Atos 26
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Agiripa ko Pɔli ma ko:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 «Masacɛ Agiripa, a diyara ne ye ka ne yɛrɛ sɔrɔ ele ɲa kɔrɔ bi, ka a yira i ra ko Yahudiyaw bɛ ne jarakira ko minw bɛɛ ra, ko o si tɛ can ye.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Sabu ele yɛrɛ bɛ Yahudiyaw ta landaw ani o ta sɔsɔriw bɛɛ lɔn kosɛbɛ. O kosɔn, ne bɛ i daari ko i ye muɲu ka ne lamɛn.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 «Ayiwa, kabini ne denmisɛnman, ne tagamacogo tun ye min ye ne ta siyamɔgɔw cɛ ra Zeruzalɛmu, Yahudiyaw bɛɛ ka o lɔn.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Ni o b’a fɛ ka can fɔ kɔni, o ka ne lɔn kabini wagatijan; ne tun bɛ Farisiw* ta jɛn le ra, o min ye an ta diina siraw bɛɛ ra gbɛlɛnman ye.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Nka sisan, Ala tun ka layiri min ta an bɛmaw ye, ne jigi bɛ o kan minkɛ, o le ka ne bla kiti ra bi.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 An ta siya gba tan ni fla jigi tun bɛ o layiri kan. O kosɔn o tun bɛ Ala bato su ni tere. O jigi min bɛ ne fɛ, masacɛ Agiripa, Yahudiyaw bɛ ne jarakira o le kosɔn!
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Aw Yahudiyaw, mun kosɔn aw b’a miiri ko Ala tɛ se ka suw lakunu wa?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 «Ne fana tun b’a miirira ko can ra ne tun ka kan ka Yesu Nazarɛtikacɛ tɔgɔ kɛrɛ le kosɛbɛ.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Ne ka o le kɛ Zeruzalɛmu; ne tun ka fanga sɔrɔ sarakalasebagaw* kuntigiw fɛ, ka lanabaga caman mina ka o bla kaso ra. Ni o tun bɛ lanabagaw fagara fana, ne tun bɛ fara o fagabagaw kan.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Wagati caman ne tun bɛ o tɔɔrɔ karansow* bɛɛ kɔnɔ, ka o jagboya ko o ye ban lanaya ma. Ne dimikojugu o kɔrɔ, ne tun bɛ taga fɔ dugu wɛrɛw ra ka taga lanabagaw tɔɔrɔ yi.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 «O cogo le ra, lon dɔ, sarakalasebagaw kuntigiw ka ne ci ni sɛbɛ dɔ ye ka taga Damasi lanabagaw kama.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Ka ne tagatɔ to Damasi, masacɛ Agiripa, tuma min na tere tun bɛ kuncɛ, ne barara ka yeelenba dɔ ye, a bɔra sankolo ra, ka manamanana ka ne ni ne tagamaɲɔgɔnw lamini. O yeelen tun ka bon ni tere yeelen ye.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 An bɛɛ bɔra ka ben dugu ma; ne ka kumakan dɔ mɛn, a ko ne ma Aramekan na ko: ‹Sɔli, Sɔli, mun kosɔn i bɛ ne tɔɔrɔra? Ni sɛnɛkɛmisi ka muruti ko a bɛ bere tan, o tɛ ɲa misi ma dɛ!›
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Ne k’a jaabi ko: ‹Ele ye jɔn ye, Matigi?› Matigi ko: ‹Ne ye Yesu le ye, i bɛ min tɔɔrɔra.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Wuri ka lɔ sisan, sabu ne ka ne yɛrɛ yira i ra, janko i ye kɛ ne ta baaraden ye. I ka ne ye cogo min na bi, i bɛna o seereya kɛ ka o fɔ dɔ wɛrɛw ye, ani ne bɛna ko minw yira i ra, i bɛna o bɛɛ fɔ o ye fana.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Ne bɛna i ci Yahudiyaw ni siya wɛrɛ mɔgɔ* minw fɛ, olugu bɛna tɔɔrɔ minw la i kan, ne bɛna i bɔsi o bɛɛ ma.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Ne bɛ i ci o fɛ, janko i ye taga o ɲa yɛlɛ, ka o labɔ dibi ra ka o lana yeelen na, ka o labɔ Setana ta fanga kɔrɔ k’a to o ye sɔn Ala ma, janko o ye la ne ra ka o ta jurumunw yafa sɔrɔ, ani ka o ninyɔrɔ sɔrɔ ni Ala ta mɔgɔ saninyaninw ye.›
