2 Reis 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Masacɛ Ezekiyasi ka o kuma mɛn minkɛ, a k’a ta derege mina k’a faran, ka bɔrɔfani don a yɛrɛ ra, ka taga Matigi Ala ta batoso kɔnɔ.
1 Quando o rei Ezequias ouviu isto rasgou as suas vestes, cobriu-se de saco, e entrou na casa do Senhor.
2 A k’a ta so kɔrɔsibagaw kuntigi Eliyakimu ni a ta sɛbɛrikɛbaga Sebina, ani sarakalasebagaw bɛɛ ta cɛkɔrɔbaw ci ka taga cira Ezayi fɛ, Amɔzi dencɛ. O bɛɛ tun ka bɔrɔfaniw le don o yɛrɛ ra.
2 Então enviou Eliaquim, o mordomo, e Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de sacos, ao profeta Isaías, filho de Amoz.
3 O tagara a fɔ Ezayi ye ko Ezekiyasi ko: «Bi lon ye jusukasilon, ani hakɛbɔlon, ani maroyalon le ye; sabu an ta kɛra i ko den minw worowagati sera, nka baraka tɛ bamusow ra ka o woro.
3 Eles lhe disseram: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, de vituperação e de blasfêmia; porque os filhos chegaram ao parto, e não há força para os dar à luz.
4 A bɛ se ka kɛ ko Matigi Ala, i ta Ala ka Asiri masacɛ ta kɛrɛkuntigiba ta kumaw bɛɛ mɛn, a matigicɛ k’a ci ka na Ala ɲanaman mafiyɛnya ni kuma minw ye. A bɛ se ka kɛ ko Matigi Ala, i ta Ala bɛna o mafiyɛnyari juru sara Asiri masacɛ ra. O kosɔn mɔgɔ tɔ minw belen ɲanaman tora, sabari, i ye Ala daari olugu ye.»
4 Bem pode ser que o Senhor teu Deus tenha ouvido todas as palavras de Rabsaque, a quem o seu senhor, o rei da Assiria, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenda as palavras que o senhor teu Deus ouviu. Faze, pois, oração pelo resto que ainda fica.
5 Masacɛ Ezekiyasi ta jamana kuntigiw tagara Ezayi fɛ ni o kumaw ye.
5 Foram, pois, os servos do rei Ezequias ter com Isaias.
6 Ezayi ka o jaabi ko: «Aw ye taga a fɔ aw matigicɛ ye ko Matigi Ala ko: ‹I ka kuma minw mɛn, Asiri masacɛ ta kuntigiw nana ne dɔgɔya ni kuma minw ye, o kumaw kana i lasiran.
6 E Isaías lhes disse: Assim direis a vosso senhor: Assim diz o Senhor: Não temas as palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria me blasfemaram.
7 A flɛ, Asiri masacɛ bɛna kibaroya dɔ mɛn; ni a ka o kibaroya mɛn, ne bɛna a kɔnɔnɔsu k’a to a ye a latigɛ ko a bɛ sekɔ a yɛrɛ ta jamana ra. Ni a sekɔra yi, ne bɛna a to o ye a faga ni kɛrɛkɛmuru ye.› »
7 Eis que meterei nele um espírito, e ele ouvirá uma nova, e voltará para a sua terra; e à espada o farei cair na sua terra.
8 Ayiwa, Asiri masacɛ ta kɛrɛkuntigiba nana a mɛn ko Asiri masacɛ bɔra Lakisi, ka taga Libina dugu kɛrɛ. A wurira ka taga Asiri masacɛ kɔ o yɔrɔ ra.
8 Voltou, pois, Rabsaqué e achou o rei da Assíria pelejando contra Libna, porque soubera que o rei havia partido de Laquis.
9 Nka Asiri masacɛ nana kibaroya dɔ mɛn, ko Etiyopi masacɛ min ye Tiraka ye, ko ale ni a ta kɛrɛkɛjama wurira ko o bɛna a kɛrɛ. Asiri masacɛ ka o mɛn minkɛ, a ka ciraden wɛrɛw ci tuun Ezekiyasi fɛ ni sɛbɛ dɔ ye, k’a fɔ a ye ko:
9 E o rei, ouvindo dizer acerca de Tiraca, rei da Etiópia: Eis que saiu para te fazer guerra, tornou a enviar mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 «Aw ye taga a fɔ Zuda masacɛ Ezekiyasi ye, ko: ‹I kana a to i ta Ala ye i lafiri gbansan, ko i ka i jigi la ale kan minkɛ, ko o ra, Asiri masacɛ tɛna se ka Zeruzalɛmu dugu mina.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue na mão do rei da Assíria.
