurunba tun bɔra Adaramiti, a bɛ tagara Azi mara fan fɛ. Sitariki tun bɛ ni an ye; ale ye Masedonika ye, a bɛ bɔ Tesaloniki.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 O dugusagbɛ, an sera Sidɔn; Zuliyusi tun ka Pɔli minako ɲa kosɛbɛ. A tun b’a to Pɔli ye taga bɔ a teriw ye, janko a mako bɛ fɛn minw na, a ye o sɔrɔ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 An bɔra o yɔrɔ ra minkɛ, an tɛmɛna Sipere jamana konkonda ra, ka o dugukolo to an ni fɔɲɔ cɛ, sabu fɔɲɔ tun bɛ an kunbɛnna.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 O kɔ, an ka Silisi mara ni Panfili mara ta kɔgɔji cɛtigɛ, ka taga se Mira dugu ma, Lisi mara ra.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ayiwa, sorasikuntigi ka kurunba dɔ ye o yɔrɔ ra, o bɔra Alɛsandiri, a bɛ tagara Itali. A ka an ladon o kɔnɔ.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 An ka lon caman kɛ ji kan, kurun tun bɛ tagara dɔɔnin dɔɔnin. An sɛgɛra kosɛbɛ ka sɔrɔ ka se Kinidi dugu ɲa fɛ. I n’a fɔ fɔɲɔ tun bɛ an barira ka taga ɲa fɛ, an tɛmɛna Kɛrɛti jamana kɛrɛ fɛ ka taga Salamɔni dugu fan fɛ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 An sɛgɛra ka sɔrɔ ka tɛmɛ o yɔrɔ ra, ka taga se yɔrɔ dɔ ra, min tɔgɔ ye ko «Kurunlɔyɔrɔɲumanw». Lase dugu bɛ a yɔrɔ kɛrɛ fɛ.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 An tun ka wagatijan kɛ tagama ra ka ban. Kurunbori tun bɛ kɛra farati le ye, sabu nɛnɛba wagati tun sera, sundonwagati tun tɛmɛna ka ban. O le ra, Pɔli ka mɔgɔw lasɔmi ko:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Ne teriw, ne ɲa b’a ra ko an ta kurunnatagama tɛna laban ni cɛnri ma bɔ a ra. A tɛna dan kurunkɔnɔminanw ni kurunba yɛrɛ cɛnri ma dɛ, nka an minw bɛ kurun kɔnɔ, an fana bɛ se ka to a ra.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Nka sorasikuntigi tun lara kurunboribaga ni kurunkuntigi le ra; a ma Pɔli ta kuma jate.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 O yɔrɔ kurunlɔyɔrɔ tun man ɲi nɛnɛwagati ra. O kosɔn mɔgɔ caman bɛnna a ra ko o ye bɔ o yɔrɔ ra; ni a bɛ se ka kɛ, o ye jija ka se Fenikisi, Kɛrɛti jamana kurunlɔyɔrɔ ra, janko o ye nɛnɛwagati kɛ o yɔrɔ ra. O yɔrɔ ɲasinna terebenyanfan ma.Jirakurunba|src="lb00217b.tif" size="col" loc="ACT 27.12" copy="BFBS (Bass)" ref="Kɛwalew 27.12"
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 O wagati ra fɔɲɔ fitini dɔ bɔra woroduguyanfan fɛ; a kɛra o ɲa na ko o ka min latigɛ ko o bɛna se ka o kɛ. O ka kurun labla, kurun ka kɛ taga ye Kɛrɛti jamana kɛrɛ fɛ.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nka dɔɔnin kɛra, fɔɲɔba dɔ bɔra Kɛrɛti jamana fan fɛ, ka na kɛ an kan; o fɔɲɔ tɔgɔ ye ko «Erakilɔn.»
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 O fɔɲɔba ka kurun ta. An ma se ka fɔɲɔ bari; an ka an yɛrɛ to fɔɲɔ boro a ka kɛ taga ye ni an ye.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 An tagara tɛmɛ dugukolo dɔ woroduguyanfan fɛ kɔgɔji cɛ ma, o dugukolo tɔgɔ ye ko Koda. O yɔrɔ donna an ni fɔɲɔ cɛ. Kurundennin min tun bɛ an fɛ, an jijara ka o bɔ ji ra, nka o kɛ ma diya.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 An ka kurundennin ladon tuma min na, o ka kurunba yɛrɛ siri ni juru ye janko a kana cɛn. O kɔ, o ka kurun ta faniba lajigi, sabu o tun bɛ siranna ko fɔɲɔ kana na taga kurunba sigi kɛnkɛn kan Libi jamana fan fɛ. An ka an yɛrɛ to fɔɲɔ boro, a ka kɛ taga ye ni an ye.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Fɔɲɔ tora ka an fifa kosɛbɛ; a ma ɲa, o lon dugusagbɛ, o ka kurunkɔnɔdoni dɔw firi ji ra.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 O tere sabanan, kurunboribagaw yɛrɛ ka kurunboriminanw firi ji ra.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 An ka lon caman kɛ, an ɲa tɛ tere ye, an tɛ lolow fana ye su fɛ. Fɔɲɔ kɔni tun bɛ juguyara ka taga a fɛ, fɔ an jigi bɛɛ tigɛra, an ko an tɛna kisi fiyewu.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kurunkɔnɔmɔgɔw si tun ma domuni kɛ kabini wagatijan. Pɔli nana wuri ka lɔ o cɛ ma k’a fɔ o ye ko: «Ne teriw, aw tun ka kan ka ne ta kuma mɛn, ka to Kɛrɛti; o ra aw tun tɛna sɛgɛba nin la aw yɛrɛ kan, ka bɔnɔ kurunkɔnɔminanw na fana.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nka sisan ne b’a fɔ aw ye ko aw ye aw ja gbɛlɛya. Aw si nin tɛna to nin ko ra; aw bɛna bɔnɔ kurun dɔrɔn le ra.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ne ye Ala min ta ye, ani ne bɛ baara kɛra min ye, o ta mɛlɛkɛ dɔ nana ne fɛ bi su fɛ.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 A ko: ‹Pɔli, i kana siran, jagboya lo ko ele ye taga lɔ masacɛba Sezari ɲa fɛ. O kosɔn, mɔgɔ o mɔgɔ bɛ ni i ye kurunba kɔnɔ, Ala bɛna ele ni olugu bɛɛ kisi ɲɔgɔn fɛ a ta ɲumanya kosɔn.›
