1 Samuel 26
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Zifukaw tagara Sawuli fɛ tuun Gibeha, ka taga a fɔ a ye ko: «I m’a lɔn ko Dawuda dogonin bɛ Hakila kongoriw yɔrɔ ra, kongokolon kɔrɔ yi wa?»
1 Vieram os zifeus a Saul, a Gibeá, e disseram: Não se acha Davi escondido no outeiro de Haquila, defronte de Jesimom?
2 Sawuli wurira ka jigi Zifu kongokolon fan na ni Izirayɛli kɛrɛkɛcɛfari cɛ waga saba (3 000) ye, ko o bɛ taga Dawuda yɔrɔɲini Zifu kongokolon kɔnɔ.
2 Então, Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, e com ele, três mil homens escolhidos de Israel, a buscar a Davi.
3 O tagara o ta fanibonw lɔ Hakila kongoriw yɔrɔ ra, kongokolon kɔrɔ, sirada ra. O y’a sɔrɔ Dawuda tun bɛ kongokolon kɔnɔ. A nana a mɛn minkɛ ko Sawuli nana ale kɔ kongokolon kɔnɔ,
3 Acampou-se Saul no outeiro de Haquila, defronte de Jesimom, junto ao caminho; porém Davi ficou no deserto, e, sabendo que Saul vinha para ali à sua procura,
4 a ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra ka taga a flɛ; o cogo ra a k’a lɔn ko can ra Sawuli nana.
4 enviou espias, e soube que Saul tinha vindo.
5 Dawuda wurira o le ra ka taga Sawuli ni a ta mɔgɔw sigiyɔrɔ ra. A ka Sawuli yɛrɛ layɔrɔ ye, ani a ta kɛrɛkɛjama kuntigi, Nɛri dencɛ Abinɛri layɔrɔ. Sawuli tun bɛ si kɛrɛkɛdenw cɛ ma, kɛrɛkɛdenw bɛ a lamini.
5 Davi se levantou, e veio ao lugar onde Saul acampara, e viu o lugar onde se deitaram Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul estava deitado no acampamento, e o povo, ao redor dele.
6 Ayiwa, Dawuda ka kuma ta k’a fɔ Hɛtikacɛ Ahimelɛki ni Seruya dencɛ Abisayi ye, min ye Yohabu balemacɛ ye, ko: «Jɔn b’a fɛ ka jigi ni ne ye ka taga Sawuli ni a ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra?» Abisayi ko: «Ne bɛ jigi ni i ye!»
6 Disse Davi a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe: Quem descerá comigo a Saul, ao arraial? Respondeu Abisai: Eu descerei contigo.
7 Dawuda ni Abisayi tagara Sawuli ta mɔgɔw kɔ su fɛ. O tagara a ye ko Sawuli lara a bɛ sunɔgɔra kɛrɛkɛdenw cɛ ra, a ta taman turunin bɛ dugu ma a kunyanfan na. Abinɛri ni kɛrɛkɛdenw lanin bɛ k’a lamini o bɛ sunɔgɔra.
7 Vieram, pois, Davi e Abisai, de noite, ao povo, e eis que Saul estava deitado, dormindo no acampamento, e a sua lança, fincada na terra à sua cabeceira; Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
8 Abisayi ko Dawuda ma ko: «Ala le ka i jugu don i boro bi. A to ne ye a sɔgɔ ni taman ye fɔ k’a gbengben dugu ma siɲaga kelen, ka dan o siɲaga kelen ma.»
8 Então, disse Abisai a Davi: Deus te entregou, hoje, nas mãos o teu inimigo; deixa-me, pois, agora, encravá-lo com a lança, ao chão, de um só golpe; não será preciso segundo.
9 Dawuda ko Abisayi ma ko: «I kana a faga dɛ! Sabu jɔn le bɛ se k’a boro se Ala ta masacɛ ma, ni Ala ma o hakɛ bɔ o tigi ra?»
9 Davi, porém, respondeu a Abisai: Não o mates, pois quem haverá que estenda a mão contra o ungido do Senhor e fique inocente?