11 Asiri masacɛw ka min kɛ jamana tɔw bɛɛ ra, i yɛrɛ ka o ye. O ka o bɛɛ halaki le pewu! Ele ko ele le bɛna bɔsi wa?
11 Eis que já tens ouvido o que os reis da Assíria fizeram a todas as terras, destruindo-as totalmente; e tu serias poupado?
12 Ne bɛmaw ka siya minw halaki, siya minw tun bɛ Gozan dugu kɔnɔ, ani Haran dugu, ani Resɛfu dugu, ani Edɛni ta mɔgɔ minw tun bɛ Telasari, yala o siyaw ta alaw sera ka o kisi wa?
12 Porventura os deuses das nações a quem meus pais destruíram, puderam livrá-las, a saber, Gozã, Harã, Rezefe, e os filhos de Eden que estavam em Telassar?
13 Hamati ni Aripadi ni Sefarivayimu ni Hena ni Iva ta masacɛw bɛ min sisan?› »
13 Que é feito do rei de Hamate, do rei de Arpade, do rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?
14 Ezekiyasi ka sɛbɛ mina ciradenw boro, k’a karan; o kɔ, a tagara Matigi Ala ta batoso kɔnɔ. A ka sɛbɛ dayɛlɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
14 Ezequias, pois, tendo recebido a carta das mãos dos mensageiros, e tendo-a lido, subiu à casa do Senhor, e a estendeu perante o Senhor.
15 Ezekiyasi ka Matigi Ala daari, k’a fɔ a ye ko:
15 E Ezequias orou perante o Senhor, dizendo: Ó Senhor Deus de Israel, que estás assentado sobre os querubins, tu mesmo, só tu és Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste o céu e a terra.
16 Matigi Ala, i toro malɔ ka ne lamɛn! Matigi Ala, i ɲa yɛlɛ ka flɛri kɛ! Senakeribu k’a ta ciraden ci ka na ele Ala ɲanaman mafiyɛnya ni kuma minw ye, o lamɛn!
16 Inclina, ó Senhor, o teu ouvido, e ouve; abre, ó Senhor, os teus olhos, e vê; e ouve as palavras de Senaqueribe, com as quais enviou seu mensageiro para afrontar o Deus vivo.
17 Matigi Ala, can lo ko Asiri masacɛw ka siya tɔw, ani o ta jamanaw halaki,
17 Verdade é, ó Senhor, que os reis da Assíria têm assolado as nações e as suas terras,
18 ka o ta alaw jɛni tasuma ra. Nka o alaw fana tun tɛ ala ɲanamanw ye; mɔgɔw yɛrɛ boro ka fɛn minw lalaga ni yiri ni kabakuru ye, o lo; o kosɔn o sera ka o halaki.
18 e lançado os seus deuses no fogo porquanto não eram deuses mas obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso os destruíram.
19 O ra, ne Matigi Ala, an kisi ka bɔ Senakeribu boro, k’a to dunuɲa masayaw bɛɛ y’a lɔn ko ele Matigi Ala kelenpe le ye Ala ye.»
19 Agora, pois, Senhor nosso Deus, livra-nos da sua mão, para que todos os reinos da terra saibam que só tu, Senhor, és Deus.
20 Amɔzi dencɛ Ezayi ka cira bla ka taga a fɔ Ezekiyasi ye ko Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: «I ka daariri min kɛ ne fɛ Asiri masacɛ Senakeribu ta ko ra, ne ka o mɛn.
20 Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Ouvi o que me pediste no tocante a Senaqueribe, rei da Assíria.
21 Matigi Ala ka min fɔ Asiri masacɛ kama, o ye nin ye; a ko:
21 Esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza e te escarnece; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
22 Ele ka ne le mafiyɛnya, ka ne le dɔgɔya wa?
22 A quem afrontaste e blasfemaste? E contra quem alçaste a voz, e ergueste os olhos ao alto? Contra o Santo de Israel!
23 I ka i ta ciradenw ci ka na ne le mafiyɛnya, ne Matigi Ala!
23 Por meio de teus mensageiros afrontaste o Senhor, e disseste: Com a multidão de meus carros subi ao alto dos montes, aos lados do Líbano; cortei os seus altos cedros, e as suas mais formosas faias, e entrei na sua mais distante pousada, no bosque do seu campo fértil.
24 Ne ka kɔlɔnw sogi jamana wɛrɛw ra ka o ji min.
24 Eu cavei, e bebi águas estrangeiras; e com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.
25 «Ayiwa, o tuma ele m’a lɔn ko ne kitira nin kow ra kabini wagatijan wa?
