Apocalipse 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 O kɔ, ne ka Sagaden* ye, a ka kitabu tagamasiyɛn kelen bɔ. Ne ka fɛnɲanaman naani kelen kan mɛn, a kan bɛ i ko sankurukan; a ko: «Na!»
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Ne ka flɛri kɛ, ne ka so gbɛman dɔ ye. Min tun bɛ so kan, kalan tun bɛ o boro; masafugula dɔ dira a ma. A sesɔrɔbaga le tagara, janko ka taga se sɔrɔ tuun.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Sagaden ka kitabu tagamasiyɛn flanan bɔ minkɛ, fɛnɲanaman flanan ko: «Na!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 So dɔ wɛrɛ bɔra, o tun ye wulenman ye. Min tun yɛlɛnnin bɛ a kan, se dira o ma, ko a ye hɛra bɔ dugukolo kan pewu, janko mɔgɔw ye ben ɲɔgɔn kan ka ɲɔgɔn faga; o ka kɛrɛkɛmurujan dɔ di a ma.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Sagaden ka tagamasiyɛn sabanan bɔ minkɛ, ne ka fɛnɲanaman sabanan kan mɛn; a ko: «Na!» Ne ka flɛri kɛ ka so finman dɔ ye. Min tun siginin bɛ a kan, sumanikɛnɛgɛ dɔ tun bɛ o boro.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ne ka mankan dɔ mɛn fɛnɲanaman naani cɛ ma i ko kumakan, ko: «alikama* kilo kelen, o sɔngɔ ye mɔgɔ kelen ta tere kelen baara sara ye, ɲɔ kilo saba ye o da kelen ye. Nka turu ni duvɛn kɔni, aw kana foyi kɛ o ra.»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Sagaden ka tagamasiyɛn naaninan bɔ minkɛ, ne ka fɛnɲanaman naaninan kan mɛn, a ko: «Na!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Ne ka flɛri kɛ, ka so finman bisigi dɔ ye. Min tun siginin bɛ a kan, o tɔgɔ le ye ko Saya; lahara tun tugura a kɔ. Dunuɲamɔgɔw tarannin sigiyɔrɔma naani, fanga dira o ma ko o ye o sigiyɔrɔma kelen faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ani kɔngɔ, ani banajugu, ani kongowaraw.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Sagaden ka tagamasiyɛn loorunan bɔ minkɛ, o tun ka minw faga Ala ta Kuma kosɔn, ani o ta seereya kosɔn, ne ka olugu ninw ye sarakajɛnifɛn* jukɔrɔ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 O pɛrɛnna ni fanga ye k’a fɔ ko: «An Matigi saninman, ani Cantigi, i bɛna an hakɛ bɔ an fagabagaw ra dugukolo kan tuma juman le sa?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 O ka deregegbɛ dɔ di o bɛɛ kelen kelen ma, k’a fɔ o ye ko o ye muɲu ka wagati dɔɔnin kɛ tuun, fɔ o baarakɛɲɔgɔnw ni o balema minw ka kan ka faga i n’a fɔ olugu, olugu ye faga ka o dafa.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Ayiwa, Sagaden ka tagamasiyɛn wɔɔrɔnan bɔ minkɛ, ne k’a ye ko dugukoloyɛrɛyɛrɛba dɔ kɛra. Tere ka dibi don, ka fin i ko fanifin; karo yɔrɔ bɛɛ wulenna ka kɛ i ko jori.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Lolow bɔra sankolo ra ka benben dugukolo kan, k’a kɛ i n’a fɔ fɔɲɔba bɛ torosun yuguyugu k’a denw gberen bɔn dugu ma cogo min na.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Sankolo tununa ka bɔ yi i n’a fɔ o bɛ gbolokitabu minimini cogo min na. Kuruw ni dugukolo minw bɛ ji cɛ ma, o bɛɛ yuguyugura ka bɔ o nɔ ra.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Dunuɲa masaw, ani a fagamaw, ani a kɛrɛmasaw, ani a naforotigiw, ani a fangatigiw, ani mɔgɔ tɔw bɛɛ, jɔnw ni hɔrɔnw, o bɛɛ dogora kuruwow kɔnɔ, ani faraw cɛ ra.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 O tun b’a fɔra kuruw ni faraw ye ko: «Aw ye ben an kan ka an dogo masasiginan sigibaga ni Sagaden ta dimi ɲa.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Sabu o ta dimilonba le sera bi; jɔn le bɛna se ka bɔsi?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.