2 Samuel 23
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Dawuda ta kumalabanw ye nin ye. A ko:
1 São estas as últimas palavras de Davi: Palavra de Davi, filho de Jessé; palavra do homem que foi exaltado, do ungido do Deus de Jacó, do suave salmista de Israel.
2 Matigi Ala Nin k’a ta kuma don ne kɔnɔ,
2 O Espírito do Senhor fala por meio de mim; e a sua palavra está na minha língua.
3 Izirayɛli ta Ala kumana,
3 O Deus de Israel falou, a Rocha de Israel me disse: “Aquele que governa o povo com justiça, que domina no temor de Deus,
4 o bɛ i ko tere min bɛ wuri ni a yeelen ye;
4 é como a luz da manhã, quando sai o sol, como manhã sem nuvens, cujo esplendor, depois da chuva, faz brotar da terra a erva.”
5 «Ala bɛ o koɲuman le kɛ ne ta durujaw ye.
5 Não é assim que a minha casa está para com Deus? Pois estabeleceu comigo uma aliança eterna, em tudo bem-definida e segura. Não me fará ele prosperar toda a minha salvação e toda a minha esperança?
6 Nka Ala mafiyɛnyabagaw bɛ i ko ŋaniyiri minw tigɛra ka firi;
6 Porém os homens malignos serão todos lançados fora como os espinhos, pois não podem ser tocados com as mãos;
7 Ni mɔgɔ min b’a fɛ k’a ta,
7 mas quem quer tocá-los se arma de ferro e da haste de uma lança; e serão totalmente queimados no fogo ali onde estão.
8 Dawuda ta kɛrɛkɛcɛfariw tɔgɔw ye nin ye:
8 São estes os nomes dos valentes de Davi: Josebe-Bassebete, filho de Taquemoni, o principal de três; este brandiu a sua lança contra oitocentos homens e os matou de uma só vez.
9 Ni ale bɔra yi, Elehazari lo, min ye Ahoyi dencɛ Dodo ta dencɛ ye. Tuma min na Filisikaw tun tagara lajɛn kɛrɛ kama, k’a sɔrɔ Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ borira ka taga kuruyɔrɔw ra, cɛ saba min lɔra ni Dawuda ye ka Filisikaw kɔnɔ ka o kɛrɛ, ale tun ye o cɛ saba dɔ le ye.
9 Depois dele, Eleazar, filho de Dodô, filho de Aoí, entre os três valentes que estavam com Davi, quando desafiaram os filisteus ali reunidos para a batalha. Quando os filhos de Israel já se haviam retirado,
10 Ale le wurira ka Filisikaw kɛrɛ ni kɛrɛkɛmuru ye, fɔ ka taga a boro ja, k’a nɔrɔnin to a ta kɛrɛkɛmuru kara ra. Matigi Ala ka sesɔrɔriba di Izirayɛlimɔgɔw ma o lon na. O kɔ fɛ, kɛrɛkɛden tɔw nana Elehazari kɔrɔ ka na o juguw suw ta borofɛnw le cɛ dɔrɔn.
10 ele se levantou e atacou os filisteus, até lhe cansar a mão e ficar grudada na espada. Naquele dia, o Senhor efetuou grande livramento, e o povo voltou para onde Eleazar estava somente para pegar os despojos.
11 Age dencɛ Sama, o le gbanna ale ra; ale bɛ bɔ Harari dugu kɔnɔ. O wagati ra Filisikaw tun lajɛnna Lehi. Sɔsɔforo dɔ tun bɛ o yɔrɔ ra; Izirayɛlimɔgɔw nana kɛ bori ye Filisikaw ɲa.
11 Depois dele vinha Sama, filho de Agé, o hararita, quando os filisteus se juntaram em Leí, onde havia uma plantação de lentilhas; e o povo fugia dos filisteus.
12 Nka Sama tagara lɔ sɔsɔforo cɛ ma, ka Filisikaw kɛrɛ, ka o gbɛn ka bɔ foro ra. O lon fana ra, Matigi Ala ka sesɔrɔriba kɛ Izirayɛlimɔgɔw ye.
