Atos 21

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayiwa, an ni lanabagaw nana faran ɲɔgɔn na tuma min na, an donna kurun kɔnɔ, ka teren ka taga Kɔsi. O dugusagbɛ an sera Rodi, ka bɔ yi ka taga Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 An ka kurunba dɔ sɔrɔ yi, o tun bɛ tagara Fenisi mara ra; an donna o kɔnɔ ka taga.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 An surunyara Sipere jamana ra; an tun bɛ o jamana yera, nka an k’a to an numanboroyanfan fɛ ka taga Siri jamana fan fɛ. Kurunba tagara lɔ Tiri, sabu doni minw tun bɛ kurun kɔnɔ, o tun ka kan ka jigi o dugu le ra.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 An ka lanabaga dɔw sɔrɔ Tiri; an ka tere wolonfla kɛ ni olugu ye. Tɔɔrɔ minw tun bɛna Pɔli sɔrɔ Zeruzalɛmu, Nin Saninman tun ka o yira o lanabagaw ra, o kosɔn o k’a fɔ Pɔli ye ko a kana taga Zeruzalɛmu.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 An tun ka kan ka tereda minw kɛ, o dafara minkɛ, an ka sira mina; lanabagaw bɛɛ bɔra, o ni o ta musow ni o ta denw, ka taga an blasira, ka bɔ ni an ye fɔ dugu kɔnɔ. An bɛɛ ka an kinbiri gban jida ra yi, ka Ala daari.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 O kɔ, an ka fori di ɲɔgɔn ma minkɛ, an donna kurun kɔnɔ; olugu sekɔra ka taga o ta so.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 An bɔra Tiri ka taga Pitolemasi; o kɛra an ta tagama dan ye. An tagara o yɔrɔ lanabagaw fo, ka tere kelen kɛ ni o ye.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 O dugusagbɛ an tagamana ka taga Sezare. An tagara Kibaro Diman fɔbaga Filipe ta so kɔnɔ; lanabagaw tun ka cɛ wolonfla minw ɲanawoloma Zeruzalɛmu, ale tun ye o ra kelen ye. An jigira ale ta so.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Denmuso sunguru naani tun bɛ Filipe fɛ, Ala tun bɛ kuma don olugu da ra ka mɔgɔw waaju.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 An ka tere dama kɛ Filipe ta so; lon dɔ, cira dɔ nana ka bɔ Zude; o tɔgɔ tun ye ko Agabusi.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 O cɛ nana an fɛ, ka na Pɔli ta kurusijara ta ka a yɛrɛ senw ni a borow siri ni o ye, k’a fɔ ko: «Nin Saninman ko: ‹Nin kurusijara ye mɔgɔ min ta ye, Yahudiyaw bɛna o tigi mina Zeruzalɛmu k’a siri nin cogo le ra, ka a don siya wɛrɛ mɔgɔw* boro.› »
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Kabini an ka o kuma mɛn, an ni o yɔrɔ lanabagaw bɛɛ ka kɛ Pɔli daari ye ko a ye sabari a kana taga Zeruzalɛmu.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pɔli ko: «Aw kana kasi ten, ka ne jusu kasi. A kana dan kasorabla dama ma, hali ni ne ka kan ka sa Zeruzalɛmu, Matigi Yesu tɔgɔ kosɔn, ne sɔnna o ma.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 An k’a ye ko Pɔli t’a fɛ k’a ta miiriya bɔ Zeruzalɛmu taga kan minkɛ, an jera. An ko: «Min ye Matigi sago ye, o ye kɛ.»
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 An ka o wagati kɛ Sezare minkɛ, an ka an yɛrɛ labɛn ka taga Zeruzalɛmu.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Sezare lanabaga dɔw tagara an blasira. O tagara ni an ye cɛ dɔ ta so, min tɔgɔ ye ko Minasɔn. Ale bɛ bɔ Sipere; lanabaga lo kabini wagatijan. An tun ka kan ka jigi o cɛ ta so.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 An sera Zeruzalɛmu minkɛ, lanabagaw ka an kunbɛn ni ninsɔndiya ye.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 O lon dugusagbɛ Pɔli tagara ni an ye Yakuba fɛ; lanabagaw ta cɛkɔrɔbaw bɛɛ nana fana.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔli ka mɔgɔw fo ka ban tuma min na, Ala ka ko o ko kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw* cɛ ra a ta waajuri baraka ra, a donna o bɛɛ ra ka o ɲafɔ o ye kelen kelen.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 O mɔgɔw ka o mɛn minkɛ, o ka Ala tando. O kɔ, o ko Pɔli ma ko: «An balemacɛ, i m’a ye, Yahudiya waga caman le lara Yesu ra yan, nka hali bi o bɛɛ cɛsirinin bɛ cira Musa ta sariya* ko ra.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ayiwa, mɔgɔ dɔw nana a fɔ o ye ko Yahudiya minw bɛ siya wɛrɛ mɔgɔw cɛ ra, ko ele le k’a fɔ olugu ye ko o ye cira Musa ta sariyaw* bla, ko o kana o ta denw kɛnɛsigi tuun, ko o kana landaw si kɛ fana.