1 Samuel 30
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Dawuda ni a ta mɔgɔw tagara se Sikilagi dugu kɔnɔ o ta tagama tere sabanan na tuma min na, o y’a sɔrɔ Amalɛkikaw tun nana ben Zuda jamana woroduguyanfan mɔgɔw kan, ani Sikilagi dugu kan. O tun ka Sikilagi dugu jɛni fɔ k’a halaki.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, já os amalequitas tinham invadido o sul, e Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo.
2 O tun ka musow ni mɔgɔ tɔw bɛɛ mina, denmisɛn fara mɔgɔkɔrɔba kan, nka o ma mɔgɔ si faga. O tun ka o mina dɔrɔn le, ka o ta sira ta ka kɛ taga ye.
2 E tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Dawuda ni a ta mɔgɔw tagara se ka bara k’a ye ko dugu jɛnina, ko o ka o musow ni o dencɛw ni o denmusow mina ka taga ni o ye.
3 E Davi e os seus homens chegaram à cidade e eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw kasira, ka kule ci fɔ ka na o kasikan ban.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que neles não houve mais forças para chorar.
5 Dawuda ta muso fla bɛɛ tun minana fana; a ta Zizirɛlikamuso Ahinohamu, ani a tun ka Karimɛlikacɛ Nabali ta muso Abigayili min furu.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas; Ainoã, a jizreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.
6 Dawuda siranna kosɛbɛ, sabu a nɔfɛmɔgɔw tun b’a fɛ k’a bon ni kabakuru ye k’a faga, sabu olugu fana jusu tɔɔrɔnin tun lo o dencɛw ni o denmusow kosɔn. Nka Dawuda k’a jigi la Matigi Ala, a ta Ala kan ka baraka don a yɛrɛ ra.
6 E Davi muito se angustiou, porque o povo falava de apedrejá-lo, porque a alma de todo o povo estava em amargura, cada um por causa dos seus filhos e das suas filhas; todavia Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 A k’a fɔ Ahimelɛki dencɛ Abiyatari ye, min tun ye sarakalasebaga ye, ko: «Na ni saninderege ye yan!» Abiyatari nana ni saninderege ye Dawuda fɛ.
7 E disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me, peço-te, aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Dawuda ka Matigi Ala ɲininka ko: «Yala ni ne ka nin sonw nɔgbɛn, ne bɛna se ka kɛ o kan wa?» Matigi Ala ka Dawuda jaabi ko: «O nɔgbɛn, i bɛna o mina ka aw ta mɔgɔw bɔsi.»
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? Alcançá-la-ei? E lhe disse: Persegue-a, porque decerto a alcançarás e tudo libertarás.
9 Ayiwa, Dawuda wurira o le ra ka sira mina, ani cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ min tun bɛ ni a ye. O tagara se Besɔri kɔ yɔrɔ ra minkɛ, kɔfɛmɔgɔ dɔw lɔra o yɔrɔ ra.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que ficaram atrás.
10 Dawuda tagara ni cɛ kɛmɛ naani tɔ ye, sabu cɛ kɛmɛ fla le tun lɔra Besɔri kɔ kɔrɔ, o sɛgɛkojugu fɛ o ma se ka kɔ tigɛ.
10 E perseguiu-os Davi, ele e os quatrocentos homens, pois que duzentos homens ficaram, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Dawuda ta mɔgɔw tagara Misirankacɛ dɔ ye kongo kɔnɔ; o nana ni o cɛ ye Dawuda fɛ. O ka domuni ni ji di a ma,
11 E acharam no campo um homem egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 ka toromɔ jalan dɔ di a ma, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kelen. Cɛ ka o domu minkɛ, a k’a yɛrɛ sɔrɔ; sabu o lon tun ye a tere saba ni a su saba le ye a ma domuni kɛ, a ma ji min.
