2 Crônicas 1

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, Dawuda dencɛ Sulemani ta masaya sabatira a boro kosɛbɛ, sabu Matigi Ala, a ta Ala tun bɛ ni a ye. O kosɔn Ala ka baraka don a ta masaya ra kosɛbɛ.
1 Salomão, filho de Davi, consolidou-se no seu reino. O Senhor, seu Deus, estava com ele e desenvolvia seu poder.
2 Sulemani kumana Izirayɛli jama bɛɛ fɛ: kɛrɛkuntigi minw bɛ cɛ waga kelen kelen kunna, ani minw bɛ cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna, ani kititigɛbagaw, ani Izirayɛli jamana ɲamɔgɔ tɔw bɛɛ, ani a gbatigiw.
2 O rei deu ordens a todo o Israel, aos chefes de milhares, chefes de centenas, aos juízes e aos príncipes, aos principais chefes de família,
3 Sulemani tagara ni o jama bɛɛ ye Gabahɔn kongori yɔrɔ ra, sabu Matigi Ala ta baaraden Musa tun ka o Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* min lalaga kongokolon kɔnɔ, o fanibon tun bɛ Gabahɔn le.
3 e todos com ele dirigiram-se ao lugar alto de Gabaon; pois é lá que se encontrava a tenda de reunião de Deus, que Moisés, servo do Senhor, tinha construído no deserto.
4 Nka Dawuda tun ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu yɛrɛ ta ka bɔ Kiriyati Yeharimu, ka taga ni a ye Zeruzalɛmu; a tun ka fanibon min lalaga ka o kɛ a blayɔrɔ ye, a tun tagara a bla o yɔrɔ le ra.
4 Quanto à arca de Deus, Davi a tinha transportado de Cariatiarim ao lugar que lhe tinha preparado, pois havia preparado para ela um pavilhão em Jerusalém.
5 Huru dencɛ Uri, o dencɛ Bɛtisalɛli tun ka sarakajɛnifɛn siranɛgɛraman min lalaga, o sarakajɛnifɛn fana tun bɛ Gabahɔn, Matigi Ala ta fanibon ɲa fɛ. O ra, Sulemani ni jama bɛɛ tagara yi, ka taga Matigi Ala bato.
5 Encontrava-se também em Gabaon, diante do santuário do Senhor, o altar de bronze que Bezeleel, filho de Uri, filho de Hur, tinha construído. Salomão vinha, pois, consultar o Senhor, com a assembléia.
6 Sulemani yɛlɛnna ka taga o sarakajɛnifɛn siranɛgɛraman kɔrɔ, Matigi Ala ɲa kɔrɔ, Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* kɔnɔ; a ka bɛgan waga kelen kɛ saraka jɛnita* ye, ka o di Ala ma.
6 Lá, sobre o altar de bronze, na presença do Senhor, perto da tenda de reunião, Salomão ofereceu mil holocaustos.
7 O lon su fɛ, Ala k’a yɛrɛ yira Sulemani na, k’a fɔ a ye ko: «I b’a fɛ ne ye fɛn min di i ma, o fɔ!»
7 Nessa mesma noite, Deus apareceu ao rei e lhe disse: Pede o que desejas, que eu te dou.
8 Sulemani ka Ala jaabi ko: «I ka koɲumanba kɛ ne facɛ Dawuda ye, ka ne sigi masaya ra a nɔ ra.
8 Salomão respondeu a Deus: Vós tratastes meu pai Davi com uma grande benevolência, e me fizestes rei em seu lugar.
9 O ra, Masa Ala, i ka layiri min ta ne facɛ Dawuda ye, a to o ye dafa, sabu i ka ne sigi masaya ra mɔgɔ minw kunna, o mɔgɔw ka ca i ko dugukolo buguri.
9 Senhor, Deus, ratificai, portanto, a promessa que fizestes a Davi, meu pai, já que me fizestes rei de um povo numeroso como o pó da terra.
10 O ra, hakiritigiya ni lɔnniya di ne ma, janko ne ye ne tagamacogo lɔn nin mɔgɔw ɲa kɔrɔ. Ni o tɛ, jɔn le bɛ se ka i ta mɔgɔw mara, ka nin jama camanba nin mara?»
