Atos 23

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɔli ka a ɲa lɔ kititigɛjama ra k’a fɔ ko: «Ne balemaw, fɔ ka na se bi ma, ne ka ne tagamacogo kɛ ka kaɲa ni Ala sago ye; ne jusukun tɛ ne jaraki o ra.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Pɔli ka o fɔ minkɛ, sarakalasebagaw kuntigiba* Ananiyasi k’a fɔ Pɔli kɛrɛfɛmɔgɔ dɔw ye ko o ye Pɔli bugɔ a da ra.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pɔli ko a ma ko: «Ele flankafu, Ala fana bɛna i bugɔ. Ele siginin bɛ yan ka kiti tigɛ ka kaɲa ni sariya* ye, nka i ko o ye ne bugɔ, k’a sɔrɔ sariya ma o fɔ.»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Mɔgɔ minw tun bɛ Pɔli kɛrɛ fɛ, olugu ko Pɔli ma ko: «I bɛ Ala ta sarakalasebagaw kuntigiba le nɛnina kɛ!»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pɔli ka o jaabi ko: «Ne balemaw, ne m’a lɔn ko sarakalasebagaw kuntigiba lo. Sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko: ‹I kana kumajugu fɔ i ta jamana ɲamɔgɔ dɔ ma.› »
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ayiwa, Pɔli tun k’a lɔn ko kititigɛjama mɔgɔ dɔw tun ye Sadusiw* ye, dɔw tun ye Farisiw* ye. O kosɔn, a pɛrɛnna kititigɛjama cɛ ma, k’a fɔ ko: «Ne balemaw, ne ye Farisi yɛrɛworo le ye. Ne lanin b’a ra ko suw bɛna kunu lahara minkɛ, o le kosɔn kiti bɛ tigɛra ne kan bi.»
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Kabini Pɔli ka o fɔ, sɔsɔri donna Farisiw ni Sadusiw cɛ; jama kan taranna.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Sabu Sadusiw ko, ko suw tɛna kunu lahara, ko mɛlɛkɛ tɛ yi, ko nin wɛrɛw si tɛ yi fana; k’a sɔrɔ Farisiw lanin bɛ o kow bɛɛ ra.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Mankan bonyara kosɛbɛ; Farisiw ta jɛnkuru sariya karamɔgɔ* dɔw wurira ka muruti k’a fɔ jama ye ko: «An kɔni ma kojugu si sɔrɔ nin cɛ ra. A bɛ se ka kɛ ko nin dɔ, walama mɛlɛkɛ dɔ le kumana a fɛ.»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Sɔsɔri nana bonya ka taga a fɛ; sorasiw kuntigiba nana siran ko o kana na ban ka Pɔli samasama fɔ k’a faga. O kosɔn, a ka sorasi dɔw ci ko o ye jigi ka taga Pɔli bɔsi o boro ka taga ni a ye sorasiw ta bonba kɔnɔ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 O lon dugusagbɛ su fɛ, Matigi ka a yɛrɛ yira Pɔli ra k’a fɔ a ye ko: «I ja gbɛlɛya; i ka seereya bɔ ne ta ko ra Zeruzalɛmu yan cogo min na, i ka kan ka ne ta ko seereya kɛ Rɔmu* o cogo kelen na fana.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 O dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ, Yahudiya dɔw ka janfa siri Pɔli kama. O karira ɲɔgɔn ye ko olugu tɛna domuni kɛ, o tɛna ji min, fɔ ni o ka Pɔli faga.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Yahudiya minw tun ka o janfa siri, o tun ka ca ni mɔgɔ binaani ye.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 O mɔgɔw tagara sarakalasebagaw* kuntigiw ni cɛkɔrɔbaw fɛ, ka taga a fɔ o ye ko: «An k’a latigɛ ka kari ɲɔgɔn ye ko an si tɛna domuni kɛ, walama ka ji min, fɔ ni an ka Pɔli faga.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 O kosɔn, aw ni kititigɛjama mɔgɔ tɔw bɛɛ, aw ye bɛn a ra ka taga sorasiw kuntigiba daari ko a ye Pɔli di aw ma k’a kɛ i n’a fɔ aw b’a fɛ ka a ta koɲa sɛgɛsɛgɛ le ka ɲa. An kɔni labɛnnin lo k’a kɔnɔ sira ra k’a faga sani a ye se aw ma yan.»
