2 Crônicas 25
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Amasiya sigira masaya ra k’a si to san mugan ni looru. A ka san mugan ni kɔnɔntɔn le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Yehodan; Zeruzalɛmukaw tun lo.
1 Era Amazias da idade de vinte e cinco anos quando começou a reinar e reinou vinte e nove anos em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Jeoadã, de Jerusalém.
2 Ko minw terennin lo Matigi Ala ɲa kɔrɔ, a ka o le kɛ; nka a m’a kɛ ni a jusukun bɛɛ ye.
2 E fez o que era reto aos olhos do Senhor , porém não com coração inteiro.
3 Masaya nana sabati a boro tuma min na, jamana ɲamɔgɔ minw tun k’a facɛ faga, a ka olugu faga.
3 Sucedeu, pois, que, sendo-lhe o reino já confirmado, matou os seus servos que feriram o rei, seu pai;
4 Nka a ma o mɔgɔw denw fana faga, sabu a sɛbɛra sariya ra, Musa ta kitabu kɔnɔ, ko Matigi Ala k’a fɔ ko: «Aw man kan ka facɛ faga den kosɔn, aw man kan ka den fana faga facɛ kosɔn. Bɛɛ ka kan ka faga a yɛrɛ ta jurumun le kosɔn.»
4 porém não matou os seus filhos, mas fez como na Lei está escrito, no livro de Moisés, como o Senhor ordenou, dizendo: Não morrerão os pais pelos filhos, nem os filhos morrerão pelos pais; mas cada um morrerá pelo seu pecado.
5 Amasiya ka Zuda mara mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ka o sigisigi o bɛɛ ni o ta gba, ka kuntigi dɔw sigisigi cɛ waga kelen kelen kunna, ka dɔw sigisigi cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna. A ka Zuda mara mɔgɔw bɛɛ, ani Zeruzalɛmukaw bɛɛ kɛ ten. A ka o jate, k’a damina san mugantigiw ra, ani minw tɛmɛna o kan; a ka cɛ waga kɛmɛ saba (300 000) le sɔrɔ, minw bɛ se ka taga kɛrɛ ra ni taman ni nɛgɛbɛnnan ye.
5 E Amazias ajuntou a Judá e o pôs segundo as casas dos pais, por chefes de milhares e por chefes de centenas, por todo o Judá e Benjamim; e os numerou de vinte anos e daí para cima e achou deles trezentos mil escolhidos que saíam ao exército e levavam lança e escudo.
6 A ka cɛfari waga kɛmɛ (100 000) fana ta sara ra Izirayɛlimɔgɔw ra; a ka olugu sara warigbɛ kilo waga saba ni kɛmɛ looru (3 500).
6 Também de Israel tomou a soldo cem mil varões valentes, por cem talentos de prata.
7 Ala ta cira dɔ nana a fɔ a ye ko: «E, masacɛ, kana a to Izirayɛli ta kɛrɛkɛcɛw ye taga ni i ye kɛrɛ ra, sabu Matigi Ala tɛ ni Izirayɛli ye, a tɛ ni nin Efirayimukaw si ye.
7 Porém um homem de Deus veio a ele, dizendo: Ó rei, não deixes ir contigo o exército de Israel, porque o Senhor não é com Israel, a saber, com os filhos de Efraim.
8 Ni i ka taga ni o ye, hali ni i jijara kɛrɛ ra cogo o cogo, Ala bɛna a to i juguw ye se sɔrɔ i kan, sabu Ala bɛ se ka mɔgɔ dɛmɛ, a fana bɛ se ka mɔgɔ to a ye ben.»
8 Se porém, fores, faze-o, esforça-te para a peleja; Deus te fará cair diante do inimigo, porque força há em Deus para ajudar e para fazer cair.
9 Amasiya ka Ala ta cira ɲininka ko: «O tuma, ne ka warigbɛ kilo waga saba ni kɛmɛ looru (3 500) min sara Izirayɛli ta kɛrɛkɛcɛw ye ka ban do?» Ala ta cira k’a jaabi ko: «Matigi Ala bɛ se ka fɛn di i ma min ka ca ni o ye.»
9 E disse Amazias ao homem de Deus: Que se fará, pois, dos cem talentos de prata que dei às tropas de Israel? E disse o homem de Deus: Mais tem o Senhor que te dar do que isso.
10 O ra, Amasiya ka Efirayimu ta kɛrɛkɛcɛw faran ka bɔ a yɛrɛ kɔ, ka o labla ko o ye taga o ta so. O mɔgɔw dimina Zuda ta mɔgɔw kɔrɔ kosɛbɛ. O dimininba le tagara o ta so.
10 Então, separou Amazias as tropas que lhe tinham vindo de Efraim, para que se fossem ao seu lugar; pelo que se acendeu a sua ira contra Judá, e voltaram para o seu lugar em ardor de ira.
