2 Samuel 20

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, o y’a sɔrɔ cɛ sɔnkolon dɔ tun bɛ yi, min tɔgɔ tun ye ko Seba; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Bikiri; Boniyaminu ta mɔgɔ dɔ tun lo. Ale ka buru fiyɛ, k’a fɔ mɔgɔw ye ko:
1 Então, se achou ali, por acaso, um homem de Belial, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a trombeta e disse: Não fazemos parte de Davi, nem temos herança no filho de Jessé; cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 A kɛra ten minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɔra Dawuda kɔ ka tugu Bikiri dencɛ Seba kɔ. Nka Zuda ta mɔgɔw gbanna o ta masacɛ kɔ, k’a blasira ka bɔ Zuridɛn ba yɔrɔ ra ka taga se fɔ Zeruzalɛmu.
2 Então, todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri; porém os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 Dawuda tagara don a ta so kɔnɔ Zeruzalɛmu minkɛ, a tun ka jɔnmuso tan minw kɛ a musow ye, a tun ka minw to a kɔ ka masaso kɔrɔsi, a ka olugu bla o danna so dɔ kɔnɔ. O mako tun bɛ kɛ fɛn o fɛn na, a tun bɛ o bɛɛ di o ma, nka a ma sɔn ka jɛn ni o ye. O tora o danna o so kɔnɔ yi fɔ ka taga se o salon ma; o tun tora yi ten i ko firiyamusow.
3 Vindo, pois, Davi para sua casa, a Jerusalém, tomou o rei as suas dez concubinas, que deixara para cuidar da casa, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não coabitou com elas; e estiveram encerradas até ao dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 O kɔ, masacɛ k’a fɔ Amasa ye ko: «Sani tere saba cɛ, i ye Zuda ta kɛrɛkɛdenw wele ka na yan, ele yɛrɛ fana ye na ni o ye.»
4 Disse o rei a Amasa: Convoca-me, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresenta-te aqui.
5 Amasa tagara Zuda ta kɛrɛkɛdenw wele. Nka lon min mɔgɔw tun ka kan ka na masacɛ fɛ, ale yɛrɛ tora kɔ, a ma na o lon na.
5 Partiu Amasa para convocar os homens de Judá; porém demorou-se além do tempo que lhe fora aprazado.
6 O ra, Dawuda k’a fɔ Abisayi ye ko: «Bikiri dencɛ Seba bɛna cɛnri min lase an ma, o bɛna juguya ni Abusalɔn ta ye. I yɛrɛ ye i matigicɛ ta baaradenw ta, aw ye a nɔgbɛn, janko a kana na taga dogo dugu barakaman dɔw kɔnɔ, ka tunu an ma.»
6 Então, disse Davi a Abisai: Mais mal, agora, nos fará Seba, o filho de Bicri, do que Absalão; pelo que toma tu os servos de teu senhor e persegue-o, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 Yohabu ta mɔgɔw bɔra ka gban a kɔ, ani Keretikaw, ani Peletikaw, ani kɛrɛkɛcɛfariw bɛɛ. O bɛɛ bɔra Zeruzalɛmu ka taga Bikiri dencɛ Seba nɔgbɛn.
7 Então, o perseguiram os homens de Joabe, a guarda real e todos os valentes; estes saíram de Jerusalém para perseguirem Seba, filho de Bicri.
8 O tagara se Gabahɔn kabakuruba yɔrɔ ra minkɛ, o ka Amasa natɔ ye o ɲa fɛ. O y’a sɔrɔ Yohabu tun ka cɛsirinan dɔ siri a ta faniw kan, ka kɛrɛkɛmuru dɔ don a la ra, ka o siri a ta cɛsirinan na a soro ra. Ka Yohabu tagatɔ to, kɛrɛkɛmuru benna.
8 Chegando eles, pois, à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa veio perante eles; trazia Joabe vestes militares e sobre elas um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha; adiantando-se ele, fez cair a espada.
9 Yohabu ka Amasa fo ko: «I ka kɛnɛ wa?» A ka Amasa mina a bonbosi ma ni a kininboro ye, ko a b’a boro mini a ma k’a fo ni kanuya ye.
9 Disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E, com a mão direita, lhe pegou a barba, para o beijar.
10 Kɛrɛkɛmuru min tun bɛ Yohabu numanboro ra, Amasa ma o kɔrɔsi. Yohabu k’a sɔgɔ ni a ye siɲaga kelen dɔrɔn a kɔnɔbara ra, ka a nogo bɛɛ bɔ kɛnɛ ma. Amasa sara. Yohabu ni a dɔgɔcɛ Abisayi k’a to yi ka taga Bikiri dencɛ Seba kɔ.
10 Amasa não se importou com a espada que estava na mão de Joabe, de sorte que este o feriu com ela no abdômen e lhe derramou por terra as entranhas; não o feriu segunda vez, e morreu. Então, Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Seba, filho de Bicri.
11 Kɛrɛkɛden kanbelen minw tun bɛ Yohabu kɔ, olugu ra kelen lɔnin tora Amasa kɔrɔ ka kɛ a fɔ ye ko: «Minw bɛ Yohabu fɛ, ani minw bɛ Dawuda fɛ, olugu ye gban Yohabu kɔ!»
11 Mas um, dentre os moços de Joabe, parou junto de Amasa e disse: Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga a Joabe.