12 Deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas, e comeu, e voltou-lhe o seu espírito, porque havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Dawuda k’a ɲininka ko: «Jɔn le ye i matigicɛ ye? I bɔra min le?» A ka Dawuda jaabi ko: «Ne ye Misiranka le ye. Ne ye Amalɛkika dɔ ta jɔn le ye; nka ne matigicɛ tagara ka ne to, nin ye a tere saba le ye, sabu ne tun man kɛnɛ.
13 Então Davi lhe disse: De quem és tu, e de onde és? E disse o moço egípcio: Sou servo de um homem amalequita, e meu senhor me deixou, porque adoeci há três dias.
14 An tun tagara ben Keretikaw ta jamana woroduguyanfan mɔgɔw kan ka o kɛrɛ, ani Zuda mara, ani Kalɛbu ta jamana woroduguyanfan. An ka Sikilagi dugu fana jɛni.»
14 Nós invadimos o lado do sul dos queretitas, e o lado de Judá, e o lado do sul de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 Dawuda ko: «Yala i bɛ se ka taga nin sonw yɔrɔ yira ne ra wa?» Cɛ ko: «Fɔ i ye kari ne ye fɔlɔ Ala ra, ko i tɛna taga ne faga, ani ko i tɛna taga ne don ne matigicɛ boro. Ni o kɛra, ne bɛna taga o mɔgɔw yɔrɔ yira i ra.»
15 E disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a essa tropa? E disse-lhe: Por Deus jura-me que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e, descendo, te guiarei a essa tropa.
16 A kɛra ten, a tagara o mɔgɔw yɔrɔ yira Dawuda ra. O tagara Amalɛkikaw sɔrɔ o janjannin bɛ o yɔrɔ mara bɛɛ ra, o bɛ domuni kɛra, ka min, ka o yɛrɛ ɲanagbɛ, sabu o tun ka fɛn caman cɛ Filisikaw ta jamana ra, ani Zuda jamana ra.
16 E, descendo, o guiou e eis que estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, e bebendo, e dançando, por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Dawuda benna o kan kɛnɛbɔda fɛ, ka se o ra, ka o kɛrɛ fɔ ka taga se o dugusagbɛ wulada ma. Mɔgɔ si ma bɔsi, fɔ kanbelen cɛ kɛmɛ naani; olugu le yɛlɛnna ɲɔgɔmɛw kan ka bori ka bɔsi.
17 E feriu-os Davi, desde o crepúsculo até à tarde do dia seguinte; nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Amalɛkikaw tun ka fɛn o fɛn ta, Dawuda ka o bɛɛ mina o ra. A k’a muso fla fana mina o boro.
18 Assim salvou Davi tudo quanto tomaram os amalequitas; também as suas duas mulheres salvou Davi.
19 Mɔgɔ si ma fɔn Dawuda ta mɔgɔw ra; denmisɛnw, ani mɔgɔkɔrɔbaw, ani o dencɛw, ani o denmusow, o si ma fɔn; o borofɛnw, ani Amalɛkikaw tun ka fɛn o fɛn ta, o si ma fɔn. Dawuda k’a bɛɛ mina ka sekɔ ni a bɛɛ ye.
19 E ninguém lhes faltou, desde o menor até ao maior, e até os filhos e as filhas; e também desde o despojo até tudo quanto lhes tinham tomado, tudo Davi tornou a trazer.
20 Dawuda ka Amalɛkikaw ta sagaw ni o ta baw ni o ta misiw bɛɛ mina. A ta mɔgɔ minw tun bɛ o bɛganw gbɛnna tɔw ɲa fɛ ka na, olugu tun b’a fɔra ko: «Nin le ye Dawuda ta fɛn minaninw ye ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra!»
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e vacas, e levavam-nas adiante do outro gado, e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Ayiwa, o kɔ, Dawuda ni a ta mɔgɔw sekɔra ka na; cɛ kɛmɛ fla minw tun sɛgɛra fɔ o ma se ka gban Dawuda kɔ, o tun ka olugu minw to Besɔri kɔ da ra, Dawuda tagara se olugu ma. O nana Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw kunbɛn. Dawuda gbarara o ra ka o fo.