12 Sama pôs-se no meio daquele terreno, e o defendeu, e matou os filisteus; e o Senhor efetuou grande livramento.
13 Ayiwa, lon dɔ, ka Dawuda to Adulamu kuruwo ra, kɛrɛkɛkuntigi bisaba min tun b’a fɛ, olugu ra cɛ saba nana Dawuda fɛ simankanwagati ra. O y’a sɔrɔ Filisikaw ta kɛrɛkɛjama dɔ tun bɛ Refayikaw ta kɛnɛgbɛyɔrɔ ra.
13 No tempo da colheita, três dos trinta chefes desceram à caverna de Adulão, onde Davi estava; e uma tropa de filisteus tinha acampado no vale dos Refains.
14 Dawuda tun dogonin bɛ kuruwo kɔnɔ; Filisikaw ta kɛrɛkɛden dɔw fana tun ka Bɛtilɛhɛmu dugu mina.
14 Nessa época Davi estava na fortaleza, e a guarnição dos filisteus estava em Belém.
15 Jiminlɔgɔ ka Dawuda sɔrɔ; a ko: «E, jɔn le bɛna Bɛtilɛhɛmu dugu donda ta kɔlɔn ji dɔ di ne ma, ne y’a min sa?»
15 Davi suspirou e disse: — Quem me dera beber água do poço que está junto ao portão de Belém!
16 O cɛfari saba tagara don Filisikaw sigiyɔrɔ ra jagboya ra, ka ji bi Bɛtilɛhɛmu donda kɔlɔn na, ka na ni a ye ka na a di Dawuda ma. Nka Dawuda ma sɔn k’a min. A k’a bɔn dugu ma, k’a kɛ saraka ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ,
16 Então aqueles três valentes romperam pelo acampamento dos filisteus, tiraram água do poço junto ao portão de Belém e a levaram a Davi. Ele não a quis beber, mas a derramou como libação ao Senhor .
17 k’a fɔ ko: «E, Matigi Ala ye ne kisi nin ko ɲɔgɔn ma, sabu nin mɔgɔw ka o nin bla farati le ra ka taga nin ji bi; nin ji kɛra i n’a fɔ olugu jori le.» A ma sɔn ka ji min. O cɛfari saba ka min kɛ, o le kɛra nin ye.
17 E disse: — Longe de mim, ó E assim não a quis beber. São estas as coisas que fizeram os três valentes.
18 Yohabu balemacɛ Abisayi, Seruya dencɛ, ale le tun ye o cɛ saba ta ɲamɔgɔ ye. Ale le k’a ta taman kɛ ka cɛ kɛmɛ saba faga; ale le ka tɔgɔ sɔrɔ o cɛ saba ra.
18 Também Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia, era chefe de trinta. Este, empunhando a sua lança, atacou trezentos homens e os matou. E tinha nome entre os três.
19 A tɔgɔ bonyara ka tɛmɛ tɔ fla kan. Ale le kɛra o kuntigi ye; nka o bɛɛ n’a ta, cɛ saba min tɔgɔ kɔnna ka fɔ, a tɔgɔ bonya belen ma olugu ta bɔ.
19 Ele era mais nobre do que os trinta e se tornou o chefe deles; contudo, não chegou aos primeiros três.
20 Yehoyada dencɛ Benayahu fana tun ye kɛrɛkɛcɛ jagbɛlɛn le ye; a ka koba caman kɛ. Ale tun ye Kabisɛlika le ye. Ale le ka Mohabukaw ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ra cɛfari fla faga. Nɛnɛlonba dɔ ra fana, a jigira kɔlɔn dɔ kɔnɔ ka jara dɔ faga.
20 Também Benaia, filho de Joiada, era homem valente de Cabzeel e realizou grandes feitos. Ele matou dois heróis de Moabe. Desceu numa cova e nela matou um leão no tempo da neve.
21 Ale le fana ka Misiranka cɛjanba dɔ faga. Taman tun bɛ Misirankacɛ boro, nka ale tagara a kɔ ni bere le ye. A tagara taman bɔsi Misirankacɛ boro k’a faga ni o taman kelen ye.
21 Matou também um egípcio, homem de grande estatura. O egípcio trazia na mão uma lança, mas Benaia o atacou com um cajado, arrancou a lança da mão dele e o matou com ela.
