Apocalipse 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, ne ka Sagaden* lɔnin ye Siyɔn kuru kan. Mɔgɔ waga kɛmɛ ni waga binaani ni naani (144 000) tun bɛ ni a ye. Ale tɔgɔ ni Fa Ala tɔgɔ tun bɛ o mɔgɔw ten kan.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ne ka mankan dɔ mɛn ka bɔ sankolo ra, a bɛ i ko jiba woyokan, i ko sankurukanba; o mankan tun bɛ i ko gɔnifɔbaga dɔw ta gɔnifɔkan.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 O tun bɛ dɔnkirikura dɔ le lara masasiginan ɲa fɛ, ani fɛnɲanaman naani, ani cɛkɔrɔbaw ɲa fɛ. Mɔgɔ si tun tɛ se ka o dɔnkiri degi, ni o mɔgɔ waga kɛmɛ ni waga binaani ni naani (144 000) tɛ, Ala tun ka olugu minw kunmabɔ dugukolo mɔgɔw cɛ ra.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Olugu le ma o yɛrɛ lanɔgɔ ni musow ye, sabu o saninyanin tora. Ni Sagaden bɛ taga yɔrɔ o yɔrɔ, o bɛ tugu a kɔ. Ala ka o kunmabɔ mɔgɔw cɛ ra, ka o kɛ mɔgɔ fɔlɔw ye, ka o kɛ Ala ni Sagaden ta ye.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Faninya si ma bɔ o da ra ka ye fiyewu; Jarakiyɔrɔ si le tɛ o ra.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 O kɔ, ne ka mɛlɛkɛ dɔ wɛrɛ ye, a bɛ tɛmɛna sankolo cɛmancɛ ra; Kibaro Diman* banbari dɔ tun b’a fɛ, a bɛ o lasera dugukolo mɔgɔw ma, ani siyaw bɛɛ ma, ani gbaw bɛɛ ma, ani kan suguya bɛɛ ma, ani jamanaw bɛɛ ma.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ayiwa, a tun b’a fɔra ni fanga ye ko: «Aw ye siran Ala ɲa ka a bonya, sabu a ta kiti wagati sera. Aw ye Ala bato; ale le ka sankolo ni dugukolo ni kɔgɔji ni bununw dan.»
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ayiwa, mɛlɛkɛ dɔ wɛrɛ gbanna mɛlɛkɛ fɔlɔ kɔ. Ale tun b’a fɔra ko: «A benna, a benna! Babilɔni* duguba benna; ale min ka a ta jatɔyajugu duvɛn di siyaw bɛɛ ma, olugu ka o min fɔ ka ɲanamini.»
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Mɛlɛkɛ sabanan gbanna olugu kɔ; ale ka to k’a fɔ ni fanga ye ko: «Ni mɔgɔ min ka wara ni a ja bato, ani ka a tagamasiyɛn kɛ a ten kan, walama a boro kan,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Ala dimininba le fana bɛna a ta duvɛn yɛlɛma a ta minan kɔnɔ k’a di o tigi ma ko a y’a min; ji foyi tɛna ɲagami o duvɛn na. O tigi bɛna tɔɔrɔ tasuma ni kiribi cɛ ma, mɛlɛkɛ saninmanw bɛɛ ɲa na, ani Sagaden* ɲa na.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 O bɛ tɔɔrɔ tasuma min na, o sisi bɛna wuri wagati bɛɛ ani tuma bɛɛ. Minw kɔni ka wara ni a ja bato, ani mɔgɔ o mɔgɔ k’a tagamasiyɛn kɛ o yɛrɛ ra, su fara tere kan olugu tɛna ɲasuma sɔrɔ.»
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 O le kosɔn Ala ta mɔgɔ saninmanw ka kan ka tɔɔrɔ muɲu, minw bɛ Ala ta cifɔninw sira tagama, ani ka to Yesu ta lanaya sira kan.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 O kɔ, ne ka kumakan dɔ mɛn ka bɔ sankolo ra; a ko: «A sɛbɛ ko: ‹Mɔgɔ minw bɛ sa ka o to Matigi ta jɛnɲɔgɔnya ra, k’a damina bi ra, olugu ta ɲana.› »
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ne ka flɛri kɛ, ka sankaba gbɛman dɔ ye; min tun siginin bɛ o sankaba kan, o tun bɛ i ko adamaden. Masafugula saninlaman dɔ tun bɛ a kun na. Wɔrɔsɔ dadiman dɔ b’a boro.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Mɛlɛkɛ dɔ wɛrɛ bɔra Alabatosoba kɔnɔ; min tun siginin bɛ sankaba kan, a pɛrɛnna ni fanga ye k’a fɔ o ye ko: «I ta wɔrɔsɔ ta ka siman tigɛ, sabu simantigɛwagati sera; dugukolo ta siman sera.»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Min tun siginin bɛ sankaba kan, ale ka a ta wɔrɔsɔ firi dugukolo kan minkɛ, dugukolo siman tigɛra.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Mɛlɛkɛ dɔ wɛrɛ bɔra Alabatosoba kɔnɔ sankolo kɔnɔ. Wɔrɔsɔ dadiman dɔ tun bɛ ale fana boro.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Mɛlɛkɛ dɔ wɛrɛ bɔra sarakajɛnifɛn* kɔnɔ; tasuma sebagaya tun bɛ o mɛlɛkɛ boro. Wɔrɔsɔ dadiman tun bɛ mɛlɛkɛ min boro, a kumana ni fanga ye, k’a fɔ o mɛlɛkɛ ye ko: «I ta wɔrɔsɔ dadiman ta ka dunuɲa rɛzɛnmɔw tigɛ, sabu dugukolo rɛzɛnw mɔna.»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Mɛlɛkɛ ka wɔrɔsɔ firi dugukolo kan, ka dugukolo rɛzɛnmɔw tigɛ k’a bla dingaba dɔ kɔnɔ, k’a forogi; o ye Ala ta dimi le ye.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 O ka rɛzɛnmɔ forogi dingaba kɔnɔ dugu kɔ fɛ. A forogitɔ, jori le bɔra dingaba kɔnɔ; ni i ka so lɔ o jori cɛ ma, a dunya tun bɛ se fɔ karafe ma, a da ra. Jori woyora ka taga se fɔ sumanikɛjuru ɲa waga kelen ni kɛmɛ wɔɔrɔ (1 600).
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.