Atos 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Pɔli ni Barinabasi sera Ikoniyɔmu tuma min na, o donna Yahudiyaw ta karanso* kɔnɔ. O kumana, fɔ k’a to Yahudiyaw caman, ani siya wɛrɛ mɔgɔw* caman kɛra lanabagaw ye.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Nka Yahudiya minw tun t’a fɛ ka la Yesu ra, olugu tagara lanabagaw tɔgɔjugu fɔ siya wɛrɛ mɔgɔw ye, ka olugu kɔnɔnɔsu lanabagaw kama.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 O bɛɛ n’a ta, Pɔli ni Barinabasi tora Ikoniyɔmu ka wagatijan kɛ. O tun tɛ siran ka kuma Matigi Yesu ta ko ra; Matigi tun bɛ sebagaya di o ma ka kabakow ni tagamasiyɛnw kɛ, k’a yira ko o tun bɛ waajuri min kɛra Ala ta nɛɛma ko ra, ko o ye can ye.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Jama nana taran dugu kɔnɔ: dɔw kɛra ni Yahudiyaw ye, dɔw kɛra ni ciradenw* ye.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Yahudiyaw, ani siya wɛrɛ mɔgɔw, ani o ta kuntigiw tun b’a fɛ ka ben Pɔli ni Barinabasi kan, ka o bon ni kabakuru ye ka o faga.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Pɔli ni Barinabasi nana bɔ o ko kala ma tuma min na, o borira ka taga Likahoni mara ra, Lisitiri ni Dɛribɛ ni o dafɛduguw fan na.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 O ka Kibaro Diman* fɔ o yɔrɔw ra.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Cɛ dɔ tun siginin bɛ Lisitiri, o cɛ tun tɛ se ka lɔ a sen kan; a nabaraman le tun worora, a ma tagama ka ye.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 O cɛ tun bɛ Pɔli ta kuma lamɛnna. Pɔli k’a ɲa lɔ a ra k’a flɛ, k’a ye ko lanaya b’a fɛ, min sababu ra a bɛ se k’a kɛnɛya.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Pɔli k’a fɔ a ye ni kanba ye, ko: «I wuri ka lɔ i sen kan!» A panna ka lɔ a sen kan, ka kɛ tagama ye.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Kabini jama ka o ye, o bɛɛ pɛrɛnna k’a fɔ Likahonikan na, ko: «E! An ta alaw yɛlɛmana ka kɛ adamadenw ye ka jigi ka na an fɛ.»
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 O ka Barinabasi tɔgɔ la ko Zesi, ka Pɔli tɔgɔ la ko Hɛrimɛsi, sabu Pɔli le tun ye kumafɔbaga ye.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zesi ta batoso tun bɛ dugu donda ra. Mɔgɔ min tun ye Zesi ta sɔnnikɛbaga ye, ale ka misitoran dɔw mina ka yirifiyerenw mini o kan na, ka taga ni o ye Zesi ta batoso dondaw ra; ale ni jama bɛɛ tun b’a fɛ ka taga o faga, ka saraka bɔ Barinabasi ni Pɔli ye.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Nka Pɔli ni Barinabasi ka o kuma mɛn minkɛ, o ka o ta deregew mina ka o faran, ka bori ka jama kunbɛn, ka pɛrɛn k’a fɔ o ye ko:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 «An balemaw, mun kosɔn aw bɛ nin ko kɛra? Anw fana ye aw bɔɲɔgɔnko adamadenw le ye. An nana Kibaro Diman* le fɔ aw ye, ko aw ye faran o batori fufafuw ra ka yɛlɛma ka Ala ɲanaman bato, min ka sankolo ni dugukolo ni kɔgɔji dan, ani o kɔnɔfɛnw bɛɛ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Wagati tɛmɛninw na Ala tun ka siyaw bɛɛ to o ye o diyanya siraw tagama.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 O bɛɛ n’a ta, Ala tun bɛ a yɛrɛ yira o ra ni kɛwaleɲuman caman ye: a bɛ sanji di aw ma ka bɔ sankolo ra, ka aw ta simanw ɲa a wagati ra, ka aw ta domuniw caya, ka hɛra ni ninsɔndiya di aw ma.»
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 O ka o kumaw bɛɛ fɔ, nka o bɛɛ n’a ta, tun bɛ ɲini ka dɛsɛ ka mɔgɔw bari ka sarakaw faga o ye.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ka o to o ra, Yahudiya dɔw bɔra Antiyɔsi, ani Ikoniyɔmu ka na jama kɔnɔnɔsu; o ka Pɔli bon ni kabakuru ye, k’a fofo ka taga a bla dugu kɔ fɛ, sabu o tun b’a miirira ko a sara.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Lanabagaw tagara lajɛn Pɔli kɔrɔ minkɛ, a wurira ka don dugu kɔnɔ. O lon dugusagbɛ Pɔli ni Barinabasi bɔra ka taga Dɛribɛ.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pɔli ni Barinabasi ka Kibaro Diman* fɔ Dɛribɛ dugu kɔnɔ; mɔgɔ caman kɛra lanabagaw ye. O kɔ, o sekɔra ka taga Lisitiri, ka bɔ yi ka taga Ikoniyɔmu, ka sɔrɔ ka taga Antiyɔsi, Pisidi mara ra.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 O tɛmɛtɔ, o ka lanabagaw ja gbɛlɛya, ko o ye jija ka to lanaya ra; o tun b’a fɔra o ye ko: «An ka kan ka sɛgɛ caman sɔnmina fɔlɔ, sani an ye don Ala ta Masaya* ra.»
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 O ka ɲamɔgɔ dɔw ɲanawoloma ka o sigi o jɛnkuruw bɛɛ kelen kelen kunna. O kɔ, o ka sun don ka Ala daari, ka o karifa Matigi ma, o lara Matigi min na.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 O kɔ, Pɔli ni Barinabasi ka Pisidi mara cɛtigɛ ka taga Panfili mara ra.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 O ka Ala ta Kuma fɔ Pɛrizi, ka sɔrɔ ka taga Atali.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 O bɔra yi, ka don kurunba kɔnɔ ka taga Antiyɔsi, Siri mara ra. Lanabagaw tun ka Ala daari o ye ka o karifa Ala ta nɛɛma kɔrɔ o dugu le ra; o tun kɛra baara min kama, o tun ka o baara le dafa.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ayiwa, o sera Antiyɔsi minkɛ, o ka lanabagaw lajɛn. Ala ka ko minw bɛɛ kɛ ni olugu ye, ani a ka lanaya sira dayɛlɛ siya wɛrɛ mɔgɔw* ye cogo min na, o ka o bɛɛ lakari o ye.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Pɔli ni Barinabasi tora ni lanabagaw ye ka wagatijan kɛ.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.