2 Coríntios 3

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, yala ne ta kuma b’a yira ko an bɛ an yɛrɛ tɔgɔɲuman fɔra le wa? Ni an bɛ taga aw fɛ, yala an mako b’a ra i n’a fɔ mɔgɔ dɔw, ka taga ni sɛbɛ dɔ ye an boro min bɛ an tɔgɔɲuman fɔ wa, walama ko aw ye o sɛbɛ ɲɔgɔn dɔ di anw ma?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Aw le ye anw ta tɔgɔɲumanfɔsɛbɛ ye; o sɛbɛnin bɛ an jusukun le ra, mɔgɔ bɛɛ b’a karan k’a lɔn fana.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Can lo, aw ye Kirisita ta lɛtɛrɛ le ye, min sɛbɛra an ta waajuri sababu ra. A ma sɛbɛ ni dabaji ye, a sɛbɛra ni Ala ɲanaman ta Nin Saninman* le ye; a ma sɛbɛ kabakuru walaka kan, a sɛbɛra mɔgɔw jusukun le kan.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 O lanaya le bɛ an fɛ Ala ɲa kɔrɔ, Kirisita sababu ra.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 A tɛ i n’a fɔ ko sebagaya bɛ an yɛrɛ fɛ ka nin baara ɲɔgɔn kɛ an yɛrɛ ma; nka an ta baraka bɛɛ bɛ bɔ Ala le ra.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Sabu ale le ka o se di an ma, ka kɛ jɛnɲɔgɔnyakura* ta baaradenw ye, jɛnɲɔgɔnya min ju ma sigi sariya sɛbɛnin kan, nka a ju sigira Nin Saninman le kan; sabu sariya sɛbɛnin bɛ na nin saya le ye, nka Nin Saninman bɛ mɔgɔ ɲanamanya.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Ayiwa, sariya min bɛ saya lase mɔgɔ ma, Ala ka o kumakanw sɛbɛ kabakuru walakaw kan. O kɛra fɛn nɔɔrɔman ye, k’a kɛ fɔ Izirayɛlimɔgɔw tun tɛ se ka o ɲa lɔ cira Musa ɲada ra, a ɲada nɔɔrɔ kosɔn; k’a sɔrɔ o nɔɔrɔ ma kɛ fɛn mɛɛnta ye.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 Ayiwa, ni sariya nɔɔrɔ kɛra o ye, o tuma Nin Saninman ta baara nɔɔrɔ belen tɛna bonya ka tɛmɛ o bɛɛ kan wa?
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Ayiwa, sira min bɛ Ala ta kiti ben an kan, ni nɔɔrɔ kɛra o ra, sira min bɛ an kɛ mɔgɔ terennin ye Ala fɛ, o nɔɔrɔ le bɛna bonya kosɛbɛ.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Nɔɔrɔ min tɛmɛna fɔlɔfɔlɔ, o ma kɛ foyi ye tuun, sabu nɔɔrɔ dɔ wɛrɛ nana, min ka bon ni a ye pewu.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Ala ka fɛn min kɛ fɛn tɛmɛta ye, ni nɔɔrɔ kɛra o ra, o tuma a ka min kɛ fɛn banbari ye, o nɔɔrɔ le bɛna bonya kosɛbɛ.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 O le kɛra an ta jigiya ye, o kosɔn an ja siginin bɛ kuma.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 An t’a kɛ i ko cira Musa, min tun bɛ fani biri a ɲada kan, janko nɔɔrɔ min bɛ a ɲada kan, Izirayɛlimɔgɔw kana o ɲa lɔ o ra, ka o bantɔ ye.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Nka Izirayɛlimɔgɔw yɛrɛ jusukun le nana gbɛlɛya; sabu hali bi ni o bɛ jɛnɲɔgɔnyakɔrɔ kitabuw karan, a bɛ i n’a fɔ o fani ɲɔgɔn le birinin bɛ o ɲa kan; o t’a faamu. O fani fana tɛ se ka bɔ yi, sabu ni an bɛ Kirisita ta jɛnɲɔgɔnya ra, o le bɛ se ka o fani bɔ yi.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Hali bi ni o bɛ cira Musa ta kitabuw karan, a bɛ i n’a fɔ fani dɔ birinin lo o hakiri kan, o tɛ a faamu.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Nka ni min ka sɔn Matigi ma, o fani bɛ bɔ o tigi ɲada kan.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 An bɛ Matigi min ko fɔra, o ye Ala Nin* le ye. Ni Matigi Nin bɛ yɔrɔ min na, o yɔrɔ le ra mɔgɔ bɛ kɛ a yɛrɛ ta ye.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Fani birinin tɛ an minw ɲada kan, an bɛɛ le bɛ Matigi ta nɔɔrɔ yira k’a gbɛya, i n’a fɔ dugalen bɛ cogo min na. O cogo ra, lon o lon an bɛ yɛlɛma ka kɛ Matigi yɛrɛ cogo ra, ka nɔɔrɔ dɔ fara dɔ kan. Matigi, min ye Nin Saninman ye, ale le bɛ o baara kɛ.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.