1 Samuel 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cɛ dɔ tun bɛ Boniyaminu ta mɔgɔw ra, o tɔgɔ tun ye ko Kisi. Cɛ tɔgɔba dɔ tun lo. A facɛ tɔgɔ tun ye ko Abiyɛli; Abiyɛli facɛ tɔgɔ tun ye ko Serɔri; Serɔri facɛ tɔgɔ tun ye ko Bekorati; Bekorati facɛ tɔgɔ tun ye ko Afiya.
1 Havia um homem de Benjamim, chamado Cis, filho de Abiel, filho de Seror, filho de Becorat, filho de Afia, de família benjaminita, que era um homem valente.
2 Dencɛ dɔ tun bɛ Kisi fɛ, min tɔgɔ tun ye ko Sawuli; kanbelen cɛɲumanba tun lo. Izirayɛli kanbelen si tun tɛ a bɔ cɛɲa ra; a tun ka jan o bɛɛ ye fana; a kamankun ni a kunkolo tun bɛ mɔgɔ tɔw bɛɛ ta san fɛ.
2 Tinha um filho chamado Saul, que era jovem e belo. Não havia em Israel outro mais belo do que ele; dos ombros para cima sobressaía a todo o povo.
3 Lon dɔ, Sawuli facɛ Kisi ta falimuso dɔw tununa. Kisi k’a fɔ a dencɛ Sawuli ye ko: «Baaraden kelen ta, aw ye bɔ ka taga falimusow yɔrɔɲini.»
3 Tendo-se perdido as jumentas de Cis, pai de Saul, disse aquele ao seu filho: Toma um servo contigo e vai procurar as jumentas.
4 O tagara, ka taga tɛmɛ Efirayimu kuruyɔrɔw fɛ, ka taga Salisa mara cɛtigɛ. O ma o ye. O tɛmɛna Salimu mara ra, falimusow ma ye. O ka Boniyaminu ta jamana cɛtigɛ, o ma o ye.
4 Saul atravessou a montanha de Efraim e entrou na terra de Salisa, sem nada encontrar; percorreu a terra de Salim, mas em vão. Na terra de Benjamim não as encontrou tampouco.
5 O tagara se Sufu mara ra minkɛ, baaraden min tun bɛ ni Sawuli ye, Sawuli k’a fɔ o baaraden ye ko: «Na, an ye sekɔ so, ni o tɛ, ne facɛ bɛna a hakiri bɔ falimusow kɔ, ka to ka hami anw yɛrɛ ta ko le ra sisan.»
5 Tendo chegado à terra de Suf, Saul disse ao seu servo: Vem, voltemos. Meu pai poderia não mais pensar nas jumentas e ficar com cuidados por nós.
6 Baaraden k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, Ala ta cira dɔ bɛ nin dugu kɔnɔ yan; mɔgɔsɔbɛ lo. Ni a ka ko o ko fɔ, o bɛ kɛ can ye. An ye taga a fɛ; a bɛ se ka kɛ ko a bɛna sira dɔ yira an na, an bɛ se ka min ta janko an ye falimusow ye.»
6 Nesta cidade, disse-lhe o servo, há um homem de Deus, varão muito considerado; tudo o que ele prediz se cumpre. Vamos lá; talvez ele nos mostrará o caminho que devemos tomar.
7 Sawuli ka baaraden jaabi ko: «Ni an ka taga o cɛ fɛ, an bɛna taga mun le di a ma? Sabu domuni foyi tɛ an ta bɔrɔw kɔnɔ tuun, bonya foyi tɛ an boro fana an bɛ se ka taga min di a ma. Foyi si le tɛ an boro.»
7 Saul respondeu: Está bem, vamos; mas o que havemos de oferecer-lhe? Nossos alforjes estão vazios, e não temos presente algum para dar ao homem de Deus. O que nos resta?
8 Baaraden k’a fɔ Sawuli ye ko: «A flɛ, warigbɛ garamu saba bɛ ne boro yan. An bɛna taga o di cira ma, a bɛna sira yira an na.»
8 Tenho aqui um quarto de siclo de prata, respondeu o servo; dá-lo-ei ao homem de Deus para que ele nos mostre o caminho.
9 Ayiwa, fɔlɔfɔlɔ, Izirayɛli jamana ra, ni mɔgɔ tun b’a fɛ ka Ala sago lɔn ko dɔ ra, o tigi tun b’a fɔ ko: «Aw ye na an ye taga flɛrikɛbaga fɛ.» Sabu min ye cira ye bi, fɔlɔfɔlɔ o tun bɛ o le wele ko flɛrikɛbaga.
