2 Coríntios 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Ne Pɔli, Ala ka ne ɲanawoloma ka kaɲa ni a yɛrɛ sago ye, ka ne kɛ Yesu Kirisita ta ciraden* ye; ne ni an balemacɛ Timote le bɛ nin sɛbɛ kɛra k’a ci aw ma, aw minw ye Ala ta jɛnkuru mɔgɔw ye Korɛnti, ani Ala ta mɔgɔ saninman minw bɛɛ bɛ Akayi jamana ra.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 An Fa Ala ni an Matigi Yesu Kirisita ye nɛɛma aw ye, ka hɛra kɛ aw ye.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 An ye Ala tando, min ye an Matigi Yesu Kirisita ta Ala ni a Fa ye; hina Fa lo, jususaarobaga Ala lo wagati bɛɛ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Ale Ala le bɛ an jusu saaro an ta tɔɔrɔw bɛɛ ra, janko an bɛ o jususaaro min sɔrɔ ale Ala fɛ, o ye kɛ sababu ye k’a to an fana ye tɔw jusu saaro o ta tɔɔrɔkow bɛɛ ra.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 An bɛ an ninyɔrɔ sɔrɔ siɲagako caman Kirisita ta tɔɔrɔw ra cogo min na, Ala bɛ an jusu saaro siɲagako caman fana o cogo kelen na, Yesu Kirisita baraka ra.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Ni tɔɔrɔ sera an ma, o bɛ kɛ sababu ye k’a to Ala ye aw jusu saaro, ani ka aw kisi. Ni Ala ka an jusu saaro, o ye aw ta jususaaro sababu le ye fana; o le b’a to anw bɛ tɔɔrɔ minw muɲu, aw fana bɛ se ka o tɔɔrɔ ɲɔgɔn muɲu.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Ayiwa, jigiya min bɛ anw fɛ aw ta ko ra, foyi tɛ se ka o jigiya cɛn; sabu an k’a lɔn ko aw ninyɔrɔ kɛra tɔɔrɔ ra cogo min na, aw ninyɔrɔ bɛna kɛ Ala ta jususaaro ra ten fana.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Ne balemaw, tɔɔrɔ min sera an ma ka an to Azi jamana ra, an b’a fɛ aw ye o lɔn. An tɔɔrɔra yɛrɛ le, fɔ ka taga tɛmɛ an baraka dan kan; an yɛrɛ tun m’a lɔn ko an bɛna to nin na.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 A kɔni tun bɛ an kɔnɔ ko an ta saya latigɛra ka ban. Nka o kɛra le janko an kana an jigi la an yɛrɛ kan, fɔ Ala dɔrɔn, ale min bɛ suw lakunu.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Ale Ala le ka an kisi o sayajugu ma, ale le bɛna an bɔsi tuun o saya ɲɔgɔn ma. An jigi b’a kan ko siɲaga wɛrɛ a belen bɛna an bɔsi tuun,
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 sabu aw fana bɛ Ala daarira an ye; o kosɔn aw ta daariri caman baraka ra an bɛna nɛɛma min sɔrɔ Ala fɛ, o bɛna kɛ sababu ye k’a to mɔgɔ caman fana ye baraka la Ala ye an ta ko ra.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Anw k’a lɔn an jusukun na ko ka Ala ɲa to an na, anw kɔni tagamana ni jusukun kelen le ye, ka tagama can kan fana. An ka o le kɛ yɔrɔ bɛɛ. Ka an to ni aw ye, an yɛrɛ ka dɔ fara a kan le. O le ye an kunkɔrɔtasababu ye. Nka an ka o kɛ Ala ta nɛɛma le baraka ra; an ma o hakiritigiya sɔrɔ mɔgɔ fɛ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Aw bɛ min karanna k’a faamu, an tɛ foyi wɛrɛ fɔra an ta sɛbɛw kɔnɔ ni o tɛ. Ne jigiya b’a kan fana ko aw bɛna a faamu ka ɲa,
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 i n’a fɔ aw k’a faamu dɔɔnin ka ban cogo min na, ko Matigi Yesu nalon na, anw bɛna kɛ aw kunkɔrɔtasababu ye, aw fana bɛna kɛ an kunkɔrɔtasababu ye.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 O lanaya le kosɔn, ne tun k’a latigɛ ka taga aw fɛ yi fɔlɔ, janko Ala ye nɛɛma aw ye siɲaga fla.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Sabu ne tun b’a fɛ ka tɛmɛ aw fɛ yi ka sɔrɔ ka taga Masedoni, ka bɔ Masedoni ka na aw fɛ tuun. Ni o kɛra, aw tun bɛna ne dɛmɛ ka se Zude mara ra.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Ayiwa, ne ma na se ka taga minkɛ, yala o kɔrɔ ye ko ne tun tɛ ne sɔbɛ le ra wa, walama ko ne ka o latigɛ ka kaɲa ni adamadenw ta cogo le ye, ka kɛ kumaflafɔbaga ye, k’a fɔ ko «ɔnhɔn» k’a yɛlɛma k’a fɔ ko «ɔn-ɔn»?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Ala ye kankelentigi ye cogo min na, ne ka kuma min fɔ aw ye, o ma kɛ «ɔnhɔn» ani «ɔn-ɔn» ye.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Sabu Den min bɔra Ala ra*, Yesu Kirisita, ne ni Silasi ni Timote ka min ko waajuri kɛ aw fɛ yi, ale t’a fɔ «ɔnhɔn», k’a yɛlɛma k’a fɔ «ɔn-ɔn», kuma kelen kan. Ale ta ye «ɔnhɔn» le ye.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ale Yesu Kirisita le bɛ an ja sigi, k’a yira an na ko Ala ta layiri bɛɛ ye can ye. O le kosɔn an bɛ «amina» fɔ a tɔgɔ baraka ra, ka Fa Ala tando.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Ale Ala yɛrɛ le ka anw ni aw baraka bonya Yesu Kirisita ta jɛnɲɔgɔnya ra, ka an bla danna a yɛrɛ ye.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 A ka a ta tagamasiyɛn la an kan, ka a ta Nin Saninman* fana don an jusukun na, k’a yira ko an kɛra ale ta ye; a ka fɛn minw layiri ta an ye, Nin Saninman le kɛra o sarati ye.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ne bɛ kari Ala ra, ko ni ne bɛ faninya le tigɛra, a ye ne nin mina; ni ne ma taga Korɛnti tuun, ne ka o kɛ janko ka aw sutara le.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Nka o t’a yira ko anw le ye aw kuntigiw ye lanaya ko ra dɛ! Sabu aw ta lanaya sabatinin lo ka ban. Nka an b’a fɛ ka baara kɛ ni aw ye janko aw ye ɲagari.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.