11 Amasiya k’a yɛrɛ ja gbɛlɛya, ka bla a ta kɛrɛkɛjama ɲa ka taga Kɔgɔ kɛnɛgbɛ yɔrɔ ra, ka taga cɛ waga tan faga Seyiri ta mɔgɔw ra.
11 Esforçou-se, pois, Amazias, e conduziu o seu povo, e foi-se ao vale do Sal; e feriu dos filhos de Seir dez mil.
12 Zuda kɛrɛkɛcɛw ka cɛ waga tan wɛrɛ ɲanaman mina o mɔgɔw ra, ka taga ni olugu ye fɔ farakurujan dɔ san fɛ, ka to yi ka o firi dugu ma; o bɛɛ nana benben fɔ ka yɛrɛgɛ.
12 Também os filhos de Judá prenderam vivos dez mil, e os trouxeram ao cume da rocha, e do mais alto da rocha os lançaram abaixo, e todos arrebentaram.
13 Nka Amasiya tun ka kɛrɛkɛjama mɔgɔ minw lasekɔ, ko o kana taga kɛrɛ ra, olugu tagara ben Zuda duguw kan, k’a ta Samari ka taga a se fɔ Bɛti Horɔn. O ka mɔgɔ waga saba faga (3 000), ka mɔgɔw ta fɛn caman cɛ ka taga ni a ye.
13 Porém os homens das tropas que Amazias despedira para que não fossem com ele à peleja deram sobre as cidades de Judá, desde Samaria até Bete-Horom; e feriram deles três mil e saquearam grande despojo.
14 Amasiya sekɔtɔ ka bɔ Edɔmukaw kɛrɛyɔrɔ ra, a nana ni Seyiri ta mɔgɔw ta batofɛn dɔw ye, ka na olugu kɛ a ta alaw ye. A k’a kinbiri gban o batofɛnw kɔrɔ ka o bato, ka wusunan sarakaw bɔ o ye.
14 E sucedeu que, depois que Amazias veio da matança dos edomitas, trouxe consigo os deuses dos filhos de Seir, tomou-os por seus deuses, e prostrou-se diante deles, e queimou-lhes incenso.
15 O kɛra minkɛ, Matigi Ala dimina Amasiya kɔrɔ. Ala ka cira dɔ ci a fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i ka o mɔgɔw ta batofɛnw ta, k’a sɔrɔ o ma se ka o yɛrɛ ta mɔgɔw bɔsi?»
15 Então, a ira do Senhor se acendeu contra Amazias, e mandou-lhe um profeta, que lhe disse: Por que buscaste deuses do povo, que a seu povo não livraram das tuas mãos?
16 Ka cira to kuma ra, Amasiya ko a ma ko: «Jɔn le ka ele kɛ masacɛ ladibaga ye dɛ? Kuma lalɔ ten! I kana a to o ye na i faga.» Cira k’a ta kuma lalɔ; nka a ko: «Ne k’a lɔn ko Ala yɛrɛ le k’a latigɛ ko a bɛ ele halaki, sabu i sɔnna ka nin ko kɛ, i ma sɔn ka ne ta ladiri lamɛn.»
16 E sucedeu que, falando-lhe ele, lhe respondeu: Puseram-te por conselheiro do rei? Cala-te, por que te feririam? Então, o profeta parou e disse: Bem vejo eu que já Deus deliberou destruir-te, porquanto fizeste isso e não deste ouvidos a meu conselho.
17 Ayiwa, o kɔ, Zuda masacɛ Amasiya ka hakiri ɲini a ladibagaw fɛ, ka sɔrɔ ka cira bla ka taga Izirayɛli masacɛ Yohasi fɛ, min ye Yohahazi dencɛ ye, Yehu mamaden; a ko o ye taga a fɔ Yohasi ye ko a ye na o bɛ ɲɔgɔn kɛrɛ.
17 E, tendo tomado conselho, Amazias, rei de Judá, enviou a Joás, filho de Jeoacaz, filho de Jeú, rei de Israel, a dizer: Vem, vejamo-nos face a face.
18 Izirayɛli masacɛ Yohasi ka mɔgɔ ci ka Zuda masacɛ Amasiya jaabi, ko: «Lon dɔ, le, Liban jamana ta ŋaniyiri dɔ le ka cira bla ka taga a fɔ Liban jamana ta sɛdirisunba dɔ ye ko: ‹I denmuso di ne dencɛ ma furu ra.› Nka Liban jamana kongosogow tɛmɛtɔ ka ŋaniyiri dɔndɔn.»
18 Porém Joás, rei de Israel, mandou dizer a Amazias, rei de Judá: O cardo que estava no Líbano mandou dizer ao cedro que estava no Líbano: Dá tua filha a meu filho por mulher; porém os animais do campo que estão no Líbano passaram e pisaram o cardo.