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 O ra, ne teriw, aw ye aw ja gbɛlɛya, sabu ne lanin bɛ Ala ra ko mɛlɛkɛ k’a fɔ ne ye cogo min na, ko a bɛna kɛ o cogo le ra.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nka kurun bɛna taga cɛn ni an ye dugukolo dɔ le kan ji cɛ ma.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ayiwa, o su tun ye an su tan ni naaninan ye ji kan, fɔɲɔ belen bɛ an fifara Adiriyatiki Kɔgɔjiba kan. Su cɛmancɛ wagati ra, kurunboribagaw k’a bisigi ko an bɛ surunyara dugukolo ra.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 O ka juru jigi ji ra ka ji dunya flɛ. O k’a ye ko ji dunya ye mɛtɛrɛ bisaba ni wolonfla. Kurun gbarara ɲa fɛ dɔɔnin, o ka juru jigi ji ra tuun, a kɛra mɛtɛrɛ mugan ni seegi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 O tun bɛ siranna ko kurun kana na taga gbasi farakuru dɔw ra ji jukɔrɔ. O kosɔn, nɛgɛ gbiriman minw bɛ kurun lalɔ, o ka o naani bla ji ra kurun kɔfɛyɔrɔ ra, ka sigi ka kɛ dugugbɛ kɔnɔ ye, o kɔrɔtɔninba.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Kurunboribagaw tun b’a fɛ ka bori ka kurun to; o ka kurun fitini bɔ k’a bla ji kan, k’a kɛ i n’a fɔ o b’a fɛ ka nɛgɛ gbiriman dɔ bla ji ra kurunba ɲafɛyɔrɔ ra.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pɔli ka o ye minkɛ, a ko sorasikuntigi ni sorasi tɔw ma ko: «Ni nin mɔgɔw ma to kurunba kɔnɔ yan fiyewu, aw tɛna kisi.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Sorasiw ka kurundennin juruw tigɛ, k’a ben kɔgɔji ra.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ayiwa, ka mɔgɔw siginin to o bɛ dugugbɛda makɔnɔna, Pɔli ka o ja gbɛlɛya ko o bɛɛ ye domuni kɛ. A ko: «Bi ye a tere tan ni naani ye, aw si hakiri ma sigi, aw si ma domuni kɛ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 O ra, ne bɛ aw daari, aw ye jija ka domuni kɛ. O le bɛna kɛ sababu ye ka a to aw ye kisi. Aw ra mɔgɔ si tɛna bɔnɔ hali a kunsigiden kelen na.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Pɔli ka o fɔ minkɛ, a ka buru ta ka baraka la Ala ye o bɛɛ ɲa na, ka dɔ tigɛ k’a ɲimi.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tɔw ka o ye minkɛ, o bɛɛ ja gbɛlɛyara, o fana ka domuni kɛ.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 An bɛɛ lajɛnnin tun ye mɔgɔ kɛmɛ fla ni biwolonfla ni wɔɔrɔ, kurun kɔnɔ.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 O ka domuni kɛ ka fa tuma min na, simankisɛ min tun bɛ kurun kɔnɔ, o ka o firi kɔgɔji ra, ka kurun fiyɛnya.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ayiwa, dugu nana gbɛ minkɛ, o tun bɛ yɔrɔ min na, kurunboribagaw ma cogoya kelen sɔrɔ o yɔrɔ ko ra. O ka jisiranin dɔ ye; dugukolojalan tun bɛ o yɔrɔ ra. O ko o bɛ taga ni kurun ye o yɔrɔ ra k’a flɛ.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 O ka nɛgɛ gbirimanw foni ka bɔ kurun na, ka o bla ji ra, ka kurunborinan juru fana foni. O kɔ, o ka faniba wuri k’a lɔ kurun ɲafɛyɔrɔ ra, janko fɔɲɔ ye kurun ɲɔni ka taga dugukolo fan fɛ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nka dɔɔnin kɛra, kurun barara ka taga sigi kɛnkɛn kan jiwoyo fla cɛ ma. Kurun ɲafɛyɔrɔ donna kɛnkɛn na, a ma se ka bɔ. O y’a sɔrɔ jikurubaw tun bɛ kurun kɔfɛyɔrɔ gbasira fɔ k’a cɛn.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Sorasiw tun b’a fɛ ka kasodenw faga, janko o dɔ kana na ben ji ra ka nɔmu ka bori ka taga.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Nka sorasikuntigi tun t’a fɛ o ye Pɔli faga; o kosɔn a banna o ma. Minw ka ji lɔn, a ko olugu ye kɔn ka ben ji ra, ka nɔmu ka taga dugukolojalan kan.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ko tɔw ye yirifɛrɛn dɔw, walama kurun yiri dɔw mina, ka jija ni o ye ka bɔ. A kɛra ten mɔgɔ bɛɛ sera kɔgɔjida ra dugukolojalan kan, foyi ma kɛ mɔgɔ si ra.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.