12 O y’a sɔrɔ Amasa tun bɛ firinfirinna sira kan jori ra. O kɛrɛkɛden nana a ye ko kɛrɛkɛden tɔw bɛɛ bɛ lɔra ka Amasa flɛ minkɛ, a ka Amasa sama ka taga a bla foro dɔ kɔnɔ, ka fani dɔ kɛ k’a datugu; sabu a k’a ye ko ni min o min nana se a ma, o bɛ lɔ.
12 Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho; vendo o moço que todo o povo parava, desviou a Amasa do caminho para o campo e lançou sobre ele um manto; porque via que todo aquele que chegava a ele parava.
13 A ka Amasa bɔ sira ra minkɛ, kɛrɛkɛdenw bɛɛ tugura Yohabu kɔ, ka taga Bikiri dencɛ Seba nɔgbɛn.
13 Uma vez afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 Seba ka Izirayɛli maraw bɛɛ cɛtigɛ, ka taga se fɔ Abɛli Bɛti Mahaka, ani fɔ Bɛrikaw ta maraw bɛɛ ra. Olugu wurira ka ɲɔgɔn lajɛn ka gban a kɔ fana.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca; e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 Yohabu ni a ta mɔgɔw bɛɛ nana, ka na lɔ ka Bɛti Mahaka dugu lamini, k’a sɔrɔ Seba bɛ dugu kɔnɔ. O ka yɛlɛnyɔrɔ dɔw lɔ dugu kɛnɛmakogo kɛrɛ fɛ ka taga se fɔ a sanfɛyɔrɔ ma; o kɔ, o ka kɛ dugu laminikogo yɛrɛ sogi ye janko k’a ben.
15 Vieram Joabe e os homens, e o cercaram em Abel-Bete-Maaca, e levantaram contra a cidade um montão da altura do muro; e todo o povo que estava com Joabe trabalhava no muro para o derribar.
16 Muso hakiriman dɔ tora dugu kɔnɔ yi o le ra, ka pɛrɛn k’a fɔ ko: «Aw ye ne lamɛn, aw ye ne lamɛn! Aw ye a fɔ Yohabu ye ko a ye gbara yan, ko ne b’a fɛ ka kuma ni a ye.»
16 Então, uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi, ouvi; dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu fale contigo.
17 Yohabu gbarara muso ra; muso ko: «Ele le ye Yohabu ye wa?» Yohabu ko: «Ne lo!» Muso ko: «I ta jɔnmuso ta kuma lamɛn!» Yohabu ko: «Ne bɛ i lamɛnna.»
17 Chegando-se ele, perguntou-lhe a mulher: És tu Joabe? Respondeu: Eu sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Ouço.
18 Muso ko: «Fɔlɔfɔlɔ ni ko dɔ tun kɛra, mɔgɔw tun b’a fɔ ko: ‹An ye taga hakiri ɲini Abɛlikaw fɛ.› O ra o ko tun bɛ ɲanabɔ.
18 Então, disse ela: Antigamente, se costumava dizer: Peça-se conselho em Abel; e assim davam cabo das questões.
19 Ayiwa, anw ye Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ra hɛramɔgɔ dɔw le ye; ani o bɛɛ ra mɔgɔsɔbɛ dɔw. Ele do b’a fɛ ka Izirayɛli duguba dɔ le halaki tan. Mun kosɔn aw b’a fɛ ka nin dugu halaki, k’a sɔrɔ Matigi Ala ta jamana ta dugu dɔ lo?»
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade e uma mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor ?
20 Yohabu ka muso jaabi ko: «Fiyewu, fiyewu, ne t’a fɛ ka foyi halaki, walama ka foyi cɛn!
20 Respondeu Joabe e disse: Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 Ne ma na o ra. Efirayimu kuruyɔrɔw mɔgɔ dɔ, min tɔgɔ ye ko Seba, Bikiri dencɛ, ale le wurira masacɛ Dawuda kama. Aw ye ale kelen don ne boro; ni o kɛra, an bɛna an mabɔ dugu ra.» Muso ka Yohabu jaabi ko: «Ayiwa, ni o lo, an bɛna a kunkolo firi i fɛ kogo kɔ fɛ yi!»
21 A coisa não é assim; porém um homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. Então, disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Muso tagara kuma dugumɔgɔw bɛɛ fɛ ni a ta hakiritigiya ye. O ka Bikiri dencɛ Seba kun tigɛ, k’a kunkolo firi Yohabu fɛ, kogo kɔ fɛ. Yohabu ka buru fiyɛ. A ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ mabɔra dugu ra, o bɛɛ ka taga o ta so. Yohabu sekɔra Zeruzalɛmu masacɛ fɛ.
22 E a mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo, e cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Então, tocou este a trombeta, e se retiraram da cidade, cada um para sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, a ter com o rei.
23 Yohabu le tun ye Izirayɛli jamana kɛrɛkɛjama bɛɛ kuntigi ye. Yehoyada dencɛ Benaya, ale tun ye Keretikaw, ani Peletikaw kuntigi ye.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel; e Benaia, filho de Joiada, da guarda real;
24 Adoramu tun ye jagboyabaaradenw kuntigi ye. Ahiludi dencɛ Yosafati tun ye masacɛ ta kumalasebaga ye.
24 Adorão, dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 Seva tun ye sɛbɛrikɛbaga ye. Sadɔki ni Abiyatari tun ye sarakalasebagaw ye.
25 Seva, o escrivão; Zadoque e Abiatar, os sacerdotes;
26 Ira, min ye Yahiri ta mɔgɔ dɔ ye, ale fana tun ye Dawuda ta sarakalasebaga dɔ ye.
26 e também Ira, o jairita, era ministro de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.