2 Coríntios 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, ne balema kanuninw, i n’a fɔ Ala ka o layiriw ta an ye, an ye an farikolo ni an jusukun saninya ka bɔ ko saninyabariw bɛɛ ra; an ye jija k’a to an ta saninyari ye dafa Alaɲasiran na.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Aw ye sɔn an ma! An ta kojugu ma se mɔgɔ si ma, an ma mɔgɔ si lafiri, an ma mɔgɔ si tɔɲɔ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ne tɛ o fɔra janko ka aw jaraki dɛ! Ne k’a fɔ aw ye ka ban ko an bɛ aw kanu ni an jusukun bɛɛ ye; ɲanamanya tɛ an faran, saya fana tɛ an faran.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ne lanin bɛ aw ra kosɛbɛ! A ka kan ne ye ne yɛrɛ bonya aw kosɔn. Sisan ne hakiri sigira kosɛbɛ; ka an to tɔɔrɔw bɛɛ cɛ ra, ne jusukun fara ɲagari ra.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ni o tɛ, kabini an sera Masedoni, an kɔni ma hali ɲasuma dɔɔnin sɔrɔ. Ɲagban le sera an ma fan bɛɛ ra. An ni mɔgɔ wɛrɛw bɛ siyɛnta ra, siranya fana bɛ an jusukun na.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Nka Ala min bɛ jusukasibagatɔw jusu saaro, ale le ka an jusu saaro Tite nako sababu ra.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ayiwa, Tite nako dama tɛ, nka aw ta ko ka ale yɛrɛ jusu suma cogo min na, o ka an bɛɛ hakiri sigi. A k’a fɔ an ye ko ne lɔgɔ bɛ aw ra, ko ko min tun kɛra, ko o nimisa bɛ aw ra, ani ko sisan aw ka ne ta ko mina ni aw boro fla ye; o bɛɛ ka dɔ fara ne ta ninsɔndiya kan.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ayiwa, hali ni ne ta lɛtɛrɛ tun ka aw jusu kasi, o nimisa tɛ ne ra. A nimisa tun bɛ se ka kɛ ne ra, sabu ne k’a ye ko o lɛtɛrɛ tun ka aw ɲanasisi.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Nka sisan ne bɛ ɲagari; ne tɛ ɲagari aw ta ɲanasisi kosɔn dɛ, nka aw ta ɲanasisi kɛra sababu ye k’a to aw nimisara ka kojugu dabla minkɛ, o le ye ne ɲagarikun ye. Aw ta ɲanasisi kɛra ka kaɲa ni Ala sago le ye; o ra an ka min kɛ aw ra, o ma kɛ kojugu ye.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Sabu ɲanasisi min bɛ bɔ Ala ra, o b’a to an ye nimisa ka kojugu dabla, ka kisi; o ɲanasisi tingalɔn tɛ mɔgɔ mina. Nka dunuɲa ta ɲanasisi gbansan, o bɛ na ni saya ye.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Can lo, aw jusu kasira; o bɔra Ala yɛrɛ le ra. Nka sisan a flɛ, aw yɛlɛmana cogo min na! Aw ka aw sɔbɛ don o ko ra, ka can ɲini aw yɛrɛ ye. Aw dimina aw yɛrɛ kɔrɔ nin ko kosɔn; siranya tun bɛ aw ra, sabu fɛn min tun bɛna aw sɔrɔ, aw tun ma o lɔn. Ne lɔgɔ tun bɛ aw ra; aw jusukun bɛɛ tun lanin bɛ o ko kan. Aw bɛɛ ka kojugukɛbaga koro. Aw k’a yira cogo bɛɛ ra ko aw sen tɛ nin ko ra.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ni aw k’a ye ko ne ka nin sɛbɛ ci aw ma, mɔgɔ min ka kojugu kɛ, walama a kɛra min na, ne ma a ci olugu si kosɔn. Ne ka a ci janko anw ta ko ka bon aw fɛ cogo min na Ala yɛrɛ ɲa kɔrɔ, aw bɛɛ ye o lɔn.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Aw ka min kɛ, o ka an jusu suma. An jusu tun sumana, nka aw ka Tite hakiri sigi cogo min na, ani a bɔra aw fɛ yi ni ɲagari min ye, o belen ka dɔ fara an ta jususuma kan tuun.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Ne kun kɔrɔtara aw ta ko ra; ne ka aw tando cogo min na Tite ɲa na fana, ayiwa, aw ma ne lamaroya o ra. An ka an ta kuma bɛɛ fɔ aw ye ka kaɲa ni can le ye. Ayiwa, anw ka min fɔ Tite ɲa na aw ta ko ra, o fana tagara kɛ can ye tuun.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Sisan kɔni, aw ta kanuya bonyara Tite fɛ kosɛbɛ! Aw bɛɛ ka ne ta kuma lamɛn cogo min na, ani aw k’a kunbɛn ni ɲagari min ye, k’a bonya fɔ ka aw yɛrɛ majigi a ye, a ma ɲina o kɔ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ne fana bɛ ɲagari kosɛbɛ, sabu ne bɛ se ka ne jigi la aw kan fɛn bɛɛ ra.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.