2 Samuel 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, masacɛ Dawuda sigira a ta masaso kɔnɔ; Matigi Ala ka laganfiya di a ma, k’a bɔsi a juguw bɛɛ boro.
1 Ora, tendo o rei Davi acabado de instalar-se em sua residência, e tendo-lhe o Senhor dado paz, livrando-o de todos os inimigos que o cercavam,
2 O tuma masacɛ k’a fɔ cira Natan ye ko: «Ne bɛ nin sɛdiriyiribon ɲumanman kɔnɔ, k’a sɔrɔ Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* bɛ fanibon le kɔnɔ.»
2 disse ele ao profeta Natã: Vê: eu moro num palácio de cedro, e a arca de Deus está alojada numa tenda!
3 Natan ka masacɛ jaabi ko: «Miiriya o miiriya bɛ i jusu ra, o kɛ, sabu Matigi Ala bɛ ni i ye.»
3 Natã respondeu-lhe: Pois bem: faze o que desejas fazer, porque o Senhor está contigo!
4 Nka o lon su fɛ, Matigi Ala kumana Natan fɛ, k’a fɔ a ye ko:
4 Mas a palavra do Senhor foi dirigida a Natã naquela mesma noite, e dizia:
5 «Taga a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele le tɛna bon lɔ ne ye, janko ne ye don a kɔnɔ;
5 Vai e dize ao meu servo Davi: eis o que diz o Senhor: Não és tu quem me edificará uma casa para eu habitar.
6 sabu kabini lon min ne ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra, fɔ ka na se bi ma, ne ma don bon kɔnɔ ka ye; ka ne to o tagama bɛɛ ra ni o ye, ne toyɔrɔ tun ye fanibon le ye.
6 Desde que tirei da terra do Egito os filhos de Israel até o dia de hoje, não habitei casa alguma, mas, qual um viandante, tenho-me alojado sob a tenda e sob um tabernáculo improvisado.
7 Ne tɛmɛna yɔrɔ minw bɛɛ ra ni Izirayɛlimɔgɔw ye, ne tun k’a fɔ kuntigi minw ye ko o ye ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔsi, yala ne k’a fɔ olugu dɔ ye ko mun na o ma sɛdiriyiribon lɔ ne ye wa?›
7 E em todo esse tempo que andei no meio dos israelitas, falei eu porventura a algum dos chefes de Israel que encarreguei de apascentar o meu povo: por que não me edificas uma casa de cedro?
8 O ra, a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye, ko Fangatigi Ala ko: ‹Ne le ka ele ta, ka i to sagagbɛnyɔrɔ ra, i ta sagaw kɔ; ne ka i ta, ka i kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye.
8 Dirás, pois, ao meu servo Davi: eis o que diz o Senhor dos exércitos: eu te tirei das pastagens onde guardavas tuas ovelhas para fazer de ti o chefe de meu povo de Israel.
9 I tɛmɛna yɔrɔ o yɔrɔ, ne ka i dɛmɛ i ta kokɛtaw bɛɛ ra. Ne ka i juguw bɛɛ gbɛn ka bɔ i ɲa. Ne bɛna i tɔgɔ bonya, ka i kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɔgɔba minw bɛ dugukolo kan.
9 Estive contigo em toda parte por onde andaste; exterminei diante de ti todos os teus inimigos, e fiz o teu nome comparável ao dos grandes da terra.
10 Ne bɛna jamana dɔ di ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ma, ka o sigi o jamana ra, ka o kɛ o tɔgɔra jamana ye, janko mɔgɔ si kana o lasiran tuun. O ra, mɔgɔjuguw tɛna o minako juguya tuun, i n’a fɔ o tun b’a kɛra cogo min na fɔlɔfɔlɔ,
10 Designei um lugar para o meu povo de Israel: plantei-o nele, e ali ele mora, sem ser inquietado, e os maus não o oprimirão mais como outrora,
11 ani wagati min ne tun ka kuntigiw sigi o kunna. Ne bɛna laganfiya di i ma fana, ka i bɔsi ka bɔ i juguw bɛɛ boro. Ne Matigi Ala, ne b’a fɔ i ye fana ko ne bɛna i ta so bonya.