9 {Antigamente, em Israel, todo o que ia consultar a Deus, dizia: Vinde, vamos ao vidente. Chamava-se então vidente ao que hoje se chama profeta.}
10 O ra, Sawuli k’a fɔ a ta baaraden ye ko: «Ne sɔnna; na an ye taga.» O ra, Ala ta cira tun bɛ dugu min na, o tagara o dugu ra.
10 Saul disse ao seu servo: Tens razão. Anda, vamos E foram à cidade onde estava o homem de Deus.
11 Ayiwa, o tagatɔ o dugu ra, o bɛnna ni sunguruden dɔw ye, o bɛ tagara jibiyɔrɔ ra. O ka olugu ɲininka ko: «Yala flɛrikɛbaga bɛ yi wa?»
11 Subindo eles a encosta da cidade, encontraram umas moças que saíam a buscar água. Há um vidente aqui?, perguntaram-lhes.
12 O ka o jaabi ko: «Ɔnhɔn, a bɛ aw ɲa fɛ. Nka aw ye teliya ka taga; a natɔ le ye nin ye an ta dugu kɔnɔ tan bi, sabu mɔgɔw ka kan ka taga saraka bɔ sarakabɔyɔrɔ ra kongori kunna bi le.
12 Sim, responderam elas; ali diante de ti. Apressa-te; ele veio hoje à cidade, porque o povo oferece um sacrifício no lugar alto.
13 Ni aw donna dugu kɔnɔ, sani a ye taga sarakabɔyɔrɔ ra ka taga saraka domu ni mɔgɔw ye, aw bɛna a sɔrɔ yi. Mɔgɔ si tɛ sɔn ka saraka domu ni a ma na, sabu ale le ka kan ka dugawu kɛ saraka kan, mɔgɔw bɛ sɔrɔ k’a domu. Aw ye taga; ni aw sera yi nin wagati ra kɔni, aw bɛna a sɔrɔ yi.»
13 Ao entrar na cidade, encontrá-lo-eis seguramente antes que suba ao lugar alto para o festim. O povo não comerá antes que ele chegue, pois ele deverá abençoar o sacrifício; os convidados só comerão depois. Subi, pois; hoje o encontrareis.
14 Sawuli ni a tagamaɲɔgɔn ka dugu sira ta ka kɛ taga ye. O sera dugu donda ra minkɛ dɔrɔn, o bɛnna ni Samawilu yɛrɛ ye, a bɔra a bɛ tagara sarakabɔyɔrɔ ra kongori kan.
14 Subiram à cidade. No momento em que entravam, encontraram Samuel que saía para subir ao lugar alto.
15 Matigi Ala tun ka Samawilu lasɔmi o ko ra tere kelen sani Sawuli nalon ye se. Ala tun k’a fɔ a ye ko:
15 Ora, na véspera da chegada de Saul, o Senhor tinha revelado a Samuel:
16 «Sini ɲɔgɔntumasi, ne bɛna cɛ dɔ ci i fɛ ka bɔ Boniyaminu ta mara ra; i bɛna turu saninman* kɛ o tigi le kun na, k’a kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ta kuntigi ye. A bɛna ne ta mɔgɔw kisi ka bɔ Filisikaw boro; sabu ne ka ne ta mɔgɔw ta sɛgɛ ye, o kulekan fana sera ne ma.»
16 Amanhã, e esta mesma hora, mandar-te-ei um homem da terra de Benjamim, e tu o ungirás para chefe do meu povo de Israel, para que ele livre o povo das mãos dos filisteus. Porque voltei os meus olhos para o meu povo, e o seu clamor chegou até a mim.
17 Samawilu ka Sawuli ye minkɛ dɔrɔn, Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Ne tun ka cɛ min ko fɔ i ye, ale le ye nin ye; ale le bɛna sigi ne ta mɔgɔw kunna.»
17 Quando Samuel viu Saul, Deus disse-lhe: Eis o homem de quem te falei: este reinará sobre o meu povo.
18 Sawuli gbarara Samawilu ra dugu donda ra, k’a fɔ a ye ko: «I tɛ sabari ka flɛrikɛbaga ta so yɔrɔ yira an na wa?»
18 Saul aproximou-se de Samuel à porta da cidade e disse-lhe: Rogo-te que me digas onde é a casa do vidente.
19 Samawilu k’a jaabi ko: «Ne yɛrɛ le ye flɛrikɛbaga ye. Aw ye bla ne ɲa, an ye taga sarakabɔyɔrɔ ra. An bɛna taga domuni kɛ ɲɔgɔn fɛ bi. Fɛn o fɛn bɛ i jusu ra, ne bɛna o bɛɛ fɔ i ye. Sini sɔgɔma, ne bɛna aw labla, aw bɛ taga.