22 Yehoyada dencɛ Benaya ka min kɛ, o le ye nin ye. A ka tɔgɔ sɔrɔ kosɛbɛ o cɛfari saba ra.
22 Estas coisas fez Benaia, filho de Joiada, pelo que teve nome entre os primeiros três valentes.
23 O kuntigi bisaba ra, ale le ka tɔgɔ sɔrɔ ka tɛmɛ o bɛɛ kan. Nka cɛ saba minw tɔgɔw kɔnna ka fɔ, a ma olugu bɔ. Kɛrɛkɛden minw tun bɛ to ka Dawuda yɛrɛ kɔrɔsi, Dawuda k’a bla ni olugu ye.
23 Era mais nobre do que os trinta, porém não chegou aos primeiros três. Davi o pôs sobre a sua guarda.
24 Yohabu balemacɛ Asahɛli fana tun bɛ o cɛ bisaba ra, ani Dodo dencɛ Elanan min bɛ bɔ Bɛtilɛhɛmu,
24 Entre os trinta figuravam: Asael, irmão de Joabe; Elanã, filho de Dodô, de Belém;
25 ani Sama min bɛ bɔ Harɔdi, ani Elika min fana bɛ bɔ Harɔdi,
25 Sama, harodita; Elica, harodita;
26 ani Helɛsi min bɛ bɔ Pelɛti, ani Ikɛsi dencɛ Ira min bɛ bɔ Tekoha
26 Heles, paltita; Ira, filho de Iques, tecoíta;
27 ani Abiyezɛri min bɛ bɔ Anatɔti, ani Mebunayi min bɛ bɔ Husa,
27 Abiezer, anatotita; Mebunai, husatita;
28 ani Salimɔn min bɛ bɔ Ahoyi, ani Maharayi min bɛ bɔ Netofa,
28 Zalmom, aoíta; Maarai, netofatita;
29 ani Bana dencɛ Helɛbu min bɛ bɔ Netofa fana, ani Ribayi dencɛ Itayi min bɛ bɔ Gibeha, Boniyaminu ta mara ra,
29 Helebe, filho de Baaná, netofatita; Itai, filho de Ribai, de Gibeá, dos filhos de Benjamim;
30 ani Benaya min bɛ bɔ Piratɔn, ani Hidayi min bɛ bɔ Nahale Gasi,
30 Benaia, piratonita; Hidai, do ribeiro de Gaás;
31 ani Abi Alibon min bɛ bɔ Bɛti Araba, ani Azimavɛti min bɛ bɔ Bahurimu,
31 Abi-Albom, arbatita; Azmavete, barumita;
32 ani Eliyaba min bɛ bɔ Salibɔn, Yasɛn dencɛw, Yonatan,
32 Eliaba, saalbonita; os filhos de Jasém; Jônatas;
33 ani Sama min bɛ bɔ Harari, ani Sarari dencɛ Ayamu min bɛ bɔ Arari,
33 Sama, hararita; Aião, filho de Sarar, ararita;
34 ani Ahasibayi dencɛ Elifelɛti min bɛmacɛ tun ye Mahakaka ye, ani Ahitofɛli dencɛ Eliyamu min bɛ bɔ Gilo,
34 Elifelete, filho de Aasbai, filho de um maacatita; Eliã, filho de Aitofel, gilonita;
35 ani Hesirayi min bɛ bɔ Karimɛli, ani Parayi min bɛ bɔ Arabu,
35 Hezrai, carmelita; Paarai, arbita;
36 ani Natan dencɛ Igali min bɛ bɔ Soba, ani Bani min bɛ bɔ Gadi,
36 Igal, filho de Natã, de Zobá; Bani, gadita;
37 ani Selɛki min tun ye Amɔnka ye, ani Naharayi min tun bɛ bɔ Berɔti, ani min tun ye Seruya dencɛ Yohabu ta kɛrɛkɛminanw tabaga ye,
37 Zeleque, amonita; Naarai, beerotita, o que carregava as armas de Joabe, filho de Zeruia;
38 ani Ira min tun bɛ bɔ Yetɛri, ani Garɛbu min fana bɛ bɔ Yetɛri,
38 Ira, itrita; Garebe, itrita;
39 ani Huri, Hɛtikacɛ. A bɛɛ lajɛnnin kɛra cɛ bisaba ni cɛ wolonfla.
39 Urias, heteu. Ao todo eram trinta e sete.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.