11 no tempo em que eu estabelecia juízes sobre o meu povo. Concedo-te uma vida tranqüila, livrando-te de todos os teus inimigos. O Senhor anuncia-te que quer fazer-te uma casa.
12 « ‹Ni i ta wagati nana dafa, ni i nana sa ka taga fara i bɛma tɔw kan tuma min na, ne bɛna i ta duruja dɔ sigi masaya ra i nɔ ra, i yɛrɛ woroden dɔ; ne bɛna a ta masaya sabati kosɛbɛ.
12 Quando chegar o fim de teus dias e repousares com os teus pais, então suscitarei depois de ti a tua posteridade, aquele que sairá de tuas entranhas, e firmarei o seu reino.
13 Ale le bɛna bon lɔ ne tɔgɔ ra; ne bɛna a sabati masaya ra wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.
13 Ele me construirá um templo, e firmarei para sempre o seu trono real.
14 Ne bɛna kɛ a fa ye, a bɛna kɛ ne dencɛ ye. Ni a ka ko bɛnbari dɔ kɛ, ne bɛna mɔgɔ wɛrɛw le kɛ sababu ye k’a koro, ka mɔgɔ wɛrɛw kɛ sababu ye ka o firiri hakɛ bɔ a ra.
14 Eu serei para ele um pai e ele será para mim um filho. Se ele cometer alguma falta, castigá-lo-ei com vara de homens, e com açoites de homens,
15 Nka ne tɛna ne ta ɲumanya bɔ a kan ka ye, i n’a fɔ ne k’a bɔ Sawuli kan cogo min na, k’a bɔ masaya ra ka ele sigi.
15 mas não lhe tirarei a minha graça, como a retirei de Saul, a quem afastei de ti.
16 I ta somɔgɔw bɛna to masaya ra ne ɲa kɔrɔ wagati bɛɛ. Foyi si tɛna i ta fanga bɔ a nɔ ra ka ye.› »
16 Tua casa e teu reino estão estabelecidos para sempre diante de mim, e o teu trono está firme para sempre.
17 Ayiwa, Ala ka kuma o kuma fɔ Natan ye, ani a ka fɛn o fɛn yira a ra, a ka o bɛɛ lase Dawuda ma.
17 Natã comunicou a Davi todas as palavras dessa revelação.
18 Ayiwa, Dawuda tagara sigi Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a fɔ a ye ko: «E, Dunuɲatigi Ala, ne ye jɔn le ye sa, ne ta somɔgɔw ye jɔnw le ye, fɔ i ka ne bonya ka se fɔ nin bɛɛ ma?
18 O rei Davi veio apresentar-se ao Senhor e disse-lhe: Quem sou eu, Senhor Javé, e quem é a minha família, para que me tenhais trazido até aqui?
19 E, ne Tigi Ala, i ka min fɔ, o belen dɔgɔyara i ɲa kɔrɔ; i ko i bɛna i ta baaraden ta so fana bonya tuun wagati nataw ra. E, Dunuɲatigi Ala, yala adamaden gbansan ka kan ni nin bonya bɛɛ ye wa?
19 E como se isso parecesse pouco aos vossos olhos, Senhor Javé, fizestes promessas à casa de vosso servo, para tempos futuros! Acaso isso é normal para o homem, Senhor Javé?
20 «Ne Dawuda bɛ se ka mun le fɔ tuun ka tɛmɛ nin kan sa? Sabu Dunuɲatigi Ala, ele yɛrɛ ka i ta baaraden lɔn.
20 Que poderia acrescentar ainda Davi? Vós conheceis o vosso servo, Senhor Javé.
21 I ka o kow layiri ta, k’a latigɛ i jusu ra ka kaɲa ni i sago ye, o kosɔn i ka nin kobaw bɛɛ kɛ, k’a to i ta baaraden fana ye a lɔn.