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 «Ayiwa, o cogo ra, masacɛ Agiripa, ne ka fɛn min ye ka bɔ sankolo ra, ne ma ban o ma.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Ne ka o kow waajuri kɛ Damasi dugumɔgɔw le ye fɔlɔ, o kɔ, Zeruzalɛmukaw, ani Zude mara bɛɛ, ani siya wɛrɛ mɔgɔw. Ne k’a fɔ bɛɛ ye ko o ka kan ka nimisa o ta jurumunw na ka kɔsegi Ala ma, ka kɛwale kɛ, kɛwale min b’a yira ko o nimisara can ra.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 O le kosɔn, Yahudiyaw ka ne mina Alabatosoba kɔnɔ ko o bɛ ne faga.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Nka Ala ta dɛmɛri baraka ra ne ɲanaman tora fɔ ka na se bi ma. Ne ka min lɔn Ala ko ra, ne bɛ o seereya kɛ mɔgɔ fitiniw ni mɔgɔbaw ye. Cira tɔw ka min fɔ, ani cira Musa ka min fɔ, ko a ka kan ka kɛ, ne tɛ foyi fɔ ka tɛmɛ o kan.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 O k’a fɔ ko Ala ta mɔgɔ ɲanawolomanin bɛna tɔɔrɔ; ko ale le bɛna kɛ mɔgɔ fɔlɔ ye ka kunu ka bɔ saya ra, ka kisiri yeelen bɔ an ta siya ye, ani siya wɛrɛ mɔgɔw ye.»
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Ka Pɔli to o kuma ra, k’a yira ko ale ma jaraki, Fɛtusi pɛrɛnna k’a fɔ ko: «Pɔli, fa bɛ i ra! I ta karanba ka fa bla i ra!»
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Nka Pɔli ko: «Jamanatigiɲuman Fɛtusi, fa tɛ ne ra dɛ! Ne bɛ kuma minw fɔra, o ye cankumaw le ye, ani kuma ɲanamanw.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Masacɛ yɛrɛ ka o kow bɛɛ lɔn, o kosɔn ne bɛ sɔn ka lɔ a ɲa kɔrɔ ka kuma ni jagbɛlɛya ye. Ne lara a ra ko a ka o kow bɛɛ lɔn, sabu o kow si ma kɛ dogo ra.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Masacɛ Agiripa, ele lara ciraw ta kuma ra wa? Ne k’a lɔn ko i lara a ra!»
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Agiripa ko Pɔli ma ko: «Pɔli, a tora dɔɔnin i bɛna ne hakiri yɛlɛma ka ne fana kɛ lanabaga dɔ ye dɛ!»
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Pɔli k’a jaabi ko: «Ni a kɛra wagatisurun ko ye o, walama wagatijan ko o, Ala m’a kɛra ko a kana dan ele kelen ma, nka ele ni mɔgɔ minw bɛɛ bɛ ne lamɛnna bi, aw bɛɛ ye kɛ i n’a fɔ ne bɛ cogo min na, nka aw kana siri ni nɛgɛjɔrɔkɔ le ye i ko ne.»
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 O tuma, masacɛ wurira ka lɔ, ani jamanatigi, ani Bɛrɛnisi, ani mɔgɔ minw tun siginin bɛ ni o ye.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 O bɔtɔ, o tun bɛ a fɔra ye ɲɔgɔn ye ko: «Cɛ nin ma foyi le kɛ, min ka kan ni fagari ye, walama kaso.»
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 O kɔ, Agiripa k’a fɔ Fɛtusi ye ko: «Ni cɛ nin tun ma a ta ko don masacɛba Sezari boro, a tun bɛ se ka bla.»
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.