Atos 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, mankan nana mala tuma min na, Pɔli ka lanabagaw wele ka o lajɛn. A kumana o fɛ ka o ladi, ka o ja gbɛlɛya, ka sɔrɔ ka sira ɲini o fɛ ko o bɛ taga Masedoni.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Pɔli tɛmɛtɔ o yɔrɔw ra, a ka lanabagaw ja gbɛlɛya ni ladirikan caman ye, ka sɔrɔ ka taga Gɛrɛsi jamana ra.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 A ka karo saba kɛ yi. A nana labɛn ko a bɛ kurunba dɔ ta ka taga Siri jamana ra; nka a nana a mɛn ko Yahudiya dɔw ka janfa siri a kama o yɔrɔ ra yi minkɛ, a k’a latigɛ ka sekɔ ka na Masedoni.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Mɔgɔ minw tun bɛ Pɔli blasirara, olugu flɛ nin ye: Pirusi dencɛ Sopatɛri, ale tun bɔra Bere; Sitariki ni Sekundusi, olugu tun bɔra Tesaloniki; Gayusi, min tun bɔra Dɛribɛ; Timote ni Tisiki ni Torofime, olugu tun bɔra Azi mara ra.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Olugu blara an ɲa ka taga an kɔnɔ Torohasi.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Burufunubari ɲanagbɛ* tɛmɛnin kɔ, an donna kurunba dɔ kɔnɔ Filipi; an ka tere looru kɛ tagama ra, ka taga o sɔrɔ Torohasi. An ka lɔgɔkun kelen kɛ yi.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Lɔgɔkun tere fɔlɔ, an tun lajɛnna ka Matigi ta domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ. Pɔli tun b’a fɛ ka taga o lon dugusagbɛ; a kumana lanabagaw fɛ ka mɛɛn fɔ ka taga se su cɛmancɛ wagati ma.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 An tun lajɛnna sankaso min kɔnɔ, fitina caman tun mananin lo o bon kɔnɔ.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kanbelen dɔ tun bɛ ni an ye, min tɔgɔ tun ye ko Etiyusi; ale tun siginin bɛ bon finɛtiri dakun kan. Ale tora o yɔrɔ ra ka sunɔgɔ fɔ ka ɲina a yɛrɛ kɔ. Pɔli kumana k’a mɛɛn minkɛ, sunɔgɔ nana a magaya. A bɔra fɔ sankaso bon sabanan kunna ka na ben dugu ma. O nana a ta k’a ye ko a sara.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pɔli jigira ka taga biri a kunna, k’a mina a boro fla ma, k’a fɔ an ye ko: «Aw hakiri kana ɲagami, a nin sekɔra a ma.»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 O kɔ, Pɔli yɛlɛnna; a ni lanabagaw ka Matigi ta domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ. O kɔ, Pɔli kumana o fɛ tuun fɔ ka na teresun bɔ, ka sɔrɔ ka taga.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Etiyusi ta mɔgɔw k’a mina ka taga ni a ye so kɔnɔ, a ɲanaman. O ko ka lanabagaw jusu suma.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ayiwa, anw donna kurun kɔnɔ ka bla Pɔli ɲa ka taga se Asɔsi. An tun ka kan ka taga Pɔli ta kurun kɔnɔ o yɔrɔ le ra, sabu ale yɛrɛ tun k’a latigɛ ko a bɛ taga Asɔsi a sen na.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 A tagara an sɔrɔ Asɔsi wagati min na, an k’a ladon an fɛ kurun kɔnɔ ka taga Mitilɛni.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 An bɔra o yɔrɔ ra lon min na, an nana se Kiyɔsi kɛrɛ fɛ o lon dugusagbɛ. O dugusagbɛ flanan an sera Samɔsi. O dugusagbɛ sabanan an sera Milɛ.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pɔli tun b’a fɛ ka tɛmɛ Ɛfɛsi kɛrɛ fɛ; a tun t’a fɛ ka lɔ yi tuun, janko a kana na mɛɛn ka tɛmɛ Azi mara ra. A tun kɔrɔtɔra ka se Zeruzalɛmu, janko ni a bɛ se ka kɛ, a ye taga Pantekɔti* lon kunbɛn yi.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pɔli tora Milɛ ka cira bla ka taga Ɛfɛsi lanabagaw ta jɛnkuru cɛkɔrɔbaw wele ka na.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 O nana minkɛ, a k’a fɔ o ye ko: «Kabini lon fɔlɔ min na ne ka ne sen bla Azi mara ra, ne tun bɛ tagama cogo min na aw cɛ ra wagati bɛɛ, aw yɛrɛ ka o lɔn.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ne ka ne yɛrɛ majigi wagati bɛɛ ka baara kɛ Matigi ye, ka tɔɔrɔ fɔ ka ɲaji bɔ; Yahudiyaw fana ka janfa siri ne kama wagati caman, ka sɛgɛ caman lase ne ma.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 O bɛɛ n’a ta, aw ta nafa bɛ fɛn o fɛn na, ne ma o si dogo aw ma; ne ka aw karan jamayɔrɔw ra, ka aw karan aw yɛrɛ ta sow kɔnɔ,