19 Yohasi k’a fɔ a ye fana ko: «I ko: ‹A flɛ ne sera Edɔmukaw ra!› O le ka yɛrɛbonya don i jusu ra, fɔ i bɛ waso. Nka o bɛɛ n’a ta, to i ta so yi. Mun na i bɛ kojugu dɔ ɲinina k’a di i yɛrɛ ma sa? Ele bɛna to a ra, Zuda mɔgɔw fana bɛna to a ra ni i ye.»
19 Tu dizes: Eis que tenho ferido os edomitas, e elevou-se o teu coração, para te gloriares; agora, pois, fica em tua casa; por que te meterias no mal, para caíres tu e Judá contigo?
20 Nka Amasiya ma sɔn k’a ta kuma lamɛn, sabu a ko tun bɔra Ala yɛrɛ le ra; Ala le tun b’a fɛ Yohasi ye se sɔrɔ Amasiya ni a ta mɔgɔw kan, sabu o tun tugura Edɔmukaw ta alaw le kɔ.
20 Porém Amazias não lhe deu ouvidos, porque isto vinha de Deus, para entregá-los nas mãos dos seus inimigos, porquanto buscaram os deuses dos edomitas.
21 O ra, Izirayɛli masacɛ Yohasi tagara; ale ni Zuda masacɛ Amasiya ka ɲɔgɔn kunbɛn Bɛti Semɛsi, Zuda mara ra.
21 E Joás, rei de Israel, subiu; e ele e Amazias, rei de Judá, viram-se face a face em Bete-Semes, que está em Judá.
22 Izirayɛlimɔgɔw ka Zuda ta mɔgɔw kɛrɛ ka se sɔrɔ o kan; o bɛɛ borira ka taga o ta so.
22 E Judá foi ferido diante de Israel, e foi cada um para as suas tendas.
23 Izirayɛli masacɛ Yohasi ka Zuda masacɛ Amasiya mina Bɛti Semɛsi, ka taga ni a ye Zeruzalɛmu; Amasiya tun ye Ahaziya dencɛ Yohasi dencɛ le ye. A tagara Zeruzalɛmu dugu kogo ci, k’a ta Efirayimu donda ra, ka taga a bla fɔ donda min bɛ kogo nɔngɔn na; a ka yɔrɔ min ci, o janya tun bɛ nɔngɔn ɲa kɛmɛ naani.
23 E Joás, rei de Israel, prendeu a Amazias, rei de Judá, filho de Joás, o filho de Jeoacaz, em Bete-Semes, e o trouxe a Jerusalém; e derribou o muro de Jerusalém, desde a Porta de Efraim até à Porta da Esquina, um trecho de quatrocentos côvados.
24 A ka sanin bɛɛ ta, ani warigbɛ bɛɛ, ani fɛn o fɛn tun bɛ sɔrɔ Ala ta batoso kɔnɔ, o minw tun karifara Obɛdi Edɔmu ma; a ka masacɛ ta so naforow fana cɛ, ka mɔgɔ dɔw fana mina ka taga ni olugu ye Samari.
24 Também tomou todo o ouro, e a prata, e todos os utensílios que se acharam na Casa de Deus com Obede-Edom, e os tesouros da casa do rei, e os reféns e voltou para Samaria.
25 Yohasi dencɛ Amasiya, min ye Zuda masacɛ ye, ale ka san tan ni looru le kɛ Yohahazi dencɛ Yohasi sanin kɔ, min tun ye Izirayɛli masacɛ ye.
25 E viveu Amazias, filho de Joás, rei de Judá, depois da morte de Joás, filho de Jeoacaz, rei de Israel, quinze anos.
26 Ayiwa, Amasiya ta ko tɔw, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na, o kow sɛbɛra Zuda masacɛw ni Izirayɛli masacɛw ta kitabu kɔnɔ.
26 Quanto ao mais dos atos de Amazias, tanto os primeiros como os últimos, eis que, porventura, não estão escritos no livro da história dos reis de Judá e de Israel?
27 Amasiya nana bɔ Matigi Ala kɔ minkɛ, o nana janfa siri a kama Zeruzalɛmu; a borira ka taga Lakisi, nka o tagara a kɔ Lakisi, ka taga a faga yi.
27 E, desde o tempo que Amazias se desviou do Senhor , conspiraram contra ele em Jerusalém, porém ele fugiu para Laquis; mas enviaram após ele a Laquis e o mataram ali.
28 O k’a su ta ni so dɔw le ye ka na ni a ye, ka na a su don a bɛmacɛw suw kɛrɛ fɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ.
28 E o trouxeram sobre cavalos e o sepultaram com seus pais na Cidade de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.