21 E, chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não puderam seguir a Davi, e que deixaram ficar no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e, chegando-se Davi com o povo, os saudou em paz.
22 O tuma ra, mɔgɔjuguw ni mɔgɔ sɔnkolon minw tun bɛ ni Dawuda ye, olugu ka kuma ta k’a fɔ ko: «I n’a fɔ nin mɔgɔw ma sɔn ka taga ni an ye kɛrɛ ra, an ka fɛn o fɛn mina kɛrɛkɛyɔrɔ ra, o dɔ tɛna di o si ma. An bɛna o musow ni o denw dɔrɔn le di o ma. O ye olugu mina ka taga!»
22 Então todos os maus e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam, e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que libertamos; mas que leve cada um sua mulher e seus filhos, e se vá.
23 Dawuda ka o jaabi ko: «Ne balemaw, Matigi Ala ka fɛn minw di an ma, aw kana sɔn ka o fɛnw ta ko kɛ ten! Sabu Matigi Ala ka an mara; mɔgɔ minw tun nana ben an kan, a ka olugu fana don an boro.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou, e entregou a tropa que contra nós vinha, nas nossas mãos.
24 Mɔgɔ si tɛna nin kuma lamɛn aw fɛ. Minw tagara kɛrɛ ra o, minw tora doniw kɔrɔ yan o, o bɛɛ ninyɔrɔ ka kan ka kɛ kelen ye; o bɛɛ ta sɔrɔta ka kan ka kɛ kelen ye.»
24 E quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal também será a parte dos que ficaram com a bagagem; igualmente repartirão.
25 Ayiwa, Dawuda ka o ko sɛbɛ ka na o kɛ sariya ye Izirayɛli jamana bɛɛ ra, k’a ta o lon na, fɔ ka na se bi ma.
25 O que assim foi desde aquele dia em diante, porquanto o pôs por estatuto e direito em Israel até ao dia de hoje.
26 Dawuda sera Sikilagi minkɛ, a ka o fɛn minanin dɔw sama Zuda mara cɛkɔrɔbaw ma, minw ye a teriw ye, k’a fɔ o ye ko: «Fɛn minw minana Matigi Ala juguw ra, aw ta bonya le ye nin ye o fɛnw na.»
26 E, chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós uma bênção do despojo dos inimigos do Senhor;
27 A ka dɔ sama Betɛli cɛkɔrɔbaw ma; Ramɔti dugu min bɛ Zuda woroduguyanfan na, a ka dɔ sama olugu ta cɛkɔrɔbaw ma, ani Yatiri cɛkɔrɔbaw,
27 Aos de Betel, e aos de Ramote do sul, e aos de Jater,
28 ani Arowɛri cɛkɔrɔbaw, ani Sifimɔti cɛkɔrɔbaw, ani Ɛsitemoha cɛkɔrɔbaw,
28 E aos de Aroer, e aos de Sifmote, e aos de Estemoa,
29 ani Rakali cɛkɔrɔbaw, ani Yeramɛlikaw ta duguw ta cɛkɔrɔbaw, ani Kenikaw ta duguw ta cɛkɔrɔbaw,
29 E aos de Racal, e aos que estavam nas cidades jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 ani Hɔrima cɛkɔrɔbaw, ani Bɔri Asan cɛkɔrɔbaw, ani Ataki cɛkɔrɔbaw,
30 E aos de Hormá, e aos de Corasã, e aos de Ataca,
31 ani Heburɔn cɛkɔrɔbaw; Dawuda ni a ta mɔgɔw tun tɛmɛna yɔrɔ o yɔrɔ, a ka dɔ sama o yɔrɔw bɛɛ ta cɛkɔrɔbaw ma.
31 E aos de Hebrom, e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.