10 Dawuda ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ko Matigi Ala yɛrɛ kelenpe le bɛna a faga; ni a salon sera, a bɛna sa a yɛrɛ ma, walama a bɛna taga sa kɛrɛ dɔ le ra.
10 Acrescentou Davi: Tão certo como vive o Senhor , este o ferirá, ou o seu dia chegará em que morra, ou em que, descendo à batalha, seja morto.
11 Ni o tɛ, ka ne boro se Matigi Ala ta masacɛ ma, Matigi Ala ye ne kisi o ma. Taman min turunin bɛ dugu ma a kunyanfan na, an ye o dɔrɔn ta, ani a ta jibara, an ye taga.»
11 O Senhor me guarde de que eu estenda a mão contra o seu ungido; agora, porém, toma a lança que está à sua cabeceira e a bilha da água, e vamo-nos.
12 Dawuda ka taman ni jibara ta Sawuli kunyanfan na, o ka taga. Mɔgɔ si ma o ye, mɔgɔ si ma bɔ a kala ma, mɔgɔ si fana ma kunu; o bɛɛ le tun bɛ sunɔgɔra, sabu Matigi Ala tun ka sunɔgɔba dɔ ben o bɛɛ kan.
12 Tomou, pois, Davi a lança e a bilha da água da cabeceira de Saul, e foram-se; ninguém o viu, nem o soube, nem se despertou, pois todos dormiam, porquanto, da parte do Senhor , lhes havia caído profundo sono.
13 Dawuda tɛmɛna kɛnɛgbɛba fan dɔ fɛ, ka taga lɔ kongori kunna k’a yɛrɛ mabɔ o ra; yɔrɔjanba tun bɛ a ni Sawuli cɛ.
13 Tendo Davi passado ao outro lado, pôs-se no cimo do monte ao longe, de maneira que entre eles havia grande distância.
14 A pɛrɛnna k’a fɔ Nɛri dencɛ Abinɛri ni mɔgɔ tɔw ye ko: «E! Abinɛri, i tɛ ne jaabi wa?» Abinɛri ko: «Ele jɔntigi le bɛ pɛrɛnna masacɛ toro kɔrɔ tan?»
14 Bradou ao povo e a Abner, filho de Ner, dizendo: Não respondes, Abner? Então, Abner acudiu e disse: Quem és tu, que bradas ao rei?
15 Dawuda ko Abinɛri ma ko: «Ele kɔni ye cɛ yɛrɛ le ye, cɛ min ɲɔgɔn tɛ Izirayɛli jamana bɛɛ ra, can tɛ wa? Mun na i ma i matigicɛ masacɛ kɔrɔsi ka ɲa? Sabu mɔgɔ dɔ nana ko a bɛna masacɛ faga.
15 Então, disse Davi a Abner: Porventura, não és homem? E quem há em Israel como tu? Por que, pois, não guardaste o rei, teu senhor? Porque veio um do povo para destruir o rei, teu senhor.
16 I ka min kɛ nin ye, o ma ɲa dɛ! Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra ko aw bɛɛ ka kan ka faga le, sabu aw ma aw matigicɛ kɔrɔsi ka ɲa, Matigi Ala ka min ɲanawoloma k’a kɛ masacɛ ye. Taman ni jibara min tun bɛ masacɛ kunyanfan na, o bɛ min sisan?»
16 Não é bom isso que fizeste; tão certo como vive o Senhor , deveis morrer, vós que não guardastes a vosso senhor, o ungido do Senhor ; vede, agora, onde está a lança do rei e a bilha da água, que tinha à sua cabeceira.
17 Sawuli k’a ye ko Dawuda kan lo. A ko Dawuda ma ko: «Ele kan lo wa, ne dencɛ Dawuda?» Dawuda k’a jaabi ko: «Ne kan lo, masacɛ, ne matigicɛ!»
17 Então, reconheceu Saul a voz de Davi e disse: Não é a tua voz, meu filho Davi? Respondeu Davi: Sim, a minha, ó rei, meu senhor.