19 Sou eu mesmo o vidente, respondeu Samuel; sobe na minha frente ao lugar alto; comereis hoje comigo. Amanhã te deixarei partir, depois de ter revelado a ti tudo o que tens no coração.
20 Ayiwa, aw ta falimuso minw tun tununa nin ye a tere saba ye, aw kana hami o ra tuun, sabu o yera ka ban. Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ta miiriya bɛ mɔgɔ min kan bi, o ye ele ni i ta somɔgɔw le ye.»
20 Quanto às jumentas perdidas há dois ou três dias, não te inquietes por isso, porque já foram encontradas. E de quem será toda a beleza de Israel? Não é porventura tua e de toda a casa de teu pai?
21 Sawuli ka Samawilu jaabi ko: «Ne bɔra Boniyaminu ta siya le ra; an ta gba le ye Izirayɛli ta gbaw bɛɛ ra fitini ye. An ta gba le fana ye Boniyaminu ta gbaw bɛɛ ra fitini ye. Ayiwa, mun na i bɛ nin kuma ɲɔgɔn fɔ ne ye?»
21 Saul respondeu: Eu sou um benjaminita, filho da menor tribo de Israel; e minha família é a menor de todas as famílias de Benjamim. Por que, pois, me falas assim?
22 Samawilu donna ni Sawuli ni a ta baaraden ye domunikɛyɔrɔ ra, ka o sigi sigiyɔrɔ fɔlɔw ra; mɔgɔ bisaba ɲɔgɔn le tun bɛ bon kɔnɔ.
22 Samuel, tomando Saul e o seu servo, levou-os para a sala do festim e deu-lhes o primeiro lugar entre os convidados, que eram em número de aproximadamente trinta pessoas.
23 Samawilu k’a fɔ tobirikɛbaga ye ko: «Ne tun ka sogo min di i ma ko i ye a bla danna, o bɔ ka na ni a ye.»
23 Samuel disse ao cozinheiro: Serve a porção que te dei e que te mandei pôr à parte.
24 Tobirikɛbaga nana ni o sogo woto ni a sogo bɛɛ lajɛnnin ye, ka na o sigi Sawuli kɔrɔ. Samawilu ko: «Nin le blara danna i ye; a ta, i ye a domu, sabu ne ka mɔgɔw wele tuma min na, ne tun ka nin le bla i ye.» A kɛra ten, Sawuli ka domuni kɛ ni Samawilu ye o lon na.
24 Tomou, pois, o cozinheiro a espádua com o que nela havia e a serviu a Saul. Samuel disse: Eis diante de ti a porção que te foi reservada. Come-a; reservei-a para este momento quando convidei o povo. Saul e Samuel comeram juntos naquele dia.
25 O kɔ, o jigira ka bɔ kongori kunna sarakabɔyɔrɔ ra, ka taga dugu kɔnɔ. Samawilu tagara kuma ni Sawuli ye biribon kunna.
25 Do lugar alto desceram para a cidade e prepararam uma cama para Saul no terraço
26 O dugusagbɛ, o wurira sɔgɔmada joona fɛ, sani kɛnɛ ye bɔ; Samawilu ka Sawuli wele ka taga biribon kunna tuun k’a fɔ a ye ko: «Aw ye labɛn, ne bɛna aw labla aw bɛ taga.» Sawuli labɛnna tuma min na, a ni Samawilu bɔra kɛnɛ ma ɲɔgɔn fɛ.
26 e ele foi dormir. No dia seguinte, ao romper da aurora, Samuel chamou Saul ao terraço e disse-lhe: Levanta-te, e deixar-te-ei partir. Saul levantou-se e saíram os dois juntos.
27 O tagara se dugu dan ma minkɛ, Samawilu k’a fɔ Sawuli ko: «A fɔ i ta baaraden ye ko a ye bla an ɲa.» Baaraden blara o ɲa. A ko Sawuli ma tuun ko: «Sisan ele ye to yan dɔɔnin; Ala ka kuma min yira ne ra, ne bɛna o fɔ i ye.»
27 Quando chegaram aos limites da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao teu servo que passe e vá adiante de nós, e o servo passou adiante; mas tu detém-te aqui para que eu te comunique uma palavra de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.