25 Porventura não ouviste que já há muito tempo determinei isto, e já desde os dias antigos o planejei? Agora, porém, o executei, para que fosses tu que reduzisses as cidades fortificadas a montões desertos.
26 O duguw ta mɔgɔw baraka banna,
26 Por isso os moradores delas tiveram pouca força, ficaram pasmados e confundidos; tornaram-se como a erva do campo, como a relva verde, e como o feno dos telhados, que se queimam antes de amadurecer.
27 «Nka ne ka ele sigituma lɔn,
27 Eu, porém, conheço o teu assentar, o teu sair e o teu entrar, bem como o teu furor contra mim.
28 Ayiwa, i n’a fɔ i jusu bɔra ne kama,
28 Por causa do teu furor contra mim, e porque a tua arrogância subiu aos meus ouvidos, porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio na tua boca, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
29 «Ayiwa, ele Ezekiyasi, nin bɛna kɛ tagamasiyɛn ye ele fɛ: Simankisɛ minw benbenna foro kɔnɔ ka falen o yɛrɛ ma, aw bɛna o siman le domu ɲinan. San wɛrɛ, minw bɛna falen o yɛrɛ ma tuun, aw bɛna o le domu. Nka a san sabanan, aw yɛrɛ le bɛna aw ta siman dan, k’a tigɛ, k’a domu; ka aw ta rɛzɛnforow sɛnɛ, k’a den domu.
29 E isto te será por sinal: Este ano comereis o que nascer por si mesmo, e no ano seguinte que daí proceder; e no terceiro ano semeai e comei, e plantai vinhas, e comei os seus frutos.
30 «Ni o kɛra, Zuda ta mɔgɔ tɔ minw ɲanaman tora, olugu bɛna kɛ i ko yiri min ka lilinkuraw bɔ, k’a lilinw don fɔ dugukolo jukɔrɔ, ka nugu kura ye tuun, fɔ ka den.
30 Pois o que escapou da casa de Judá, e ficou de resto, tornará a lançar raízes para baixo, e dará fruto para cima.
31 «Can lo, mɔgɔ dɔw belen bɛna wuri Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ, mɔgɔ dama dama bɛna kisi, ka lɔ Siyɔn kuru* kan. Fangatigi Ala bɛna o le kɛ aw ye a ta kanuyaba kosɔn.
31 Porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte Sião os que escaparem; o zelo do Senhor fará isto.
32 «O kosɔn Matigi Ala ka min fɔ Asiri masacɛ ko ra, o ye nin ye: ‹Asiri masacɛ tɛna don nin dugu kɔnɔ, a tɛna mɔgɔ si bon ni a ta biɲɛw ye, a tɛna mɔgɔ si kɛrɛ ni a ta nɛgɛbɛnnan ye, a tɛna yɛlɛnyɔrɔ lɔ ka yɛlɛn o kan ka dugu kɛrɛ.
32 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, nem contra ela levantará tranqueira.
33 « ‹A nana sira min fɛ, a bɛna sekɔ o sira kelen le fɛ. A tɛna don nin dugu kɔnɔ fiyewu! Ne Matigi Ala, ne le ko ten.
33 Pelo caminho por onde veio, por esse mesmo voltará, e nesta cidade não entrará, diz o Senhor.
34 « ‹Ne le bɛna nin dugu tanga, k’a bɔsi, ne yɛrɛ tɔgɔ kosɔn, ani ne ta jɔncɛ Dawuda kosɔn.› »
34 Porque eu defenderei esta cidade para livrá-la, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.
35 O lon su fɛ, Matigi Ala ta mɛlɛkɛ bɔra ka na Asirika cɛ waga kɛmɛ ni biseegi ni waga looru faga (185 000). Mɔgɔ tɔw wurira sɔgɔmada fɛ minkɛ, o ka suw ye yɔrɔ bɛɛ ra.
35 Sucedeu, pois, que naquela mesma noite saiu o anjo do Senhor, e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil deles: e, levantando-se os assírios pela manhã cedo, eis que aqueles eram todos cadáveres.
36 A kɛra ten minkɛ, Asiri masacɛ Senakeribu sekɔra ka taga sigi Ninive dugu kɔnɔ.
36 Então Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou e, voltando, habitou em Nínive.
37 Nka lon dɔ, k’a kinbiri gbannin to a ta ala ta sɔnnikɛbon kɔnɔ, min bɛ wele ko Nisirɔki, a yɛrɛ dencɛ minw ye Adaramelɛki ni Saresɛri ye, olugu nana ben a kan k’a faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ka bori ka taga Ararati jamana ra. A dencɛ Esari Hadɔn sigira masaya ra a nɔ ra.
37 E quando ele estava adorando na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o mataram à espada e fugiram para a terra de Arará. E Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.