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 k’a fɔ mɔgɔw bɛɛ ye k’a gbɛlɛya, Yahudiya fara siya wɛrɛ mɔgɔ* kan, ko o ye nimisa o ta jurumunw na ka sɔn Ala ma, ka la an Matigi Yesu ra.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Ayiwa, sisan a flɛ, Nin Saninman bɛ ne jagboya ka taga Zeruzalɛmu; nka min bɛna taga ne sɔrɔ yi, ne tɛ o lɔn.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Ne bɛ tɛmɛ dugu o dugu ra, Nin Saninman yɛrɛ b’a yira ne ra ko kasorabla ni tɔɔrɔw bɛ ne ɲa.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Nka ne tɛ ne ta saya, walama ne ɲanaman jate fɛnba ye. Min ka gbɛlɛn ne ma, o ye ko ne ye ne ta tagama kɛ ka se a dan ma, ani Matigi Yesu ka baara min karifa ne ma, ne ye o kɛ ka dafa, ka Ala ta nɛɛma Kibaro Diman* ko fɔ mɔgɔw ye.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «Ayiwa, ka a ta bi ra, ne ka Ala ta Masaya* waajuri kɛ aw min o min cɛ ra yan, ne k’a lɔn ko aw si ɲa tɛna la ne kan tuun.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 O kosɔn ne b’a fɔ aw ye k’a gbɛlɛya bi, ko aw ra ni min firira, o ye o tigi yɛrɛ nɔ le ye.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Sabu Ala sago ye min ye aw ta kisiri ko ra, ne ka o bɛɛ fɔ aw ye, ne ma foyi dogo aw ra.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 «Ayiwa, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi; Nin Saninman ka aw bla sagakuru min kunna, aw ye o fana kɔrɔsi ka ɲa; aw ye aw janto Ala ta jɛnkuru ra, a ka min kunmabɔ ni a yɛrɛ jori ye.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Ne yɛrɛ k’a lɔn ko ni ne tagara, mɔgɔlafiribaga dɔw bɛna don aw cɛ ra i ko warajuguw bɛ don sagaw cɛ ra cogo min na; o tɛna sagaw to.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Mɔgɔ dɔw bɛna wuri hali aw yɛrɛw cɛ ra yan ni faninyakuma dɔw ye, ka lanabagaw lafiri, ka o tugu o yɛrɛ kɔ.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 O ra, aw ye aw yɛrɛ cogoya lɔn; aw ye aw hakiri to a ra ko ne ka san saba kɛ aw cɛ ra, ka aw bɛɛ kelen kelen ladi su ni tere, fɔ ka ɲaji bɔ aw kosɔn.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «Ayiwa, sisan ne bɛ aw karifa Ala ma, ani a ta nɛɛma kuma ma. Ale le bɛ se ka aw baraka bonya lanaya ra; a ka fɛn min layiri ta aw ye, a bɛna o di aw ma, ani a ta mɔgɔ ɲanawolomaninw bɛɛ.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 «Ne ma ɲabɔ mɔgɔ si ta wari fɛ, walama mɔgɔ ta sanin, walama mɔgɔ ta faniw.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Aw yɛrɛ k’a lɔn ko ne yɛrɛ boro le ka baara kɛ ka ne ni ne tagamaɲɔgɔnw bɛɛ mako ɲa.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 «Ne k’a yira aw ra cogo bɛɛ ra ko an ka kan ka baara kɛ ten le, ka dɛsɛbagatɔw dɛmɛ, ani ka an hakiri jigi Matigi Yesu ta kuma ra, ko: ‹Dugawu bɛ sɔnni le ra ka tɛmɛ sɔrɔri kan.› »
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Ayiwa, Pɔli ka o kuma fɔ ka ban minkɛ, a ka a kinbiri gban ka Ala daari ni lanabagaw bɛɛ ye.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Lanabagaw bɛɛ kasira kosɛbɛ Pɔli tagako ra; o ka a fo ni kanuyafori ye.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Pɔli tun k’a fɔ minkɛ ko o si ɲa tɛna la ale kan tuun, o kuma le tun ka o jusu kasi kosɛbɛ. O kɔ, o tagara Pɔli blasira kurunda ra.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.