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Nka Pɔli balemamuso dencɛ ka o janfa ko mɛn. Ale borira ka taga bonba kɔnɔ ka taga o fɔ Pɔli ye.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 O tuma, Pɔli ka sorasikuntigi dɔ wele k’a fɔ a ye ko: «Taga ni kanbelennin nin ye sorasiw kuntigiba fɛ; kuma dɔ b’a fɛ k’a fɔ a ye.»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 O sorasikuntigi tagara ni kanbelennin nin ye sorasiw kuntigiba fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Kasoden Pɔli le ka ne wele k’a fɔ ne ye ko ne ye na ni kanbelennin nin ye i fɛ, ko kuma b’a fɛ k’a fɔ i ye.»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Sorasiw kuntigiba ka kanbelennin mina a boro ma ka gbara ni a ye kɛrɛ fɛ ka a ɲininka ko: «Mun le bɛ i fɛ k’a fɔ ne ye?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kanbelennin k’a fɔ a ye ko: «Yahudiyaw le bɛnna a ra ko o bɛna i daari sini, ko i ye Pɔli bla ka taga kititigɛjama fɛ. O ko o b’a fɛ ka a ta koɲa sɛgɛsɛgɛ le ka ɲa tuun.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Nka i kana la o ra! Sabu o ta mɔgɔ dɔw bɛna dogo sira ra ka Pɔli kɔnɔ. O ka ca ni mɔgɔ binaani ye. O k’a latigɛ ka kari Ala ra ko o tɛna domuni kɛ, o tɛna ji min fɔ ni o ka Pɔli faga. O labɛnnin lo ka ban. O bɛ ele ta kuma le makɔnɔna.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Sorasiw kuntigiba k’a fɔ kanbelennin ye k’a gbɛlɛya ko a kana a to mɔgɔ wɛrɛw ye o kuma mɛn. Kanbelennin bɔra ka taga.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 O kɔ, sorasiw kuntigiba ka sorasikuntigi fla wele k’a fɔ o ye ko: «Aw ye sorasicɛ kɛmɛ fla fara ɲɔgɔn kan, ani sotigi biwolonfla, ani cɛ tamantigi kɛmɛ fla. O bɛɛ ye labɛn; ni su kora, o bɛ taga Sezare.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Aw ye so dɔ labɛn Pɔli ye fana, janko a ye se jamanatigi Felisi fɛ yi, foyi kana a sɔrɔ.»
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 A ka sɛbɛ kɛ k’a ci Felisi ma, ko:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «Ne Kolodi Lisiyasi bɛ nin sɛbɛ ci jamanatigiɲuman Felisi ma; ne ta fori bɛ i ye.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yahudiyaw tun ka nin cɛ mina, o tun bɛ ɲini k’a faga. Wagati min na ne k’a mɛn ko Rɔmuka lo, ne ka ne ta sorasi dɔw ci ka taga a bɔsi o boro.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 A tun ka ko kelen min kɛ k’a to Yahudiyaw b’a jarakira, ne tun b’a fɛ ka o lɔn. O kosɔn ne tagara ni a ye o ta kititigɛjama fɛ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Nka ne nana a kɔrɔsi k’a ye ko o bɛ a jarakira kun min na, o ye olugu yɛrɛ ta sariyaw* ko le ye; ni o tɛ, a tun ma kojugu si kɛ min ka kan ni fagari ye walama kasorabla.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 O kɔ fɛ o ka ne lasɔmi minkɛ ko Yahudiyaw ka janfa siri a kama, o yɔrɔnin bɛɛ, ne k’a bla ka taga i fɛ, k’a fɔ Yahudiyaw ye ko o b’a jarakira kun min na, ko o ye taga o fɔ ele yɛrɛ ye. [Ka an bɛn.]»
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Min fɔra sorasiw ye, o ka o kɛ; o ka Pɔli ta o su fɛ ka taga se fɔ Antipatirisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 O dugusagbɛ, sorasi minw tun bɛ o sen na, olugu sekɔra ka na o ta bonba kɔnɔ. Minw tun bɛ so kan, olugu tagara ni Pɔli ye.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 O sera Sezare minkɛ, o ka sɛbɛ di jamanatigi ma, ka Pɔli yira a ra.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Jamanatigi ka sɛbɛ karan ka ban minkɛ, a ka Pɔli ɲininka ko: «I bɔra mara juman le ra?» Pɔli k’a fɔ a ye ko ale bɔra Silisi.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 A ko Pɔli ma ko: «Ni i jarakibagaw nana se yan tuma min na, ne bɛna i lamɛn.» A ko o ye Pɔli bla Herodi* ta bonba kɔnɔ k’a kɔrɔsi.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.