2 Coríntios 10
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ne Pɔli, ne bɛ fɛn kelen ɲini aw fɛ, Kirisita* ta jususuma ni a ta ɲumanya kosɔn; dɔw b’a fɔ ko ni ne bɛ aw cɛ ra, ne bɛ siran ka kuma, nka ni ne bɛ yɔrɔjan, ne bɛ fariya.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Ayiwa, ne bɛ aw daari, ko ni ne ka se aw fɛ yi, aw kana a to ne ye taga kumagbɛlɛn fɔ aw ye, sabu minw b’a fɔra ko an bɛ tagamana ka kaɲa ni mɔgɔw ta miiriya ye, ne kɔni b’a fɛ ka taga kumagbɛlɛn le fɔ olugu le ye.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Can lo, an ye adamadenw le ye, nka an bɛ kɛrɛ min na, an tɛ o kɛ ka kaɲa ni adamadenya cogo ye.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Sabu an bɛ kɛrɛ kɛ ni kɛrɛkɛminan minw ye, o tɛ bɔ adamadenw fɛ; Ala yɛrɛ ta fɛn barakamanw lo, minw bɛ se ka hali kɛrɛkunbɛnkogow ci.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Miiriya minw bɛ mɔgɔw lafiri, ani fɛn o fɛn bɛ mɔgɔw bari ka Ala ta lɔnniya sɔrɔ, an bɛ o bɛɛ cɛn; an bɛ mɔgɔw bɛɛ ta miiriya yɛlɛma janko o ye Kirisita kan mina.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ni aw nana labɛn ka anw lamɛn fɛn bɛɛ ra tuma min na, o tuma, minw bɛ ban ka anw lamɛn, an bɛna olugu bɛɛ koro ka o bla sira ɲanaman kan.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Aw ɲa bɛ min ye, aw bɛ ko latigɛ ka kaɲa ni o dɔrɔn le ye. Ni mɔgɔ min lara a ra ko ale ye Kirisita ta ye, o tigi fana ka kan k’a lɔn, ka la a ra ko ale ye Kirisita ta ye cogo min na, ko anw fana ye Kirisita ta ye ten le.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Sabu Matigi ka fanga min di an ma, o kun ye ka aw lataga ɲa le; a kun tɛ ka aw halaki. Hali ni ne ka ne yɛrɛ bonya ka a dama tɛmɛ dɔɔnin o fanga kosɔn, o maroya tɛ ne ra.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Mɔgɔ kana a miiri ko ne bɛ ne ta sɛbɛw cira aw ma janko ka aw lasiran le.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Sabu dɔw b’a fɔ ko ne ta lɛtɛrɛw kɔnɔ, ne bɛ fariya ka kumagbɛlɛnw fɔ, k’a sɔrɔ ni ne yɛrɛ bɛ ni aw ye, ne tɛ se ka foyi kɛ, ne tɛ se ka kuma ɲanaman yɛrɛ fɔ.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Ayiwa, mɔgɔ minw bɛ o fɔra, olugu ka kan k’a lɔn ko an bɛ kumana cogo min na an ta lɛtɛrɛw kɔnɔ, ni an sera aw fɛ yi, an fana bɛna a kɛ ten le.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 O mɔgɔ minw bɛ o yɛrɛ tɔgɔɲuman fɔ, anw tɛ sɔn ka an ja gbɛlɛya ka an yɛrɛ jate olugu bɔɲɔgɔnko dɔw ye, walama ka an yɛrɛ suma ni o ye. Olugu bɛ o yɛrɛ suma ni ɲɔgɔn ye, ka o yɛrɛ kaɲa ni ɲɔgɔn ye, ka kaɲa ni o yɛrɛ ta miiriya ye; hakirintanw lo.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 An kɔni t’a fɛ ka an yɛrɛ bonya k’a dama tɛmɛ. Ala ka baara min karifa an ma, o dan ye min ye, an fana bɛ dan o yɔrɔ le ra; nka o baara bonyara ka se fɔ aw fɛ fana.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 An sera aw fɛ yi minkɛ, an belen ma tɛmɛ an dan kan; sabu anw le kɔnna ka se ni Kirisita ta Kibaro Diman* waajuri ye aw fɛ yi.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 O ra, an ma tɛmɛ an ta baara dan kan ka taga tɔw ta baara ta ka an yɛrɛ bonya ni o ye. Ni aw ta lanaya nana bonya, an b’a miiri ko an ta baara bɛna taga ɲa aw fɛ yi, ka kaɲa ni Ala ta dan yiranin ye.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 O cogo ra, jamana minw bɛ aw kɔ fɛ, an bɛna se ka taga Kibaro Diman lase o yɔrɔw ra. Nka dɔw ka baara min kɛ, an t’a fɛ ka an yɛrɛ bonya o ra.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 O le sɛbɛra ko: «Ni mɔgɔ min b’a fɛ k’a yɛrɛ bonya, Matigi ka min kɛ a ye, o tigi ye a yɛrɛ bonya o le kosɔn.»
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Ayiwa, o kosɔn mɔgɔ min bɛ a yɛrɛ tɔgɔɲuman fɔ, Ala tɛ sɔn o ta ma; nka Matigi yɛrɛ bɛ mɔgɔ min tɔgɔɲuman fɔ, a bɛ sɔn o tigi le ma.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.