18 Dawuda ko: «Mun kosɔn ne matigicɛ bɛ a ta jɔncɛ nɔgbɛnna dɛ? Ne ka mun le kɛ, walama kojugu juman le yera ne ra?
18 Disse mais: Por que persegue o meu senhor assim seu servo? Pois que fiz eu? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Ne matigicɛ masacɛ ye sabari k’a ta jɔncɛ ta kuma lamɛn sisan. Ni Matigi Ala le k’a don i jusu ra ko i ye ne nɔgbɛn, o tuma Ala y’a to ne ye saraka bɔ a ye k’a daari. Nka ni mɔgɔw lo, o tuma, Matigi Ala ye o mɔgɔw danga; sabu o bɛ ne gbɛnna ka bɔ Matigi Ala ta jamana ra le, a ka jamana min di a ta mɔgɔw ma. A bɛ i n’a fɔ o bɛ ne gbɛnna, ko ne ye taga batofɛn wɛrɛw le bato.
19 Ouve, pois, agora, te rogo, ó rei, meu senhor, as palavras de teu servo: se é o Senhor que te incita contra mim, aceite ele a oferta de manjares; porém, se são os filhos dos homens, malditos sejam perante o Senhor ; pois eles me expulsaram hoje, para que eu não tenha parte na herança do Senhor , como que dizendo: Vai, serve a outros deuses.
20 E! Ne kana sa ka ne yɔrɔ janyanin to Matigi Ala ra! Izirayɛli masacɛ bɛ tagara kɛrɛ ra tɛtɛ gbansan le kama, k’a kɛ i n’a fɔ mɔgɔ min bɛ tagara wɔlɔninw le faga kuruw ra.»
20 Agora, pois, não se derrame o meu sangue longe desta terra do Senhor ; pois saiu o rei de Israel em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Sawuli ko: «Ne jarakira! Ne dencɛ Dawuda, sekɔ ka na; ne tɛna kojugu kɛ i ra tuun, sabu bi su fɛ, i ka ne nin jate fɛnba ye, i ma sɔn ka ne faga. Ne ka nalomanya le kɛ; ne kɔni firira kosɛbɛ yɛrɛ le!»
21 Então, disse Saul: Pequei; volta, meu filho Davi, pois não tornarei a fazer-te mal; porque foi, hoje, preciosa a minha vida aos teus olhos. Eis que tenho procedido como louco e errado excessivamente.
22 Dawuda ko: «Masacɛ ta taman ye nin ye, kanbelen dɔ ye na a mina.
22 Davi, então, respondeu e disse: Eis aqui a lança, ó rei; venha aqui um dos moços e leve-a.
23 Matigi Ala bɛna an bɛɛ sara ka kaɲa ni a ta terenninya ni a ta kankelentigiya ye; sabu Matigi Ala tun ka i don ne boro bi, nka ne ma sɔn ka ne boro se Matigi Ala ta masacɛ ma.
23 Pague, porém, o Senhor a cada um a sua justiça e a sua lealdade; pois o Senhor te havia entregado, hoje, nas minhas mãos, porém eu não quis estendê-las contra o ungido do Senhor .
24 Ayiwa, i n’a fɔ ne ka ele nin jate fɛnba ye bi, Matigi Ala fana ye ne nin jate fɛnba ye; a ye ne kisi ka bɔ tɔɔrɔ bɛɛ ra!»
24 Assim como foi a tua vida, hoje, de muita estima aos meus olhos, assim também seja a minha aos olhos do Senhor , e ele me livre de toda tribulação.
25 Sawuli k’a fɔ Dawuda ye tuun ko: «Ne dencɛ Dawuda, Ala ye baraka don i ra. I bɛna koba caman kɛ, sigiya tɛ o ra; o kow bɛɛ bɛna ɲa i boro fana!»
25 Então, Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi; pois grandes coisas farás e, de fato, prevalecerás. Então, Davi continuou o seu caminho, e Saul voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.