Apocalipse 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɛlɛkɛ loorunan ka buru fiyɛ. Ne ka lolo dɔ ye, o tun bɔra sankolo ra ka na ben dugu ma. Jahanama lakile dira lolo ma.
1 O quinto anjo tocou a trombeta. Vi então uma estrela cair do céu na terra, e foi-lhe dada a chave do poço do abismo;
2 A ka jahanama dinga dayɛlɛ. Sisi dɔ bɔra i ko tasumaba dɔ ta sisi. O sisi ka tere ni fɔɲɔ bɛɛ fin.
2 ela o abriu e saiu do poço uma fumaça como a de uma grande fornalha. O sol e o ar obscureceram-se com a fumaça do poço.
3 Tɔn dɔw bɔra sisi ra ka janjan dugukolo kan. Sebagaya min bɛ dugukolo ta bundɛninw fɛ, o ɲɔgɔn dira o tɔnw ma.
3 Da fumaça saíram gafanhotos pela terra, e foi-lhes dado poder semelhante ao dos escorpiões da terra.
4 A fɔra o ye ko o kana foyi kɛ bin na; fɛn o fɛn bɛ falen dugu ma, o kana foyi kɛ o ra, o kana foyi kɛ yiriw si ra. Ala ta tagamasiyɛn tɛ mɔgɔ minw ten kan, ko o ye kojugu kɛ olugu dɔrɔn le ra.
4 Mas foi-lhes dito que não causassem dano à erva, verdura, ou árvore alguma, mas somente aos homens que não têm o selo de Deus na fronte.
5 O man kan ka o faga, nka o ka kan ka o tɔɔrɔ fɔ karo looru. O tɔɔrɔ ta dimi tun bɛ i ko bundɛnin kinda bɛ mɔgɔ dimi cogo min na.
5 Foi-lhes ordenado que não os matassem, mas os afligissem por cinco meses. Seu tormento era como o da picada do escorpião.
6 O lonw na kɔni, mɔgɔw bɛna saya ɲini, o t’a sɔrɔ. O b’a fɔ ko o b’a fɛ ka sa, nka saya bɛna bori o ɲa.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a conseguirão; desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Ayiwa, o tɔnw tun bɔra sow le fɛ, so minw labɛnna kɛrɛ kama. Fɛn dɔw tun bɛ o kun na i ko masafugula, a bɔra sanin fɛ; o ɲadaw tun bɛ i ko mɔgɔ ɲada.
7 O aspecto desses gafanhotos era o de cavalos aparelhados para a guerra. Nas suas cabeças havia uma espécie de coroa com reflexos dourados. Seus rostos eram como rostos de homem,
8 O kunsigi tun bɛ i ko muso kunsigi, o ɲinw tun bɛ i ko jara ɲinw.
8 seus cabelos como os de mulher e seus dentes, como os dentes de leão.
9 O disiw tun bɛ i ko o nɛgɛraman lo. O kamanw mankan tun bɛ i ko so camanba bɛ sowotorow minw samana, o bɛ borira ka taga kɛrɛkɛyɔrɔ ra.
9 Seus tórax pareciam envoltos em ferro, e o ruído de suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos, correndo para a guerra.
10 Kukalaw tun bɛ o fɛ i ko bundɛninw ta kukalaw, ani a ta mɔgɔsɔgɔnan. Sebagaya min dira o ma ko o ye mɔgɔw tɔɔrɔ fɔ karo looru, o sebagaya tun bɛ o kukalaw le ra.
10 Tinham caudas semelhantes à do escorpião, com ferrões e o poder de afligir os homens por cinco meses.
11 Jahanama ta mɛlɛkɛ le tun bɛ o ta masacɛ ye. Heburukan na ale tɔgɔ ye ko Abadɔn; gɛrɛkikan na, a tɔgɔ ye ko Apoliyɔn. O kɔrɔ ye ko halakirikɛbaga.