21 Conforme a vossa palavra e segundo o impulso do vosso coração, fizestes todas essas grandes coisas para manifestá-las ao vosso servo.
22 «E, ne Tigi Ala, i ka bon; ele bɔɲɔgɔnko tɛ yi, Ala wɛrɛ fana tɛ yi ni ele tɛ. An toro ka min mɛn, o le bɛ o ye.
22 Por isso sois grande, ó Senhor Javé. Ninguém há semelhante a vós, e não há outro Deus fora de vós, segundo tudo o que ouvimos dizer.
23 Yala siya dɔ bɛ dugukolo kan min bɛ i ko i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw wa, ele Ala yɛrɛ tagara min labɔ jamana wɛrɛ ra ka o kɛ i ta mɔgɔw ye, ka o tɔgɔ bonya? I ka kobaw kɛ o ye, ka siranyakobaw kɛ, ka o labɔ Misiran jɔnya ra, ka siya wɛrɛw ni o ta batofɛnw bɛɛ gbɛn ka bɔ i ta mɔgɔw ɲa.
23 E que povo há na terra semelhante ao vosso povo de Israel, a quem seu Deus veio resgatar para que se tornasse o seu povo, dando-lhe um nome, operando em seu favor grandes e terríveis prodígios, e expulsando diante do seu povo resgatado do Egito as nações com os seus deuses?
24 I ka i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw sigi, janko o ye kɛ i yɛrɛ ta mɔgɔw ye wagati bɛɛ. Ele, Matigi Ala fana kɛra o ta Ala ye.
24 Estabelecestes solidamente o vosso povo de Israel, para ser eternamente o vosso povo, e vós vos tornastes o seu Deus, ó Senhor.
25 «Ayiwa, Masa Ala, i ka layiri min ta i ta baaraden ni a ta so ye, i ye to o layiri kan tuma bɛɛ; i ka min fɔ, a kɛ ten.
25 E agora, Senhor Deus, cumpri para sempre a promessa que fizestes a respeito do vosso servo e da sua casa, e fazei como dissestes.
26 I tɔgɔ ye bonya wagati bɛɛ, janko mɔgɔw ye a fɔ ko Fangatigi Ala le ye Izirayɛli ta Ala ye. I ta jɔncɛ Dawuda ta so fana ye sabati wagati bɛɛ i ɲa kɔrɔ;
26 Então será para sempre exaltado o vosso nome, e dirão: o Senhor dos exércitos é o Deus de Israel. E permaneça estável diante do vós a casa de vosso servo Davi.
27 sabu Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala, ele yɛrɛ le ka nin ko yira i ta baaraden na k’a fɔ ko: ‹Ne bɛna i ta so bonya.› O le ka i ta baaraden ja gbɛlɛya k’a to a ka nin daariri kɛ.
27 Porque vós mesmo, ó Senhor dos exércitos, fizestes ao vosso servo esta revelação: eu te construirei uma casa. Por isso o vosso servo atreveu-se a dirigir-vos esta prece.
28 «Sisan, Dunuɲatigi Ala, ele le ye Ala ye, i ta kumaw ye can ye, i fana ka nin koɲuman layiri ta i ta baaraden ye.
28 Agora, ó Senhor Javé, vós sois Deus, e vossas palavras são a mesma verdade. Pois que prometestes ao vosso servo esta graça,
29 O ra, sabari, i ye baraka don i ta baaraden ta so ra, janko a ta so ye to i ɲa kɔrɔ wagati bɛɛ; sabu Dunuɲatigi Ala, ele yɛrɛ le kumana. O kosɔn i ta baraka sababu ra, i ta baaraden ta so bɛna baraka sɔrɔ wagati bɛɛ.»
29 abençoai desde agora a sua casa, para que ela subsista para sempre diante de vós; porque sois vós, Senhor Javé, que falastes, e graças à vossa bênção a casa de vosso servo será abençoada para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.