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ayiwa, an bɛna nin ko mina cogo di? Sigiya t’a ra, o bɛna a mɛn ko i nana.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 O ra, an bɛna min fɔ i ye, i ka kan ka o le kɛ. Ayiwa, cɛ naani bɛ an fɛ yan, olugu tun ka dajuru ta Ala fɛ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 I bɛ don ni o ye Alabatosoba kɔnɔ, ka i yɛrɛ saninya ni o ye ka kaɲa ni sariya ye. I yɛrɛ ye o bɛɛ ta kunlisara bɔ janko o ye o kun li. Ni o kɛra, Yahudiyaw bɛna a lɔn ko mɔgɔw ka ko o ko fɔ i ta ko ra, ko o si tɛ can ye. O bɛna a ye fana ko ele yɛrɛ bɛ tagamana sariya kan.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Nka siya wɛrɛ mɔgɔ minw lara Yesu ra, an ka sɛbɛ ci olugu ma ka an ta miiriya yira o ra; an k’a fɔ o ye ko sogo o sogo fagara jow kan, o kana o domu, o kana a jori min, o kana jufasogo domu, o kana jatɔya kɛ.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ayiwa, Pɔli farara o cɛ naani kan. O dugusagbɛ, a ka a yɛrɛ saninya ni o ye. O kɔ, o tagara don Alabatosoba lu kɔnɔ ɲɔgɔn fɛ, Pɔli ka o ta saninyarilonw dafawagati yira, o kɔrɔ ye lon min o bɛɛ kelen kelen ta saraka ka kan ka bɔ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tere wolonfla tun bɛna dafa wagati min na, Azi mara Yahudiyaw ka Pɔli ye Alabatosoba kɔnɔ. O ka jama bɛɛ kɔnɔnɔsu; o ka Pɔli mina,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 ka kɛ pɛrɛn ye ko: «Izirayɛlimɔgɔw, aw ye na o, aw ye na! Cɛ min bɛ yaala ka mɔgɔw bɛɛ karan yɔrɔ bɛɛ, ka an ta siya mangboya, ka an ta sariyaw mangboya, ani ka yɔrɔ saninman mangboya, ale le ye nin ye. Sisan a yɛrɛ ka siya wɛrɛ mɔgɔ* dɔw ladon Alabatosoba kɔnɔ, ka an ta yɔrɔ saninman lanɔgɔ.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 O ka o fɔ, sabu o tun ka Ɛfɛsikacɛ Torofime ni Pɔli ye ɲɔgɔn fɛ dugu kɔnɔ. A kɛra o ɲa na ko Pɔli donna ni a ye Alabatosoba kɔnɔ le.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 A kɛra ten, dugu bɛɛ ɲagamina. Mɔgɔw tun borira ka bɔ dugu fan bɛɛ ra ka na. O ka Pɔli mina k’a sama ka bɔ Alabatosoba kɔnɔ, ka Alabatosoba daw datugu.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 I n’a fɔ o tun b’a fɛ ka Pɔli faga, o kuma sera sorasiw kuntigiba ma, ko Zeruzalɛmu dugu bɛɛ ɲagaminin lo.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 O yɔrɔnin kelen bɛɛ sorasiw kuntigiba ka sorasi dɔw ta, ani sorasikuntigi dɔw; o borira ka don dugu kɔnɔ. Yahudiyaw ka sorasiw kuntigiba ni a ta sorasiw ye minkɛ, o ka Pɔli bugɔri dabla.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Sorasiw kuntigiba nana Pɔli mina. A k’a fɔ sorasiw ye ko o ye Pɔli siri ni nɛgɛjɔrɔkɔ fla ye. Pɔli sirinin kɔ, a ka ɲininkari kɛ ko Pɔli ye jɔn ye, ko a ka mun le kɛ?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Jama bɛɛ tun bɛ pɛrɛnna, nka dɔw tun bɛ min fɔ, o ni tɔw ta tun tɛ kelen ye. Sorasiw kuntigiba nana a ye ko a tɛ kuma kelen sɔrɔra k’a mɛn mankan bonyakojugu fɛ minkɛ, a k’a fɔ sorasiw ye ko o ye taga ni Pɔli ye bonba kɔnɔ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Pɔli tagara se donda yɛlɛnyɔrɔ ma minkɛ, sorasiw ka Pɔli ta, jama ta fariya kosɔn;
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 sabu jamaba tun tugura a kɔ, o bɛɛ bɛ pɛrɛnna ko: «Aw y’a faga!»
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Pɔli dontɔ bonba kɔnɔ, a ko sorasiw kuntigiba ma ko: «Yala ne bɛ se ka kuma i fɛ wa?» Sorasiw kuntigiba ko: «I bɛ gɛrɛkikan mɛn wa?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 O tuma Misirankacɛ min murutira yan, ni a wagati ma mɛɛn, fɔ a tagara ni mɔgɔ waga naani ye kongo kɔnɔ mɔgɔfaga kama, ele le tɛ o ye wa!»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pɔli ka jaabi ko: «Ne ye Yahudiya le ye, ne bɔra Tarisi, Silisi jamana ra. Ne ye dugu min mɔgɔ ye, o dugu ka bon. Sabari k’a to ne ye kuma jama fɛ.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Sorasiw kuntigiba sɔnna ko Pɔli ye kuma. Pɔli lɔnin tora bon donda yɛlɛnyɔrɔ kan ka a boro kɔrɔta mɔgɔw fɛ ko a b’a fɛ ka kuma o fɛ. Mɔgɔw bɛɛ jera; Pɔli kumana o fɛ aramekan na; a ko:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.