11 Têm eles por rei o anjo do abismo; chama-se em hebraico Abadon, e em grego, Apolion.
12 Ayiwa, bɔnɔ fɔlɔ tɛmɛna. Bɔnɔ fla wɛrɛ bɛ nana nin kɔ fɛ.
12 Terminado assim o primeiro ai, eis que, depois dele, vêm ainda dois outros.
13 Mɛlɛkɛ wɔɔrɔnan ka buru fiyɛ. Sarakabɔnan saninlaman min bɛ Ala ɲa fɛ, ne ka kumakan dɔ mɛn ka bɔ o kun naani na.
13 O sexto anjo tocou a trombeta. Ouvi então uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro, que está diante de Deus,
14 Burufiyɛta tun bɛ mɛlɛkɛ wɔɔrɔnan min boro, kumakan k’a fɔ o ye ko: «Mɛlɛkɛ naani minw sirinin bɛ Efirati ba belebele kɔrɔ, olugu foni.»
14 e que dizia ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro Anjos que estão acorrentados à beira do grande rio Eufrates.
15 O mɛlɛkɛ naani tun labɛnnin bɛ san min kama, ani a karo, ani a lon, ani a wagati, o sera; o ka o foni janko adamadenw tarannin sigiyɔrɔma saba, o ye sigiyɔrɔma kelen faga.
15 Então foram soltos os quatro Anjos que se conservavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano da matança da terça parte dos homens...
16 Sotigi minw tagara o kɛrɛ ra, o tun ye sotigi miliyɔn kɛmɛ fla; ne ka o sotigiw jateda mɛn.
16 O número de soldados desta cavalaria era de duzentos milhões. Eu ouvi o seu número.
17 Ala ka sow yira ne ra o cogo le ra, ani sotigiw; disitanganan minw tun bɛ o disi kan, o tun wulennin lo i ko tasuma, ka kɛ bulaman ye fana, ani k’a kɛ nɛrɛmuguman ye i ko kiribi. Sow kunw tun bɛ i ko jaraw kunw; tasuma ni sisi ni kiribi tun bɛ bɔra o da ra.
17 E foi assim que eu vi os cavalos e os que os montavam: estes últimos eram couraçados de uma chama sulfurosa azul. Os cavalos tinham crina como uma juba de leão e de suas narinas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Adamadenw tarannin sigiyɔrɔma saba, sigiyɔrɔma kelen fagara nin kojugu saba le boro: tasuma, ani sisi, ani kiribi min tun bɛ bɔra sow da ra.
18 E uma terça parte dos homens foi morta por esses três flagelos {fogo, fumaça e enxofre} que lhes saíam das narinas.
19 Sow ta fanga tun bɛ o daw le ra, ani o kukalaw. O kukalaw tun bɛ i ko saw; kunkolo dɔw fana tun bɛ o kukalaw ra, sabu o tun bɛ kojugu kɛ ni o le ye.
19 Porque o poder nocivo dos cavalos estava também nas caudas; tinham cabeças como serpentes e causavam dano com elas.
20 Nka o kojugu saba ma mɔgɔ minw faga, olugu belen ma nimisa, ka o yɛrɛ ta fɛn lalaganinw batori dabla. O ma jinaw bato dabla, ani jo saninlamanw, ani a warigbɛramanw, ani a siranɛgɛramanw, ani a kabakururamanw, ani a yiriramanw; k’a sɔrɔ o fɛnw tɛ yeri kɛ, o tɛ mɛnni kɛ, o tɛ tagama.
20 Mas o restante dos homens, que não foram mortos por esses três flagelos, não se arrependeu das obras de suas mãos. Não cessaram de adorar o demônio e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 O ma nimisa ka o ta mɔgɔfaga dabla, ani o ta subagayaw, ani o ta jatɔyaw, ani o ta sonyariw.
21 Não se arrependeram de seus homicídios, seus malefícios, suas imundícies e furtos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.