10 Dignai-vos, portanto, conceder-me a sabedoria e a inteligência, a fim de que eu saiba como me conduzir à frente desse povo. {Sem isso}, quem poderia governar esse povo tão grande como é o vosso?
11 Ala k’a fɔ Sulemani ye ko: «Ayiwa, i n’a fɔ o miiriya le bɛ i jusu ra, i m’a ɲini ko i borofɛnw le ye caya, i ma naforo le daari, walama bonya, walama i juguw ta saya, i yɛrɛ ma sijan le daari, fɔ hakiritigiya ni lɔnniya, janko ka ne ta mɔgɔw mara, ne ka i sigi masaya ra minw kunna,
11 Disse Deus a Salomão: Já que este é o desejo de teu coração, e não me pedes nem riquezas, nem tesouros, nem glória, nem a vida de teus inimigos, nem uma longa vida, mas me pedes sabedoria e inteligência a fim de bem governar o povo do qual eu te fiz rei,
12 o ra, hakiritigiya ni lɔnniya bɛna di i ma. O dɔrɔn tɛ, ne bɛna i borofɛnw fana caya, ka naforo di i ma, ka i bonya; masacɛ minw tɛmɛna i ɲa fɛ, ani minw bɛna na i kɔ fɛ, olugu si tɛna i ta ɲɔgɔn sɔrɔ.»
12 pois bem, a sabedoria e a inteligência ser-te-ão concedidas, mas também riquezas, tesouros e glória mais do que jamais possuíram os reis, teus predecessores, e que jamais possuirão teus sucessores.
13 Sulemani bɔra Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* ɲa fɛ, Gabahɔn kongori kan, ka sekɔ ka taga Zeruzalɛmu. A sigira masaya ra Izirayɛli jamana kunna.
13 Então, descendo do lugar alto de Gabaon onde estava a tenda de reunião, Salomão retornou a Jerusalém. Ele reinava sobre Israel.
14 Masacɛ Sulemani ka sowotorow, ani sowotorotigi dɔw ɲini; sowotoro waga kelen ni kɛmɛ naani (1 400) tun b’a fɛ, ani sowotorotigi waga tan ni fla (12 000). A ka dɔw bla sowotoromaraduguw ra, ka dɔw bla Zeruzalɛmu, masacɛ yɛrɛ kɔrɔ.
14 Ajuntou ele carros e cavalos: possuía mil e quatrocentos carros e doze mil cavaleiros, que colocou nas cidades para os carros, assim como em Jerusalém, perto de si.
15 Masacɛ Sulemani ka warigbɛ ni sanin caya Zeruzalɛmu, fɔ k’a kɛ i ko bɛrɛkoro. Sɛdirisunw fana cayara jamana kɔnɔ, fɔ k’a kɛ i ko sikomɔrisun minw bɛ jamana dugumayanfan na.
15 Graças a ele, a prata e o ouro tornaram-se em Jerusalém tão comuns como pedras, e os cedros tão numerosos como os sicômoros da planície.
16 Masacɛ Sulemani ta sow tun bɛ bɔ Misiran jamana ni Silisi jamana le ra. Masacɛ ta jagokɛbaga dɔw le tun bɛ taga o san ka na ni o ye.
16 Era do Egito que Salomão importava seus cavalos; uma caravana de fornecedores reais ia buscá-los em tropas por um preço ajustado.
17 O tun bɛ taga sowotorow ni so minw san Misiran ka na, o sowotoro kelen sɔngɔ tun ye warigbɛ kɛmɛ wɔɔrɔ; so kelen sɔngɔ tun ye warigbɛ kɛmɛ ni bilooru. O tun bɛ na ni so dɔw ye, ka na o fiyeere Hɛtikaw ta masacɛw, ani Sirikaw ta masacɛw fana ma.
17 Importavam do Egito uma parelha completa por seiscentos siclos de prata; e um cavalo por cento e cinqüenta. Assim, da mesma maneira, faziam vir para os reis dos hititas e para os da Síria.
18 Ayiwa, Masacɛ Sulemani nana a fɔ ko o ye so dɔ lɔ Matigi Ala tɔgɔ ra, ani ka masaso dɔ lɔ ale yɛrɛ tɔgɔ ra.
18 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.